Η υπόθεση αφορούσε τη μη παροχή ουσιαστικής απάντησης από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής (Frontex) σε διοικητική καταγγελία σχετικά με ισχυρισμούς για παρενόχληση και παρατυπίες που διατυπώθηκαν από υπάλληλο του μόνιμου σώματος κατηγορίας 2.

Ο καταγγέλλων υπέβαλε τη διοικητική καταγγελία στον Frontex τον Μάρτιο του 2023. Ο Frontex απάντησε ότι, σε αντίθεση με προηγούμενες πληροφορίες που είχε παράσχει στον καταγγέλλοντα, ο τελευταίος δεν είχε το δικαίωμα να υποβάλει τέτοια καταγγελία. Κατά συνέπεια, δεν θα ελάμβανε ουσιαστική απάντηση. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της έρευνας της Διαμεσολαβήτριας, ο Frontex δήλωσε ότι θα παράσχει γενική ουσιαστική απάντηση στον καταγγέλλοντα έως τον Νοέμβριο του 2024. Ο Frontex υπέβαλε την εν λόγω απάντηση στον καταγγέλλοντα μόλις τον Δεκέμβριο του 2025. Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι οι ασυνεπείς πληροφορίες που παρασχέθηκαν στον καταγγέλλοντα και η κατάφωρη καθυστέρηση απάντησης στην καταγγελία συνιστούν κακοδιοίκηση. Ωστόσο, η Διαμεσολαβήτρια δεν έκρινε αναγκαίο να διατυπώσει σύσταση, δεδομένου ότι ο Frontex έχει πλέον δώσει ουσιαστική απάντηση στον καταγγέλλοντα.

Επιπλέον, η έρευνα της Διαμεσολαβήτριας αποκάλυψε την απουσία αποτελεσματικού μηχανισμού υποβολής καταγγελιών και επανόρθωσης για τους υπαλλήλους της κατηγορίας 2, όπως σε περιπτώσεις παρενόχλησης στον Frontex. Η Διαμεσολαβήτρια κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για συστημικό ζήτημα που συνιστά επίσης κακοδιοίκηση.

Η Διαμεσολαβήτρια συνέστησε στο διοικητικό συμβούλιο του Frontex να θεσπίσει αποτελεσματικό μηχανισμό υποβολής καταγγελιών και προσφυγών κατά την επικείμενη αναθεώρηση του νομικού πλαισίου για τους υπαλλήλους της κατηγορίας 2.

Η υπόθεση αφορούσε το γεγονός ότι υπάλληλος του Γραφείου Διαχείρισης και Εκκαθάρισης των Ατομικών Δικαιωμάτων (PMO) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής απέστειλε κατά λάθος μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στον καταγγέλλοντα, το οποίο έκρινε προσβλητικό.

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι το περιεχόμενο του εν λόγω μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ήταν πράγματι ακατάλληλο, αλλά έκρινε ότι η Επιτροπή είχε λάβει κατάλληλα μέτρα για την αντιμετώπιση του ζητήματος, ιδίως ζητώντας συγγνώμη από τον καταγγέλλοντα και λαμβάνοντας μέτρα για την πρόληψη τέτοιων περιστατικών στο μέλλον, ιδίως υπενθυμίζοντας στα μέλη του προσωπικού την υποχρέωσή τους να επικοινωνούν ευγενικά.

Η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την υπόθεση διαπιστώνοντας ότι δεν ήταν δικαιολογημένες περαιτέρω έρευνες.  

Η υπόθεση αφορούσε τον τρόπο με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Επιλογής Προσωπικού (EPSO) χειρίστηκε αίτημα υποψηφίου που είχε γεννήσει πρόσφατα να επαναπρογραμματίσει προφορική δοκιμασία (συνέντευξη) στο πλαίσιο διαδικασίας επιλογής εμπειρογνωμόνων τεχνικής υποστήριξης. Η EPSO είχε συμφωνήσει να προγραμματίσει εκ νέου μια συνέντευξη, αλλά την προγραμμάτισε εκ νέου να πραγματοποιηθεί την ίδια ημέρα με μια άλλη συνέντευξη σχετικά με τη διαδικασία επιλογής. Η καταγγέλλουσα δεν ήταν ικανοποιημένη με τον τρόπο με τον οποίο η EPSO χειρίστηκε τη διοικητική καταγγελία της σχετικά με το θέμα.

Ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι δεν ήταν εύλογο για την EPSO να προγραμματίσει δύο δοκιμασίες την ίδια ημέρα, καθώς όλοι οι άλλοι υποψήφιοι ήταν σε θέση να συμμετάσχουν στις δοκιμασίες σε χωριστές ημέρες. Αυτό ήταν ιδιαίτερα δύσκολο για την καταγγέλλουσα, καθώς είχε γεννήσει πρόσφατα. Ως εκ τούτου, ο τρόπος με τον οποίο η EPSO χειρίστηκε το αίτημα συνιστούσε κακοδιοίκηση. Για την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος, η Διαμεσολαβήτρια πρότεινε στην EPSO να ξεκινήσει διάλογο με τον καταγγέλλοντα με σκοπό την εξεύρεση κατάλληλης και δίκαιης λύσης.

Η υπόθεση αφορούσε τον τρόπο με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή χειρίστηκε το αίτημα δημοσιογράφου που εργάζεται σε πρακτορείο ειδήσεων να προστεθεί σε κατάλογο διευθύνσεων για δελτία Τύπου που υπόκεινται σε εμπάργκο, ιδίως για τους «δείκτες ευρώ» της Eurostat, οι οποίοι παρέχουν τακτικές οικονομικές στατιστικές πληροφορίες. Η Eurostat, η οποία ανήκει στην Επιτροπή, αρνήθηκε να προσθέσει τον δημοσιογράφο στον κατάλογο, διότι ανέφερε ότι μόνο δημοσιογράφοι ή οργανισμοί στους οποίους είχε χορηγηθεί «διαπίστευση» από τα μέσα ενημέρωσης από την Επιτροπή μπορούσαν να συμπεριληφθούν στους εν λόγω καταλόγους διανομής. Ο δημοσιογράφος ή το ειδησεογραφικό πρακτορείο του δεν μπορούσαν να λάβουν διαπίστευση, διότι δεν πληρούσαν μία από τις προϋποθέσεις, δηλαδή ότι το πρακτορείο ή ένας δημοσιογράφος του πρακτορείου έχει την κατοικία του στο Βέλγιο. Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι η πρακτική αυτή εισάγει διακρίσεις και σημαίνει ότι μόνο οι μεγαλύτεροι οργανισμοί μέσων ενημέρωσης με επαρκείς οικονομικούς πόρους που θα μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά να έχουν δημοσιογράφους στο Βέλγιο θα μπορούσαν να λαμβάνουν πληροφορίες που υπόκεινται σε εμπάργκο.

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι ήταν εύλογο για την Επιτροπή να συμπεριλάβει την κατοικία στο Βέλγιο ως προϋπόθεση για τη διαπίστευση όσον αφορά την πρόσβαση στα φυσικά κτίρια των θεσμικών οργάνων της ΕΕ στις Βρυξέλλες. Ωστόσο, διαπίστωσε ότι η συμπερίληψη της απαίτησης κατοικίας στο Βέλγιο ως προϋπόθεσης για την εγγραφή στους καταλόγους διανομής για τα μέλη των μέσων ενημέρωσης ήταν δυσανάλογη.

Η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την έρευνα με διαπίστωση κακοδιοίκησης και ζήτησε από την Επιτροπή να υποβάλει έκθεση εντός έξι μηνών για να την ενημερώσει σχετικά με τα μέτρα που είχε λάβει για την αντιμετώπιση της κατάστασης.