Η υπόθεση αφορούσε διαδικασία πρόσληψης που διοργάνωσε ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής (Frontex) για έκτακτους υπαλλήλους του μόνιμου σώματός του. Ο καταγγέλλων, υποψήφιος στην εν λόγω διαδικασία, είχε λάβει την ελάχιστη συνολική βαθμολογία που απαιτείται για μια δοκιμασία πολλαπλής επιλογής με αποκλεισμό («δοκιμασία πολλαπλής επιλογής»). Ωστόσο, ο Frontex τον απέκλεισε από την περαιτέρω συμμετοχή στη διαδικασία πρόσληψης, διότι δεν είχε λάβει την ελάχιστη βαθμολογία σε καθένα από τα χωριστά τμήματα της δοκιμασίας πολλαπλής επιλογής. Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι ο αποκλεισμός του από τη διαδικασία πρόσληψης ήταν άδικος, διότι η απαίτηση αυτή, την οποία θεωρούσε αυθαίρετη, δεν είχε κοινοποιηθεί στους υποψηφίους πριν από τη δοκιμασία πολλαπλής επιλογής.

Η Διαμεσολαβήτρια έκρινε ότι ο Frontex είχε τη διακριτική ευχέρεια να καθορίσει τα κατώτατα όρια για τη δοκιμασία με ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής σε μεταγενέστερο στάδιο της διαδικασίας πρόσληψης, υπό την προϋπόθεση ότι το έπραξε προτού λάβει γνώση των ατομικών επιδόσεων των υποψηφίων. Δεδομένου ότι ο Frontex είχε καθορίσει τα κατώτατα όρια πριν από τη διενέργεια της δοκιμής, η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι δεν υπήρξε κακοδιοίκηση.

Ωστόσο, η Διαμεσολαβήτρια πρότεινε στον Frontex να εξετάσει, όπου είναι δυνατόν, το ενδεχόμενο να ενημερώνει τους υποψηφίους στις διαδικασίες πρόσληψης σχετικά με τα κατώτατα όρια για οποιαδήποτε δοκιμασία αποκλεισμού πριν από τη δοκιμασία, ώστε να ενισχυθεί η διαφάνεια και να δοθεί η δυνατότητα στους υποψηφίους να προετοιμαστούν καλύτερα για τη δοκιμασία.

Η Διαμεσολαβήτρια εντόπισε περαιτέρω ελλείψεις στον τρόπο με τον οποίο ο Frontex τηρούσε αρχεία σχετικά με το εσωτερικό έργο που επιτελούσε η επιτροπή επιλογής. Ως εκ τούτου, η Διαμεσολαβήτρια πρότεινε στον Frontex, για λόγους διαφάνειας και λογοδοσίας, να βελτιώσει τα πρότυπα σαφήνειας και προσβασιμότητας στα εν λόγω αρχεία.

 

Οι υποθέσεις αφορούσαν την απόφαση του Frontex να μην επιστρέψει στους καταγγέλλοντες, οι οποίοι ήταν υποψήφιοι σε διαδικασία πρόσληψης του Frontex για τα μέλη του «μόνιμου σώματός» του, τα έξοδα ταξιδίου και διαμονής μετά το ταξίδι τους στη Βαρσοβία της Πολωνίας, με σκοπό τις εξετάσεις κολύμβησης και τις ιατρικές εξετάσεις. Οι κανόνες του Frontex σχετικά με τις προσλήψεις προβλέπουν ότι τα έξοδα που σχετίζονται με την τελική ιατρική εξέταση επιστρέφονται μόνο εάν ένας υποψήφιος αναλάβει στη συνέχεια τη θέση του στον Frontex, ενώ οι καταγγέλλοντες δεν το έπραξαν.

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι, σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες του Frontex, ενώ ο Frontex συνδύαζε τις δοκιμασίες κολύμβησης με την ιατρική εξέταση λόγω της πίεσης που ασκήθηκε στις διαδικασίες πρόσληψης, θα έπρεπε να είχε προβεί σε χωριστή αξιολόγηση των δαπανών που σχετίζονται με τις δοκιμασίες κολύμβησης.

Η Διαμεσολαβήτρια υπέβαλε πρόταση λύσης σύμφωνα με την οποία ο Frontex θα πρέπει να επανεξετάσει την απόφασή του να μην επιστρέψει στους καταγγέλλοντες το σύνολο των εξόδων ταξιδίου και διαμονής και θα πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο επιστροφής των αναπόφευκτων εξόδων που σχετίζονται με τις δοκιμασίες κολύμβησης στις οποίες υποβλήθηκαν. Ο Frontex συμφώνησε να συνεισφέρει με τη μορφή ημερήσιας αποζημίωσης για τον αριθμό των επιπλέον ημερών παραμονής των καταγγελλόντων στη Βαρσοβία προκειμένου να υποβληθούν στις εξετάσεις κολύμβησης.

Η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την έρευνα διαπιστώνοντας ότι ο Frontex είχε αποδεχθεί την πρόταση λύσης.

 

Η υπόθεση αφορούσε τον τρόπο με τον οποίο το Μεταφραστικό Κέντρο των Οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Μεταφραστικό Κέντρο) αξιολόγησε προσφορά στον τομέα των υπηρεσιών μετάφρασης και επιμέλειας. Ειδικότερα, ο καταγγέλλων εξέφρασε την ανησυχία του για την ερμηνεία των κριτηρίων επιλογής και ανάθεσης από το Μεταφραστικό Κέντρο και για τον τρόπο με τον οποίο αξιολόγησε τα κριτήρια ανάθεσης, καθώς και για την απόφαση του Μεταφραστικού Κέντρου να παραιτηθεί από ένα διαδικαστικό στάδιο της «συγγραφής υποχρεώσεων» (τους κανόνες που ισχύουν για τη διαδικασία σύναψης σύμβασης).

Ο Διαμεσολαβητής διαπίστωσε ότι το Μεταφραστικό Κέντρο δεν προσδιόρισε με σαφήνεια και δεν έκανε διάκριση μεταξύ των κριτηρίων επιλογής και ανάθεσης στη συγγραφή υποχρεώσεων. Αυτό συνιστά κακοδιοίκηση. Ωστόσο, δεδομένου ότι το Μεταφραστικό Κέντρο δεν ανέθεσε τελικά καμία σύμβαση για τις επίμαχες στην καταγγελία μεταφραστικές υπηρεσίες, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι η διατύπωση σύστασης δεν θα εξυπηρετούσε κανέναν χρήσιμο σκοπό.

Ωστόσο, η Διαμεσολαβήτρια διατύπωσε πρόταση βελτίωσης σύμφωνα με την οποία, σε μελλοντικές προσκλήσεις, το Μεταφραστικό Κέντρο θα πρέπει να κάνει σαφή διάκριση μεταξύ των κριτηρίων επιλογής και ανάθεσης στη συγγραφή υποχρεώσεων, προκειμένου να συμμορφώνεται με τον δημοσιονομικό κανονισμό της ΕΕ. Στο πλαίσιο αυτό, το Μεταφραστικό Κέντρο θα πρέπει επίσης να παρέχει σαφείς οδηγίες σχετικά με το είδος των αποδεικτικών στοιχείων που πρέπει να παρέχονται τόσο για τα κριτήρια επιλογής όσο και για τα κριτήρια ανάθεσης. Η Διαμεσολαβήτρια δήλωσε επίσης ότι θα παρακολουθεί τις μελλοντικές προσκλήσεις υποβολής προσφορών και θα εξετάσει το ενδεχόμενο να διερευνήσει εκ νέου το θέμα, εάν χρειαστεί.

Ο Διαμεσολαβητής επισήμανε επίσης ότι αποτελεί ορθή διοικητική πρακτική να διασφαλίζεται ότι οι προσφέροντες είναι ενήμεροι για κάθε απόφαση άρσης των διαδικαστικών σταδίων που ορίζονται στη συγγραφή υποχρεώσεων και ότι είναι λυπηρό το γεγονός ότι το Μεταφραστικό Κέντρο δεν το έπραξε. Η μη ενημέρωση των προσφερόντων σχετικά με την παραίτηση από διαδικαστική πράξη συνιστούσε επίσης κακοδιοίκηση. Επιπλέον, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι η παραίτηση από το διαδικαστικό στάδιο αντιβαίνει στους ισχύοντες κανόνες. Έκανε μια αντίστοιχη πρόταση για βελτίωση στο θέμα αυτό.

Η υπόθεση αφορούσε μελέτη που εκπονήθηκε από ερευνητικό οργανισμό στο πλαίσιο σύμβασης με την αντιπροσωπεία της ΕΕ στη Γουινέα Μπισάου. Ο οργανισμός εξέφρασε ανησυχίες σχετικά με τους όρους που σχετίζονται με τη δημοσίευση της μελέτης, ιδίως ότι θα πρέπει να διανέμεται δωρεάν. Ο οργανισμός θεώρησε ότι ο όρος αυτός θα εμπόδιζε αποτελεσματικά τη δημοσίευση της μελέτης ως ακαδημαϊκού βιβλίου, καθώς οι ακαδημαϊκοί εκδότες είναι εμπορικές οντότητες που αποκομίζουν κέρδος από τα βιβλία που δημοσιεύουν.

Η έρευνα κατέδειξε ότι η μελέτη είχε ανατεθεί βάσει «σύμβασης παροχής υπηρεσιών», στο πλαίσιο της οποίας η Ευρωπαϊκή Επιτροπή —η οποία είναι υπεύθυνη για τον εν λόγω συνολικό προϋπολογισμό— απέκτησε την κυριότητα της μελέτης. Ως εκ τούτου, η μελέτη θεωρήθηκε «δημόσιο αγαθό» και ορθώς η Επιτροπή επέμεινε στη δωρεάν διάθεσή της στο κοινό.

Η Διαμεσολαβήτρια έκρινε ότι ήταν εύλογο η Επιτροπή να επιμείνει στη δωρεάν διανομή της μελέτης, δεδομένου ότι η μελέτη εκπονήθηκε με κονδύλια της ΕΕ και, ως εκ τούτου, δεν θα πρέπει να διατεθεί στο εμπόριο. Ωστόσο, η Διαμεσολαβήτρια εξέφρασε τη λύπη της για το γεγονός ότι η Επιτροπή είχε διευκρινίσει με σαφή τρόπο τους όρους δημοσίευσης μόνο μετά την ολοκλήρωση της μελέτης. Η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την υπόθεση διαπιστώνοντας ότι δεν ήταν δικαιολογημένες περαιτέρω έρευνες, αλλά διατύπωσε πρόταση για την αποφυγή παρόμοιων ζητημάτων στο μέλλον.

Η υπόθεση αφορούσε τον τρόπο με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Επιλογής Προσωπικού (EPSO) χειρίστηκε αίτημα υποψηφίου που είχε γεννήσει πρόσφατα να επαναπρογραμματίσει προφορική δοκιμασία (συνέντευξη) στο πλαίσιο διαδικασίας επιλογής εμπειρογνωμόνων τεχνικής υποστήριξης. Η EPSO είχε συμφωνήσει να προγραμματίσει εκ νέου μια συνέντευξη, αλλά την προγραμμάτισε εκ νέου να πραγματοποιηθεί την ίδια ημέρα με μια άλλη συνέντευξη σχετικά με τη διαδικασία επιλογής. Η καταγγέλλουσα δεν ήταν ικανοποιημένη με τον τρόπο με τον οποίο η EPSO χειρίστηκε τη διοικητική καταγγελία της σχετικά με το θέμα.

Ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι δεν ήταν εύλογο για την EPSO να προγραμματίσει δύο δοκιμασίες την ίδια ημέρα, καθώς όλοι οι άλλοι υποψήφιοι ήταν σε θέση να συμμετάσχουν στις δοκιμασίες σε χωριστές ημέρες. Αυτό ήταν ιδιαίτερα δύσκολο για την καταγγέλλουσα, καθώς είχε γεννήσει πρόσφατα. Ως εκ τούτου, ο τρόπος με τον οποίο η EPSO χειρίστηκε το αίτημα συνιστούσε κακοδιοίκηση. Για την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος, η Διαμεσολαβήτρια πρότεινε στην EPSO να ξεκινήσει διάλογο με τον καταγγέλλοντα με σκοπό την εξεύρεση κατάλληλης και δίκαιης λύσης.