FOR PREVIEWING & TESTING PURPOSES ONLY.
This notification will disappear once the page will be published.
This link is available for less than 30 minutes.
  • Με απλά λόγια
  • Μέγεθος κειμένου

Θέλετε να υποβάλετε αναφορά κατά ενός θεσμικού οργάνου ή οργανισμού της ΕΕ;

Τρέχουσα γλώσσα: 
  • Ελληνικά
Γλώσσα-πηγή: 
Διαθέσιμες γλώσσες : 
Η μετάφραση αυτής της σελίδας είναι προϊόν αυτόματης μετάφρασης.
Οι αυτόματες μεταφράσεις μπορεί να περιέχουν σφάλματα που δυνητικά μειώνουν τη σαφήνεια και την ακρίβεια· ο Διαμεσολαβητής δεν φέρει καμία ευθύνη για τυχόν αποκλίσεις. Για πιο αξιόπιστες πληροφορίες και μεγαλύτερη νομική ασφάλεια, ανατρέξτε στην πρωτότυπη έκδοση που αγγλικά περιέχεται στον ανωτέρω σύνδεσμο.
Για περισσότερες πληροφορίες συμβουλευτείτε τη γλωσσική και μεταφραστική πολιτική μας.

Σύσταση της Ευρωπαίας Διαμεσολαβήτριας στην υπόθεση 1676/2017/KM σχετικά με τον χειρισμό από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή των αιτήσεων πρόσβασης σε έγγραφα όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο χειρίζεται τα έγγραφά της και προσπαθεί να αποτρέψει τη μη εξουσιοδοτημένη κοινολόγηση των εγγράφων της

Εκπονήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 6 του Καθεστώτος του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή [1]

Η υπόθεση αφορούσε δύο αιτήσεις πρόσβασης που υπέβαλε ο καταγγέλλων τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 2017. Η μία αφορούσε τα έγγραφα σχετικά με τις έρευνες ασφάλειας που διεξήγαγε η Επιτροπή για πιθανές παραβιάσεις της ασφάλειας («διαρροές») και η άλλη τα πρακτικά των εβδομαδιαίων συνεδριάσεων των προϊσταμένων του ιδιαίτερου γραφείου και των γενικών διευθυντών σχετικά με το ζήτημα των διαρροών.

Κατόπιν ελέγχου των σχετικών εγγράφων από την ομάδα έρευνας της, η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι η Επιτροπή είχε ερμηνεύσει και τα δύο αιτήματα με υπερβολικά περιοριστικό τρόπο. Το αποτέλεσμα ήταν ότι ο καταγγέλλων δεν απέκτησε πρόσβαση σε έγγραφα ή τμήματα εγγράφων τα οποία, κατά την άποψη του Διαμεσολαβητή, ενέπιπταν στο πεδίο των αιτήσεών του. Ως εκ τούτου, συνιστά στην Επιτροπή να επανεξετάσει την απόφασή της χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση. 

Το ιστορικό της καταγγελίας

1. Ο καταγγέλλων, ερευνητής σε γερμανικό πανεπιστήμιο, διεξήγαγε έρευνα σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή χειρίζεται τις «διαρροές», δηλαδή την άνευ αδείας κοινολόγηση εγγράφων από το δικό της προσωπικό. Ζήτησε από την Επιτροπή πρόσβαση στα σχετικά έγγραφα από το 2006 έως το 2016. Υπέβαλε δύο σχετικά αιτήματα.

Πρώτη αίτηση

2. Στο πρώτο του αίτημα, το οποίο πρωτοκολλήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2017, αναφέρθηκε στην απόφαση της Επιτροπής σχετικά με την ασφάλεια στην Επιτροπή [2], το άρθρο 13 της οποίας «προβλέπει πιθανές έρευνες ασφάλειας σε περίπτωση πιθανής διαρροής, εσφαλμένου χειρισμού ή διαρροής ευαίσθητων μη διαβαθμισμένων πληροφοριών», οι οποίες, σύμφωνα με την παράγραφο 8 του εν λόγω άρθρου, «τεκμηριώνονται».  Ο καταγγέλλων ζήτησε όλα τα έγγραφα που αναφέρουν τέτοιες ή παρόμοιες έρευνες για την περίοδο 2006 έως 2015. Εναλλακτικά, ζήτησε από την Επιτροπή να του παράσχει σχετικά στατιστικά στοιχεία επισκόπησης, όπως ο αριθμός των ερευνών και ο αριθμός των επιτυχών ερευνών. Η Επιτροπή καταχώρισε την αίτηση αυτή την ίδια ημέρα και της έδωσε τον αριθμό αναφοράς GESTDEM 2017/1107. Στις 16 Μαρτίου 2017, η Επιτροπή αρνήθηκε την πρόσβαση. Δήλωσε ότι αυτό βασιζόταν στο άρθρο 9 του κανονισμού για την πρόσβαση στα έγγραφα (το οποίο αφορά τα ευαίσθητα έγγραφα) και στην προστασία του σκοπού των επιθεωρήσεων, ερευνών και ελέγχων ασφαλείας (δηλαδή της εξαίρεσης που προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 του κανονισμού).

3. Ο καταγγέλλων ζήτησε από την Επιτροπή να επανεξετάσει την εν λόγω απόφαση. Δήλωσε ότι «λαμβανομένης υπόψη της δυνητικά υψηλής ευαισθησίας ορισμένων από τα ζητούμενα έγγραφα και του πιθανού διοικητικού φόρτου κατά τον έλεγχο μεγάλου αριθμού εγγράφων στο πλαίσιο του αιτήματός μου…, είμαι στην ευχάριστη θέση να περιορίσω το αίτημά μου βάσει του κανονισμού 1049/2001…, για παράδειγμα προσδιορίζοντας το χρονοδιάγραμμα του αιτήματος ή περιορίζοντας το αίτημα στο τελευταίο μέρος του αιτήματος (Έγγραφα που περιέχουν στατιστικά στοιχεία επισκόπησης, συμπεριλαμβανομένου του αριθμού των ερευνών, του αριθμού των (μη) επιτυχών ερευνών) εάν υπάρχουν τα τελευταία αυτά έγγραφα».

4. Η Επιτροπή υποσχέθηκε αρχικά απάντηση έως τις 7 Απριλίου 2017, αλλά παρέτεινε την προθεσμία έως τις 4 Μαΐου 2017. Ο καταγγέλλων απέστειλε υπενθύμιση και του απεστάλη επιστολή κράτησης. Στις 8 Μαΐου 2017 η Επιτροπή απέστειλε μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στο οποίο ανέφερε ότι είχε ολοκληρώσει την αξιολόγηση, αλλά ότι η επίσημη έγκριση εξακολουθούσε να εκκρεμεί. Ελπίζει ότι θα είναι σε θέση να αποστείλει απάντηση έως το τέλος Μαΐου. Ο καταγγέλλων απέστειλε νέα υπενθύμιση. Στις 25 Ιουλίου 2017, η Επιτροπή απέστειλε άλλη επιστολή κράτησης με την οποία ζητούσε συγγνώμη για την καθυστέρηση και υποσχόταν απάντηση έως τα μέσα Σεπτεμβρίου. Στη συνέχεια, ο καταγγέλλων απέστειλε τελική υπενθύμιση, δηλώνοντας ότι βρισκόταν υπό πίεση χρόνου για να υποβάλει το «τελικό ερευνητικό του αποτέλεσμα» και ρωτώντας αν υπήρχε πιθανότητα να λάβει τελικές απαντήσεις για ένα ή και τα δύο αιτήματα εντός των προσεχών ημερών.

5. Στις 22 Σεπτεμβρίου 2017, ο ενδιαφερόμενος απευθύνθηκε στον Διαμεσολαβητή επειδή δεν είχε λάβει απάντηση από την Επιτροπή.

Δεύτερο αίτημα

6. Το δεύτερο αίτημα του καταγγέλλοντος, το οποίο καταχωρίστηκε στις 3 Μαρτίου 2017, ήταν αίτημα για «όλα τα πρακτικά των εβδομαδιαίων συνεδριάσεων των αρχιμαγείρων του ιδιαίτερου γραφείου και των εβδομαδιαίων συνεδριάσεων των γενικών διευθυντών για την περίοδο 2006-2015, κατά τις οποίες συζητήθηκαν διαρροές πληροφοριών/εγγράφων (ή παρόμοιες, αναφερόμενες σε μη εξουσιοδοτημένες αποκαλύψεις) από την Επιτροπή ή μέτρα κατά των διαρροών». Προσέθεσε ότι «ζητεί πρόσβαση μόνο στα μέρη των εγγράφων που καλύπτουν τις εν λόγω περιπτώσεις και/ή το πλαίσιό τους». Η Επιτροπή καταχώρισε το αίτημα αυτό ως δύο αιτήσεις, μία για τις εβδομαδιαίες συνεδριάσεις των προϊσταμένων των ιδιαίτερων γραφείων (GESTDEM 2017/1381) και μία για τις εβδομαδιαίες συνεδριάσεις των γενικών διευθυντών (GESTDEM 2017/1493). Το αίτημα του καταγγέλλοντος καταχωρίστηκε στις 3 Μαρτίου 2017.

7. Στις 30 Μαρτίου 2017, η Επιτροπή χορήγησε ευρεία μερική πρόσβαση στις εβδομαδιαίες συνεδριάσεις των γενικών διευθυντών (GESTDEM 2017/1493).

8. Όσον αφορά το GESTDEM 2017/1381 (συνεδριάσεις των προϊσταμένων του ιδιαίτερου γραφείου), η Επιτροπή παρέτεινε την προθεσμία έως τις 19 Απριλίου 2017. Στις 14 Απριλίου 2017, απέστειλε απάντηση αναμονής χωρίς να παράσχει ημερομηνία κατά την οποία ο καταγγέλλων θα μπορούσε να αναμένει απάντηση. Ο καταγγέλλων απέστειλε δύο υπενθυμίσεις. Στις 29 Μαΐου 2017, η Επιτροπή απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα με το οποίο ζητούσε συγγνώμη για το γεγονός ότι «η έρευνα μας πήρε περισσότερο χρόνο από ό,τι πιστεύαμε» και ανέφερε ότι η απάντηση ήταν πλέον «επικυρωμένη και υπογεγραμμένη» και θα πρέπει να φτάσει στον καταγγέλλοντα «πολύ σύντομα».

9. Η Επιτροπή απέστειλε την απάντησή της στην αρχική αίτηση στις 31 Μαΐου 2017.

10. Προσδιόρισε κατάλογο 72 εγγράφων που «περιέχουν μέρη που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των αιτήσεών σας». Απέρριψε την αίτηση πρόσβασης στα έγγραφα αυτά, υποστηρίζοντας ότι αναφέρονταν σε εσωτερικές σκέψεις σχετικά με το ευαίσθητο ζήτημα των διαρροών εγγράφων της Επιτροπής και σε εσωτερικά μέτρα για την αποφυγή τέτοιων διαρροών. Ο καταγγέλλων δεν είχε προβάλει υπέρτερο δημόσιο συμφέρον για τη γνωστοποίηση ούτε είχε εντοπίσει η Επιτροπή κάποιο τέτοιο συμφέρον. Η Επιτροπή στηρίχθηκε επίσης στην προστασία της δημόσιας ασφάλειας, επισημαίνοντας ότι αυτό δεν μπορεί να αγνοηθεί από υπέρτερο δημόσιο συμφέρον.

11. Ο καταγγέλλων ζήτησε από την Επιτροπή να επανεξετάσει την απόφαση αυτή.

12. Η Επιτροπή υποσχέθηκε απάντηση έως τις 4 Ιουλίου 2017, αλλά παρέτεινε την προθεσμία αυτή έως τις 26 Ιουλίου 2017. Στις 25 Ιουλίου 2017, η Επιτροπή απέστειλε επιστολή διακράτησης, αλλά δεν όρισε νέα ημερομηνία.

13. Ο καταγγέλλων απέστειλε υπενθύμιση στις 13 Σεπτεμβρίου 2017. Κατήγγειλε στον Διαμεσολαβητή στις 22 Σεπτεμβρίου 2017 επειδή δεν είχε λάβει απάντηση.

Η έρευνα

14. Η Διαμεσολαβήτρια κίνησε έρευνα σχετικά με την καταγγελία και εντόπισε τους ακόλουθους ισχυρισμούς του καταγγέλλοντος:

1) Η Επιτροπή δεν τήρησε τις προθεσμίες για την εξέταση και των τριών καταχωρισμένων αιτήσεων πρόσβασης τόσο στο αρχικό στάδιο όσο και στο στάδιο της επανεξέτασης.

2) Οι αρχικές αποφάσεις της Επιτροπής να αρνηθεί την πρόσβαση ήταν εσφαλμένες.

15. Ο καταγγέλλων δήλωσε ότι η Επιτροπή θα πρέπει να παράσχει την ευρύτερη δυνατή πρόσβαση στα ζητηθέντα έγγραφα με τα στοιχεία αναφοράς GESTDEM 2017/1107 και GESTDEM 2017/1381, και να το πράξει το συντομότερο δυνατόν.

16. Η ομάδα έρευνας της Διαμεσολαβήτριας διενήργησε έλεγχο των σχετικών εγγράφων και ζήτησε από την Επιτροπή ορισμένες διευκρινίσεις. Ο Διαμεσολαβητής είχε ζητήσει από την Επιτροπή να διατυπώσει τυχόν απόψεις πέραν της θέσης που εξέφρασε στις απαντήσεις της προς τον καταγγέλλοντα εντός δεκαπέντε εργάσιμων ημερών. Η Επιτροπή απάντησε στα αιτήματα του καταγγέλλοντος για επανεξέταση και τα διαβίβασε στον Διαμεσολαβητή.

Μη παροχή της πληρέστερης δυνατής πρόσβασης

Επιχειρήματα που υποβλήθηκαν στον Διαμεσολαβητή

GESTDEM 2017/1107 - πρόσβαση σε έρευνες ασφαλείας

17. Στην απάντησή της στην αίτηση επανεξέτασης του καταγγέλλοντος, η Επιτροπή δήλωσε ότι, «λαμβάνοντας υπόψη την πρόταση [του καταγγέλλοντος] να περιοριστεί το χρονικό πεδίο εφαρμογής της αίτησής [του] (έναρξη ισχύος της απόφασης 443/2015 της Επιτροπής σχετικά με την ασφάλεια στην Επιτροπή, της 13ης Μαρτίου 2015)», είχε εντοπίσει έξι έρευνες ασφάλειας «κατά την περίοδο από τον Μάρτιο του 2015 έως την καταχώριση της επιβεβαιωτικής αίτησής σας ». Τα ακόλουθα είδη εγγράφων ενέπιπταν στο «περιορισμένο πεδίο εφαρμογής» της αίτησης:

Σημειώσεις από ενδιαφερόμενες Γενικές Διευθύνσεις που αναφέρουν διαρροή ευαίσθητων πληροφοριών και ζητούν υποστήριξη για την αξιολόγηση ισχυρισμών κατά μελών του προσωπικού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής·

2) Εσωτερική αλληλογραφία μεταξύ της ΓΔ Ανθρωπίνων Πόρων και της Υπηρεσίας Ερευνών και Πειθαρχικών Κυρώσεων της Επιτροπής (IDOC)·

3) Εσωτερικά σημειώματα της ΓΔ HR, Διεύθυνση Ασφάλειας προς τις ενδιαφερόμενες Γενικές Διευθύνσεις σχετικά με την πορεία των ερευνών, την τεχνική ανάλυση, την ανάλυση αποδεικτικών στοιχείων, την έρευνα κατόπιν εντολής του Γενικού Διευθυντή του HR·

4) Έγγραφα πληροφοριών ανοικτής πηγής (στο εξής: άγνωστα έγγραφα)·

5) Σημειώσεις σχετικά με τη στρατηγική και τα μέσα έρευνας·

6) Δηλώσεις μαρτύρων. και

7) Τελικές εκθέσεις έρευνας και διαβιβαστικά σημειώματα.»

18. Η Επιτροπή αρνήθηκε την πρόσβαση σε όλα τα έγγραφα, βάσει του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο α), πρώτη περίπτωση (προστασία του δημόσιου συμφέροντος όσον αφορά τη δημόσια ασφάλεια), του άρθρου 4 παράγραφος 2 τρίτη περίπτωση (προστασία του σκοπού επιθεώρησης, έρευνας και οικονομικού ελέγχου), του άρθρου 4 παράγραφος 3 (προστασία της διαδικασίας λήψης αποφάσεων) και του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο β) (προστασία της ιδιωτικής ζωής και της ακεραιότητας του ατόμου) του κανονισμού για την πρόσβαση στα έγγραφα.

19. Η Επιτροπή υποστήριξε ότι η έννοια της δημόσιας ασφάλειας περιλαμβάνει «την ασφάλεια των προσώπων, των περιουσιακών στοιχείων και των πληροφοριών στην Επιτροπή». Οι κανόνες της για την ασφάλεια ανέφεραν τον στόχο της ασφάλειας ως «να μπορεί η Επιτροπή να λειτουργεί σε ασφαλές και προστατευμένο περιβάλλον με την καθιέρωση συνεκτικής, ολοκληρωμένης προσέγγισης όσον αφορά την ασφάλειά της, την παροχή κατάλληλων επιπέδων προστασίας για τα πρόσωπα, τα περιουσιακά στοιχεία και τις πληροφορίες ανάλογα με τους εντοπισθέντες κινδύνους και τη διασφάλιση αποτελεσματικής και έγκαιρης παροχής ασφάλειας».

20. Τα ζητούμενα έγγραφα αφορούν έρευνες ασφαλείας σε σχέση με την άνευ αδείας κοινολόγηση ευαίσθητων αλλά μη διαβαθμισμένων πληροφοριών. Η Επιτροπή δήλωσε ότι έχει καθήκον να προστατεύει τις ευαίσθητες πληροφορίες, οι οποίες «αποστέλλονται μόνο σε εξουσιοδοτημένα άτομα που διαθέτουν «ανάγκη γνώσης». Τα εν λόγω μέλη του προσωπικού διεξάγουν τις έρευνές τους για την ασφάλεια ανεξάρτητα και συλλέγουν πληροφορίες από όλες τις σχετικές πηγές, συμπεριλαμβανομένων μαρτύρων και δραστών, καθώς και από άλλα θεσμικά όργανα και κράτη μέλη. Η δημοσιοποίηση εγγράφων που περιέχουν ευαίσθητες πληροφορίες σχετικά με την ασφάλεια στην Επιτροπή «θα υπονόμευε σοβαρά την αποτελεσματικότητα της Επιτροπής κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της που σχετίζονται με την ασφάλεια, καθώς θα αποκάλυπτε τα μέτρα αντικατασκοπείας της Επιτροπής για την προστασία της ασφάλειας των πληροφοριών της».

21. Όσον αφορά την προστασία του σκοπού των ερευνών, η Επιτροπή δήλωσε ότι τα έγγραφα «περιέχουν πληροφορίες σχετικά με υποθέσεις/έρευνες, εντοπίζουν τους κινδύνους για την ασφάλεια, καθώς και παρέχουν επισκόπηση της έρευνας για την ασφάλεια, περιγράφουν λεπτομερώς τα συγκεκριμένα ερευνητικά της στάδια ... συγκεκριμένα (προσωπικά) δεδομένα ... συγκεκριμένες μεθόδους, εργαλεία και μορφότυπους ... τεχνικές έρευνας που χρησιμοποιήθηκαν, τα δεδομένα που αναλύθηκαν, τα αποδεικτικά στοιχεία που συγκεντρώθηκαν ..., τα πορίσματα της έρευνας, καθώς και τα μέτρα ασφάλειας που ελήφθησαν και προτάθηκαν ... [και] μαρτυρικές καταθέσεις ». Πρόσθεσε ότι σκοπός των ερευνών ασφαλείας της Επιτροπής είναι να διαπιστωθεί εάν και ποια μέτρα ασφαλείας πρέπει να ληφθούν προκειμένου να διασφαλιστεί η ασφάλεια στην Επιτροπή και να εντοπιστούν, να προληφθούν και να μετριαστούν οι κίνδυνοι για την εν λόγω ασφάλεια.

22. Η Επιτροπή δήλωσε ότι οι κανόνες ασφαλείας «δεν προβλέπουν πρόσβαση στα έγγραφα» που περιέχονται σε φάκελο έρευνας ασφαλείας, ούτε για τα πρόσωπα τα οποία αφορά έρευνα ασφαλείας ούτε για τυχόν ενδιαφερόμενους τρίτους. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι υπάρχει «σοβαρός κίνδυνος να παρεμποδιστεί η ακεραιότητα της διεξαγωγής των ερευνών ασφαλείας και να υπονομευθεί η εφαρμογή των (επακόλουθων) μέτρων ασφαλείας εάν δημοσιοποιηθούν τα έγγραφα των εν λόγω ερευνών ». Η εν λόγω γνωστοποίηση θα παρείχε, πρώτον, «αποκλειστική εικόνα της εσωτερικής λειτουργίας μιας έρευνας ασφάλειας και της τεχνογνωσίας που χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας» και θα επέτρεπε στα υπό έρευνα πρόσωπα «να προβλέψουν τον τρόπο με τον οποίο θα διεξαχθούν παρόμοιες έρευνες ασφάλειας και [επομένως] να προλάβουν ή να εξουδετερώσουν τις εν λόγω έρευνες». Επιπλέον, η «προοπτική γνωστοποίησης» θα απέτρεπε όσους διεξάγουν τις έρευνες «να εκφράσουν τη γνώμη τους ανεξάρτητα». Αυτό «θα υπονόμευε σοβαρά την αποτελεσματικότητα της Επιτροπής κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της που σχετίζονται με την ασφάλεια». Δεύτερον, η Επιτροπή όφειλε να προστατεύσει τον εμπιστευτικό χαρακτήρα των μαρτυρικών καταθέσεων και άλλων πληροφοριών, μεταξύ άλλων με σκοπό την προστασία του τεκμηρίου αθωότητας.

23. Όσον αφορά την προστασία της διαδικασίας λήψης αποφάσεων, η Επιτροπή δήλωσε ότι όλα τα έγγραφα, εκτός από τα «έγγραφα πληροφοριών ανοικτής πηγής» και τις καταθέσεις μαρτύρων ((4) και (6)), περιείχαν προκαταρκτικές εκτιμήσεις και «αντανακλούσαν την εσωτερική διαδικασία διεξαγωγής ερευνών ασφαλείας». «αποτελούν μέρος προκαταρκτικών διαβουλεύσεων κατά τη διάρκεια της διαδικασίας λήψης αποφάσεων». Η γνωστοποίησή τους θα αποκάλυπτε τη μεθοδολογία και τη στρατηγική της Επιτροπής και, ως εκ τούτου, θα υπονόμευε σοβαρά τη διαδικασία λήψης αποφάσεων όσον αφορά τα μελλοντικά διαδικαστικά μέτρα που ενδέχεται να χρειαστεί να λάβει η Επιτροπή.

24. Όσον αφορά την προστασία της ιδιωτικής ζωής, η Επιτροπή υποστήριξε ότι όλα τα έγγραφα αφορούσαν ταυτοποιημένα ή ταυτοποιήσιμα άτομα. Περιείχαν «τα ονόματα, τα στοιχεία επικοινωνίας, το επαγγελματικό και προσωπικό υπόβαθρο, τις προσωπικές απόψεις, καθώς και πληροφορίες σχετικά με τη συμπεριφορά (ηλεκτρονικών) τηλεπικοινωνιών των μη ανώτερων υπαλλήλων της Επιτροπής και άλλων προσώπων». Η κοινοποίηση αποδεικτικών στοιχείων που προσκομίστηκαν από μάρτυρες θα καθιστούσε τους εν λόγω μάρτυρες αναγνωρίσιμους στο κοινό, συμπεριλαμβανομένων των προσώπων που διερευνήθηκαν. Η Επιτροπή παρέπεμψε στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για να δηλώσει ότι εναπόκειται στον αιτούντα να αποδείξει την ανάγκη διαβίβασης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Ο καταγγέλλων είχε αναφερθεί στην «έρευνά του που χρηματοδοτήθηκε με δημόσιους πόρους», αλλά αυτό δεν «κατέδειξε την ανάγκη πρόσβασης του κοινού σε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα»· το «εικαζόμενο συμφέρον του θα ήταν ιδιωτικού και όχι δημόσιου χαρακτήρα» και δεν «αρκούσε για να αποδειχθεί η αναγκαιότητα δημοσιοποίησης των εν λόγω δεδομένων».

25. Ο καταγγέλλων είχε επίσης υποβάλει εναλλακτικό αίτημα, συγκεκριμένα, για «έγγραφα που περιέχουν στατιστικά στοιχεία επισκόπησης» σχετικά με τις εν λόγω έρευνες. Επανέλαβε το αίτημα αυτό στην επιβεβαιωτική αίτησή του. Η Επιτροπή δήλωσε, ωστόσο, ότι δεν είχε βρει τέτοια έγγραφα. Δεδομένου ότι ο κανονισμός για την πρόσβαση στα έγγραφα εφαρμοζόταν μόνο σε υφιστάμενα έγγραφα, δεν ήταν σε θέση να χειριστεί αυτό το μέρος του αιτήματός του. Ωστόσο, παρέπεμψε τον καταγγέλλοντα στην έκθεση του 2015 για τους ανθρώπινους πόρους και στην ετήσια έκθεση δραστηριοτήτων της IDOC για το 2016.

26. Δεν ήταν σε θέση να χορηγήσει «ουσιαστική μερική πρόσβαση» χωρίς να υπονομεύσει τα συμφέροντα που περιγράφονται ανωτέρω. Ο καταγγέλλων είχε υποστηρίξει ότι «η πρόσβαση στα ζητούμενα έγγραφα είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο αυτή η έρευνα δημόσιου συμφέροντος μπορεί να είναι ευλόγως επιτυχής χωρίς να χρειάζεται να παρακινήσει υπαλλήλους της Επιτροπής να αποκαλύψουν κατά τα άλλα μη δημόσιες πληροφορίες κατά τη διάρκεια συνεντεύξεων». Η Επιτροπή έκρινε ότι επρόκειτο για «ατομικό συμφέρον» το οποίο, ως εκ τούτου, δεν μπορούσε να ληφθεί υπόψη κατά την αξιολόγηση του κατά πόσον υπήρχε υπέρτερο δημόσιο συμφέρον.

27. Η κύρια αντίρρηση του καταγγέλλοντος στην απάντηση της Επιτροπής ήταν ότι είχε χρησιμοποιήσει «προσφορά που έκανα στην επιβεβαιωτική αίτησή μου για να περιορίσω το αίτημά μου» κατά τρόπο «που επανερμηνεύει αποτελεσματικά το αίτημά μου και έχει καθορίσει το χρονικό διάστημα για το οποίο παρέχουν παρατηρήσεις χωρίς να με συμβουλεύονται». Σημειώνει ότι είχε υποβάλει την εν λόγω προσφορά «σε πνεύμα συμβιβασμού», αλλά διερωτάται αν η Επιτροπή την ερμήνευσε με τον τρόπο που το έπραξε προκειμένου να περιορίσει την πρόσβαση. Επισημαίνει ότι το αίτημά του, αρχικά, αφορούσε έγγραφα από το 2006 έως το 2015. Αντιθέτως, η Επιτροπή αξιολόγησε έγγραφα από το 2015 έως το 2017. Ο καταγγέλλων επισημαίνει ότι ορισμένες από τις εξαιρέσεις στις οποίες βασίστηκε η Επιτροπή για να αρνηθεί την πρόσβαση, όπως το συμφέρον ασφάλειας ή η προστασία της λήψης αποφάσεων, ενδέχεται να μην ισχύουν για έγγραφα που είναι πλέον ηλικίας άνω της δεκαετίας.

28. Ο καταγγέλλων διαμαρτύρεται επίσης για την απόρριψη από την Επιτροπή αυτού του «μεγαλύτερου επιχειρήματος για την πρόσβαση του κοινού» και για την αναφορά στο «ατομικό» ενδιαφέρον του για τα έγγραφα. Επισήμανε ότι έπρεπε να προβάλει τα επιχειρήματά του αφηρημένα και υποθετικά, διότι η Επιτροπή δεν είχε εντοπίσει έγγραφα στην απάντησή της στην αρχική αίτηση.

GESTDEM 2017/1381 - πρόσβαση στα πρακτικά των συνεδριάσεων του προϊσταμένου του ιδιαίτερου γραφείου

29. Στην απάντησή της στην αίτηση επανεξέτασης του καταγγέλλοντος, η Επιτροπή δήλωσε ότι η Γενική Γραμματεία «επανεξέτασε το περιεχόμενο των 72 εγγράφων που εντοπίστηκαν στο αρχικό στάδιο και διαπίστωσε ότι ορισμένα από τα έγγραφα αυτά δεν περιέχουν πληροφορίες σχετικά με διαρροές ή μη εξουσιοδοτημένες δημοσιοποιήσεις». Ως εκ τούτου, η Επιτροπή ανέφερε ότι δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της αίτησης.

30. Τα υπόλοιπα 27 έγγραφα δεν αφορούσαν αποκλειστικά διαρροές, αλλά αφορούσαν επίσης διαφορετικά και άσχετα θέματα. Στην περίπτωση αυτή, τα μέρη των εγγράφων που δεν ενέπιπταν στο πεδίο εφαρμογής της αίτησης αφαιρέθηκαν από τα έγγραφα που κοινοποιήθηκαν στον καταγγέλλοντα.

31. Ο καταγγέλλων δήλωσε ότι ήταν έτοιμος να πιστέψει ότι οι έλεγχοι της Μονάδας Διαφάνειας ήταν σωστοί. Σημείωσε ότι ο μικρότερος αριθμός ήταν πιο κοντά στον αριθμό των εγγράφων που είχε λάβει για την παράλληλη αίτησή του για πρόσβαση στα πρακτικά των εβδομαδιαίων συνεδριάσεων των γενικών διευθυντών. Ωστόσο, δεν μπορούσε «να κατανοήσει με ποιον τρόπο 45 έγγραφα θα μπορούσαν να ταυτοποιηθούν εσφαλμένα εάν διενεργούνταν κατάλληλος έλεγχος των εγγράφων, εκτός εάν [το αίτημά του] παρερμηνευόταν συστηματικά» στο αρχικό στάδιο.

32. Όσον αφορά το περιεχόμενο, ο καταγγέλλων δήλωσε ότι είχε την εντύπωση ότι τα έγγραφα που προσκόμισε η τρέχουσα Επιτροπή (από το 2014 και μετά) είχαν απαλειφθεί σε μεγαλύτερο βαθμό από τα παλαιότερα έγγραφα και παρείχαν λιγότερο πλαίσιο για τις διαρροές από ό,τι τα παλαιότερα έγγραφα. Εκτός από μία περίπτωση, ήταν αδύνατο να συναχθεί, από τη μερική πρόσβαση που απέκτησε, με ποιες πολιτικές συζητήσεις συνδέονταν οι αντίστοιχες διαρροές ή αν αυτό αποτελούσε μέρος μιας γενικής συζήτησης σχετικά με τις διαρροές και τα μέτρα κατά των διαρροών. Υποστήριξε ότι η Επιτροπή θα πρέπει να παράσχει πρόσβαση σε λίγο περισσότερο από αυτό το πλαίσιο, όπως με την παρουσίαση του τίτλου της ημερήσιας διάταξης ή ολόκληρης της παραγράφου, ώστε να καταστεί δυνατή η κατανόηση του σχετικού τομέα πολιτικής. Σημείωσε ότι αυτό είχε γίνει στα παλαιότερα έγγραφα. Ο καταγγέλλων επισήμανε ότι η Επιτροπή δεν είχε εξηγήσει συγκεκριμένα τους λόγους για τους οποίους είχε απαλείψει αυτό το πλαίσιο. Βρήκε αυτό εκπληκτικό επειδή είχε ζητήσει ρητά πρόσβαση στο πλαίσιο των διαρροών. Ως εκ τούτου, «θα ανέμενε να λάβει τουλάχιστον λίγο περισσότερη πρόσβαση για να παράσχει το αναγκαίο πλαίσιο εντός του οποίου συζητήθηκαν αυτές οι διαρροές».

33. Η ομάδα έρευνας της Διαμεσολαβήτριας ζήτησε από την Επιτροπή μη αναδιατυπωμένες εκδοχές δύο από τα έγγραφα που είχαν αποστείλει στον καταγγέλλοντα σε αναδιατυπωμένη μορφή και δύο από τα έγγραφα που προσδιορίστηκαν στο αρχικό στάδιο, αλλά στη συνέχεια θεωρήθηκαν εκτός πεδίου εφαρμογής. Ζήτησε επίσης από τη Μονάδα Διαφάνειας να εξηγήσει τη διαδικασία με την οποία μείωσε τον αριθμό των εγγράφων από 72 σε 27. Η Μονάδα Διαφάνειας απάντησε ότι είχε διαβάσει και τα 72 έγγραφα.

Η αξιολόγηση του Διαμεσολαβητή που οδήγησε σε σύσταση

GESTDEM 2017/1107 - Έρευνες ασφαλείας

34. Ο καταγγέλλων είχε ζητήσει πρόσβαση σε «όλα τα έγγραφα που αναφέρουν αυτό ή παρόμοιο είδος ερευνών για την περίοδο 2006-2015»· η λέξη «αυτό» στην εν λόγω περίοδο μπορεί να θεωρηθεί ότι σημαίνει «έρευνες ασφάλειας», όπως ορίζονται στην απόφαση της Επιτροπής του 2015, στην οποία αναφέρεται ο καταγγέλλων στην ίδια παράγραφο. Στην αίτησή του επανεξέτασης, δήλωσε ότι ήταν έτοιμος να περιορίσει την αίτησή του, «π.χ. προσδιορίζοντας χρονοδιάγραμμα της αίτησης». Η Επιτροπή αντέδρασε σε αυτό «λαμβάνοντας υπόψη την πρότασή σας να περιοριστεί το χρονικό πεδίο εφαρμογής του αιτήματός σας (έναρξη ισχύος της απόφασης 443/2015 της Επιτροπής σχετικά με την ασφάλεια στην Επιτροπή, της 13ης Μαρτίου 2015)»

35. Πρόκειται σαφώς για υπερβολική απάντηση στα λόγια του καταγγέλλοντος. Αυτό που έκανε ο καταγγέλλων ήταν να προσδιορίσει ένα χρονικό πλαίσιο - με άλλα λόγια, πρότεινε να υποβάλει πρόταση (ή να εξετάσει πρόταση της Επιτροπής.) Η απόφαση της Επιτροπής να ερμηνεύσει την προσφορά του ως «πρόταση για τον περιορισμό του χρονικού πεδίου εφαρμογής» του αιτήματός του και μονομερώς για τον περιορισμό του πεδίου εφαρμογής της, ήταν παράλογη και εσφαλμένη. Χωρίς να ζητήσει τη γνώμη του καταγγέλλοντος, αποφάσισε να περιορίσει την αξιολόγησή της στα έγγραφα που καταρτίστηκαν μετά την έναρξη ισχύος της απόφασης της Επιτροπής του 2015. Ο καταγγέλλων είχε δηλώσει σαφώς ότι ενδιαφερόταν για έγγραφα σχετικά με έρευνες για την περίοδο 2006-2015.

36. Το άρθρο 6 παράγραφος 3 του κανονισμού για την πρόσβαση στα έγγραφα παρέχει στα θεσμικά όργανα τη δυνατότητα να «συνεννοούνται ανεπίσημα με τον αιτούντα, με σκοπό την εξεύρεση λύσης», όταν το αίτημα αφορά πολύ μεγάλο αριθμό εγγράφων. Η νομολογία έχει διευκρινίσει ότι, εάν ένας αιτών απορρίψει εύλογες προσπάθειες εξεύρεσης μιας τέτοιας λύσης, τα θεσμικά όργανα μπορούν να την εφαρμόσουν μονομερώς. Ωστόσο, εν προκειμένω, δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η Επιτροπή «συνομολόγησε» με την προσφεύγουσα. Αντ’ αυτού, η Επιτροπή αποφάσισε απλώς να υιοθετήσει την πρότασή του για τον καθορισμό συντομότερου χρονοδιαγράμματος ως πρόσκληση για σημαντική μείωση του πεδίου εφαρμογής του αιτήματος. 

37. Επιπλέον, στο πλαίσιο αυτό, δεν υπήρχε κανένας λόγος να θεωρηθεί ότι η εξέταση εγγράφων για την περίοδο 2015-2017 ήταν σύμφωνη με αίτημα για έγγραφα για την περίοδο 2006-2015. Είναι αλήθεια ότι ο καταγγέλλων παρέπεμψε στην απόφαση της Επιτροπής του 2015, αλλά ζήτησε σαφώς έγγραφα που να αναφέρουν τις έρευνες ασφάλειας που διενεργήθηκαν βάσει της απόφασης του 2015 «ή παρόμοιους τύπους ερευνών» για την περίοδο 2006-2015. Η απόφαση της Επιτροπής να περιορίσει το πεδίο της εκτίμησής της στις έρευνες που βασίζονται στην απόφαση του 2015 και, ως εκ τούτου, στη συνέχεια αυτής, και να υπερβεί την περίοδο που είχε αρχικά ορίσει η καταγγέλλουσα έως το 2017 ήταν προδήλως εσφαλμένη. Πρόκειται για σαφή περίπτωση κακοδιοίκησης.

38. Επιπλέον, όσον αφορά την εκ μέρους της Επιτροπής ερμηνεία της έννοιας της δημόσιας ασφάλειας ώστε να περιλαμβάνει «την ασφάλεια των προσώπων, των περιουσιακών στοιχείων και των πληροφοριών στην Επιτροπή», η ερμηνεία αυτή είναι υπερβολικά ευρεία.  Η «δημόσια ασφάλεια» αφορά τις κοινωνικές απειλές, όπως η τρομοκρατία, και την εθνική ασφάλεια των κρατών μελών, και όχι τους κινδύνους για την εσωτερική ασφάλεια εντός ενός θεσμικού οργάνου ή οργανισμού.

GESTDEM 2017/1381 - πρόσβαση στα πρακτικά των συνεδριάσεων του προϊσταμένου του ιδιαίτερου γραφείου

39. Όταν η Επιτροπή εξέτασε για πρώτη φορά το αίτημα του καταγγέλλοντος, προσδιόρισε 72 σχετικά έγγραφα. Κατόπιν της αιτήσεώς του επανεξετάσεως της αποφάσεως, διόρθωσε τον αριθμό αυτό σε 27. Ο καταγγέλλων εξέφρασε την έκπληξή του για το γεγονός αυτό.

40. Όταν η Γενική Γραμματεία της Επιτροπής εξετάζει αίτηση επανεξέτασης, διενεργεί αυτό που αποκαλεί «νέα επανεξέταση» της αρχικής απάντησης. Αυτό συνεπάγεται επανεξέταση των εγγράφων που εντοπίστηκαν αρχικά, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση ή μείωση του αριθμού των εγγράφων που θεωρούνται συναφή. Ο Διαμεσολαβητής δεν θεωρεί ότι υπάρχει κατ’ αρχήν πρόβλημα με την προσέγγιση αυτή. Στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή φαίνεται να έχει διενεργήσει την εν λόγω επαναξιολόγηση διεξοδικά και ορθά. Η Μονάδα Διαφάνειας επιβεβαίωσε ότι είχε διαβάσει και τα 72 έγγραφα που είχαν προσδιοριστεί αρχικά, προκειμένου να διαπιστώσει αν ήταν πράγματι συναφή. Το συμπέρασμα της Επιτροπής υποστηρίχθηκε από την έρευνα της ομάδας έρευνας της Διαμεσολαβήτριας σε δύο από τα έγγραφα που η Μονάδα Διαφάνειας έκρινε ότι δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής. Σε ένα από τα πρακτικά αυτά υπενθυμίζεται σε όλους τους παρευρισκόμενους στη συνεδρίαση ότι δεσμεύονται από υποχρέωση εμπιστευτικότητας· το άλλο, μια υπενθύμιση ότι ένα θέμα υπό συζήτηση απαιτεί «συλλογικότητα, αποφασιστικότητα και πειθαρχία, μεταξύ άλλων σε θέματα δημόσιας επικοινωνίας». Ως εκ τούτου, μολονότι είναι κατανοητό ότι τα εν λόγω έγγραφα θεωρήθηκαν συναφή σε πρώτο βαθμό, η απόφαση να εξεταστούν εκτός του πεδίου εφαρμογής της αίτησης, κατόπιν επανεξέτασης, είναι επίσης δικαιολογημένη. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής δεν θεωρεί ότι απαιτούνται περαιτέρω έρευνες σχετικά με την πτυχή αυτή.  

41. Η ομάδα έρευνας της Διαμεσολαβήτριας εξέτασε επίσης δύο έγγραφα στα οποία η Επιτροπή χορήγησε μερική πρόσβαση, και συγκεκριμένα τα έγγραφα SEC_2010_1920 και RCC_2015_2139.  

SEC_2010_1920 - Πρακτικά της συνεδρίασης των προϊσταμένων του ιδιαίτερου γραφείου της 31ης Μαΐου 2010

42. Στον καταγγέλλοντα δόθηκε πρόσβαση στις ακόλουθες δύο προτάσεις στη μέση της σελίδας 6 που αφορούσαν τις διαρροές: Ο προϊστάμενος του ιδιαίτερου γραφείου του Προέδρου:  [Εκτός πεδίου εφαρμογής] «Τόνισε επίσης την ανάγκη να διαφυλαχθεί η εμπιστευτικότητα των προπαρασκευαστικών εργασιών σε αυτού του είδους τις υποθέσεις. Τόνισε ότι έχουν εκδοθεί επανειλημμένα υπενθυμίσεις για τον σκοπό αυτό και εξέφρασε τη λύπη του για το γεγονός ότι περαιτέρω διαρροές θα μπορούσαν ενδεχομένως να βλάψουν την εικόνα του θεσμικού οργάνου, το οποίο βρίσκεται ήδη υπό σημαντική πίεση λόγω της κρίσης.»[3]]»

43. Το κείμενο που αφαιρέθηκε, το οποίο χαρακτηρίζεται ως εκτός πεδίου εφαρμογής, παρέχει το πλαίσιο εντός του οποίου διατυπώθηκαν οι παρατηρήσεις αυτές. Επιπλέον, το μέρος στο οποίο χορηγήθηκε πρόσβαση στον καταγγέλλοντα ακολουθείται από παρατηρήσεις άλλων παρεμβαινόντων που σχετίζονται επίσης σαφώς με διαρροές.

RCC_2015_2139 - Πρακτικά της συνεδρίασης των προϊσταμένων του ιδιαίτερου γραφείου της 21ης Σεπτεμβρίου 2015

44. Στον καταγγέλλοντα δόθηκε πρόσβαση σε μία πρόταση από τη σελίδα 14: «Ο επικεφαλής του ιδιαίτερου γραφείου του Προέδρου υπογράμμισε τη σημασία της αποφυγής τυχόν διαρροών». Η πρόταση αυτή αποτελεί μέρος μιας παραγράφου που παρέχει ένα πλαίσιο για τον τομέα πολιτικής σε σχέση με τον οποίο έγινε αυτή η δήλωση και παρέχει πιο σχετικές λεπτομέρειες.

45. Ως εκ τούτου, η Διαμεσολαβήτρια πρέπει να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η Επιτροπή ήταν υπερβολικά περιοριστική όταν διαπίστωσε ότι τα μέρη που απάλειψε δεν ενέπιπταν στο πεδίο εφαρμογής του αιτήματος πρόσβασης του καταγγέλλοντος, το οποίο ανέφερε ρητά το πλαίσιο των συζητήσεων σχετικά με τις διαρροές. Πρόκειται για περίπτωση κακοδιοίκησης.

46. Η Διαμεσολαβήτρια διαπιστώνει ότι η Επιτροπή περιόρισε εσφαλμένα το πεδίο εφαρμογής και των δύο αιτήσεων που αποτελούν αντικείμενο της έρευνας. Αυτό συνιστά κακοδιοίκηση. Ως εκ τούτου, διατυπώνει κατάλληλη σύσταση κατωτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 6 του Καθεστώτος του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή.

Συμπέρασμα

47. Ο Διαμεσολαβητής έχει σχολιάσει θετικά, σε πολλές περιπτώσεις, την αυξημένη διαφάνεια της Επιτροπής Juncker. Ως εκ τούτου, θεωρεί απογοητευτικό το γεγονός ότι ένας πολίτης που ασχολείται με νόμιμη ακαδημαϊκή εργασία θα έπρεπε να έχει τόσο κακή εμπειρία μέχρι σήμερα στην αίτησή του για πρόσβαση σε έγγραφα. Ο καταγγέλλων επέδειξε επιμονή, αλλά άλλοι πολίτες μπορεί εύλογα να τα παράτησαν όταν αντιμετώπισαν τέτοιες καθυστερήσεις και να διατήρησαν δυσμενή άποψη για τον ανοικτό χαρακτήρα και τη λογοδοσία ενός βασικού θεσμικού οργάνου της ΕΕ. Η Επιτροπή πρέπει πάντα να λαμβάνει υπόψη τους κινδύνους φήμης που ενέχει η διεκπεραίωση νόμιμων αιτημάτων κατά τρόπο που υπολείπεται των αναμενόμενων υψηλών προτύπων.

Σύσταση

Με βάση την έρευνα σχετικά με την εν λόγω καταγγελία, η Διαμεσολαβήτρια διατυπώνει την ακόλουθη σύσταση προς την Επιτροπή:

Η Επιτροπή θα πρέπει να επαναξιολογήσει, χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση, τα αιτήματα του καταγγέλλοντος με σκοπό τη χορήγηση ευρύτερης πρόσβασης, με βάση την ορθή ανάγνωση του πεδίου εφαρμογής των αιτημάτων του καταγγέλλοντος για πρόσβαση σε έγγραφα, τα οποία θα πρέπει να μειωθούν μόνο σε διαβούλευση με τον καταγγέλλοντα, και υπό το πρίσμα των παρατηρήσεων του Διαμεσολαβητή σχετικά με την εξαίρεση για τη δημόσια ασφάλεια.

Η Επιτροπή και ο καταγγέλλων θα ενημερωθούν για την παρούσα σύσταση.  Σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 6 του Καθεστώτος του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή, η Επιτροπή αποστέλλει εμπεριστατωμένη γνώμη έως τις 15 Μαρτίου 2018. Η εμπεριστατωμένη γνώμη θα μπορούσε να συνίσταται στην αποδοχή της σύστασης και στην περιγραφή του τρόπου εφαρμογής της.

 

 

η Έμιλι Ο' Ράιλι

Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής

Στρασβούργο, 15/12/2017

 

[1] Απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 9ης Μαρτίου 1994, σχετικά με το καθεστώς του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή και τους γενικούς όρους άσκησης των καθηκόντων του (94/262/ΕΚΑΧ, ΕΚ, Ευρατόμ) (ΕΕ 1994, L 113, σ. 15).

[2] Απόφαση 2015/443 της Επιτροπής, της 13ης Μαρτίου 2015, σχετικά με την ασφάλεια στην Επιτροπή (ΕΕ 2015, L 72, σ. 41).

[3] Μεταφράστηκε από το πρωτότυπο γαλλικό κείμενο το οποίο αναφέρει τα εξής: «Le chef de cabinet de M. le PRESIDENT: [εκτός πεδίου εφαρμογής] « Il insiste par ailleurs sur la nécessité de préserver la confidentialité des travaux de préparation de ce type de dossiers. Il souligne que des rappels à cet égard sont intervenus à plusieurs reprises et déplore que de nouvelles fuites risquent de porter préjudice à l’image de l’institution, alors même qu’avec la crise celle-ci est soumise à d’importantes pressions. »

Ποια είναι η άποψή σας για αυτή την αυτόματη μετάφραση; Πείτε μας τη γνώμη σας!