Η υπόθεση αφορούσε απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με την οποία χορηγήθηκε στην Ισπανία παρέκκλιση από κανόνα της οδηγίας για την ενέργεια. Ο κανόνας προβλέπει ότι οι διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς δεν μπορούν να έχουν στην ιδιοκτησία τους εγκαταστάσεις αποθήκευσης ενέργειας. Η απόφαση επιτρέπει παρέκκλιση από τον κανόνα αυτό όσον αφορά τις εγκαταστάσεις αποθήκευσης υδροηλεκτρικής ενέργειας με άντληση στις Καναρίους Νήσους. Η καταγγελία στον Διαμεσολαβητή ήταν ότι η Επιτροπή είχε ερμηνεύσει εσφαλμένα τον κανόνα και ότι, σε κάθε περίπτωση, δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση της παρέκκλισης.

Η Διαμεσολαβήτρια ερεύνησε το ζήτημα και διαπίστωσε ότι, ενώ η καταγγελία ήταν βάσιμη, οι ενέργειες της Επιτροπής δεν ισοδυναμούσαν με κακοδιοίκηση. Ωστόσο, η Διαμεσολαβήτρια πρότεινε στην Επιτροπή να υπενθυμίσει στις υπηρεσίες της τη σημασία της ουσιαστικής και επαρκώς λεπτομερούς συνεργασίας με τους πολίτες που θέτουν υπόψη της τεκμηριωμένες και λεπτομερείς ανησυχίες.

Η υπόθεση αφορούσε την άρνηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να επιτρέψει την πρόσβαση του κοινού σε αίτηση για την αναγνώριση έργου εξόρυξης και επεξεργασίας ορυκτών ως «στρατηγικού έργου» βάσει του νόμου για τις κρίσιμες πρώτες ύλες και τη σχετική αξιολόγηση της Επιτροπής. Η Επιτροπή έκρινε ότι η γνωστοποίηση θα έθιγε τα εμπορικά συμφέροντα της οικείας εταιρείας, μεταξύ άλλων επειδή το έργο δεν είχε χαρακτηριστεί στρατηγικό έργο. Μεταξύ άλλων στοιχείων, ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι υπάρχει υπερισχύον δημόσιο συμφέρον για τη δημοσιοποίηση, υποστηρίζοντας ότι τα επίμαχα έγγραφα ενδέχεται να περιέχουν σημαντικές περιβαλλοντικές πληροφορίες.

Με βάση τον έλεγχο των επίμαχων εγγράφων από την ομάδα έρευνας, η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι ήταν εύλογο για την Επιτροπή να θεωρήσει ότι η γνωστοποίηση θα έθιγε τα εμπορικά συμφέροντα της οικείας εταιρείας. Επιπλέον, ενώ τα έγγραφα περιέχουν ορισμένες πληροφορίες σχετικά με τις αναμενόμενες περιβαλλοντικές και κοινωνικές επιπτώσεις του έργου, αυτό δεν επαρκούσε για τη θεμελίωση υπέρτερου δημόσιου συμφέροντος για δημοσιοποίηση.

Ως εκ τούτου, η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την έρευνα διαπιστώνοντας ότι δεν υπήρξε κακοδιοίκηση στην άρνηση πρόσβασης της Επιτροπής.

Η υπόθεση αφορούσε τη σύνθεση μιας από τις ομάδες εμπειρογνωμόνων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της συμβουλευτικής ομάδας για τον κλάδο των ενεργειακών πλατφορμών της ΕΕ. Επειδή τα μέλη της ομάδας αυτής είναι αποκλειστικά εκπρόσωποι του κλάδου, οι καταγγέλλοντες, δύο μη κυβερνητικές οργανώσεις, εξέφρασαν την ανησυχία ότι η σύνθεσή της δεν ήταν ισορροπημένη. Υποστήριξαν ότι η κατάσταση αυτή παρείχε στις εταιρείες ορυκτών καυσίμων προνομιακή πρόσβαση στους φορείς χάραξης ενεργειακής πολιτικής της ΕΕ.

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι η Επιτροπή παρείχε εύλογη εξήγηση για τη συγκεκριμένη σύνθεση του ομίλου κατά τον χρόνο σύστασής του, δηλαδή ότι χρειαζόταν εξειδικευμένη συμβολή από τα ενδιαφερόμενα μέρη του κλάδου σχετικά με ένα εργαλείο ΤΠ που αναπτύχθηκε για την αποκλειστική χρήση τους. Ωστόσο, αυτό το εργαλείο ΤΠ χρησιμοποιείται πλέον για περισσότερο από ένα έτος και ο σχεδιασμός του φαίνεται να έχει σταθεροποιηθεί. Υπό το πρίσμα αυτό και της ευρύτερης εντολής της συμβουλευτικής ομάδας για τη βιομηχανία, η Διαμεσολαβήτρια παρότρυνε την Επιτροπή να εξετάσει την επάρκεια της σύνθεσης της ομάδας. Αυτό ισχύει ιδίως δεδομένου ότι ορισμένα από τα στοιχεία που συζητήθηκαν στην ομάδα αποτελούν πλέον μόνιμο χαρακτηριστικό του ενεργειακού πλαισίου της ΕΕ. Έκανε μια πρόταση βελτίωσης για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος. Επίσης, η Διαμεσολαβήτρια δεν πείστηκε από τις εξηγήσεις που παρέσχε η Επιτροπή όσον αφορά τον αποκλεισμό της κοινωνίας των πολιτών από το καθεστώς παρατηρητή. Έκανε μια δεύτερη πρόταση βελτίωσης για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος.

Η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την έρευνα, ζητώντας από την Επιτροπή να υποβάλει έκθεση σχετικά με τα μέτρα που έλαβε μετά τις προτάσεις της για βελτίωση.  

Η υπόθεση αφορούσε αίτημα πρόσβασης του κοινού σε έγγραφα σχετικά με τις δραστηριότητες και τα μέλη της ειδικής ομάδας ΕΕ-ΗΠΑ για την ενεργειακή ασφάλεια. Στόχος της ειδικής ομάδας είναι η διαφοροποίηση του ενεργειακού εφοδιασμού της Ευρώπης και η μείωση της συνολικής ζήτησης ενέργειας. Για τον σκοπό αυτό, η ειδική ομάδα πραγματοποιεί συνεδριάσεις και συνεργάζεται με διάφορα ενδιαφερόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένου του ιδιωτικού τομέα.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αρνήθηκε να αποκαλύψει τα ονόματα των εταιρειών που συμμετείχαν στις συνεδριάσεις της ειδικής ομάδας. Στο πλαίσιο αυτό, επικαλέστηκε εξαιρέσεις βάσει της νομοθεσίας της ΕΕ για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα, υποστηρίζοντας ότι η γνωστοποίηση θα μπορούσε να υπονομεύσει την προστασία των εμπορικών συμφερόντων και των διεθνών σχέσεων.

Ο Διαμεσολαβητής εξέτασε τα επίμαχα έγγραφα και διαπίστωσε ότι δεν ήταν σαφές με ποιον τρόπο η δημοσιοποίηση των επωνυμιών των εταιρειών θα έθιγε συγκεκριμένα και ουσιαστικά τα εν λόγω συμφέροντα.

Ως εκ τούτου, η Διαμεσολαβήτρια πρότεινε στην Επιτροπή να επαναξιολογήσει τη θέση της με σκοπό τη σημαντική αύξηση της πρόσβασης του κοινού. Η Επιτροπή αποδέχθηκε την πρόταση λύσης και γνωστοποίησε πλήρως τα έγγραφα. Η Διαμεσολαβήτρια εξέφρασε την ικανοποίησή της για τη θετική απάντηση της Επιτροπής στην πρότασή της για λύση και περάτωσε την υπόθεση.