# Besluit van de Europese Ombudsman over klacht 942/98/ME tegen de Europese Commissie
- Auteur: Europese Ombudsman
- Datum: 1999-03-05T00:00+01:00[Europe/Paris]
- [URL](https://www.ombudsman.europa.eu/nl/decision/nl/1081)
---
Straatsburg, 5 maart 1999
Geachte heer S.,
Op 15 september 1998 heeft u een klacht ingediend bij de Europese Ombudsman. In uw klacht beweerde u dat de Europese Commissie, directoraat-generaal van het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek, u geen informatie heeft verstrekt over uw arbeidsvoorwaarden en uw sociale zekerheid in het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek, ondanks uw herhaalde verzoeken gedurende een lange periode.
Op 28 september 1998 heb ik de klacht doorgestuurd naar de voorzitter van de Commissie. Op 4 januari 1999 heeft de Commissie haar advies uitgebracht, dat ik u op 14 januari 1999 heb doen toekomen met de uitnodiging om desgewenst opmerkingen te maken. Op 20 januari 1999 heb ik het advies opnieuw doorgestuurd, ditmaal naar uw nieuwe adres. Op 30 januari 1999 heeft u uw opmerkingen over het advies van de Commissie ingediend. Op 12 oktober 1998 en 7 januari 1999 heeft u mij nadere informatie over uw klacht toegezonden.
Ik schrijf u nu om u de resultaten te laten weten van de onderzoeken die zijn gedaan.
Het KLACHT
----------
<br />
Volgens de klager waren de relevante feiten als volgt:
Klager was sinds 1 december 1997 gastwetenschapper bij de Europese Commissie, directoraat-generaal van het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek (hierna "GCO" genoemd). Sinds september 1997 heeft hij getracht van het GCO informatie te verkrijgen over de standaard arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden en met name over zijn rechten op het gebied van de sociale zekerheid. Hij beweerde dat het GCO gedurende een jaar weigerde hem de gevraagde informatie te verstrekken.
Omdat de Commissie klager geen socialezekerheidsdekking bood, moest hij een ziektekostenverzekering betalen waarvan hij beweerde dat deze hem niet zo goed dekte als het standaard Italiaanse ziektekostenverzekeringsstelsel.
Klager vorderde sinds 1 december 1997 volledige betaling van de sociale zekerheid en terugbetaling van de betaling van de ziektekostenverzekering die hij niet had moeten betalen.
Het onderzoek
-------------
<br />
**Het standpunt van de Commissie**
In haar advies verwees de Commissie naar het contract van klager dat hij op 24 november 1997 ondertekende, met de vermelding "Read and approved". Bij zijn contract was een kopie gevoegd van de administratieve richtsnoeren die van toepassing zijn op wetenschappers die het GCO bezoeken ("de richtsnoeren"). Volgens de contractbrief en in overeenstemming met zijn status van gastwetenschapper genoot klager alleen de in de richtsnoeren vastgestelde rechten. Hij viel dus niet onder het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen.
Ter verduidelijking van het verzoek van klager wees de Commissie er voorts op dat artikel 1 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden bepaalt:
:
*"De arbeidsvoorwaarden zijn van toepassing op de personeelsleden die op contractbasis door de Gemeenschappen zijn aangeworven. Deze personeelsleden zijn:*
:
*- tijdelijk personeel,*
:
*- hulppersoneel,*
:
*- plaatselijk personeel,*
:
*- bijzondere adviseurs."*
Volgens de Commissie waren gastwetenschappers geen "andere personeelsleden" in de zin van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden, omdat zij niet werden genoemd in artikel 1 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden.
Voordat klager bij het GCO begon, heeft hij het bewijs geleverd dat hij aangesloten was bij een ziekte- en ongevallenverzekering die elke bezoekende wetenschapper overeenkomstig de contractbrief en artikel 6 van de richtsnoeren moest verstrekken. De Commissie verklaarde voorts dat zij niet aansprakelijk kon worden gesteld voor verschillen in de dekking van de ziektekostenverzekering tussen de lidstaten. De Commissie heeft ook verklaard dat de in artikel 2 van de richtsnoeren bedoelde uitkering geacht werd alles te dekken en dat het aan de bezoekende wetenschappers was om hun eigen socialezekerheidsdekking te bieden.
Ten slotte verwierp de Commissie het argument dat zij had nagelaten of geweigerd de klager informatie te verstrekken en verwees zij naar de aanzienlijke hoeveelheid correspondentie met de klager. **Opmerkingen van
klager In** zijn opmerkingen verklaarde klager dat het standpunt van de Commissie hem in kennis stelde van nieuwe feiten met betrekking tot zijn klacht. Ten eerste heeft de Commissie duidelijk gemaakt dat de enige rechten die klager genoot, de rechten waren die in de richtsnoeren waren vastgelegd. Klager achtte dit punt irrelevant, aangezien zijn vragen geen betrekking hadden op de door de Commissie verleende rechten, maar veeleer op de door de Italiaanse staat verleende sociale rechten. Ten tweede heeft de Commissie verklaard dat de arbeidsvoorwaarden uitdrukkelijk een lijst bevatten van personen die als "dienaren" worden beschouwd en dat bezoekende wetenschappers hier niet onder vallen. Klager voerde aan dat dit precies de informatie was waar hij het GCO om had gevraagd, maar dat het GCO hem deze informatie niet had verstrekt. Hij voerde aan dat dit een verzuim van het GCO was om informatie te verstrekken. Ten slotte verklaarde de Commissie dat de uitkering geacht werd alles te dekken en dat het aan de bezoekende wetenschappers was om hun eigen socialezekerheidsdekking te bieden. Klager verklaarde echter dat dit in tegenspraak is met wat het GCO hem heeft verteld. Hij voerde verder aan dat dit een juridische interpretatie was en moet worden ondersteund door een verklaring van een gecertificeerde advocaat.
Klager verklaarde derhalve dat de Commissie hem informatie heeft geweigerd of niet heeft verstrekt. Hij voerde ook aan dat de aanzienlijke hoeveelheid correspondentie tussen hem en het GCO geen bewijs vormt dat de Commissie op zijn verzoeken heeft geantwoord. Klager verzocht de Ombudsman te eisen dat de Commissie haar schuld toegeeft.
BESLUIT
-------
<br />
**1 Verzoek van klager om een socialezekerheidsstelsel
1.1 Klager klaagde over het feit dat hij voor zijn eigen socialezekerheidsdekking had betaald en hij vorderde volledige socialezekerheidsuitkering** van de Commissie voor de periode waarin hij gastwetenschapper was bij het GCO.
1.2 Volgens de contractbrief genoot klager, als gastwetenschapper, alleen de rechten die zijn vastgelegd in de administratieve richtsnoeren die van toepassing zijn op wetenschappers die het GCO bezoeken ("de richtsnoeren"), die als bijlage bij het contract waren gevoegd. In de contractbrief en in artikel 6 van de richtsnoeren is bepaald dat bezoekende wetenschappers het bewijs moeten leveren dat zij aangesloten zijn bij een ziekte- en ongevallenverzekering. In artikel 6 van de richtsnoeren is voorts bepaald dat wanneer de gastwetenschapper aantoont dat hij niet door een ziekte- en ongevallenverzekering kan worden gedekt, de Commissie deze risico's bij wijze van uitzondering kan dekken. In dat geval wordt het bedrag van de verzekeringspremie in mindering gebracht op de in artikel 2 \[van de richtsnoeren\] bedoelde vergoeding. Het feit dat klager zijn eigen socialezekerheidsdekking moest betalen, lijkt derhalve in overeenstemming te zijn met de door klager ondertekende contractbrief en de richtsnoeren.
1.3 Gezien deze bevindingen lijkt er geen sprake te zijn van wanbeheer met betrekking tot dit aspect van de klacht.
**2 Gebrek aan of weigering van informatie**
2.1 Klager voerde aan dat de Commissie hem geen informatie had verstrekt over standaard arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden en met name over zijn rechten met betrekking tot de sociale zekerheid.
2.2 Informatie over de arbeidsvoorwaarden en de sociale zekerheid was te vinden in de richtsnoeren, die als bijlage bij de contractbrief van de klagers waren gevoegd. De Commissie had dit natuurlijk kunnen benadrukken in haar antwoord aan klager.
2.3 Gezien deze bevindingen lijkt er geen sprake te zijn van wanbeheer met betrekking tot dit aspect van de klacht.
**3 Conclusie Op**
basis van het onderzoek van de Ombudsman naar deze klacht bleek er geen sprake te zijn geweest van wanbeheer door de Commissie. De Ombudsman sluit daarom de zaak.
De voorzitter van de Europese Commissie zal ook van dit besluit in kennis worden gesteld.
Met vriendelijke groet
Jacob SÖDERMAN