Η υπόθεση αφορούσε τον τρόπο με τον οποίο ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός για την Ασφάλεια στη Θάλασσα (EMSA) χειρίστηκε την επανένταξη του καταγγέλλοντος μετά από περίοδο άδειας για προσωπικούς λόγους. Η καταγγέλλουσα θεώρησε ότι ο EMSA δεν την επανέφερε το συντομότερο δυνατόν αφού ζήτησε να επιστρέψει στην εργασία της το 2022 και υποστήριξε ότι, κατά συνέπεια, η αρχαιότητα και το μισθολογικό κλιμάκιό της θα πρέπει να υπολογιστούν εκ νέου σαν να είχε επανενταχθεί από την εν λόγω ημερομηνία.

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι ο EMSA είχε αξιολογήσει την καταλληλότητα της καταγγέλλουσας για όλες τις σχετικές κενές θέσεις που προέκυψαν κατά τη διάρκεια της σχετικής περιόδου και της είχε δώσει την προτεραιότητα που απαιτείται βάσει των εφαρμοστέων κανόνων. Η Διαμεσολαβήτρια δεν εντόπισε στοιχεία που να αποδεικνύουν πρόδηλο σφάλμα στην εκτίμηση του EMSA ότι οι εν λόγω κενές θέσεις δεν ήταν κατάλληλες για την καταγγέλλουσα και, ως εκ τούτου, δεν υπάρχει βάση για να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η επανένταξή της είχε καθυστερήσει εσφαλμένα. Ωστόσο, η έρευνα ανέδειξε τη σημασία της σαφούς ενημέρωσης, της τακτικής παρακολούθησης και της αξιόπιστης τεκμηρίωσης σε περιπτώσεις όπου καθυστερεί η επανένταξη μετά από άδεια για προσωπικούς λόγους.

Η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την έρευνα διαπιστώνοντας ότι δεν υπήρξε κακοδιοίκηση. Ταυτόχρονα, η Διαμεσολαβήτρια διατύπωσε πρόταση βελτίωσης σύμφωνα με την οποία ο EMSA θα πρέπει να διασφαλίζει ότι τα μέλη του προσωπικού που ζητούν άδεια για προσωπικούς λόγους διάρκειας άνω των έξι μηνών ενημερώνονται σαφώς για τους πιθανούς κινδύνους καθυστερημένης επανένταξης και ότι τα μέλη του προσωπικού που αναμένουν επανένταξη ενημερώνονται τακτικά σχετικά με τον τρόπο αξιολόγησης των προφίλ τους σε σχέση με τις διαθέσιμες κενές θέσεις.

Η υπόθεση αφορούσε τον τρόπο με τον οποίο ο Οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Διαστημικό Πρόγραμμα (EUSPA) χειρίστηκε καταγγελία μέλους του προσωπικού που προσελήφθη μέσω εξωτερικού αναδόχου, ισχυριζόμενος ηθική παρενόχληση από τον επόπτη του.

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι ο EUSPA έλαβε σοβαρά υπόψη τους ισχυρισμούς, κίνησε διοικητική έρευνα, εξέτασε αρμόδια πρόσωπα και μάρτυρες και κατέληξε σε συμπέρασμα μετά την εν λόγω έρευνα. Ως εκ τούτου, ο EUSPA ακολούθησε το ισχύον διαδικαστικό πλαίσιο. Η Διαμεσολαβήτρια δεν διαπίστωσε καμία ένδειξη πρόδηλης πλάνης εκτίμησης και, ως εκ τούτου, καμία κακοδιοίκηση κατά τον χειρισμό της καταγγελίας παρενόχλησης από τον EUSPA.

Ωστόσο, η Διαμεσολαβήτρια πρότεινε στον EUSPA να αναπτύξει καλύτερες μεθόδους επικοινωνίας για αυτό το είδος καταγγελίας παρενόχλησης, ώστε να διασφαλιστεί ότι τα πρόσωπα που δεν καλύπτονται από τις διαδικαστικές εγγυήσεις του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης της ΕΕ λαμβάνουν σαφείς και συνεπείς πληροφορίες καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, συμπεριλαμβανομένης της κατάλληλης αιτιολόγησης κατά την περάτωση της διαδικασίας.

Η υπόθεση αφορούσε τον τρόπο με τον οποίο ο Οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Διαστημικό Πρόγραμμα (EUSPA) χειρίστηκε καταγγελία μέλους του προσωπικού που προσελήφθη μέσω εξωτερικού αναδόχου, ισχυριζόμενος ηθική παρενόχληση από τον επόπτη του.

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι ο EUSPA έλαβε σοβαρά υπόψη τους ισχυρισμούς, κίνησε διοικητική έρευνα, εξέτασε αρμόδια πρόσωπα και μάρτυρες και κατέληξε σε συμπέρασμα μετά την εν λόγω έρευνα. Ως εκ τούτου, ο EUSPA ακολούθησε το ισχύον διαδικαστικό πλαίσιο. Η Διαμεσολαβήτρια δεν διαπίστωσε καμία ένδειξη πρόδηλης πλάνης εκτίμησης και, ως εκ τούτου, καμία κακοδιοίκηση κατά τον χειρισμό της καταγγελίας παρενόχλησης από τον EUSPA.

Ωστόσο, η Διαμεσολαβήτρια πρότεινε στον EUSPA να αναπτύξει καλύτερες μεθόδους επικοινωνίας για αυτό το είδος καταγγελίας παρενόχλησης, ώστε να διασφαλιστεί ότι τα πρόσωπα που δεν καλύπτονται από τις διαδικαστικές εγγυήσεις του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης της ΕΕ λαμβάνουν σαφείς και συνεπείς πληροφορίες καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, συμπεριλαμβανομένης της κατάλληλης αιτιολόγησης κατά την περάτωση της διαδικασίας.

Η καταγγέλλουσα είναι πολωνική εταιρεία η οποία αποτελεί αντικείμενο έρευνας της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) σχετικά με πιθανή απάτη εις βάρος του προϋπολογισμού της ΕΕ. Ο καταγγέλλων εξέφρασε ανησυχίες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο η OLAF διενήργησε «επιτόπιο έλεγχο» στις εγκαταστάσεις του καταγγέλλοντος. Ειδικότερα, ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι: το διοικητικό του συμβούλιο δεν είχε ενημερωθεί σχετικά με την επιθεώρηση· ένας από τους «ερευνητές» της OLAF που διενήργησε τον έλεγχο δεν είχε παράσχει επαρκή αποδεικτικά στοιχεία της ταυτότητάς του στο πλαίσιο του πολωνικού δικαίου· δεν κατέστη δυνατή η επαλήθευση της γνησιότητας της εξουσιοδότησης της OLAF για τη διενέργεια του ελέγχου· και οι ερευνητές επέδειξαν προκατάληψη κατά του καταγγέλλοντος.

Ο Διαμεσολαβητής δεν διαπίστωσε κακοδιοίκηση όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο η OLAF διενήργησε τον επιτόπιο έλεγχο.

Η υπόθεση αφορούσε τον τρόπο με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή χειρίστηκε καταγγελία επί παραβάσει σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο η Γαλλία αφαιρεί τις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης από τις ελβετικές συντάξεις των συνταξιούχων που κατοικούν στη Γαλλία. Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή είχε παρερμηνεύσει την καταγγελία και δεν είχε αντιμετωπίσει τα ζητήματα που τέθηκαν.

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι η Επιτροπή δεν χειρίστηκε σωστά την καταγγελία παράβασης. Συμπεριλαμβάνοντας την καταγγελία του καταγγέλλοντος σε εν εξελίξει διαδικασία επί παραβάσει, στο πλαίσιο διαδικασίας EU Pilot, η Επιτροπή δεν είχε αντιμετωπίσει τα συγκεκριμένα ζητήματα που έθεσε ο καταγγέλλων. Ωστόσο, δεδομένου ότι η Επιτροπή είχε εξετάσει τα ζητήματα που έθεσε ο καταγγέλλων στο πλαίσιο άλλης καταγγελίας, ο Διαμεσολαβητής διαπίστωσε ότι δεν δικαιολογούνταν περαιτέρω έρευνες στην παρούσα υπόθεση.

Για να αποφευχθεί η εμφάνιση τέτοιων ζητημάτων στο μέλλον, η Διαμεσολαβήτρια πρότεινε, εάν η Επιτροπή αποφασίσει να προσθέσει καταγγελία σε εν εξελίξει διαδικασία επί παραβάσει, ιδίως στο πλαίσιο διαδικασίας EU Pilot, να διασφαλίσει ότι αντιμετωπίζει επαρκώς τα συγκεκριμένα ζητήματα που εγείρονται στην εν λόγω καταγγελία.

Οι καταγγέλλοντες, μια ομάδα οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών, εξέφρασαν την ανησυχία τους για το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν αξιολόγησε τους κινδύνους για τα ανθρώπινα δικαιώματα προτού παράσχει στήριξη σε αφρικανικές χώρες για την ανάπτυξη ικανοτήτων παρακολούθησης, ιδίως στο πλαίσιο του Καταπιστευματικού Ταμείου Έκτακτης Ανάγκης της ΕΕ για την Αφρική (EUTFA). Οι καταγγέλλοντες ισχυρίστηκαν ότι, προτού συμφωνήσει να στηρίξει έργα με πιθανές επιπτώσεις στην παρακολούθηση, όπως βιομετρικές βάσεις δεδομένων ή τεχνολογίες παρακολούθησης κινητών τηλεφώνων, η Επιτροπή θα έπρεπε να είχε διενεργήσει εκ των προτέρων εκτιμήσεις κινδύνου και επιπτώσεων για να διασφαλίσει ότι τα έργα δεν οδηγούν σε παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (όπως το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή).

Βάσει της έρευνας, η Διαμεσολαβήτρια κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα ισχύοντα μέτρα δεν επαρκούσαν για να διασφαλιστεί η ορθή αξιολόγηση του αντικτύπου των έργων ΣΕΣ της ΕΕ στα ανθρώπινα δικαιώματα. Για την αντιμετώπιση των ελλείψεων που εντόπισε, η Διαμεσολαβήτρια υπέβαλε πρόταση βελτίωσης προκειμένου να διασφαλιστεί ότι, για μελλοντικά έργα του καταπιστευματικού ταμείου της ΕΕ, θα υπάρχει εκ των προτέρων εκτίμηση επιπτώσεων στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η υπόθεση αφορούσε πληροφορίες που παρείχε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με την κατάσταση δύο καταγγελιών επί παραβάσει.

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι η Επιτροπή θα μπορούσε να είχε παράσχει πληρέστερες πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση μίας από τις καταγγελίες, ιδίως σε σχέση με την εν εξελίξει «διαδικασία πολλαπλών καταγγελιών», η οποία καλύπτει ορισμένα από τα ζητήματα που εγείρονται στην εν λόγω καταγγελία. Ωστόσο, εξέτασε τις καταγγελίες με εύλογο τρόπο.

Η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την έρευνα διαπιστώνοντας ότι δεν υπήρξε κακοδιοίκηση.