Wilt u een klacht indienen tegen een instelling of orgaan van de EU?
- NL Nederlands
Machinevertalingen kunnen fouten bevatten die de duidelijkheid en nauwkeurigheid van de informatie kunnen schaden; de Ombudsman kan niet aansprakelijk worden gehouden voor eventuele afwijkingen. Voor de grootste mate van betrouwbaarheid en rechtszekerheid wordt verwezen naar de bronversie in het Engels (klik op de link hierboven).
Meer informatie vindt u in ons taal- en vertaalbeleid.
Besluit over de weigering van de Europese Commissie om het publiek volledige toegang te verlenen tot documenten betreffende een onderzoeksproject inzake de exploratie van mineralen in het kader van Horizon 2020 (zaken 1132/2022/OAM en 1374/2022/OAM)
Besluiten
Zaak 1132/2022/OAM - Geopend op Donderdag | 16 juni 2022 - Besluit over Maandag | 17 april 2023 - Betrokken instelling Europese Commissie ( Geen verder onderzoek gerechtvaardigd ) - Land Spanje
Zaak 1374/2022/OAM - Geopend op Vrijdag | 22 juli 2022 - Besluit over Maandag | 17 april 2023 - Betrokken instelling Europese Commissie ( Geen verder onderzoek gerechtvaardigd ) - Land Spanje
De zaak betrof de weigering van de Europese Commissie om het publiek volledige toegang te verlenen tot documenten met betrekking tot een Horizon 2020-onderzoeksproject voor de exploratie van mineralen dat door een pan-Europees consortium wordt uitgevoerd. Klager, een milieuorganisatie uit Spanje, was geïnteresseerd in de uitvoering van het project in een Spaanse mijn, San Finx.
De Commissie heeft slechts gedeeltelijke toegang tot de documenten verleend, met het argument dat de volledige openbaarmaking ervan het commerciële belang van de leden van het consortium zou hebben ondermijnd.
Na bestudering van de documenten was de Ombudsman van mening dat deze informatie bevatten die kan worden opgevat als “milieu-informatie” in de zin van de EU-Aarhusverordening. Deze informatie moet transparanter worden. Zij verzocht de Commissie haar standpunt te herzien met het oog op een zo ruim mogelijke toegang van het publiek. De Commissie handhaafde haar standpunt dat geen verdere toegang kan worden verleend.
Hoewel de Ombudsman het besluit van de Commissie betreurde om niet meer delen van de betrokken documenten openbaar te maken, erkende zij dat de Commissie reeds informatie openbaar heeft gemaakt over het onderzoeksproject en met name over de activiteiten in de San Finx-mijn. In het licht hiervan was de Ombudsman van oordeel dat verder onderzoek naar deze kwestie niet gerechtvaardigd is.
Dat gezegd hebbende, is de Ombudsman bezorgd over de toepassing door de Commissie van de EU-verordening van Aarhus en het Verdrag van Aarhus bij de beoordeling van verzoeken om toegang van het publiek tot documenten. Zij benadrukte dat de uitzonderingen op het verlenen van toegang aan het publiek restrictief moeten worden geïnterpreteerd met betrekking tot milieu-informatie en herinnerde de Commissie eraan dat transparantie op dit gebied van cruciaal belang is om de legitimiteit van en het vertrouwen van het publiek in de activiteiten van de EU te vergroten.
Achtergrond van de klacht
1. De klager, een milieuorganisatie uit Spanje, vroeg de Europese Commissie om toegang van het publiek tot documenten met betrekking tot een door de EU gefinancierd onderzoeksproject, getiteld New Exploration Technologies (NEXT).[1] Het project had tot doel nieuwe geomodellen, exploratietechnologieën en methoden voor gegevensanalyse op het gebied van de exploratie van mineralen te ontwikkelen. Het project werd uitgevoerd door een consortium van 16 leden uit zes EU-lidstaten (Duitsland, Spanje, Frankrijk, Malta, Finland en Zweden). Een van de leden van het consortium was een Spaans mijnbouwbedrijf dat verantwoordelijk was voor een testlocatie, de San Finx-mijn, in het noordwesten van Spanje.[2] De klager was geïnteresseerd in NEXT-projectdocumenten met betrekking tot de San Finx-mijn.
2. De Commissie weigerde aanvankelijk toegang tot de documenten te verlenen, met het argument dat openbaarmaking de commerciële belangen van de leden van het consortium zou ondermijnen [3].
3. Klager verzocht de Commissie vervolgens haar besluit te herzien (door een “bevestigend verzoek” in te dienen).
4. In antwoord daarop heeft de Commissie vijf documenten geïdentificeerd:
- Document 1: e-mail van de Geological Survey of Finland (GTK) aan het Uitvoerend Agentschap voor kmo’s (EASME), 16 februari 2021;
- Document 1.1 “San Finx mine and the NEXT Update”, februari 2021;
- Document 2: e-mail van de GTK aan het Europees Uitvoerend Agentschap voor gezondheid en digitaal beleid (Hadea), 17 juni 2021;
- Document 2.1: San Finx-documentatie
- Document 3: e-mail van de GTK aan HaDEA, 12 juli 2021.
5. De Commissie weigerde de toegang tot document 2.1 in zijn geheel en verleende gedeeltelijke toegang tot de overige vier documenten, op grond van de noodzaak om persoonsgegevens [4] en commerciële belangen te beschermen [5].
6. Ontevreden over het resultaat wendde klager zich tot de Ombudsman, eerst met betrekking tot het document dat de Commissie weigerde in zijn geheel openbaar te maken, en vervolgens met betrekking tot de documenten waartoe zij slechts gedeeltelijke toegang had gekregen.
Het onderzoek
7. De Ombudsman heeft twee onderzoeken geopend naar de klachten, die gezamenlijk worden behandeld. Aangezien klager geen bezwaar maakte tegen de verwerking van persoonsgegevens, was het gezamenlijke onderzoek gericht op de toepassing door de Commissie van de uitzondering voor de bescherming van commerciële belangen. Aangezien de redacties in document 1 alleen betrekking hebben op persoonsgegevens, had het onderzoek van de Ombudsman geen betrekking op dat document.
8. In de loop van het onderzoek heeft het onderzoeksteam van de Ombudsman de vier betrokken documenten en de documentatie betreffende de raadpleging van de derde geïnspecteerd [6].
Argumenten
9. Klager voerde aan dat hij om toegang van het publiek tot de documenten heeft verzocht, aangezien er sprake is van een “algemeen belang met betrekking tot de bescherming van de EU-begroting en het milieu”. Volgens haar bevatten alle gevraagde documenten informatie over emissies in het milieu. Zij heeft verklaard dat er een hoger openbaar belang bestaat dat openbaarmaking van milieu-informatie gebiedt overeenkomstig artikel 6, lid 1, van de Aarhus-verordening van de EU [7].
10. Klager merkte ook op dat het NEXT-project al onder intensief openbaar toezicht staat, onder meer van leden van het Europees en het Spaanse parlement [8].
11. De Commissie verklaarde dat de gevraagde documenten betrekking hebben op een van de te leveren prestaties van het project, namelijk te leveren prestatie 8.3 (ethiek). Prestatie 8.3 werd in de subsidieovereenkomst als “vertrouwelijk” aangemerkt. Vervolgens merkte zij op dat overeenkomstig de Horizon 2020-verordening [9] en de subsidieovereenkomst [10] documenten die door een subsidieaanvrager als vertrouwelijk zijn aangemerkt, niet openbaar kunnen worden gemaakt tijdens de uitvoering van het project en gedurende vier jaar daarna. In dit verband heeft de Commissie gezegd dat zij overleg heeft gepleegd met de coördinator van het project, die de Commissie heeft meegedeeld dat de begunstigden zich verzetten tegen de openbaarmaking van de documenten.
12. De Commissie merkte op dat zij deze vertrouwelijkheidsvereisten heeft afgewogen tegen de bepalingen inzake toegang van het publiek in Verordening (EG) nr. 1049/2001 [11] en bijgevolg gedeeltelijke toegang heeft verleend. Zij concludeerde dat er een reëel en niet-hypothetisch risico bestond dat de volledige openbaarmaking van de documenten de commerciële belangen van de betrokken derde zou ondermijnen.
13. De Commissie voerde aan dat de niet-openbaar gemaakte delen geen milieu-informatie of informatie met betrekking tot emissies in het milieu in de zin van artikel 6, lid 1, van de Aarhus-verordening bevatten. Zij was van mening dat klager niet had aangetoond dat er een hoger openbaar belang bestond dat (volledige) openbaarmaking van de documenten gebiedde. De Commissie heeft verklaard dat zij zelf geen ander openbaar belang kon aanwijzen dat de bescherming van commerciële belangen zou kunnen ondermijnen.
Het voorstel van de Ombudsman voor een oplossing en het antwoord van de Commissie
14. De Ombudsman merkte in haar voorstel voor een oplossing [12] op dat er een aanzienlijk algemeen belang was bij de mijnbouwactiviteiten in de San Finx-mijn, niet in de laatste plaats vanwege de naar verluidt hoge milieu- en sociale kosten.
15. De betrokken documenten zijn een van de te leveren prestaties van het NEXT-project en de bijlagen daarbij (documenten 1.1 en 2.1) en twee e-mails die tussen de Commissie en de coördinator van het project met betrekking tot dat te leveren product zijn uitgewisseld (documenten 2 en 3). Sommige van deze documenten bevatten dezelfde informatie. Volgens de Commissie beschouwen de begunstigden van het project deze documenten als vertrouwelijk [13].
16. De Ombudsman merkte op dat volgens de rechterlijke instanties van de Unie [14] het feit dat documenten op grond van de Horizon 2020-verordening [15] als “vertrouwelijk” worden beschouwd, slechts een aanwijzing vormt dat de inhoud ervan gevoelig is. Deze vermelding volstaat op zich niet om de toepassing van de uitzondering van artikel 4, lid 2, eerste streepje, van verordening nr. 1049/2001, dat betrekking heeft op de bescherming van commerciële belangen, te rechtvaardigen. Bovendien zou de toepassing van deze uitzondering ongedaan kunnen worden gemaakt indien een hoger openbaar belang openbaarmaking gebiedt [16].
17. De inspectie van de vier documenten heeft bevestigd dat zij gedeeltelijk informatie bevatten over investeringen, kosten, personeel, handelsbetrekkingen van een derde (een van de deelnemers aan het consortium) en administratieve informatie. De Ombudsman achtte het redelijk om aan te nemen dat de openbaarmaking van deze informatie de commerciële belangen van de betrokken derde zou kunnen ondermijnen.
18. De Ombudsman was ook van oordeel dat deze delen van de documenten geen milieu-informatie bevatten en dat er derhalve geen hoger openbaar belang was bij de openbaarmaking ervan [17].
19. De Ombudsman was echter van mening dat bepaalde beperkte delen in document 1.1 kunnen worden opgevat als “milieu-informatie” in de zin van de Aarhus-verordening van de EU en dat delen van die informatie kunnen worden opgevat als verband houdend met “emissies in het milieu”. Zij was van mening dat er een algemeen belang was bij toegang tot die delen. Zij merkte verder op dat voor informatie met betrekking tot emissies in het milieu een hoger openbaar belang bij openbaarmaking wordt geacht te bestaan met betrekking tot de uitzondering voor de bescherming van commerciële belangen.
20. Bovendien wees de Ombudsman erop dat een deel van de onleesbaar gemaakte informatie in de documenten 2 en 3 reeds door de Commissie was bekendgemaakt in antwoord op schriftelijke vragen van het Europees Parlement.[18] Het was de Ombudsman dan ook niet duidelijk waarom de Commissie deze informatie niet aan klager bekendmaakte.
21. In haar voorstel voor een oplossing verzocht de Ombudsman de Commissie derhalve haar standpunt te herzien teneinde het publiek een zo ruim mogelijke toegang tot de gevraagde documenten te verlenen.
22. In antwoord op het voorstel voor een oplossing [19] handhaafde de Commissie haar standpunt dat geen verdere informatie kon worden verstrekt.
23. De Commissie zei dat de informatie in de documenten afkomstig is van een derde partij en gedetailleerder is dan de openbaar beschikbare informatie over het project. Zij herhaalde dat de documenten betrekking hebben op een prestatie van het NEXT-project die in de subsidieovereenkomst als „vertrouwelijk” is aangemerkt. De Commissie herhaalde haar argumenten uit het bevestigende besluit dat zij Verordening 1049/2001 moest toepassen “op een wijze die strookt met de vertrouwelijkheidsverplichtingen die zijn vastgelegd in de subsidieovereenkomst, gelezen in samenhang met artikel 3 van Verordening (EU) nr. 1290/2013”.
24. De Commissie verklaarde dat zij in feite tot de conclusie was gekomen dat, zelfs indien de documenten in de subsidieovereenkomst als vertrouwelijk werden beschouwd, deze niet volledig onder de uitzondering voor de bescherming van commerciële belangen konden vallen. Daarom heeft zij die delen openbaar gemaakt die geen gevoelige bedrijfsinformatie bevatten. Tegelijkertijd heeft zij andere onderdelen achtergehouden die, indien openbaar gemaakt, de legitieme commerciële belangen van de betrokken derde hadden kunnen ondermijnen, zoals informatie over personeel en kosten, operationele kwesties, vergunningsprocedures, investeringen en handelsbetrekkingen van de betrokken derde.
25. De Commissie bleef voorts bij haar beoordeling dat de achtergehouden delen van de documenten geen milieu-informatie bevatten in de zin van de Aarhus-verordening van de EU.
26. De Commissie zegt dat het onduidelijk is hoe de openbaarmaking van “informatie over de knowhow en de bedrijfsactiviteiten van de betrokken onderneming, zoals de keuze van software, materialen en methoden die worden gebruikt ter ondersteuning van onderzoeksactiviteiten, of informatie over administratieve concessies” zou kunnen worden aangemerkt als milieu-informatie in de zin van de Aarhus-verordening. De documenten hadden geen betrekking op informatie zoals beleid, wetgeving, programma's, milieuovereenkomsten of maatregelen of activiteiten ter bescherming van elementen van het milieu.
27. Volgens de Commissie wordt, zelfs indien de betrokken informatie als milieu-informatie zou kunnen worden beschouwd, een hoger openbaar belang dat openbaarmaking gebiedt, alleen geacht te bestaan met betrekking tot informatie over emissies in het milieu.[20] Zij voerde aan dat de geredigeerde delen van het document dergelijke informatie niet bevatten.
28. De Commissie herinnerde er ook aan dat het aan de indieners van het verzoek staat om het bestaan aan te tonen van een hoger openbaar belang dat openbaarmaking gebiedt. In dit geval werden de argumenten van de klager niet toereikend geacht om het bestaan van een dergelijk belang te rechtvaardigen. De Commissie is het niet eens met de bewering van klager dat de documenten “voornamelijk betrekking hebben op de emissies in het milieu van de San Finx-mijn”.
Beoordeling van de Ombudsman na het voorstel voor een oplossing
29. De Ombudsman heeft het antwoord van de Commissie zorgvuldig onderzocht en heeft op basis daarvan de documenten opnieuw onderzocht. Zij is het eens met het standpunt van de Commissie dat de documenten niet “voornamelijk betrekking hebben op de emissies in het milieu van de San Finx-mijn”(cursivering van mij). De reden waarom een dergelijk standpunt kan worden ingenomen, is dat, zoals de Ombudsman begrijpt, het verzamelen van de voor het NEXT-project benodigde gesteentemonsters plaatsvond zonder dat er water werd gepompt of geloosd.[21] De Ombudsman is echter nog steeds van mening dat bepaalde beperkte informatie in de bewerkte delen kan worden opgevat als betrekking hebbend op “emissies in het milieu”.
30. Het is hoe dan ook duidelijk dat de documenten „milieu-informatie” bevatten.
31. In het antwoord van de Commissie lijkt te worden gesuggereerd dat alleen “informatie zoals beleid, wetgeving, programma’s, milieuovereenkomsten of maatregelen of activiteiten ter bescherming van elementen van het milieu” onder de bevoegdheid van de Aarhus-verordening van de EU valt. Dit is niet juist. Zoals in het oplossingsvoorstel wordt opgemerkt, is het doel van de EU-Aarhus-verordening te zorgen voor een zo ruim mogelijke toegang tot ook informatie over factoren, zoals emissies, en maatregelen, zoals activiteiten, die van invloed zijn of waarschijnlijk zullen zijn op elementen van het milieu, zoals lucht en atmosfeer, water, bodem, land, landschap en natuurgebieden.[22] Met andere woorden, niet alleen maatregelen ter bescherming van het milieu moeten baat hebben bij meer transparantie, maar ook, en nog belangrijker, maatregelen die van invloed zijn op het milieu in het algemeen.
32. Hoewel het NEXT-project geen betrekking heeft op de winning van mineralen (dat wil zeggen de commerciële exploitatie van de mijn), maar veeleer een onderzoeks- en innovatieproject is met betrekking tot de exploratie en exploitatie van mineralen, betekent dit niet dat het, indien het wordt uitgevoerd, geen invloed zal hebben op het milieu.
33. In dit verband verwijst de Ombudsman naar de bevindingen van het comité van toezicht op de naleving van het Verdrag van Aarhus, waarin wordt verduidelijkt dat mijnbouwvergunningen en andere mijnbouwgerelateerde informatie “milieu-informatie” vormen.[23] Aangezien de EU-verordening van Aarhus uitvoering geeft aan het Verdrag van Aarhus [24] zijn de bevindingen van het comité relevant in de context van deze zaak.
34. Gezien het bovenstaande is de Ombudsman het niet eens met de verklaring van de Commissie dat de documenten geen “milieu-informatie” bevatten in de zin van de EU-Aarhusverordening. Een openbaar belang bij toegang tot dergelijke informatie wordt derhalve geacht te bestaan en de Commissie had hiermee rekening moeten houden bij haar beoordeling van het verzoek. Dit argument werd ook naar voren gebracht door de klager in zijn confirmatief verzoek.
35. De vraag blijft echter of het feit dat bepaalde delen van document 1.1 “milieu-informatie” vormen, volstaat om een hoger openbaar belang bij de openbaarmaking ervan aan te tonen. Overeenkomstig artikel 6, lid 1, van de EU-Aarhusverordening wordt het openbaar belang bij openbaarmaking geacht automatisch voorrang te hebben op de belangen in de uitzonderingen van artikel 4, lid 2, eerste en derde alinea, van Verordening (EG) nr. 1049/2001 (met inbegrip van de bescherming van commercieel vertrouwelijke informatie) alleen met betrekking tot informatie over emissies in het milieu. Elke uitbreiding van het hoger openbaar belang dat openbaarmaking gebiedt, moet gebaseerd zijn op een individuele beoordeling van de documenten en de context.
36. De Ombudsman begrijpt dat klager bezorgd is dat de uitvoering van het NEXT-project heeft geleid tot mijnbouwactiviteiten in de San Finx-mijn, waardoor water wordt geloosd (emissies in het milieu) zonder de nodige vergunningen. Indien de documenten informatie zouden bevatten met betrekking tot de standpunten van klager, zou dat zeker volstaan om een hoger openbaar belang bij de openbaarmaking ervan aan te tonen. De documenten bevatten echter geen dergelijke informatie.
37. Tegelijkertijd betreurt de Ombudsman dat de Commissie in haar antwoord op het oplossingsvoorstel niet heeft geantwoord op haar bevinding dat een deel van de onleesbaar gemaakte informatie in de documenten 2 en 3 reeds openbaar was gemaakt en derhalve openbaar had moeten worden gemaakt [25].
38. Hoewel de Ombudsman betreurt dat de Commissie haar voorstel voor een oplossing niet heeft aanvaard, erkent zij dat de Commissie reeds informatie openbaar heeft gemaakt over het NEXT-project en met name over de activiteiten in de San Finx-mijn. Het is bijvoorbeeld openbare informatie dat er in het kader van het project steenmonsters zijn genomen in de San Finx-mijn, zonder dat er water hoefde te worden gepompt of geloosd, op welke niveaus van de mijn en op welke data, evenals de geraamde begroting en het personeel van het consortiumlid dat door de klager wordt gecontroleerd. In het licht hiervan is de Ombudsman van mening dat verder onderzoek naar deze kwestie niet gerechtvaardigd is.
39. Dat gezegd hebbende, is de Ombudsman bezorgd over de toepassing door de Commissie van de EU-verordening van Aarhus en het Verdrag van Aarhus bij de beoordeling van verzoeken om toegang van het publiek tot documenten. Zij benadrukt dat de uitzonderingen op het verlenen van toegang van het publiek restrictief moeten worden uitgelegd met betrekking tot milieu-informatie.
40. Transparantie in de EU-besluitvorming op milieugebied is een centrale zorg van de Ombudsman. Daarom is zij onlangs een openbare raadpleging gestart om na te gaan of burgers toegang hebben tot actuele milieu-informatie, zodat zij hun recht op democratische controle kunnen uitoefenen op een gebied van groot belang en algemeen belang. De resultaten van de openbare raadpleging zullen binnenkort worden gepubliceerd en de Ombudsman zal dan overwegen of verdere strategische werkzaamheden op dit gebied moeten worden gestart.
Conclusie
Op basis van het onderzoek sluit de Ombudsman deze zaak af met de volgende conclusie:
Hoewel de Ombudsman betreurt dat de Commissie het publiek geen verdere toegang heeft verleend tot de gevraagde documenten, is zij van mening dat verder onderzoek niet gerechtvaardigd is.
Klager en de Europese Commissie zullen van dit besluit in kennis worden gesteld.
Emily O'Reilly
Europese Ombudsman
Straatsburg, 17.4.2023
[1] Meer informatie is te vinden op: https://cordis.europa.eu/project/id/776804.
[2] Meer informatie over het NEXT consortium is te vinden op: http://www.new-exploration.tech/partners.
[3] Artikel 4, lid 2, eerste streepje, van Verordening (EG) nr. 1049/2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie luidt als volgt: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=celex:32001R1049.
[4] Het heeft de namen van de in de documenten geïdentificeerde personen onleesbaar gemaakt (artikel 4, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 1049/2001).
[5] Zie punt 3.
[6] Uitgevoerd in overeenstemming met artikel 4, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1049/2001.
[7] Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX:32006R1367.
[8] Klager verwees naar een vraag van een lid van het Europees Parlement aan de Europese Commissie: https://www.europarl.europa.eu/doceo/document/E-9-2021-003447_EN.html en een vraag van een lid van het Spaanse parlement aan de Spaanse regering: https://www.congreso.es/busqueda-de-iniciativas?p_p_id=iniciativas&p_p_lifecycle=0&p_p_state=normal&p_p_mode=view&_iniciativas_mode=mostrarDetalle&_iniciativas_legislatura=XIV&_iniciativas_id=184%2F063488.
[9] Zie artikel 3 van Verordening (EU) nr. 1290/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 tot vaststelling van de regels voor de deelname aan acties en de verspreiding van resultaten in het kader van "Horizon 2020 - het kaderprogramma voor onderzoek en innovatie (2014-2020)": https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX:32013R1290.
[10] De subsidieovereenkomst van het NEXT-project is niet openbaar. De Commissie publiceert echter een modelsubsidieovereenkomst die geldig is voor alle Horizon 2020-subsidies en die ter illustratie kan worden geraadpleegd. De Commissie verwees naar de vertrouwelijkheidsbepalingen van artikel 36, lid 1: “Tijdens de uitvoering van de actie en tot vier jaar na de in artikel 3 genoemde termijn moeten de partijen alle gegevens, documenten of ander materiaal (in welke vorm dan ook) die op het moment van openbaarmaking als vertrouwelijk zijn aangemerkt, vertrouwelijk houden (“vertrouwelijke informatie”): https://ec.europa.eu/research/participants/data/ref/h2020/grants_manual/amga/h2020-amga_en.pdf
[11] De Commissie verwees naar het arrest van het Gerecht van 15 december 2021, Patrick Breyer/Europees Uitvoerend Agentschap onderzoek, zaak T-158/19: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX%3A62019TJ0158.
[12] Het voorstel van de Ombudsman voor een oplossing in deze zaak wordt niet gepubliceerd, aangezien bepaalde elementen ervan vertrouwelijk blijven.
[13] Zie punt 11.
[14] Zie arrest Patrick Breyer/Europees Uitvoerend Agentschap onderzoek, punten 70-71.
[15] Artikel 3 van Verordening (EU) nr. 1290/2013: "Onder voorbehoud van de voorwaarden die in de uitvoeringsovereenkomsten, -besluiten of -contracten zijn vastgesteld, worden alle gegevens, kennis en informatie die in het kader van een actie als vertrouwelijk worden meegedeeld, vertrouwelijk behandeld, met inachtneming van het recht van de Unie inzake de bescherming van en de toegang tot gerubriceerde informatie."[15]
[16] Zie Patrick Breyer tegen Europees Uitvoerend Agentschap onderzoek, punten 181-205.
[17] Met name informatie over de eigendom en de eigendomsoverdracht van activa, investeringen, informatie over kosten en personeel en bepaalde administratieve informatie, document 2.1 in zijn geheel en delen van documenten 1.1 (met inbegrip van alle bijlagen), 2 en 3.
[18] E-003447/2021, beschikbaar op: https://www.europarl.europa.eu/doceo/document/E-9-2021-003447_EN.html.
[19] Het antwoord van de Commissie is beschikbaar op: https://www.ombudsman.europa.eu/en/doc/correspondence/en/168042.
[20] Artikel 6, lid 1, van de Aarhus-verordening.
[21] Zie voetnoot 18.
[22] Zie met name artikel 2, lid 1, onder d), ii) en iii), van de Aarhus-verordening van de EU.
[23] Zie de bevindingen en aanbevelingen van het Comité van toezicht op de naleving van het Verdrag van Aarhus met betrekking tot mededeling ACCC/C/2012/69 betreffende de naleving door Roemenië, beschikbaar op: https://unece.org/sites/default/files/2021-12/Compilation_of_CC_findings_14.12.2021_eng.pdf
Mijnbouwvergunningen en andere mijnbouwgerelateerde informatie
51. Met betrekking tot de mijnbouwvergunningen en de andere door de communicanten gevraagde mijnbouwgerelateerde informatie merkt het Comité op dat artikel 2, lid 3, onder a), van het verdrag bepaalt dat de toestand van elementen van het milieu bodem, landschap en natuurgebieden omvat. Exploratie/exploitatie van non-ferroerts is een activiteit die van invloed is of kan zijn op de toestand van deze elementen van het milieu, in de zin van artikel 2, lid 3, onder b). Evenzo is een mijnbouwvergunning een administratieve maatregel die van invloed is of kan zijn op de toestand van elementen van het milieu. Hoewel op dit punt van de bevindingen niet wordt uitgesloten dat een van de uitzonderingen in artikel 4, lid 4, bepaalde aspecten van de mijnbouwvergunningen en de mijnbouwgerelateerde informatie van openbaarmaking kan vrijstellen, is het Comité van oordeel dat de gevraagde vergunningen en andere mijnbouwgerelateerde informatie, met inbegrip van de “hoeveelheden non-ferroerts” die op grond van die vergunningen mochten worden gewonnen, duidelijk “milieu-informatie” zijn binnen het toepassingsgebied van artikel 2, lid 3, van het Verdrag. Het stond de betrokken partij dus niet vrij om de toegang tot deze informatie te weigeren op grond van het feit dat het geen “milieu-informatie” was.
[24] Zie de overwegingen 3 tot en met 7 van de Aarhus-verordening van de EU.
[25] Zie punt 20.