Η καταγγέλλουσα είναι πολωνική εταιρεία η οποία αποτελεί αντικείμενο έρευνας της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) σχετικά με πιθανή απάτη εις βάρος του προϋπολογισμού της ΕΕ. Ο καταγγέλλων εξέφρασε ανησυχίες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο η OLAF διενήργησε «επιτόπιο έλεγχο» στις εγκαταστάσεις του καταγγέλλοντος. Ειδικότερα, ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι: το διοικητικό του συμβούλιο δεν είχε ενημερωθεί σχετικά με την επιθεώρηση· ένας από τους «ερευνητές» της OLAF που διενήργησε τον έλεγχο δεν είχε παράσχει επαρκή αποδεικτικά στοιχεία της ταυτότητάς του στο πλαίσιο του πολωνικού δικαίου· δεν κατέστη δυνατή η επαλήθευση της γνησιότητας της εξουσιοδότησης της OLAF για τη διενέργεια του ελέγχου· και οι ερευνητές επέδειξαν προκατάληψη κατά του καταγγέλλοντος.

Ο Διαμεσολαβητής δεν διαπίστωσε κακοδιοίκηση όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο η OLAF διενήργησε τον επιτόπιο έλεγχο.

Η υπόθεση αφορούσε τον τρόπο με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή χειρίστηκε καταγγελία επί παραβάσει σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο η Γαλλία αφαιρεί τις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης από τις ελβετικές συντάξεις των συνταξιούχων που κατοικούν στη Γαλλία. Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή είχε παρερμηνεύσει την καταγγελία και δεν είχε αντιμετωπίσει τα ζητήματα που τέθηκαν.

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι η Επιτροπή δεν χειρίστηκε σωστά την καταγγελία παράβασης. Συμπεριλαμβάνοντας την καταγγελία του καταγγέλλοντος σε εν εξελίξει διαδικασία επί παραβάσει, στο πλαίσιο διαδικασίας EU Pilot, η Επιτροπή δεν είχε αντιμετωπίσει τα συγκεκριμένα ζητήματα που έθεσε ο καταγγέλλων. Ωστόσο, δεδομένου ότι η Επιτροπή είχε εξετάσει τα ζητήματα που έθεσε ο καταγγέλλων στο πλαίσιο άλλης καταγγελίας, ο Διαμεσολαβητής διαπίστωσε ότι δεν δικαιολογούνταν περαιτέρω έρευνες στην παρούσα υπόθεση.

Για να αποφευχθεί η εμφάνιση τέτοιων ζητημάτων στο μέλλον, η Διαμεσολαβήτρια πρότεινε, εάν η Επιτροπή αποφασίσει να προσθέσει καταγγελία σε εν εξελίξει διαδικασία επί παραβάσει, ιδίως στο πλαίσιο διαδικασίας EU Pilot, να διασφαλίσει ότι αντιμετωπίζει επαρκώς τα συγκεκριμένα ζητήματα που εγείρονται στην εν λόγω καταγγελία.

Η υπόθεση αφορούσε πληροφορίες που παρείχε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με την κατάσταση δύο καταγγελιών επί παραβάσει.

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι η Επιτροπή θα μπορούσε να είχε παράσχει πληρέστερες πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση μίας από τις καταγγελίες, ιδίως σε σχέση με την εν εξελίξει «διαδικασία πολλαπλών καταγγελιών», η οποία καλύπτει ορισμένα από τα ζητήματα που εγείρονται στην εν λόγω καταγγελία. Ωστόσο, εξέτασε τις καταγγελίες με εύλογο τρόπο.

Η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την έρευνα διαπιστώνοντας ότι δεν υπήρξε κακοδιοίκηση.

Η υπόθεση αφορούσε την απόφαση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού (EPSO) να μην επιτρέψει σε υποψήφια, η οποία τέθηκε σε καραντίνα λόγω COVID-19, να προγραμματίσει εκ νέου τη δοκιμασία της στο πλαίσιο διαδικασίας επιλογής συμβασιούχων υπαλλήλων (διαδικασία μόνιμης επιλογής CAST).

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι η EPSO παρείχε εύλογες εξηγήσεις σχετικά με τους λόγους για τους οποίους δεν ήταν σε θέση να παράσχει εναλλακτική ημερομηνία εξέτασης στον καταγγέλλοντα. Σε αυτή τη βάση, η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την έρευνα διαπιστώνοντας ότι δεν υπήρξε κακοδιοίκηση από την EPSO.

Οι καταγγέλλοντες, μια ομάδα οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών, εξέφρασαν την ανησυχία τους για το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν αξιολόγησε τους κινδύνους για τα ανθρώπινα δικαιώματα προτού παράσχει στήριξη σε αφρικανικές χώρες για την ανάπτυξη ικανοτήτων παρακολούθησης, ιδίως στο πλαίσιο του Καταπιστευματικού Ταμείου Έκτακτης Ανάγκης της ΕΕ για την Αφρική (EUTFA). Οι καταγγέλλοντες ισχυρίστηκαν ότι, προτού συμφωνήσει να στηρίξει έργα με πιθανές επιπτώσεις στην παρακολούθηση, όπως βιομετρικές βάσεις δεδομένων ή τεχνολογίες παρακολούθησης κινητών τηλεφώνων, η Επιτροπή θα έπρεπε να είχε διενεργήσει εκ των προτέρων εκτιμήσεις κινδύνου και επιπτώσεων για να διασφαλίσει ότι τα έργα δεν οδηγούν σε παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (όπως το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή).

Βάσει της έρευνας, η Διαμεσολαβήτρια κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα ισχύοντα μέτρα δεν επαρκούσαν για να διασφαλιστεί η ορθή αξιολόγηση του αντικτύπου των έργων ΣΕΣ της ΕΕ στα ανθρώπινα δικαιώματα. Για την αντιμετώπιση των ελλείψεων που εντόπισε, η Διαμεσολαβήτρια υπέβαλε πρόταση βελτίωσης προκειμένου να διασφαλιστεί ότι, για μελλοντικά έργα του καταπιστευματικού ταμείου της ΕΕ, θα υπάρχει εκ των προτέρων εκτίμηση επιπτώσεων στα ανθρώπινα δικαιώματα.