(Παράγεται σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 6 του Καθεστώτος του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή.(1))

Η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Τον Μάιο του 2002, η L διαμαρτυρήθηκε ιδίω ονόματι και εξ ονόματος 50 περίπου άλλων γονέων τέκνων στα Ευρωπαϊκά Σχολεία των Βρυξελλών σχετικά με την κατανομή των θέσεων στα Σχολεία για το ακαδημαϊκό έτος 2002-3, τις μεταγενέστερες προσφυγές που ασκήθηκαν και τους μηχανισμούς συντονισμού μεταξύ των Σχολείων.

Συνοπτικά, οι καταγγέλλοντες διατύπωσαν τις ακόλουθες παρατηρήσεις:

Οι διαθέσιμες θέσεις στο νέο τμήμα πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στις Ixelles κατανεμήθηκαν στους μαθητές που φοιτούν επί του παρόντος στα δύο υφιστάμενα τμήματα πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης βάσει δύο διαφορετικών συνόλων κριτηρίων, τα οποία καθορίστηκαν και εφαρμόστηκαν μονομερώς και αδιαφανώς από το σχολείο προέλευσης. Έχουν ασκηθεί περισσότερες από 200 προσφυγές, ορισμένες από τις οποίες δεν είχαν ακόμη εξεταστεί κατά την ημερομηνία υποβολής της καταγγελίας.

Οι μηχανισμοί συντονισμού μεταξύ των σχολείων των Βρυξελλών είναι αρκετά ανεπαρκείς ακόμη και για βασικά καθήκοντα, όπως η εναρμόνιση των διακοπών και των ημερών ανάπαυσης μεταξύ των τριών σχολείων.

Η δράση των σχολείων στο θέμα αυτό έρχεται σε αντίθεση με τις βασικές αρχές της ορθής διοικητικής πρακτικής και, ως εκ τούτου, παραβιάζει το άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Υπάρχει επίσης παραβίαση του άρθρου 24 παράγραφος 2 του Χάρτη, το οποίο ορίζει ότι «σε όλες τις πράξεις που αφορούν παιδιά, είτε αναλαμβάνονται από δημόσιες αρχές είτε από ιδιωτικούς οργανισμούς, πρωταρχική σημασία πρέπει να δίνεται στο υπέρτατο συμφέρον του παιδιού». Το πρώτο κριτήριο για την κατανομή των παιδιών μεταξύ των σχολείων ήταν η χωρητικότητα των τριών σχολείων, η οποία είχε καθοριστεί εκ των προτέρων, χωρίς αναφορά στις ανάγκες των παιδιών ή στις επιθυμίες των γονέων τους.

Οι καταγγέλλοντες επικοινώνησαν με την Επιτροπή, η οποία είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου και έχει καθήκον να προστατεύει τα δικαιώματα και τα συμφέροντα του προσωπικού της. Οι καταγγέλλοντες δεν έλαβαν ποτέ πλήρη απάντηση ή εξήγηση από τις οδηγίες των Ευρωπαϊκών Σχολείων, του Ανώτατου Συμβουλίου ή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Οι καταγγέλλοντες φοβούνται περαιτέρω χάος όταν ιδρυθεί στο μέλλον ένα τέταρτο Ευρωπαϊκό Σχολείο στις Βρυξέλλες.

Συνοπτικά, οι καταγγέλλοντες ισχυρίζονται ότι η δράση των Ευρωπαϊκών Σχολείων αντιβαίνει στο άρθρο 24 παράγραφος 2 και στο άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και ότι οι μηχανισμοί συντονισμού μεταξύ των σχολείων είναι ανεπαρκείς.

Οι καταγγέλλοντες ζητούν από τον Διαμεσολαβητή να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να διασφαλίσει ότι:

• να εξευρεθεί επειγόντως λύση που θα σέβεται το υπέρτατο συμφέρον των εμπλεκόμενων παιδιών·
• το θέμα διερευνάται πλήρως στο υψηλότερο επίπεδο·
• υπάρχει συνολική επανεξέταση της διοίκησης των Ευρωπαϊκών Σχολείων προκειμένου να διασφαλιστεί ότι στο μέλλον θα λειτουργούν σύμφωνα με τα ίδια πρότυπα χρηστής διακυβέρνησης και ορθής διοικητικής πρακτικής που ισχύουν για άλλα θεσμικά όργανα της ΕΕ και ότι, σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 2 του Χάρτη, το υπέρτατο συμφέρον των παιδιών αποτελεί πρωταρχικό μέλημα σε όλες τις δράσεις που τα επηρεάζουν·
• όλες οι προσφυγές γίνονται δεκτές ακόμη και αν η λύση αυτή θα απαιτούσε τον διαχωρισμό ορισμένων κατηγοριών σε δύο·
• επανεξετάζεται η κατανομή των πόρων μεταξύ των σχολείων·
• καθιερώνεται ένα σαφές και διαφανές σύστημα κατανομής των παιδιών μεταξύ των σχολείων, προκειμένου να αποφευχθεί η μελλοντική μεταφορά παιδιών υπό παρόμοιες συνθήκες.

Η ΕΡΩΤΗΣΗ

Ο Διαμεσολαβητής έχει επανειλημμένα την άποψη ότι τα Ευρωπαϊκά Σχολεία δεν αποτελούν κοινοτικό θεσμικό όργανο ή οργανισμό. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής ενημέρωσε τον καταγγέλλοντα ότι δεν μπορούσε να απευθυνθεί απευθείας στα Ευρωπαϊκά Σχολεία σχετικά με την καταγγελία.

Ωστόσο, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί επίσης ότι η Επιτροπή έχει κάποια ευθύνη για τη λειτουργία των Ευρωπαϊκών Σχολείων, διότι εκπροσωπείται στο Ανώτατο Συμβούλιο και συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στη χρηματοδότησή τους. Ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι η αρμοδιότητα της Επιτροπής δεν επεκτείνεται σε ζητήματα που αφορούν την εσωτερική διαχείριση των Σχολείων.

Σε αυτή τη βάση, η Διαμεσολαβήτρια ζήτησε από την Επιτροπή να γνωμοδοτήσει σχετικά με την καταγγελία.

Η γνώμη της Επιτροπής

Συνοπτικά, η γνώμη της Επιτροπής αναφέρει τα εξής:

Η ανακατανομή ορισμένου αριθμού μαθητών μεταξύ των Ευρωπαϊκών Σχολείων στις Βρυξέλλες ήταν αναπόφευκτη συνέπεια δύο παραγόντων. Πρώτον, η απόφαση του Ανώτατου Συμβουλίου να ανοίξει το τρίτο σχολείο στις Ixelles, προκειμένου να ανακουφιστούν τα σχολεία Uccle και Woluwe, τα οποία ήταν ιδιαίτερα υπεράριθμα εκείνη την εποχή και, δεύτερον, η ανάγκη προσωρινής μετακίνησης ορισμένων μαθητών από το σχολείο Uccle στο σχολείο Woluwe ως αποτέλεσμα σημαντικών εργασιών επισκευής και ανακατασκευής.

Αποφασίζοντας για την ανακατανομή των γλωσσικών τμημάτων μεταξύ των τριών σχολείων, το Ανώτατο Συμβούλιο επιδίωξε να διασφαλίσει την τήρηση της διττής αρχής της γεωγραφικής ισορροπίας και της ορθολογικής χρησιμοποίησης των πόρων. Σε καμία περίπτωση η απόφαση των επικεφαλής δεν απαιτούσε την ανακατανομή των μαθητών κατά τη διάρκεια της θητείας.

Για την καλύτερη διαχείριση αυτών των κινήσεων, ο εκπρόσωπος του Ανώτατου Συμβουλίου συγκρότησε μια συντονισμένη ομάδα διαχείρισης για τα τρία σχολεία των Βρυξελλών, στην οποία εκπροσωπήθηκαν οι διευθυντές, το διδακτικό προσωπικό και οι ενώσεις γονέων.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που παρασχέθηκαν στην Επιτροπή, δόθηκε προτεραιότητα στη γονική επιλογή, αλλά τα όρια που επιβάλλονται από τη δομή της σχολικής οργάνωσης και την ανάγκη βέλτιστης χρήσης των διαθέσιμων πόρων κατέστησαν αδύνατη την ικανοποίηση των προσδοκιών και των απαιτήσεων όλων των οικογενειών. Σύμφωνα με τη Σχολή, θα ήταν δύσκολο να δικαιολογηθεί ο διαχωρισμός τμημάτων ή τάξεων σε ένα Σχολείο όταν τα αντίστοιχα τμήματα και τάξεις σε άλλο Σχολείο ήταν ουσιαστικά κενά.

Τα Σχολεία υποστηρίζουν ότι, κατά την αξιολόγηση μεμονωμένων περιπτώσεων, εφάρμοσαν τα κριτήρια της παρουσίας αδελφών, της γεωγραφικής εγγύτητας με την οικογενειακή κατοικία και της δημιουργίας ισορροπημένων τάξεων στα τρία Σχολεία. Οι αποφάσεις των Διευθυντών σχετικά με τον τόπο τοποθέτησης των μαθητών βασίστηκαν στις πληροφορίες που παρείχαν οι γονείς στο Σχολείο σχετικά με τη σχολική φοίτηση των αδελφών και τον τόπο της οικογενειακής εστίας.

Η Επιτροπή γνωρίζει ότι έχει υποβληθεί σημαντικός αριθμός καταγγελιών. Οι καταγγελίες αυτές εξετάστηκαν μεμονωμένα από επιτροπές κάθε Σχολείου, οι οποίες απαρτίζονται από μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου και εκπροσώπους των γονέων. Πολλές από τις καταγγελίες έγιναν δεκτές.

Απαντώντας στα αιτήματα των καταγγελλόντων, η Επιτροπή επισήμανε τα ακόλουθα:

1 Η διαδικασία που ακολουθήθηκε και τα κριτήρια που χρησιμοποιήθηκαν από τα Σχολεία για τη μετάθεση των μαθητών, καθώς και η δυνατότητα προσφυγής, υποδηλώνουν ότι το συμφέρον των μαθητών αποτελούσε πρωταρχικό μέλημα το οποίο, στο μέτρο του δυνατού, ελήφθη υπόψη.

2 Κατά τη συνεδρίασή του στις 21-23 Μαΐου 2002, το Ανώτατο Συμβούλιο εξέτασε την έκθεση που συνέταξε ο εκπρόσωπός του σχετικά με την «Κατανομή των μαθητών προσχολικής, πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης μεταξύ των σχολείων Βρυξελλών Ι, ΙΙ και ΙΙΙ». Η Επιτροπή δεν έχει ενημερωθεί για τυχόν παρατυπίες στο θέμα αυτό.

3 Οι αρχές που διατυπώνονται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, και ιδίως το άρθρο 24 παράγραφος 2 και το άρθρο 41, εφαρμόζονται πλήρως στα Ευρωπαϊκά Σχολεία και είναι δεσμευτικές για αυτά. Οι αρχές αυτές ισχύουν και για τη μελλοντική μεταρρύθμιση των σχολείων.

4 Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαβιβάστηκαν στην Επιτροπή, τα σχολεία κατέβαλαν κάθε δυνατή προσπάθεια για να λάβουν πρωτίστως υπόψη τις επιλογές των γονέων. Πράγματι, καταβλήθηκαν προσπάθειες για την προσαρμογή της κατανομής των τάξεων από τον Σεπτέμβριο του 2002, με την επακόλουθη μεταφορά θέσεων, καθώς και για την παρέκκλιση από τους κανόνες που διέπουν την ομαδοποίηση των πρωτοβάθμιων τάξεων κατά το έτος 2002/2003 για ορισμένα τμήματα. Παρά τις προσπάθειες αυτές, δεν θα μπορούσαν να αγνοηθούν ορισμένα όρια που επιβάλλονται από τη δομή του σχολικού οργανισμού και την ανάγκη βέλτιστης χρήσης των διαθέσιμων πόρων. Ο διαχωρισμός τμημάτων ή τάξεων σε ένα σχολείο, όταν τα αντίστοιχα τμήματα και τάξεις σε άλλο σχολείο ήταν ουσιαστικά κενά, δεν θα αποτελούσε ορθή διοικητική πρακτική.

5 Το Ανώτατο Συμβούλιο είναι το μόνο αρμόδιο να αποφασίζει για την κατανομή των πόρων μεταξύ των διαφόρων Ευρωπαϊκών Σχολείων. Πρέπει να καθοδηγείται από τις αρχές της γεωγραφικής ισορροπίας και της βέλτιστης χρήσης των διαθέσιμων πόρων.

6 Η συμμετοχή των ενώσεων γονέων, πρώτον, στη συντονισμένη ομάδα διαχείρισης των τριών σχολείων των Βρυξελλών, η οποία συστάθηκε για την καλύτερη διαχείριση της μετάθεσης των μαθητών, και, στη συνέχεια, στις επιτροπές που είναι αρμόδιες για την εξέταση των καταγγελιών, αποτελεί απόδειξη της διαφάνειας του συστήματος. Η διαφάνεια αυτή πρέπει να διατηρηθεί σε κάθε μελλοντική μετάθεση μαθητών.

Παρατηρήσεις του καταγγέλλοντος

Η L. υπέβαλε συνοπτικά τις ακόλουθες παρατηρήσεις:

Οι καταγγέλλοντες παρείχαν πληροφορίες στην Επιτροπή και της ζήτησαν να παρέμβει στο Ανώτατο Συμβούλιο εξ ονόματος των παιδιών και των οικογενειών τους. Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής θα έπρεπε, συνεπώς, να γνωρίζει την κατάσταση κατά τη συνεδρίαση του Συμβουλίου των Διοικητών στις 21-23 Μαΐου 2002. Η κατανομή των πόρων μεταξύ των σχολείων χωρίς ενδελεχή αξιολόγηση των αναγκών των παιδιών αποτελεί παράδειγμα της χειρότερης διοικητικής πρακτικής.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι μόνο το Ανώτατο Συμβούλιο είναι αρμόδιο να αποφασίζει για την κατανομή των πόρων μεταξύ των Σχολείων. Αυτό δείχνει ότι η Επιτροπή δεν έχει αντλήσει διδάγματα και αρνείται τις ευθύνες της. Η Επιτροπή παρέχει το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων για τα σχολεία και θα πρέπει να θέσει ως προτεραιότητα τις ανάγκες και τα συμφέροντα των παιδιών.

Η ΑΠΟΦΑΣΗ

1 Κατανομή θέσεων στα ευρωπαϊκά σχολεία
Η περίπτωση του καταγγέλλοντος

1.1 Τον Μάιο του 2002, η L διαμαρτυρήθηκε ιδίω ονόματι και εξ ονόματος 50 περίπου άλλων γονέων τέκνων στα Ευρωπαϊκά Σχολεία των Βρυξελλών σχετικά με την κατανομή των θέσεων για το ακαδημαϊκό έτος 2002-3, τις μεταγενέστερες προσφυγές που ασκήθηκαν και τους μηχανισμούς συντονισμού μεταξύ των Σχολείων. Οι καταγγέλλοντες επικοινώνησαν με την Επιτροπή, η οποία είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου και έχει καθήκον να προστατεύει τα δικαιώματα και τα συμφέροντα του προσωπικού της.

Συνοπτικά, οι καταγγέλλοντες ισχυρίζονται ότι η δράση των Ευρωπαϊκών Σχολείων αντιβαίνει στο άρθρο 24 παράγραφος 2 και στο άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και ότι οι μηχανισμοί συντονισμού μεταξύ των σχολείων είναι ανεπαρκείς. Ζητούν από τον Διαμεσολαβητή να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να διασφαλίσει ότι:

• να εξευρεθεί επειγόντως λύση που θα σέβεται το υπέρτατο συμφέρον των εμπλεκόμενων παιδιών·
• το θέμα διερευνάται πλήρως στο υψηλότερο επίπεδο·
• υπάρχει συνολική επανεξέταση της διοίκησης των Ευρωπαϊκών Σχολείων προκειμένου να διασφαλιστεί ότι στο μέλλον θα λειτουργούν σύμφωνα με τα ίδια πρότυπα χρηστής διακυβέρνησης και ορθής διοικητικής πρακτικής που ισχύουν για άλλα θεσμικά όργανα της ΕΕ και ότι, σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 2 του Χάρτη, το υπέρτατο συμφέρον των παιδιών αποτελεί πρωταρχικό μέλημα σε όλες τις δράσεις που τα επηρεάζουν·
• όλες οι προσφυγές γίνονται δεκτές ακόμη και αν η λύση αυτή θα απαιτούσε τον διαχωρισμό ορισμένων κατηγοριών σε δύο·
• επανεξετάζεται η κατανομή των πόρων μεταξύ των σχολείων·
• καθιερώνεται ένα σαφές και διαφανές σύστημα κατανομής των παιδιών μεταξύ των σχολείων, προκειμένου να αποφευχθεί η μελλοντική μεταφορά παιδιών υπό παρόμοιες συνθήκες.

Τα επιχειρήματα της Επιτροπής

1.2 Η Επιτροπή δήλωσε ότι είναι ενήμερη για σημαντικό αριθμό καταγγελιών. Αυτά αντιμετωπίστηκαν μεμονωμένα και ένας μεγάλος αριθμός διατηρήθηκε. Η διαδικασία και τα κριτήρια που χρησιμοποιούνται από τα σχολεία για τη μετάθεση των μαθητών, καθώς και η δυνατότητα προσφυγής, υποδηλώνουν ότι το βέλτιστο συμφέρον των μαθητών ήταν πρωταρχικό μέλημα το οποίο, στο μέτρο του δυνατού, ελήφθη υπόψη.

Το Ανώτατο Συμβούλιο είναι το μόνο αρμόδιο να αποφασίζει για την κατανομή των πόρων μεταξύ των διαφόρων Σχολείων. Πρέπει να καθοδηγείται από τις αρχές της γεωγραφικής ισορροπίας και της βέλτιστης χρήσης των διαθέσιμων πόρων. Το Συμβούλιο των Διοικητών εξέτασε έκθεση επί του θέματος και η Επιτροπή δεν γνωρίζει καμία σχετική παρατυπία.

Τα σχολεία κατέβαλαν κάθε δυνατή προσπάθεια για να λάβουν υπόψη τις επιλογές των γονέων ως πρωταρχικό μέλημα. Καταβλήθηκαν προσπάθειες για την προσαρμογή της κατανομής των τάξεων, αλλά ο διαχωρισμός των τμημάτων ή των τάξεων σε ένα σχολείο, όταν τα αντίστοιχα τμήματα και τάξεις σε άλλο σχολείο ήταν ουσιαστικά κενά, δεν θα αποτελούσε ορθή διοικητική πρακτική.

Οι αρχές που ορίζονται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, και ιδίως το άρθρο 24 παράγραφος 2 και το άρθρο 41, εφαρμόζονται πλήρως στα Ευρωπαϊκά Σχολεία και είναι δεσμευτικές για αυτά. Οι αρχές αυτές ισχύουν και για τη μελλοντική μεταρρύθμιση των σχολείων.

Η συμμετοχή των ενώσεων γονέων, πρώτα στη συντονισμένη ομάδα διαχείρισης για τα τρία σχολεία των Βρυξελλών, η οποία συστάθηκε για την καλύτερη διαχείριση της μετάθεσης των μαθητών, και, στη συνέχεια, στις επιτροπές που είναι αρμόδιες για την εξέταση των καταγγελιών, αποτελεί απόδειξη της διαφάνειας του συστήματος. Η διαφάνεια αυτή πρέπει να διατηρηθεί σε κάθε μελλοντική μετάθεση μαθητών.

Τα πορίσματα του Διαμεσολαβητή

1.3 Ο Διαμεσολαβητής σημειώνει ότι τα Ευρωπαϊκά Σχολεία δημιουργήθηκαν αρχικά από τα κράτη μέλη, τα οποία υπέγραψαν το καταστατικό του Ευρωπαϊκού Σχολείου το 1957. Το 1994, τα κράτη μέλη και οι Ευρωπαϊκές Κοινότητες υπέγραψαν σύμβαση που ακυρώνει και αντικαθιστά το Καταστατικό του 1957. Η σύμβαση αυτή τέθηκε σε ισχύ την 1η Οκτωβρίου 2002.

1.4 Ο Διαμεσολαβητής έχει επανειλημμένα την άποψη ότι τα Ευρωπαϊκά Σχολεία δεν αποτελούν κοινοτικό θεσμικό όργανο ή οργανισμό, αλλά ότι η Επιτροπή έχει κάποια ευθύνη για τη λειτουργία τους, διότι εκπροσωπείται στο Ανώτατο Συμβούλιο και συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στη χρηματοδότησή τους. Ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι η αρμοδιότητα της Επιτροπής δεν επεκτείνεται σε ζητήματα που αφορούν την εσωτερική διαχείριση των Σχολείων.

Οι αιτήσεις αναιρέσεως

1.5 Όσον αφορά τις προσφυγές σχετικά με την κατανομή των παιδιών μεταξύ των σχολείων, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι οι αποφάσεις σχετικά με τις ατομικές προσφυγές δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Επιτροπής και, ως εκ τούτου, δεν εμπίπτουν στο πεδίο της έρευνας του Διαμεσολαβητή. Η Διαμεσολαβήτρια σημειώνει ότι η Επιτροπή δήλωσε ότι πολλές από τις προσφυγές έγιναν δεκτές.

Ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων

1.6 Όσον αφορά τις εικαζόμενες παραβιάσεις του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, ο Διαμεσολαβητής εκφράζει την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι το δικαίωμα χρηστής διοίκησης (άρθρο 41) και τα δικαιώματα του παιδιού (ιδίως το άρθρο 24 παράγραφος 2 σημείο 2) είναι δεσμευτικά για τα Ευρωπαϊκά Σχολεία και ισχύουν επίσης για τη μελλοντική μεταρρύθμισή τους. Ως γενική αρχή, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι ο σεβασμός των δικαιωμάτων αυτών συνάδει επίσης με τη συνεκτίμηση της αποτελεσματικότητας στην κατανομή των πόρων μεταξύ των σχολείων. Στην παρούσα υπόθεση, ο Διαμεσολαβητής δεν θεωρεί ότι από την έρευνά του προέκυψαν αποδεικτικά στοιχεία για παραβίαση των δικαιωμάτων των παιδιών, όπως κατοχυρώνονται στο άρθρο 24 παράγραφος 2 του Χάρτη, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη ότι η αρχική κατανομή των παιδιών μεταξύ των σχολείων φαίνεται να έχει τροποποιηθεί από τον μεγάλο αριθμό επιτυχών προσφυγών.

Το δικαίωμα χρηστής διοίκησης εξετάζεται στη συνέχεια.

Συντονισμός και χρηστή διοίκηση

1.7 Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι οι μηχανισμοί συντονισμού μεταξύ των σχολείων είναι ανεπαρκείς, ο Διαμεσολαβητής υπενθυμίζει ότι υποβλήθηκε μεγάλος αριθμός προσφυγών και ότι, σύμφωνα με την Επιτροπή, πολλές από αυτές έγιναν δεκτές. Ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι αυτό αποτελεί απόδειξη της ύπαρξης αποτελεσματικού και ανταποκρινόμενου συστήματος για την αντιμετώπιση των καταγγελιών.

1.8 Ταυτόχρονα, ο Διαμεσολαβητής επισημαίνει ότι, όταν ένας συγκεκριμένος τομέας της διοίκησης δημιουργεί ασυνήθιστα μεγάλο αριθμό προσφυγών ή καταγγελιών, αποτελεί ορθή πρακτική να εξετάζεται κατά πόσον υπάρχει υποκείμενο πρόβλημα και, εάν ναι, να λαμβάνονται μέτρα για την αντιμετώπισή του στο μέλλον. Αυτό ισχύει ιδίως όταν προκύπτει ότι μεγάλο ποσοστό των προσφυγών ή των καταγγελιών είναι δικαιολογημένες.

1.9 Ο Διαμεσολαβητής επισημαίνει επίσης ότι η Επιτροπή είναι ο εκπρόσωπος των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι οποίες χρηματοδοτούν σε μεγάλο βαθμό τα Ευρωπαϊκά Σχολεία και οι οποίες έχουν υπογράψει τη Σύμβαση του 1994 για το Καθεστώς των Σχολείων. Ο Διαμεσολαβητής είναι της άποψης ότι η ευθύνη της Επιτροπής σε αυτόν τον ρόλο περιλαμβάνει την προώθηση της χρηστής διοίκησης από τα Ευρωπαϊκά Σχολεία. Ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι η απάντηση της Επιτροπής στα γεγονότα που οδήγησαν στην παρούσα καταγγελία δεν αποδεικνύει ότι η Επιτροπή αναγνωρίζει πλήρως αυτή την ευθύνη. Πρόκειται για περίπτωση κακοδιοίκησης.

2 Συμπέρασμα

2.1 Για τους λόγους που εξηγήθηκαν παραπάνω, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι η απάντηση της Επιτροπής στα γεγονότα που οδήγησαν στην παρούσα καταγγελία δεν αποδεικνύει ότι αναγνωρίζει πλήρως την ευθύνη της για την προώθηση της χρηστής διοίκησης από τα Ευρωπαϊκά Σχολεία.

2.2 Η ανωτέρω διαπίστωση εγείρει ένα ζήτημα γενικής σημασίας, το οποίο δεν επιδέχεται φιλική λύση. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής υποβάλλει στην Επιτροπή το ακόλουθο σχέδιο σύστασης, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 6 του καταστατικού του Διαμεσολαβητή:

Το σχέδιο σύστασης

Η Επιτροπή θα πρέπει να αναγνωρίσει την ευθύνη της για την προώθηση της χρηστής διοίκησης από τα Ευρωπαϊκά Σχολεία και να σκιαγραφήσει συγκεκριμένα μέτρα που θα λάβει για την εκπλήρωση αυτής της ευθύνης στο μέλλον.

Η Επιτροπή και ο καταγγέλλων θα ενημερωθούν για το παρόν σχέδιο σύστασης. Σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 6 του καθεστώτος του Διαμεσολαβητή, η Επιτροπή αποστέλλει εμπεριστατωμένη γνώμη πριν από τις 31 Μαρτίου 2003. Η εμπεριστατωμένη γνώμη θα μπορούσε να συνίσταται στην αποδοχή του σχεδίου σύστασης του Διαμεσολαβητή και στην περιγραφή του τρόπου εφαρμογής του.

Στρασβούργο, 10 Δεκεμβρίου 2002

 

Jacob SÖDERMAN

---

(1) Απόφαση 94/262 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 9ης Μαρτίου 1994, σχετικά με τους κανονισμούς και τους γενικούς όρους άσκησης των καθηκόντων του Διαμεσολαβητή (ΕΕ 1994, L 113/5).

Σε όλες τις ενέργειες που σχετίζονται με τα παιδιά, είτε αυτές πραγματοποιούνται από δημόσιες αρχές είτε από ιδιωτικούς οργανισμούς, πρωταρχική σημασία πρέπει να δίνεται στο υπέρτατο συμφέρον του παιδιού.