Deze zaak betrof sponsoring door bedrijven van het voorzitterschap van de Raad van de EU. Klager was van mening dat de Raad dergelijke sponsoring moet reguleren of verbieden. De Raad weigerde deze kwestie te behandelen met het argument dat de sponsoring van het voorzitterschap uitsluitend de verantwoordelijkheid is van de regering van de lidstaat die het voorzitterschap bekleedt.

De Ombudsman merkte op dat, aangezien het voorzitterschap deel uitmaakt van de Raad, zijn activiteiten waarschijnlijk door het bredere Europese publiek worden gezien als verbonden met de Raad en de EU als geheel. Als zodanig brengt het gebruik van sponsoring door het voorzitterschap reputatierisico's met zich mee die de Raad moet aanpakken. De Ombudsman beval daarom aan dat de Raad, om die risico's te beperken, de lidstaten richtsnoeren zou verstrekken over de sponsoring van het voorzitterschap.

De Raad aanvaardde de aanbeveling van de Ombudsman en kondigde zijn voornemen aan om te overwegen richtsnoeren voor beste praktijken aan de lidstaten te verstrekken. De Ombudsman verwelkomde het besluit van de Raad en sloot het onderzoek af.