De klager verzocht het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) om het publiek toegang te geven tot de uitwisselingen die het had met de Europese Commissie over een voorstel voor een verordening ter voorkoming en bestrijding van online seksueel misbruik van kinderen (CSAM). De klager verzocht ook om toegang tot e-mails die Europol heeft uitgewisseld met een organisatie die zich bezighoudt met de bestrijding van online seksueel misbruik van kinderen.

Europol heeft vastgesteld dat een aantal documenten onder het toepassingsgebied van het verzoek valt en heeft toegang verleend tot delen ervan. Door de toegang tot de rest van de documenten en delen van documenten te weigeren, heeft zij zich beroepen op uitzonderingen op grond van de EU-wetgeving inzake de toegang van het publiek tot documenten, met het argument dat openbaarmaking de privacy van personen, de openbare veiligheid, een besluitvormingsproces en de bescherming van commerciële belangen zou kunnen ondermijnen.

De Ombudsman heeft de documenten geïnspecteerd en was van mening dat er ruimte was voor verdere openbaarmaking. Zij verzocht Europol zijn eerdere standpunt te heroverwegen en een zo ruim mogelijke toegang te verlenen. Zij stelde ook voor dat Europol, wanneer het van mening is dat geen toegang kan worden verleend, beter uitlegt hoe openbaarmaking de beschermde belangen zou ondermijnen.

In reactie daarop heeft Europol het publiek ruimere toegang verleend tot een aantal documenten betreffende zijn uitwisselingen met de Commissie en de organisatie. De Ombudsman juichte dit toe, maar betreurde het dat Europol de gelegenheid niet heeft aangegrepen om beter uit te leggen waarom geen volledige toegang kon worden verleend. Zij sloot het onderzoek af en concludeerde dat Europol haar voorstel voor een oplossing gedeeltelijk had aanvaard.