De klager heeft de Europese Commissie verzocht om toegang van het publiek tot het risicobeoordelingsverslag van een groot socialemediabedrijf over de naleving van de bepalingen van de wet inzake digitale diensten – jaarlijkse verslaglegging maakt deel uit van de verplichtingen van “zeer grote onlineplatforms” uit hoofde van de wet. De Commissie weigerde toegang tot het document met het argument dat algemeen kon worden aangenomen dat openbaarmaking de commerciële belangen van de betrokken onderneming zou kunnen ondermijnen, alsook een lopend onderzoek naar de naleving van de DSA door de onderneming. De Commissie heeft het verslag niet individueel beoordeeld op mogelijke openbaarmaking.

Na een inspectie van het verslag heeft de Ombudsman voorlopige bevindingen gedaan waaruit bleek dat het onredelijk was dat de Commissie een algemeen vermoeden van niet-openbaarmaking toepaste op een risicobeoordelingsverslag dat in het kader van de digitaledienstenverordening was opgesteld. Zij merkte op dat de omstandigheden waarin de rechterlijke instanties van de EU de mogelijkheid hebben erkend om gebruik te maken van een algemeen vermoeden, sterk verschillen van de regels die van toepassing zijn op risicobeoordelingsverslagen.

De Commissie bleef echter bij haar standpunt en voegde eraan toe dat het gebruik van een algemeen vermoeden ook gerechtvaardigd was door de noodzaak om een onafhankelijke audit van de naleving door het platform van zijn verplichtingen uit hoofde van de digitaledienstenverordening te beschermen.

De Ombudsman was er niet van overtuigd dat dit voldoende was om de toepassing van een algemeen vermoeden van niet-openbaarmaking te rechtvaardigen. Zij merkte op dat het tijdschema voor de proactieve publicatie van het risicobeoordelingsverslag door het platform weliswaar verband houdt met de voltooiing van de onafhankelijke audit, maar dat dit niet betekent dat verzoeken om toegang van het publiek vóór die datum moeten worden afgewezen.

De Ombudsman concludeerde dat de toepassing door de Commissie van een algemeen vermoeden van niet-openbaarmaking van het risicobeoordelingsverslag neerkwam op wanbeheer. Zij beveelt de Commissie aan een individuele beoordeling van het document uit te voeren met het oog op een zo ruim mogelijke toegang.

De Commissie heeft de aanbeveling van de Ombudsman niet aanvaard. Naast haar eerdere argumenten voerde zij verder aan dat zij onmogelijk kon beoordelen of het verslag commercieel gevoelige informatie bevatte en dat klager eerder een particulier dan een openbaar belang nastreefde bij het verkrijgen van toegang.

De Ombudsman betreurde het antwoord van de Commissie. Zij benadrukte dat de mogelijkheid om na te gaan of een zeer groot onlineplatform zijn verplichtingen uit hoofde van de digitaledienstenverordening nakomt, een algemeen belang vormt. Zij merkte ook op dat de beoordeling van commercieel gevoelige informatie deel uitmaakt van de verplichtingen van de EU-instellingen uit hoofde van de EU-wetgeving inzake de toegang van het publiek tot documenten. Als gevolg daarvan sloot zij de zaak en bevestigde zij haar bevinding van wanbeheer.