Ο καταγγέλλων εργάστηκε ως εμπειρογνώμονας για εξωτερικό ανάδοχο της ΕΕ σε χρηματοδοτούμενο από την ΕΕ έργο στην Τανζανία, το οποίο διαχειριζόταν η αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Τανζανία και στην Κοινότητα Ανατολικής Αφρικής. Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι ο ανάδοχος παραβίασε τη νομοθεσία της Τανζανίας παραλείποντας να εγγραφεί στην Τανζανία, εμποδίζοντάς τον να λάβει έγκυρη άδεια εργασίας. Στη συνέχεια, ο ανάδοχος ενημέρωσε τον καταγγέλλοντα για την απόφασή του να καταγγείλει τη σύμβασή του, λαμβάνοντας υπόψη τις ανησυχίες σχετικά με το έργο του καταγγέλλοντος που εξέφρασε η αντιπροσωπεία της ΕΕ.

Η Διαμεσολαβήτρια κίνησε έρευνα σχετικά με τις ανησυχίες του καταγγέλλοντος όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο η αντιπροσωπεία χειρίστηκε και τα δύο θέματα. Στο πλαίσιο αυτό, η Διαμεσολαβήτρια αναφέρθηκε στην πάγια άποψή της ότι, όταν τα θεσμικά όργανα της ΕΕ επιδιώκουν την αντικατάσταση εμπειρογνωμόνων που εργάζονται σε έργα της ΕΕ, τα εν λόγω άτομα θα πρέπει να ακούγονται πριν αντικατασταθούν. Ενώ η Επιτροπή υποστήριξε ότι δεν ζήτησε την αντικατάσταση του εμπειρογνώμονα, η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι η Επιτροπή είχε συμμετάσχει στην απόφαση αντικατάστασης. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής διαπίστωσε ότι η Επιτροπή δεν διασφάλισε τον σεβασμό του δικαιώματος ακρόασης του καταγγέλλοντος πριν από την αντικατάστασή του, γεγονός που ισοδυναμούσε με κακοδιοίκηση.  Έκανε μια πρόταση για βελτίωση με στόχο την πρόληψη του ζητήματος από το να συμβεί στο μέλλον. 

Επιπλέον, ο Διαμεσολαβητής διαπίστωσε ότι, δεδομένου ότι η σύμβαση του καταγγέλλοντος είχε καταγγελθεί, δεν δικαιολογούνταν περαιτέρω έρευνες σχετικά με το ζήτημα της άδειας εργασίας. Ωστόσο, υπέβαλε πρόταση βελτίωσης στην Επιτροπή, καλώντας την να επαληθεύσει το θέμα, καθώς ενδέχεται να επηρεάσει άλλους εμπειρογνώμονες που εργάζονται για το έργο της ΕΕ. 

 

Η υπόθεση αφορούσε την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να σταματήσει να συνεργάζεται με προσωρινά απασχολούμενο στις υπηρεσίες παιδικής φροντίδας. Ο καταγγέλλων προσλήφθηκε μέσω εξωτερικού αναδόχου με εβδομαδιαίες συμβάσεις. Σύμφωνα με τις οδηγίες της Επιτροπής, ο ανάδοχος ενημέρωσε την καταγγέλλουσα ότι η Επιτροπή δεν θα ζητούσε πλέον τις υπηρεσίες της. Η καταγγέλλουσα απευθύνθηκε στη Διαμεσολαβήτρια υποστηρίζοντας ότι η Επιτροπή δεν της αιτιολόγησε δεόντως την απόφασή της.

Ο Διαμεσολαβητής έχει επανειλημμένα την άποψη ότι, όταν τα θεσμικά όργανα της ΕΕ ζητούν την καταγγελία της σύμβασης ενός προσώπου με εξωτερικό ανάδοχο, θα πρέπει να παρέχουν δίκαιους και αντικειμενικούς λόγους που να δικαιολογούν την καταγγελία, να ενημερώνουν το ενδιαφερόμενο πρόσωπο και να διασφαλίζουν ότι τους παρέχεται η δυνατότητα να υποβάλουν παρατηρήσεις πριν από την καταγγελία. Ο επισφαλής χαρακτήρας της καταστάσεως του προσωρινά απασχολουμένου συνεπάγεται ότι η Επιτροπή οφείλει να είναι δίκαιη και διαφανής, ακόμη και ελλείψει συμβατικής σχέσεως. Στην προκειμένη περίπτωση, η Επιτροπή δεν διασφάλισε ότι δόθηκε στον καταγγέλλοντα η δυνατότητα ακρόασης και υποβολής παρατηρήσεων σχετικά με τους λόγους που προέβαλε η Επιτροπή προτού αποφασίσει να μην ζητήσει πλέον τις υπηρεσίες του καταγγέλλοντος. Μολονότι αυτό είναι λυπηρό, η Διαμεσολαβήτρια επισημαίνει ότι ο καταγγέλλων πρέπει να ενημερώθηκε για ορισμένα από τα ζητήματα κατά την εβδομάδα που προηγήθηκε της απόφασης της Επιτροπής. Ωστόσο, λόγω της έλλειψης τήρησης αρχείων, ο Διαμεσολαβητής δεν είναι σε θέση να επαληθεύσει κατά πόσον οι υπηρεσίες της Επιτροπής συζήτησαν τα ζητήματα με τον καταγγέλλοντα. Ωστόσο, η Διαμεσολαβήτρια εκφράζει την ικανοποίησή της για το γεγονός ότι η Επιτροπή αναγνώρισε ότι θα μπορούσε να εξηγήσει περαιτέρω το σκεπτικό της στον καταγγέλλοντα στην παρούσα υπόθεση.

Σε αυτή τη βάση, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι δεν δικαιολογούνται περαιτέρω έρευνες και περατώνει την υπόθεση.  

Η υπόθεση αφορούσε εταιρεία συμβούλων που τελούσε υπό έρευνα από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) για εικαζόμενες παρατυπίες σε έργα που χρηματοδοτήθηκαν από την ΕΕ. Η OLAF ενημέρωσε την εταιρεία ότι είχε περατώσει την έρευνα και υπέβαλε οικονομικές και διοικητικές συστάσεις στην Επιτροπή. Μολονότι η OLAF ενημέρωσε την εταιρεία ότι θα μπορούσε να απευθυνθεί στον ελεγκτή διαδικαστικών εγγυήσεων της OLAF, η OLAF δεν παρέσχε σαφείς πληροφορίες σχετικά με την ισχύουσα προθεσμία για την υποβολή καταγγελίας. Αυτό σήμαινε ότι η εταιρεία υπέβαλε την καταγγελία μετά τη λήξη της προθεσμίας και ο ελεγκτής απέρριψε την καταγγελία.

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι η OLAF, παραλείποντας να παράσχει στον καταγγέλλοντα σαφείς πληροφορίες, ιδίως όσον αφορά την ημερομηνία λήξης της έρευνας, ενήργησε με κακοδιοίκηση. Ωστόσο, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι δεν υπήρχε κατάλληλη σύσταση για την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος για τον καταγγέλλοντα. Ωστόσο, υπέβαλε πρόταση με στόχο την πρόληψη της εμφάνισης τέτοιου προβλήματος σε μελλοντικές παρόμοιες περιπτώσεις.

Η υπόθεση αφορούσε τον τρόπο με τον οποίο ο Οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Κυβερνοασφάλεια (ENISA) χειρίστηκε αίτημα για αντίγραφο ηχογράφησης ακρόασης στο πλαίσιο διοικητικής έρευνας σχετικά με εικαζόμενη παρενόχληση. Η καταγγέλλουσα, η οποία ισχυρίστηκε ότι υπήρξε θύμα παρενόχλησης, δεν ήταν ικανοποιημένη από το γεγονός ότι ο εξωτερικός ερευνητής που είχε εξουσιοδοτηθεί από τον ENISA να διεξαγάγει την έρευνα αρνήθηκε να της επιτρέψει την πρόσβαση σε καταγραφή μιας από τις ακροάσεις που είχε διεξαγάγει μαζί της.

Η Διαμεσολαβήτρια κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ήταν κακοδιοίκηση από τον ENISA να επιτρέψει σε ανεξάρτητο ερευνητή να αποφασίσει σχετικά με αίτημα για αντίγραφο ηχογράφησης ακρόασης στο πλαίσιο διοικητικής έρευνας και να εγκρίνει την απόρριψη του αιτήματος από τον ερευνητή βάσει ανεπαρκών εξηγήσεων.

Η Διαμεσολαβήτρια παρότρυνε τον ENISA να ασχοληθεί με τη διαπίστωση κακοδιοίκησης επανεξετάζοντας την άρνησή του να χορηγήσει πρόσβαση στην ηχογράφηση. Δεδομένου ότι αυτό ήταν πιθανό να απαιτήσει την εξισορρόπηση των δικαιωμάτων της ίδιας της καταγγέλλουσας όσον αφορά τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα με τα δικαιώματα άλλων υπαλλήλων του ENISA, ο ENISA θα πρέπει να συμβουλευτεί εκ νέου τον υπεύθυνο προστασίας δεδομένων του προτού λάβει αιτιολογημένη απόφαση. Σε περίπτωση που η καταγγέλλουσα δεν είναι ικανοποιημένη με το αποτέλεσμα, θα μπορούσε να προσφύγει στον Ευρωπαίο Επόπτη Προστασίας Δεδομένων (ΕΕΠΔ).

Η υπόθεση αφορούσε τον τρόπο με τον οποίο ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής (Frontex) χειρίστηκε το αίτημα των ιταλικών αρχών να καταγγείλει ο ανάδοχος τη σύμβαση ατόμου που προσλήφθηκε για να εργαστεί ως πολιτιστικός διαμεσολαβητής/διερμηνέας στο πλαίσιο της κοινής επιχείρησης Themis στην Ιταλία. Ο καταγγέλλων ανησυχούσε, μεταξύ άλλων, για το γεγονός ότι ο Frontex δεν του είχε παράσχει τους λόγους της απόλυσής του.

Από την έρευνα της Διαμεσολαβήτριας προέκυψε ότι ο Frontex ενήργησε σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες, κατά την εξέταση του αιτήματος των ιταλικών αρχών, οι οποίες απαιτούσαν την εμπιστευτική εξέταση των λόγων του αιτήματος. Ως εκ τούτου, δεν θα μπορούσε ευλόγως να αναμένεται από τον Frontex να ακολουθήσει διαφορετική πορεία δράσης. Ως εκ τούτου, η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την έρευνα, χωρίς να διαπιστώσει κακοδιοίκηση.