Haluatko tehdä kantelun EU:n toimielimestä tai elimestä?

P. Nikiforos Diamandouros

P. Nikiforos Diamandouros urodził się dnia 25 czerwca 1942 r. w Atenach w Grecji. Od 2003 r. do października 2013 r. był Rzecznikiem Praw Obywatelskich Unii Europejskiej (Europejskim Rzecznikiem Praw Obywatelskich). W latach 1998–2003 był pierwszym krajowym rzecznikiem praw obywatelskich Grecji. Jest również emerytowanym profesorem polityki porównawczej na Wydziale Nauk Politycznych i Administracji Państwowej na Uniwersytecie Ateńskim. W latach 1995–1998 pełnił funkcję dyrektora i przewodniczącego Greckiego Narodowego Centrum Badań Społecznych (EKKE). Od 2012 r. jest profesorem wizytującym w Kolegium Europejskim (w Brugii). W maju 2014 r. został wybrany do Akademii Greckiej (Narodowej Akademii Sztuk i Nauk).

Otrzymał tytuł licencjata (Bachelor of Arts) na Uniwersytecie Indiana (w 1963 r.) oraz tytuł magistra (Master of Arts) (w 1965 r.), magistra filozofii (Master of Philosophy)(w 1969 r.) i stopień doktora (Doctor of Philosophy) (w 1972 r.) na Uniwersytecie Columbia. Przed podjęciem pracy na wydziale Uniwersytetu Ateńskiego w 1988 r. wykładał i prowadził badania na Uniwersytecie Stanowym w Nowym Jorku i Uniwersytecie Columbia (w latach 1973–1978). W latach 1980–1983 był dyrektorem ds. rozwoju w Athens College w Atenach w Grecji. W latach 1983–1988 był dyrektorem programowym dla Europy Zachodniej oraz Bliskiego i Środkowego Wschodu w Social Science Research Council (Radzie ds. Badań Socjologicznych) w Nowym Jorku. W latach 1988–1991 pełnił funkcję dyrektora Greckiego Instytutu Studiów Międzynarodowych i Strategicznych w Atenach — ośrodka analitycznego w dziedzinie polityki, finansowanego przez fundacje Forda i MacArthura. W 1997 r. jako profesor wizytujący wykładał nauki polityczne w Ośrodku Zaawansowanych Studiów Socjologicznych im. Juana Marcha w Madrycie. W 2011 r. otrzymał tytuł doktora prawa (honoris causa) na American College of Greece.

Piastował stanowisko prezesa Greckiego Stowarzyszenia Nauk Politycznych (w latach 1992–1998) i Stowarzyszenia Greckich Studiów Nowożytnych w Stanach Zjednoczonych (w latach 1985–1988). W latach 1999–2000 był członkiem greckiej Narodowej Komisji Praw Człowieka i członkiem Narodowej Rady ds. Reformy Administracyjnej. W latach 1988–1996 był współprzewodniczącym Podkomisji ds. Europy Południowej w Radzie ds. Badań Socjologicznych w Nowym Jorku, której działalność jest finansowana przez Fundację Volkswagena. Był również współredaktorem serii nt. Nowej Europy Południowej wydanej przez wydawnictwa Oxford University Press, Johns Hopkins University Press oraz Palgrave. Był zdobywcą grantów badawczych Fulbrighta oraz National Endowment for the Humanities (Narodowej Fundacji Nauk Humanistycznych Stanów Zjednoczonych).

Ponadto jest autorem licznych prac o polityce i historii Europy Południowej, Wschodniej i Południowo-Wschodniej, w tym Grecji, a zwłaszcza o demokratyzacji i budowaniu państwa oraz narodu, jak również o związkach kultury i polityki, a także o instytucji rzecznika praw obywatelskich i zasadach dobrych praktyk administracyjnych. Redagowane tomy: Polityka konsolidacji demokracji: Europa Południowa w perspektywie porównawczej, 1995; Partie, polityka i demokracja w Nowej Europie Południowej, 2001; Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich: Początki, utworzenie, rozwój, 2005; Demokracja i państwo w Nowej Europie Południowej, 2006; Przestrzenne koncepcje narodu; Modernizacja geografii w Grecji i Turcji, 2010. Monografie: Początki budowania państwowości w nowożytnej Grecji w latach 1821–1828, 2002 (w języku greckim) oraz Dualizm kulturowy i zmiana polityczna w postautorytarnej Grecji, 2000 (w języku greckim).

Odznaczenia: Wielki Komandor Order Feniksa, Grecja, 2004 r.; Krzyż Zasługi, Polska, 2010 r.; Kawaler Legii Honorowej, Francja, 2014 r.

Języki: grecki, angielski, francuski, włoski, niemiecki, hiszpański, portugalski. Zainteresowania: lektura, pisanie, muzyka klasyczna i filmy.