Προσθήκη

μετά τη «Γραμμή προϋπολογισμού Α 4301 (...)» και πριν από τα «Ευρωπαϊκά Σχολεία»:

Διπλό επίδομα τέκνου

Η Επιτροπή παραλείπει επίσης να αναφέρει το διπλό επίδομα τέκνου για παιδιά με ειδικές ανάγκες. Το άρθρο 67 παράγραφος 3 του νέου κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης ορίζει τα εξής:

«Το επίδομα συντηρούμενου τέκνου μπορεί να διπλασιαστεί με ειδική αιτιολογημένη απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής, η οποία βασίζεται σε ιατρικά έγγραφα που αποδεικνύουν ότι το εν λόγω τέκνο πάσχει από διανοητική ή σωματική αναπηρία που συνεπάγεται υψηλές δαπάνες για τον υπάλληλο.»

Στη γενική εκτελεστική οδηγία, η Επιτροπή ερμηνεύει το δικαίωμα αυτό ως εξής:

"L'allocation pour enfant à charge peut être doublée par décision spéciale et motivée de l'autorité investie du pouvoir de nomination prise sur la base de documents médicaux probants et établissant que l'enfant impose au fonctionnaire de lourdes charges résultant d'un handicap mental ou physique dont l'enfant est atteint.

Les démarches à entreprendre et le déroulement de la procédure sont les suivants :

Le fonctionnaire (ou l'agent) introduit auprès de l'unité compétente (πρβλ. σημείο 2.δ) une demande écrite accompagnée d'un rapport médical ainsi que des documents qui démontrent que la condition "lourdes charges" est bien remplie. L'existence des lourdes charges est constatée lorsque la différence entre les revenus de toute nature de l'enfant et les dépenses non remboursables pour son entretien excède 20% du montant imposable de la rémunération du fonctionnaire avec comme minimum le montant de la double allocation pour enfant à charge· (...)». (υπογράμμιση DSG)

Σε εθνικό επίπεδο, οι χώρες της ΕΕ προβλέπουν γενικά ένα σταθερό επίδομα «ανάπηρου τέκνου», το οποίο δεν συνδέεται με το εισόδημα και δεν εξαρτάται από αποδείξεις πραγματικών δαπανών. Το επίδομα αυτό προορίζεται να καλύψει όλα τα είδη ημερήσιων δαπανών που είναι δύσκολο να αποδειχθούν και να αντισταθμίσουν σε κάποιο βαθμό τη μεγάλη διαταραχή και το άγχος που προκαλεί η αναπηρία στην κανονική ζωή. Γενικά, το βασικό επίδομα συμπληρώνεται με συμπληρωματικά επιδόματα που σχετίζονται με το βαθμό της αναπηρίας ή τις ανάγκες του παιδιού και την πραγματική επιβάρυνση της οικογένειας, αλλά ποτέ δεν συνδέονται με το εισόδημα.

Η ερμηνεία της Επιτροπής σχετικά με το νόμιμο δικαίωμα πρόσθετης αποζημίωσης για τα ανάπηρα παιδιά είναι μεροληπτική, εξαιρετικά γραφειοκρατική, άκαμπτη και περιοριστική. Ακόμη και αν, στην πράξη, ο κανόνας δεν εφαρμόζεται πολύ αυστηρά και το όριο του 20 % μπορεί να είναι ελαστικό (σύμφωνα με υπάλληλο της Επιτροπής), γεγονός παραμένει ότι οι κανόνες εφαρμογής συνιστούν διάκριση σε σύγκριση με τις εθνικές διατάξεις για τις οικογένειες με παιδιά με αναπηρία. Καθιστά τους υπαλλήλους με παιδιά με ειδικές ανάγκες ακόμη πιο εξαρτημένους από την καλή θέληση ενός υπαλλήλου στην εξουσία και τους επιβάλλει περισσότερη γραφειοκρατία. Τι είδους έγγραφα υποτίθεται ότι παρέχει ο υπάλληλος για να δικαιολογήσει την αξίωσή του; Ακόμη πιο περίεργο είναι το γεγονός ότι αυτή η συγκεκριμένη ερμηνεία της νομοθετικής διάταξης έχει, στην πράξη, ως αποτέλεσμα ότι χρησιμοποιείται ένα πρωτογενές, εκ του νόμου δικαίωμα για την κάλυψη των κενών της προσωρινής στήριξης του κονδυλίου Α 4301 του προϋπολογισμού και του συστήματος ασφάλισης ασθενείας.