In dit onderzoek op eigen initiatief werd onderzocht hoe EU-agentschappen “draaideur”-zaken behandelen waarbij hooggeplaatst en/of leidinggevend personeel betrokken zijn, evenals leden van hun bestuursorganen, die na het verlaten van hun agentschap een functie in de particuliere sector opnemen.

De Ombudsman heeft het beleid van 15 EU-agentschappen grondig geëvalueerd en 54 dossiers van negen van die agentschappen geïnspecteerd. Daarnaast had het onderzoeksteam een ontmoeting met vertegenwoordigers van vijf agentschappen om specifieke kwesties op te helderen.

De Ombudsman constateerde dat sommige EU-agentschappen weliswaar bijzonder gedetailleerde en uitgebreide richtsnoeren inzake draaideurzaken hebben aangenomen, maar dat er op belangrijke gebieden aanzienlijke verschillen bestaan tussen de agentschappen. Deze omvatten de wijze waarop agentschappen late of onvolledige kennisgevingen van post-serviceactiviteiten behandelen; de aard en reikwijdte van de opgelegde risicobeperkende maatregelen; de wijze waarop toezicht wordt gehouden op de naleving van dergelijke maatregelen; en de opleiding van het personeel over hun ethische verplichtingen.

Uit het onderzoek kwamen ook duidelijke verschillen naar voren in de regels voor de activiteiten na het mandaat van leden van bestuursorganen (zoals die in raden van bestuur of raden van toezichthouders). Slechts enkele van de onderzochte agentschappen hadden beleid vastgesteld om dergelijke activiteiten te reguleren.

Om de EU-agentschappen te helpen hun regels inzake draaideurconstructies verder aan te scherpen, heeft de Ombudsman een reeks richtsnoeren voor goede praktijken uitgevaardigd. Zij bevestigde ook dat haar kantoor dezelfde richtsnoeren zou toepassen bij toekomstige onderzoeken naar specifieke draaideurzaken.