Wilt u een klacht indienen tegen een instelling of orgaan van de EU?
- NL Nederlands
Machinevertalingen kunnen fouten bevatten die de duidelijkheid en nauwkeurigheid van de informatie kunnen schaden; de Ombudsman kan niet aansprakelijk worden gehouden voor eventuele afwijkingen. Voor de grootste mate van betrouwbaarheid en rechtszekerheid wordt verwezen naar de bronversie in het Engels (klik op de link hierboven).
Meer informatie vindt u in ons taal- en vertaalbeleid.
Besluit van de Europese Ombudsman inzake klacht 1574/2002/GG tegen de Europese Commissie
Besluiten
Zaak 1574/2002/GG - Geopend op Dinsdag | 10 september 2002 - Besluit over Donderdag | 23 januari 2003
Geachte heer C.,
Op 1 september 2002 heeft u bij de Europese Ombudsman een klacht ingediend tegen de Europese Commissie. Deze klacht had betrekking op een overeenkomst tussen de Irish Sea Fisheries Board en DG XIV van de Europese Commissie waarbij de Board zich ertoe verbond onderzoek te verrichten naar "The Physical Interaction between Grey Seals and Fishing Gear".
Op 10 september 2002 heb ik de klacht doorgestuurd naar de voorzitter van de Europese Commissie.
Op 14 september 2002 heeft u mij nog een bericht gestuurd met betrekking tot uw klacht, die ik op 17 september 2002 aan de Commissie heb toegezonden. U werd hiervan op de hoogte gebracht in een brief die dezelfde dag werd verzonden.
Verdere documenten met betrekking tot uw klacht zijn door u ingediend bij brief van 16 september 2002. Ik heb deze brief en deze documenten op 25 september 2002 aan de Commissie toegezonden.
Op 19 september 2002 heeft u de Ierse autoriteiten om advies gevraagd in verband met een brief die u voornemens was te sturen. In mijn antwoord van 23 september 2002 heb ik uitgelegd dat ik in een dergelijk geval niet in staat was advies te geven en heb ik u voorgesteld contact op te nemen met de Ierse ombudsman indien zich problemen zouden voordoen.
Op 29 september 2002 heeft u mij nog een vraag gesteld in verband met uw klacht, waarop ik op 2 oktober 2002 heb geantwoord.
De Commissie heeft op 17 oktober 2002 advies uitgebracht. Ik heb het u op 18 oktober 2002 toegezonden met een uitnodiging om opmerkingen te maken, die u op 22 oktober en 16 december 2002 hebt toegezonden.
Ik schrijf u nu om u de resultaten te laten weten van de onderzoeken die zijn gedaan.
Het KLACHT
Klager, een Iers staatsburger, werkte vroeger voor de Irish Sea Fisheries Board (een Ierse autoriteit). In 1993 had het Comité een contract (referentienummer PEM/93/06) gesloten met het directoraat-generaal (DG) XIV (Visserij) van de Europese Commissie, waarbij de Commissie zich ertoe verbond maximaal 62 000 ecu (47,7 % van de totale kosten) ter beschikking te stellen voor de kosten van onderzoek naar "De fysieke interactie tussen grijze zeehonden en vistuig". Klager was de verantwoordelijke wetenschapper voor dit onderzoekscontract.
Volgens klager is in maart 1997 een ontwerp-eindverslag bij de Commissie ingediend. Klager voerde aan dat het ontwerpverslag door hemzelf was opgesteld volgens ten minste de PhD-norm en informeel collegiaal was getoetst voordat het aan de Commissie was toegezonden. Bij brief van 7 mei 1997 deelde de Commissie klager mee dat het ontwerp-verslag was geëvalueerd en "als een bevredigend eindverslag was aanvaard". Volgens klager kon dit ontwerp-eindverslag, zodra het door de Commissie was aanvaard, in het eindverslag niet op significante wijze worden gewijzigd. Volgens klager was het Comité verplicht het verslag zo spoedig mogelijk na aanvaarding van de ontwerpversie te publiceren.
Overeenkomstig artikel 3 ("Rapporten en documenten") van het contract moesten over de door de contractant ter uitvoering van dit contract uitgevoerde taken verslagen worden opgesteld overeenkomstig bijlage III. Daarin werd met name uiteengezet hoe het eindverslag moest worden opgesteld en werd gespecificeerd dat het ontwerp-(eind)verslag uiterlijk op een bepaalde datum bij de Commissie moest worden ingediend. Bijlage III bepaalde verder: "De Commissie stelt de contractant dan in kennis van haar aanvaarding of zendt hem haar opmerkingen toe. Binnen een maand na ontvangst van eventuele opmerkingen van de Commissie zendt de contractant de Commissie het definitieve verslag toe, waarin met deze opmerkingen rekening wordt gehouden of alternatieve standpunten naar voren worden gebracht. (.)"
Artikel 9, lid 2, van de algemene voorwaarden van toepassing op door de Commissie van de Europese Gemeenschappen gegunde opdrachten (bijlage I) bepaalde dat het auteursrecht en andere eigendomsrechten met betrekking tot "manuscripten" uitsluitend toebehoorden aan de EU, tenzij dergelijke rechten reeds bestonden. Artikel 9, lid 3, bepaalde dat alle rechten op manuscripten door de EU moesten worden verworven op de "datum van aanvaarding".
Klager beweerde dat hij, nadat het ontwerp-eindverslag door de Commissie was aanvaard, ervan in kennis was gesteld dat de ouderambtenaar van de raad, het toenmalige departement Marine & Natural Resources, zeer ontevreden was over het ontwerp-verslag en redactionele controle over de opstelling van het eindverslag had geëist. Klager nam in september 1997 ontslag uit de raad van bestuur. Hij voerde aan dat het ontwerp-eindverslag vervolgens ingrijpend was gewijzigd en dat het eindverslag dat meer dan een jaar nadat hij de ontwerpversie had verlaten, werd gepubliceerd, weinig gelijkenis vertoonde met de ontwerpversie. Volgens klager heeft het eindverslag de belangrijkste bevindingen van het hoofdverslag tenietgedaan, geneutraliseerd of geschrapt.
In een artikel in het tijdschrift "Fishing News" dat in oktober 2000 werd gepubliceerd (waarvan een kopie aan de Ombudsman werd voorgelegd), beweerde klager dat het belangrijkste verschil tussen de twee verslagen was dat de beschrijving van een experiment in het ontwerp-eindverslag ontbrak in het eindverslag. Volgens het artikel toonde dit experiment aan dat zeehonden hele vissen uit kieuwnetten konden verwijderen. De klager voerde aan dat de verwijdering van het experiment het mogelijk maakte in het eindverslag het verlies van vis te beschrijven dat was opgemerkt als "mogelijk veroorzaakt door congeraal of andere grote roofdieren".
Op 8 mei 2002 diende klager een klacht in bij de Ombudsman (klacht 836/2002/GG). Deze klacht werd bij besluit van 27 mei 2002 afgewezen op grond van het feit dat klager nog niet de passende voorafgaande stappen bij de Commissie had ondernomen.
Klager schreef vervolgens op 13 juni 2002 een brief aan de directeur-generaal van DG Visserij van de Europese Commissie met de vraag waarom de Commissie had toegestaan dat het ontwerp-eindverslag werd gewijzigd. Volgens klager had hij geen antwoord of ontvangstbevestiging ontvangen toen hij in september 2002 besloot zijn klacht bij de Ombudsman te hernieuwen.
In zijn nieuwe klacht voerde klager in wezen aan (1) dat de Commissie de geldende regels niet had nageleefd toen zij de afwikkelingsraad toestond substantiële wijzigingen aan te brengen in het verslag ten opzichte van het door haar aanvaarde ontwerpverslag en (2) dat de Commissie niet had geantwoord op zijn brief van 13 juni 2002 met het verzoek om uitleg waarom deze wijzigingen waren toegestaan.
Het onderzoek
Advies van de CommissieIn haar advies maakte de Commissie de volgende opmerkingen:
Een groot deel van de klacht leek zich te richten op interne aangelegenheden van de raad van bestuur en het departement in plaats van op aangelegenheden die verband houden met de Commissie.
Klager voerde aan dat het ontwerp-eindverslag niet significant kon worden gewijzigd zodra het door de Commissie was aanvaard. Wat de contractuele aspecten betreft, blijkt uit het onderzoek van de overeenkomst en de bijlagen daarbij geen dergelijk vereiste. Wat de procedurele aspecten betreft, was het niet gebruikelijk, maar het was niet onbekend dat een eindverslag verschilde van een ontwerp-eindverslag, hoewel dit laatste door de Commissie was aanvaard. Het was immers de verantwoordelijkheid en de plicht van de contractant (d.w.z. de raad van bestuur) om het eindverslag op te stellen in de vorm die hij passend achtte. De Commissie wilde niet ingrijpen in een dergelijk proces.
De belangrijkste parameter van de Commissie die leidde tot de aanvaarding of afwijzing van een verslag, of het nu een ontwerpverslag of een definitief verslag betrof, was de vraag of de voorwaarden van het contract in acht waren genomen. Dit was het geval bij dit contract. Wanneer de Commissie tekortkomingen constateerde in de wetenschappelijke analyse van de resultaten van de tijdens het contract uitgevoerde werkzaamheden, zouden passende opmerkingen worden gemaakt en zou de contractant om wijziging worden verzocht. Dit was echter niet het geval voor dit contract, noch in het ontwerpverslag, noch in het eindverslag. Indien de contractant de conclusies van de wetenschappelijke analyse in zijn eindverslag wenste te wijzigen, moest en mocht hij dat doen.
In het contract was oorspronkelijk bepaald dat de afwikkelingsraad uiterlijk op 15 januari 1998 een kostenstaat moest overleggen en dus het contract moest afronden. De raad van bestuur had echter op 7 januari 1998 per fax contact opgenomen met de Commissie, die had uitgelegd dat klager was vertrokken zonder een kostenstaat op te stellen. De raad van bestuur had daarom verzocht om verlenging tot medio februari 1998. Bovendien had de raad van bestuur verzocht om verlenging van het contract tot medio juni 1998, zodat er tijd was om wijzigingen aan te brengen in het eindverslag. Bij brief van 9 januari 1998 had de Commissie met dit verzoek ingestemd.
Opmerkingen van klagerIn zijn opmerkingen benadrukte klager dat de wijzigingen in het ontwerp-eindverslag het laatste achterhaald hadden gemaakt en dat de wijzigingen niet alleen van invloed waren op de conclusies, maar dat belangrijke delen over de wetenschappelijke gegevens en analyses waren verwijderd.
Klager voegde daaraan toe dat indien de Commissie de wijzigingen tussen de twee verslagen mocht aanvaarden, een aanzienlijk deel van het geld van de belastingbetaler was verspild.
BESLUIT
1 Inleidende opmerking1.1 De onderhavige klacht betreft een contract (referentienummer PEM/93/06) tussen de Irish Sea Fisheries Board (een Ierse autoriteit) en het directoraat-generaal (DG) XIV (Visserij) van de Europese Commissie, waarbij de Commissie zich ertoe heeft verbonden een deel van de kosten van het onderzoek naar "The Physical Interaction between Grey Seals and Fishing Gear" voor haar rekening te nemen. Klager, die destijds voor de raad van bestuur werkte en de verantwoordelijke wetenschapper was voor dit onderzoekscontract, beweert dat het ontwerp-eindverslag aanzienlijk is gewijzigd als gevolg van de inmenging van een andere Ierse autoriteit, het toenmalige Department of the Marine & Natural Resources, nadat het door de Commissie was aanvaard.
1.2 De Commissie stelt dat een groot deel van de klacht betrekking heeft op interne aangelegenheden van het bestuur en het genoemde departement. De klacht zelf is echter tegen de Commissie gericht en in dit besluit worden alleen de aantijgingen tegen de Europese Commissie behandeld.
1.3 In zijn opmerkingen stelt klager dat de aanpak van de Commissie heeft geleid tot een aanzienlijke verspilling van belastinggeld. Bij gebrek aan ondersteunend bewijsmateriaal is de Ombudsman niet in staat om na te gaan of deze verdere bewering gegrond is. Klager zou echter kunnen overwegen de Europese Rekenkamer (12, rue Alcide De Gasperi, L-1615 Luxemburg) op de hoogte te stellen van het feit dat hij de zaak zou kunnen onderzoeken.
2 De aanvaarding door de Commissie van substantiële wijzigingen in het ontwerp-eindverslag2.1 Klager beweert dat de Commissie de geldende regels niet in acht heeft genomen door het Comité toe te staan substantiële wijzigingen aan te brengen in het verslag ten opzichte van het ontwerpverslag dat door het Comité was aanvaard.
2.2 De Commissie is van mening dat het de verantwoordelijkheid van de contractant is om het eindverslag in de door haar passend geachte vorm op te stellen en dat de Commissie niet wenst in te grijpen in een dergelijk proces. Volgens de Commissie bleek uit het onderzoek van de overeenkomst niet dat er sprake was van een vereiste als die welke door klager werd aangevoerd.
2.3 De Ombudsman merkt op dat de Commissie de bewering van klager dat er substantiële wijzigingen zijn aangebracht in het ontwerp-eindverslag dat de Commissie had aanvaard, niet betwist. Hij is echter van mening dat het standpunt van de Commissie dat het de verantwoordelijkheid en de plicht van de contractant was om het eindverslag in de door haar passend geachte vorm te verstrekken, redelijk lijkt.
2.4 In deze omstandigheden lijkt er geen sprake te zijn van wanbeheer door de Commissie met betrekking tot de eerste bewering.
3 Geen antwoord op brief van 13 juni 20023.1 Klager beweert dat de Commissie niet heeft geantwoord op zijn brief van 13 juni 2002 met het verzoek om uitleg waarom de Commissie deze wijzigingen had toegestaan.
3.2 Volgens haar is de Commissie niet ingegaan op deze bewering. Zij heeft echter een antwoord gegeven op de vraag die klager in die brief in zijn advies had gesteld.
3.3 Het is een goede administratieve praktijk om binnen een redelijke termijn te antwoorden op brieven van burgers (1). Volgens de eigen code van goed administratief gedrag van de Commissie wordt een antwoord op een aan de Commissie gerichte brief binnen vijftien werkdagen na de datum van ontvangst verzonden (2). In de onderhavige zaak heeft de Commissie de vraag van klager alleen behandeld in een brief van 13 juni 2002 in haar advies dat op 17 oktober 2002 aan de Ombudsman werd voorgelegd. Het feit dat de Commissie de brief van klager niet binnen een passende termijn heeft beantwoord, vormt dus wanbeheer. In dit verband zal een kritische opmerking worden gemaakt.
4 ConclusieOp basis van het onderzoek van de Ombudsman naar deze klacht moet de volgende kritische opmerking worden gemaakt:
Het is een goede administratieve praktijk om binnen een redelijke termijn te antwoorden op brieven van burgers (3). Volgens de eigen code van goed administratief gedrag van de Commissie moet een antwoord op een aan de Commissie gerichte brief binnen vijftien werkdagen na de datum van ontvangst worden verzonden (4). In de onderhavige zaak heeft de Commissie de vraag van klager alleen behandeld in een brief van 13 juni 2002 in haar advies dat op 17 oktober 2002 aan de Ombudsman werd voorgelegd. Het uitblijven van een antwoord van de Commissie op de brief van klager van 13 juni 2002 vormt dus wanbeheer.
Aangezien deze aspecten van de zaak betrekking hebben op procedures in verband met specifieke gebeurtenissen in het verleden, is het niet passend te streven naar een minnelijke schikking van de zaak. De Ombudsman sluit daarom de zaak.
De voorzitter van de Commissie zal ook van dit besluit in kennis worden gesteld.
Met vriendelijke groet,
Jacob SÖDERMAN
(1) Zie artikel 17, lid 1, van de Europese code van goed administratief gedrag, voorgesteld door de Ombudsman en goedgekeurd door het Europees Parlement (beschikbaar op de website van de Ombudsman: http://www.ombudsman.europa.eu).
(2) Bekendgemaakt in PB 2000, nr. 267, blz. 63 (sub 4).
(3) Zie artikel 17, lid 1, van de Europese code van goed administratief gedrag, voorgesteld door de Ombudsman en goedgekeurd door het Europees Parlement (beschikbaar op de website van de Ombudsman: http://www.ombudsman.europa.eu).
(4) Bekendgemaakt in PB 2000, nr. 267, blz. 63 (sub 4).