Η υπόθεση αφορούσε τον τρόπο με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία χειρίστηκε τις καταγγελίες εθνικού βοηθού των Ευρωπαίων Εντεταλμένων Εισαγγελέων στην Ιταλία. Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι οι Ευρωπαίοι Εντεταλμένοι Εισαγγελείς της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στη Ρώμη παρενέβησαν σε δύο διοικητικές διαδικασίες που κίνησε σε εθνικό επίπεδο. Η καταγγελία αφορούσε επίσης τον τρόπο με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία χειρίστηκε αίτημα πρόσβασης του κοινού σε έγγραφα που υπέβαλε ο καταγγέλλων.

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ελλείψεις στον χειρισμό των καταγγελιών από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κοινοποίησε τη θέση της στον καταγγέλλοντα και τους λόγους για τους οποίους κατέληξε στο συμπέρασμά της να μην προβεί σε περαιτέρω ενέργειες. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία εξέτασε το ζήτημα αυτό κατά τη διάρκεια της έρευνας παρέχοντας σαφείς και εύλογες εξηγήσεις για τη θέση της. Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε επίσης ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν παραβίασε τα δικαιώματα του καταγγέλλοντος κατά την εξέταση των καταγγελιών.

Όσον αφορά το αίτημα πρόσβασης σε έγγραφα, η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι οι λόγοι που επικαλέστηκε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για να μην αποκαλύψει τα ζητούμενα έγγραφα δεν φαίνεται να συνάδουν με τη νομοθεσία της ΕΕ για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα. Ωστόσο, η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι η απόφαση να μην γνωστοποιηθούν τα έγγραφα που ζήτησε ο καταγγέλλων ήταν εύλογη, αν και για διαφορετικό λόγο από αυτόν που επικαλέστηκε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.

Η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την έρευνα με το συμπέρασμα ότι δεν δικαιολογούνται περαιτέρω έρευνες.

Η υπόθεση αφορούσε τον τρόπο με τον οποίο ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής (Frontex) χειρίστηκε καταγγελία σχετικά με τα αποτελέσματα δοκιμών στο πλαίσιο διαδικασίας πρόσληψης υπαλλήλων του μόνιμου σώματος. Ο καταγγέλλων δεν είχε λάβει την ελάχιστη συνολική βαθμολογία σε δοκιμασία πολλαπλής επιλογής (στο εξής: δοκιμασία πολλαπλής επιλογής), ώστε να μπορέσει να προχωρήσει στο επόμενο στάδιο της διαδικασίας. Ο καταγγέλλων αμφισβήτησε τα αποτελέσματά του και εξέφρασε την ανησυχία του για το γεγονός ότι είχε υποστεί φυλετικές και εθνοτικές διακρίσεις. Ο καταγγέλλων ζήτησε τις ερωτήσεις και τις απαντήσεις του, τις οποίες δεν του έδωσε ο Frontex.

Εκφράζοντας τη δυσαρέσκειά του για τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε το θέμα ο Frontex, ο καταγγέλλων απευθύνθηκε στον Διαμεσολαβητή.

Η Διαμεσολαβήτρια κίνησε έρευνα και ζήτησε από τον Frontex να εξετάσει το ενδεχόμενο να παράσχει στον καταγγέλλοντα κατάλογο στον οποίο θα παρουσιάζονται, με τη μορφή επιστολών, οι απαντήσεις που έδωσε ο καταγγέλλων και οι ορθές απαντήσεις στη δοκιμασία πολλαπλής επιλογής. Ο Frontex παρείχε στον καταγγέλλοντα πληροφορίες προς αυτή την κατεύθυνση.

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι δεν υπήρξε κακοδιοίκηση στον τρόπο με τον οποίο ο Frontex υπολόγισε τις βαθμολογίες των εξετάσεων του καταγγέλλοντος, ούτε υπήρχαν ενδείξεις διακρίσεων.

Δεδομένου ότι ο Frontex παρείχε στον καταγγέλλοντα σχετικές πληροφορίες σχετικά με τη δοκιμασία πολλαπλής επιλογής κατά τη διάρκεια της έρευνας, δεν αιτιολογήθηκαν περαιτέρω έρευνες σχετικά με την εν λόγω πτυχή της υπόθεσης. Η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την έρευνα με πρόταση βελτίωσης προς τον Frontex, σύμφωνα με την οποία θα πρέπει να ενημερώνει τους υποψηφίους στις διαδικασίες πρόσληψης σχετικά με τα αποτελέσματα που επιτυγχάνονται σε οποιαδήποτε δοκιμασία αποκλεισμού, μέσω πίνακα στον οποίο θα αναφέρεται, όσον αφορά τον αριθμό που αντιστοιχεί σε κάθε ερώτηση, η απάντηση που δόθηκε (υπό μορφή επιστολής), καθώς και η ορθή απάντηση (επίσης υπό μορφή επιστολής).

Η υπόθεση αφορούσε την απόφαση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού (EPSO) να επανεξετάσει όλους τους υποψηφίους κατόπιν τεχνικού σφάλματος κατά τη διάρκεια δοκιμαστικής περιόδου για οκτώ διαδικασίες επιλογής μεταφραστών το 2025. Το πρόβλημα ήταν ένα σφάλμα ρύθμισης που επέτρεψε στους υποψηφίους να επιλέξουν πολλαπλές απαντήσεις σε δοκιμασίες στις οποίες έγινε δεκτή μόνο μία απάντηση. Περίπου το ένα τρίτο των υποψηφίων είχε επιλέξει πολλαπλές απαντήσεις. Η επαναληπτική εξέταση είχε προγραμματιστεί για μία μόνο ημέρα, με δυνατότητα επαναπρογραμματισμού μόνο σε περίπτωση ανωτέρας βίας. Οι καταγγέλλοντες απευθύνθηκαν στον Διαμεσολαβητή, υποστηρίζοντας ότι η απόφαση να υποβληθούν εκ νέου σε δοκιμασία όλοι οι υποψήφιοι ήταν δυσανάλογη και ότι η άρνηση να επιτραπεί ο εκ νέου προγραμματισμός της δοκιμασίας ήταν άδικη.

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι η EPSO και οι εξεταστικές επιτροπές είχαν αξιολογήσει προσεκτικά το θέμα και ότι από κανένα στοιχείο δεν προέκυπτε ότι η επιλεγείσα προσέγγιση δεν αντιπροσώπευε εύλογη ισορροπία μεταξύ των δύο βασικών εκτιμήσεων που προέβαλαν η EPSO και οι εξεταστικές επιτροπές, δηλαδή της τεχνικής και διοικητικής σκοπιμότητας, καθώς και της ίσης μεταχείρισης των υποψηφίων. Επομένως, η απόφαση επανελέγχου όλων των υποψηφίων ήταν ανάλογη προς τον σκοπό της διαφυλάξεως της ίσης μεταχειρίσεως των υποψηφίων. Η Διαμεσολαβήτρια κατέληξε επίσης στο συμπέρασμα ότι, στο δεδομένο τεχνικό πλαίσιο, ήταν εύλογο για την EPSO να εφαρμόσει την τυποποιημένη πολιτική της για τον αναπρογραμματισμό.

Η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την έρευνα με το συμπέρασμα ότι δεν υπήρξε κακοδιοίκηση από την EPSO.

Η υπόθεση αφορούσε τον τρόπο με τον οποίο μια αποστολή της ΕΕ χειρίστηκε την παρατεταμένη ιατρική άδεια αποσπασμένου εθνικού εμπειρογνώμονα. Ο καταγγέλλων αμφισβήτησε τη βάση για τη διατήρησή του σε ιατρική άδεια, τη διαδικασία που ακολουθήθηκε, την προστασία των ιατρικών του δεδομένων και την απόφαση να σταματήσει να καταβάλλει το ημερήσιο επίδομα κατά τη διάρκεια μέρους της απουσίας του.

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι η αποστολή είχε βάσιμους λόγους για τις ενέργειές της. Στηρίχθηκε σε εκτιμήσεις διαφόρων επαγγελματιών του τομέα της υγείας, περιέλαβε την αρχή απόσπασης του καταγγέλλοντος και του επέτρεψε να επιστρέψει στην εργασία του μόλις πληρούνταν οι σχετικές προϋποθέσεις. Η αποστολή εφάρμοσε επίσης τους σχετικούς κανόνες όταν σταμάτησε να καταβάλλει την ημερήσια αποζημίωση του καταγγέλλοντος.

Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής δεν διαπίστωσε κακοδιοίκηση.

Η υπόθεση αφορούσε τον τρόπο με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Επιλογής Προσωπικού (EPSO) χειρίστηκε καταγγελία σχετικά με ασαφείς ερωτήσεις σε δοκιμασία στο πλαίσιο διαδικασίας επιλογής προσωπικού για τη δημόσια διοίκηση της ΕΕ. Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι το πρόβλημα οφειλόταν στην κακή μετάφραση και εξέφρασε επίσης την ανησυχία του για τον τρόπο με τον οποίο η EPSO χειρίζεται γενικότερα τις εν λόγω καταγγελίες.

Η Διαμεσολαβήτρια διερεύνησε το θέμα και διαπίστωσε ότι η EPSO είχε εξετάσει εύλογα την εν λόγω καταγγελία και ότι είχε παράσχει ικανοποιητική περιγραφή της πρακτικής και της διαδικασίας της για τον χειρισμό των καταγγελιών που σχετίζονται με τη μετάφραση εν γένει.

Η Διαμεσολαβήτρια, μολονότι αναγνώρισε ότι οι περιστάσεις υπό τις οποίες οι υποψήφιοι μπορούν να υποβάλουν έγκυρη καταγγελία ενδέχεται να είναι αμφισβητήσιμες, δεδομένης της κατάστασης της δοκιμασίας αντοχής και του γεγονότος ότι οι υποψήφιοι δεν μπορούν να κρατήσουν σημειώσεις, περάτωσε την έρευνα με το συμπέρασμα ότι δεν ήταν δικαιολογημένες περαιτέρω έρευνες. Ωστόσο, η Διαμεσολαβήτρια πρότεινε στην EPSO να εξετάσει το ενδεχόμενο δημοσίευσης πρόσθετων οδηγιών προς τους υποψηφίους σχετικά με το είδος των πληροφοριών και των περιγραφών που απαιτούνται κατά την υποβολή καταγγελιών σχετικών με τη μετάφραση.

Η υπόθεση αφορούσε μέλος του προσωπικού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) που θεωρούσε ότι παρενοχλήθηκε από τον προϊστάμενό του. Παραπονέθηκε για αυτό στις αρχές του 2021. Η ΕΚΤ κίνησε διοικητική έρευνα και ταυτόχρονα ανέθεσε στον καταγγέλλοντα άλλο χώρο εργασίας στην ΕΚΤ για δική του προστασία.

Η διοικητική έρευνα διήρκεσε δυόμισι έτη και ολοκληρώθηκε τρία έτη αφότου ο καταγγέλλων ζήτησε για πρώτη φορά βοήθεια. Η διοικητική έρευνα διαπίστωσε ότι ο καταγγέλλων είχε παρενοχληθεί και κίνησε επισήμως πειθαρχική διαδικασία κατά του προϊσταμένου.

Κατά τη διάρκεια της συνέχειας που έδωσε η ΕΚΤ στο αποτέλεσμα της διοικητικής έρευνας, ο ενδιαφερόμενος απευθύνθηκε στη Διαμεσολαβήτρια. Ισχυρίστηκε ότι υπήρξαν παράλογες καθυστερήσεις στη διαδικασία.

Κατά τη διάρκεια της έρευνας του Διαμεσολαβητή, η ΕΚΤ ολοκλήρωσε την πειθαρχική διαδικασία και ο καταγγέλλων επέστρεψε τελικά στον κύριο χώρο εργασίας του.

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι υπήρξαν αδικαιολόγητες καθυστερήσεις σε όλες τις φάσεις του χειρισμού του θέματος από την ΕΚΤ και ότι η ΕΚΤ δεν είχε αντιμετωπίσει σημαντικά ζητήματα κατά την παρακολούθησή του. Ως εκ τούτου, η Διαμεσολαβήτρια πρότεινε στην ΕΚΤ μια λύση, δηλαδή να ζητήσει συγγνώμη, να καταβάλει αποζημίωση και να διασφαλίσει ουσιαστική εσωτερική επικοινωνία με το προσωπικό σχετικά με την υπόθεση παρενόχλησης.

Στην απάντησή της στην πρόταση της Διαμεσολαβήτριας για λύση, η ΕΚΤ εξέφρασε τη λύπη της για όσα συνέβησαν. Οργάνωσε πρόσθετη εσωτερική επικοινωνία σχετικά με την υπόθεση παρενόχλησης. Ωστόσο, δεν διαπίστωσε ότι διέθετε τα αναγκαία στοιχεία για να εξετάσει το ενδεχόμενο χρηματικής αντιστάθμισης. Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι η ζημία που προκλήθηκε από τον χειρισμό από την ΕΚΤ της υπόθεσης παρενόχλησης του καταγγέλλοντος δυστυχώς δεν αποκαταστάθηκε με την απάντηση της ΕΚΤ στην πρόταση λύσης. Ωστόσο, δεδομένου ότι μια σύσταση που επαναλαμβάνει τα ίδια σημεία δεν φαίνεται να είναι χρήσιμη, η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την έρευνα με προτάσεις για συστημικές βελτιώσεις και ζήτησε εκ νέου από την ΕΚΤ να συνεργαστεί με τον καταγγέλλοντα για τον εντοπισμό των σχετικών οικονομικών συνεπειών της κακοδιοίκησης.