Ενώ η αρχή της ασφάλειας δικαίου αποκλείει κάθε ανάγκη για το θεσμικό όργανο που εξέδωσε τις αποφάσεις να επανεξετάσει, κατόπιν αιτήματος άλλων αποδεκτών, υπό το πρίσμα του σκεπτικού της ακυρωτικής απόφασης, τη νομιμότητα των μη αμφισβητούμενων αποφάσεων, ο Διαμεσολαβητής δεν είναι πεπεισμένος ότι η ίδια λογική πρέπει να εφαρμόζεται στην περίπτωση δύο αποφάσεων που απευθύνονται στο ίδιο πρόσωπο. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής δυσκολεύεται να αντιληφθεί πώς θα μπορούσε να παραβιαστεί η αρχή της νομιμότητας με την ακύρωση απόφασης που απευθύνεται σε συγκεκριμένο πρόσωπο και βασίζεται στην ίδια ακριβώς προσέγγιση, η οποία κηρύχθηκε άκυρη όσον αφορά άλλη απόφαση που απευθύνεται στο ίδιο πρόσωπο.