Το ιστορικό της καταγγελίας

1. Ο καταγγέλλων, μια κοινοπραξία παραγωγών ελαιολάδου από την Ιταλία, προωθεί την πώληση ελαιολάδου σε χώρες εκτός της ΕΕ, και συγκεκριμένα στην Ινδία, τη Ρωσία και την Κίνα. Έλαβε κάποια χρηματοδότηση για το έργο αυτό από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ), το οποίο διαχειρίζεται η Γενική Διεύθυνση Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (ΓΔ AGRI). Σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες [1], για να λάβει χρηματοδότηση η διαφημιστική εκστρατεία έπρεπε να έχει ένα μήνυμα με βάση τις ειδικές ιδιότητες και τα χαρακτηριστικά του προϊόντος. Επιτρέπονται μόνο αναφορές στην ευρωπαϊκή - και όχι στην εθνική - προέλευση των προϊόντων. Η συνεισφορά της Ένωσης στις δράσεις προώθησης του καταγγέλλοντος κάλυπτε το 50 % των δαπανών, ενώ η Ιταλία και ο καταγγέλλων κάλυπταν το 20 % και το 30 % αντίστοιχα.

2. Κατά τη διάρκεια του προγράμματος προώθησης, ο καταγγέλλων διαπίστωσε ότι το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ), το οποίο διαχειρίζεται η Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Πολιτικής και Αστικής Ανάπτυξης της Επιτροπής (ΓΔ REGIO), συγχρηματοδοτεί παρόμοιο πρόγραμμα προώθησης για τα ευρωπαϊκά γεωργικά προϊόντα στις ίδιες τρίτες χώρες με τον καταγγέλλοντα, αλλά υπό διαφορετικές συνθήκες. Οι δράσεις που χρηματοδοτήθηκαν μέσω του ΕΤΠΑ είχαν τη δυνατότητα να προωθήσουν τη χώρα προέλευσης του προϊόντος.

3. Τον Μάρτιο του 2012, ο καταγγέλλων επικοινώνησε με την Επιτροπή για να καταγγείλει το γεγονός ότι, ενώ ήταν συμβατικά υποχρεωμένος, στο πλαίσιο του ΕΓΤΕ, να προωθεί το (ιταλικό) ελαιόλαδο ως «ευρωπαϊκό» στη Ρωσία, την Κίνα και την Ινδία, οι Ισπανοί ανταγωνιστές του θα μπορούσαν, στο πλαίσιο του ΕΤΠΑ, να προωθούν το ελαιόλαδο τους ως «ισπανικό» στις ίδιες αυτές χώρες.

4. Απαντώντας, η Επιτροπή εξήγησε ότι η ΓΔ AGRI εφαρμόζει τους ισχύοντες κανονισμούς. Σύμφωνα με τον κανονισμό 3/2008, οι δράσεις που συγχρηματοδοτούνται από τη ΓΔ AGRI στο πλαίσιο του ΕΓΤΕ δεν είναι προσανατολισμένες στο εμπορικό σήμα και δεν ενθαρρύνουν την κατανάλωση κανενός προϊόντος λόγω της ιδιαίτερης γεωγραφικής του προέλευσης. Η Επιτροπή δήλωσε ότι υπάρχουν, ωστόσο, και άλλοι τρόποι για την εξασφάλιση χρηματοδότησης, όπως στο πλαίσιο του ΕΤΠΑ. Σύμφωνα με την Επιτροπή, το άρθρο 7 του κανονισμού 1080/2006 [2] σχετικά με το ΕΤΠΑ δεν αποκλείει τη χρηματοδότηση ενεργειών προώθησης του ελαιολάδου σε τρίτες χώρες. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι δράσεις που χρηματοδοτήθηκαν από την Ισπανία μέσω του ΕΤΠΑ συμμορφώνονται με τους ισχύοντες κανόνες.

5. Ο καταγγέλλων απηύθυνε την καταγγελία του στο ιταλικό Υπουργείο Γεωργίας, το οποίο απέστειλε επιστολή στην Επιτροπή δηλώνοντας ότι θεωρεί «ντροπή» να συνειδητοποιήσει ότι είχε συγχρηματοδοτήσει μια εκστρατεία προώθησης η οποία «βλάπτει» τα συμφέροντα των δικών του παραγωγών ελαιολάδου. Ως εκ τούτου, ζήτησε από την Επιτροπή i) να αναστείλει το τρέχον πρόγραμμα προώθησης στην Κίνα και τη Ρωσία με άμεση ισχύ και ii) να αποζημιώσει τον καταγγέλλοντα για τις δαπάνες στις οποίες υποβλήθηκε. Η Επιτροπή απάντησε στο Υπουργείο ότι το γεγονός ότι υπάρχουν προγράμματα που χρηματοδοτούνται από τη ΓΔ REGIO για την προώθηση των ίδιων γεωργικών προϊόντων στις ίδιες αγορές δεν δικαιολογεί το αίτημα του καταγγέλλοντος να του επιτραπεί να σταματήσει την εκστρατεία προώθησης του ελαιολάδου. Η Επιτροπή στηρίχθηκε στο γεγονός ότι οι ισχύουσες συμβάσεις έπρεπε να τηρηθούν. Δυσαρεστημένος από τη θέση της Επιτροπής, ο καταγγέλλων απευθύνθηκε τελικά στον Διαμεσολαβητή τον Μάρτιο του 2014.

Η έρευνα

6. Ο Διαμεσολαβητής κίνησε έρευνα σχετικά με τον ισχυρισμό ότι η Επιτροπή, συγχρηματοδοτώντας ταυτόχρονα δύο παρόμοια προγράμματα προώθησης του ελαιολάδου στις ίδιες διεθνείς αγορές, αλλά υπό διαφορετικές συνθήκες, ενήργησε κατά παράβαση των αρχών της χρηστής διοίκησης [3].

7. Προς επίρρωση του ισχυρισμού του, ο καταγγέλλων προέβαλε τα ακόλουθα υποστηρικτικά επιχειρήματα: i) επιτρέποντας στους ισπανούς παραγωγούς ελαιολάδου να διαφημίζουν το λάδι τους ως «ισπανικό», απαιτώντας παράλληλα από τους ιταλούς παραγωγούς να αναφέρουν το λάδι τους ως «ευρωπαϊκό», η Επιτροπή παρείχε αδικαιολόγητο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στους ισπανούς παραγωγούς εις βάρος των ιταλών παραγωγών· ii) η Επιτροπή δεν επιδίωξε να διορθώσει αυτή τη στρέβλωση, αλλά απλώς τόνισε τις συμβατικές υποχρεώσεις που υπέχει ο καταγγέλλων· και iii) η Επιτροπή δεν είχε συντονίσει το έργο των υπηρεσιών της, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα την υιοθέτηση δύο διαφορετικών και ασυνεπών πολιτικών.

8. Κατά τη διάρκεια της έρευνας, ο Διαμεσολαβητής έλαβε τη γνώμη της Επιτροπής σχετικά με την καταγγελία και, στη συνέχεια, τις παρατηρήσεις των καταγγελλόντων σε απάντηση της γνώμης της Επιτροπής. Η ερευνητική της ομάδα διενήργησε επίσης έλεγχο του φακέλου της Επιτροπής επί του θέματος. Ο καταγγέλλων απέστειλε παρατηρήσεις σχετικά με την έκθεση επιθεώρησης.

Επί της προβαλλομένης από την Επιτροπή παραβιάσεως των αρχών της χρηστής διοικήσεως

Τα επιχειρήματα που προβλήθηκαν στον Διαμεσολαβητή

9. Η Επιτροπή απέρριψε τον ισχυρισμό του καταγγέλλοντος και δήλωσε ότι το πεδίο εφαρμογής και οι κύριοι στόχοι των δύο προγραμμάτων της ΕΕ ήταν διαφορετικοί. Επιπλέον, λόγω των διαφορετικών νομικών πλαισίων που ισχύουν για τα προγράμματα της ΓΔ AGRI και της ΓΔ REGIO, οι προϋποθέσεις επιλεξιμότητας για χρηματοδότηση στο πλαίσιο αυτών είναι επίσης διαφορετικές.

10. Η πολιτική προώθησης που εφαρμόζει η ΓΔ AGRI (ΕΓΤΕ)[4] αποσκοπεί στη χρηματοδότηση δραστηριοτήτων, στην εσωτερική αγορά ή σε τρίτες χώρες, στη διαφήμιση ευρωπαϊκών γεωργικών προϊόντων και της μεθόδου παραγωγής τους, καθώς και τροφίμων που βασίζονται σε ευρωπαϊκά γεωργικά προϊόντα. Στόχος είναι η προώθηση της εικόνας των προϊόντων της ΕΕ στα μάτια των καταναλωτών στην Ευρωπαϊκή Ένωση και σε τρίτες χώρες. Η αναγραφή της περιφέρειας ή του κράτους μέλους καταγωγής στα διαφημιζόμενα προϊόντα δεν επιτρέπεται, προκειμένου να τηρείται η αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων εντός της εσωτερικής αγοράς και να αποφεύγεται κάθε διάκριση. Ωστόσο, οι ισχύοντες κανόνες επιτρέπουν τη χρήση ειδικών ετικετών για προϊόντα που προέρχονται από συγκεκριμένες περιοχές [5].

11. Η Επιτροπή εξήγησε περαιτέρω ότι η περιφερειακή πολιτική που εφαρμόζεται από τη ΓΔ REGIO, από την άλλη πλευρά, αποσκοπεί στη μείωση των διαφορών στα επίπεδα ανάπτυξης μεταξύ των διαφόρων ευρωπαϊκών περιφερειών. Αυτός ο στόχος περιφερειακής πολιτικής επιδιώκεται μέσω διαφόρων ταμείων, όπως το ΕΤΠΑ. Η Επιτροπή πρόσθεσε ότι δεν μπορεί να παρεμβαίνει στην επιλογή των έργων, καθώς αυτό αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα των εθνικών αρχών διαχείρισης. Η Ισπανία επεδίωξε να προωθήσει δράσεις των ισπανών παραγωγών ελαιολάδου στο πλαίσιο των ισπανικών επιχειρησιακών προγραμμάτων του ΕΤΠΑ και ο κανονισμός του ΕΤΠΑ δεν απέκλειε αυτή τη δυνατότητα. Η Ιταλία θα μπορούσε -όπως και η Ισπανία- να έχει υποβάλει αίτηση για χρηματοδότηση στο πλαίσιο του ΕΤΠΑ.

12. Η Επιτροπή ισχυρίστηκε επίσης ότι ο καταγγέλλων είχε υπογράψει νομικά δεσμευτική σύμβαση με την αρμόδια εθνική αρχή και ότι η σύμβαση έπρεπε να τηρηθεί.

13. Τέλος, η Επιτροπή ενημέρωσε τον Διαμεσολαβητή ότι, στις 21 Νοεμβρίου 2013, είχε υποβάλει νομοθετική πρόταση σχετικά με την πολιτική προώθησης των ευρωπαϊκών γεωργικών προϊόντων με σκοπό το άνοιγμα νέων αγορών, την αύξηση της ευαισθητοποίησης των καταναλωτών σχετικά με την ποιότητα των προϊόντων και την ενθάρρυνση μεγαλύτερης διαφάνειας όσον αφορά τη συμπερίληψη ενδείξεων προέλευσης και εμπορικών σημάτων.

14. Στις παρατηρήσεις της, η καταγγέλλουσα δήλωσε ότι η Επιτροπή παρέλειψε εντελώς να εξετάσει την ουσία της καταγγελίας της, δηλαδή το ζήτημα κατά πόσον η ύπαρξη δύο διαφορετικών προγραμμάτων προώθησης, τα οποία διαφημίζουν το ίδιο γεωργικό προϊόν υπό διαφορετικές συνθήκες, θα παρείχε αδικαιολόγητο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στους Ισπανούς παραγωγούς εις βάρος των Ιταλών. Ο καταγγέλλων δήλωσε ότι γνώριζε ότι η ΓΔ REGIO είχε ζητήσει από τη ΓΔ Ανταγωνισμού να γνωμοδοτήσει επί του θέματος, αλλά ο καταγγέλλων δεν γνώριζε το αποτέλεσμα. Ο καταγγέλλων δήλωσε ότι γνώριζε επίσης ότι η ΓΔ AGRI απέστειλε επιστολή στη ΓΔ REGIO προτείνοντας καλύτερη συνεργασία μεταξύ των δύο υπηρεσιών στο μέλλον. Ο καταγγέλλων αμφισβήτησε τους λόγους για τους οποίους η γνώμη της Επιτροπής δεν αναφερόταν στην εν λόγω αλληλογραφία.

15. Ο καταγγέλλων αναγνώρισε ότι δεσμεύεται νομικά από τη σύμβαση με την ιταλική εθνική αρχή. Ωστόσο, προσέθεσε ότι η Επιτροπή είχε την υποχρέωση να την ενημερώσει για την ύπαρξη άλλου παρόμοιου προγράμματος πριν από την υπογραφή της σύμβασης από τον καταγγέλλοντα. Εάν ο καταγγέλλων γνώριζε το άλλο πρόγραμμα, δεν θα είχε υπογράψει ποτέ την εν λόγω σύμβαση.

16. Τέλος, ο καταγγέλλων εξέφρασε την ικανοποίησή του για τη νομοθετική πρόταση της Επιτροπής, η οποία, ωστόσο, δεν αποκαθιστά την προκληθείσα ζημία. Κατά την άποψη του καταγγέλλοντος, η ύπαρξη δύο παρόμοιων προγραμμάτων προώθησης είχε ως αποτέλεσμα οι Ιταλοί παραγωγοί ελαιολάδου να συγχρηματοδοτήσουν το πρόγραμμα της ΕΕ για τη στήριξη των Ισπανών παραγωγών ελαιολάδου. Ως εκ τούτου, ο καταγγέλλων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι θα ήταν καταλληλότερο εάν η Επιτροπή είχε χρηματοδοτήσει τις ενέργειες του καταγγέλλοντος κατά 100 %.

Επί του ελέγχου των εγγράφων

17. Στις 11 Νοεμβρίου 2014, η ομάδα έρευνας της Διαμεσολαβήτριας εξέτασε τον φάκελο της Επιτροπής σχετικά με το καταγγελλόμενο θέμα. Η ομάδα έρευνας εντόπισε τρεις επιστολές που ανταλλάχθηκαν μεταξύ της ΓΔ REGIO και της ΓΔ AGRI επί του θέματος, αλλά δεν ανταλλάχθηκαν έγγραφα με τη ΓΔ Ανταγωνισμού.

18. Οι υπάλληλοι της Επιτροπής που ήταν παρόντες στον έλεγχο δήλωσαν ότι δεν υπήρξε συνάντηση μεταξύ της ΓΔ AGRI και της ΓΔ REGIO για να συζητηθεί το θέμα. Επισήμαναν επίσης ότι έχουν εγκριθεί νέοι κανονισμοί [6], οι οποίοι υπογραμμίζουν τη σημασία του συντονισμού μεταξύ των διαφόρων ταμείων της ΕΕ και προβλέπουν την προβολή των εμπορικών σημάτων και της προέλευσης των προϊόντων.

19. Στις παρατηρήσεις του σχετικά με την έκθεση ελέγχου, ο καταγγέλλων υποστήριξε ότι η Επιτροπή δεν είχε ακόμη αντιμετωπίσει το ζήτημα των δύο προγραμμάτων που προκαλούν στρέβλωση του ανταγωνισμού.

Η αξιολόγηση του Διαμεσολαβητή

20. Η Διαμεσολαβήτρια αναγνωρίζει ότι οι στόχοι των δύο επίμαχων ταμείων της ΕΕ - του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) - είναι διαφορετικοί. Ως εκ τούτου, οι όροι χρηματοδότησης είναι επίσης διαφορετικοί. Το βάσιμο των σχετικών νομικών διατάξεων που ίσχυαν κατά τον χρόνο σύναψης της σύμβασης χρηματοδότησης από τον καταγγέλλοντα δεν μπορεί να συνιστά κακοδιοίκηση, δεδομένου ότι εκθέτουν τη βούληση του νομοθέτη της ΕΕ.

21. Κάθε κράτος μέλος επιλέγει το/τα χρηματοδοτούμενο/-α από την ΕΕ σύστημα/-τα στο/στα οποίο/-α επιθυμεί να προσχωρήσει. Ως εκ τούτου, η Ιταλία θα μπορούσε να είχε υποβάλει αίτηση χρηματοδότησης στο πλαίσιο του ΕΤΠΑ με τον ίδιο τρόπο όπως και η Ισπανία. Κάθε ανταγωνιστικό πλεονέκτημα που αποκομίζουν οι Ισπανοί παραγωγοί προκύπτει από το γεγονός ότι οι ιταλικές αρχές δεν βοήθησαν τους παραγωγούς τους να υποβάλουν αίτηση για το πρόγραμμα του ΕΤΠΑ για το οποίο ήταν απολύτως ελεύθεροι να υποβάλουν αίτηση (για παράδειγμα, ενημερώνοντάς τους τουλάχιστον για την ύπαρξη του εν λόγω προγράμματος του ΕΤΠΑ). Ωστόσο, οι ιταλικές αρχές επέλεξαν το πρόγραμμα ΕΓΤΕ. Σε τελική ανάλυση, τα κράτη μέλη πρέπει να είναι υπεύθυνα για την επιλογή των μηχανισμών χρηματοδότησης που θεωρούν ότι είναι οι πλέον κατάλληλοι για τις συγκεκριμένες ανάγκες τους. Ο καταγγέλλων συνήψε σύμβαση με τις ιταλικές αρχές έχοντας πλήρη επίγνωση των όρων υπό τους οποίους έπρεπε να συμμορφωθεί, όπως ότι η αναφορά στην προέλευση των προϊόντων θα έπρεπε να είναι δευτερεύουσα σε σχέση με το κεντρικό μήνυμα της εκστρατείας. Η Επιτροπή δεν είναι υπεύθυνη για την επιλογή του συστήματος ή των συστημάτων χρηματοδότησης από τις εθνικές αρχές, οι λεπτομέρειες των οποίων αποφασίστηκαν και τελούν υπό τη διαχείριση του αντίστοιχου κράτους μέλους.

22. Ενώ η Διαμεσολαβήτρια μπορεί να κατανοήσει την έκπληξη της καταγγέλλουσας και την επακόλουθη δυσαρέσκεια όταν πληροφορήθηκε ότι υπήρχε ένα άλλο, αναμφισβήτητα πιο ευνοϊκό πρόγραμμα χρηματοδότησης, δεν συμμερίζεται την άποψη της καταγγέλλουσας ότι η Επιτροπή ήταν υποχρεωμένη να καταβάλει ιδιαίτερες προσπάθειες για να ενημερώσει είτε την ίδια είτε τις ιταλικές αρχές για την ύπαρξη του προγράμματος ΕΤΠΑ. Αντιθέτως, εναπόκειται σε κάθε συμβαλλόμενο να συλλέξει όλες τις αναγκαίες πληροφορίες, τις οποίες είχε ελεύθερα στη διάθεσή του, πριν συνάψει συμβατική σχέση. Επιπλέον, σε επίπεδο κρατών μελών, είναι φυσιολογικό οι εθνικές αρχές να έχουν συμφέρον να διασφαλίζουν ότι όλες οι σχετικές πληροφορίες για τα συστήματα της ΕΕ θα τίθενται στη διάθεση των ενδιαφερόμενων μερών.

23. Ωστόσο, ενώ η Επιτροπή ορθώς στηρίχθηκε σε δύο διαφορετικές νομοθετικές βάσεις για να εξηγήσει τους διαφορετικούς στόχους του ΕΓΤΕ και του ΕΤΠΑ, το γεγονός και μόνον ότι δύο προγράμματα διέπονται από διαφορετικές νομοθετικές διατάξεις δεν σημαίνει αυτομάτως ότι η Επιτροπή δεν θα μπορούσε να συντονίσει καλύτερα τις ενέργειές της ούτε ότι η συγκεκριμένη εφαρμογή τους δεν θα μπορούσε να οδηγήσει σε μάλλον παράξενα, συγκεχυμένα, ανεπιθύμητα και σπάταλα αποτελέσματα. Ενώ τα χρήματα της ΕΕ μπορεί να έχουν χρησιμοποιηθεί με δύο απολύτως νόμιμους τρόπους, αυτοί οι δύο τρόποι είχαν στόχους και αποτελέσματα που δεν ήταν συνεπή μεταξύ τους. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής πιστεύει ότι θα ήταν δυνατός και επιθυμητός ο καλύτερος συντονισμός και η καλύτερη εσωτερική επικοινωνία κατά την έγκριση των αιτήσεων χρηματοδότησης.

24. Μολονότι ο ανεπαρκής συντονισμός και η ανεπαρκής εσωτερική επικοινωνία μπορεί να συνιστούν κακοδιοίκηση, ο Διαμεσολαβητής επισημαίνει ότι ο νομοθέτης της ΕΕ έχει πλέον θεσπίσει νέους κανονισμούς [7] με διατάξεις για τη βελτίωση του συντονισμού, γεγονός που συνεπάγεται ότι περιπτώσεις όπως η παρούσα δεν θα πρέπει να εμφανίζονται στο μέλλον. Ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι η συστημική πτυχή της καταγγελίας έχει επιλυθεί. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι δεν θα εξυπηρετηθεί πλέον κανένας χρήσιμος σκοπός με τη διαπίστωση κακοδιοίκησης κατά της Επιτροπής. Ως εκ τούτου, περατώνει την έρευνά της διαπιστώνοντας ότι δεν δικαιολογείται περαιτέρω έρευνα στην υπό κρίση υπόθεση.

Συμπέρασμα

Με βάση την έρευνα σχετικά με την εν λόγω καταγγελία, ο Διαμεσολαβητής την περατώνει με τα ακόλουθα συμπεράσματα:

Η συστημική πτυχή του καταγγελλόμενου ζητήματος έχει επιλυθεί. Δεν δικαιολογούνται περαιτέρω έρευνες.

Η Επιτροπή και ο καταγγέλλων θα ενημερωθούν για την απόφαση αυτή.

Στρασβούργο, 11/4/2016

η Έμιλι Ο' Ράιλι

Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής

[1] ήτοι τον κανονισμό (ΕΚ) 3/2008 του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2007, σχετικά με ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης υπέρ των γεωργικών προϊόντων στην υλική αγορά και στις τρίτες χώρες (ΕΕ 2008, L 3, σ. 1)· και κανονισμός (ΕΚ) 501/2008 της Επιτροπής, της 5ης Ιουνίου 2008, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 3/2008 του Συμβουλίου σχετικά με ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης υπέρ των γεωργικών προϊόντων στην υλική αγορά και στις τρίτες χώρες (ΕΕ 2008, L 147, σ. 3).

[2] Κανονισμός (ΕΚ) 1080/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουλίου 2006, για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 1783/1999 (ΕΕ 2006, L 210, σ. 1).

[3] Όσον αφορά τον ισχυρισμό της καταγγέλλουσας, δηλαδή ότι η Επιτροπή θα πρέπει να επιστρέψει στην καταγγέλλουσα τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε σε σχέση με τις προωθητικές ενέργειές της, η Διαμεσολαβήτρια έκρινε ότι δεν υπήρχαν επαρκείς λόγοι για να συμπεριληφθεί στην έρευνά της. Πράγματι, ήταν δύσκολο για τον Διαμεσολαβητή να αντιληφθεί τον τρόπο με τον οποίο η ύπαρξη ενός περαιτέρω προγράμματος της Επιτροπής, το οποίο θα μπορούσε ενδεχομένως να είναι ασύμβατο με το πρόγραμμα στο οποίο συμμετείχε ο καταγγέλλων και το οποίο έχει οριστεί από τον νομοθέτη της Ένωσης, θα μπορούσε να υποχρεώσει την Επιτροπή να επιστρέψει στον καταγγέλλοντα τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων προώθησης. Επιπλέον, φαίνεται ότι ο καταγγέλλων υπέγραψε τις σχετικές συμβάσεις με δική του πρωτοβουλία και επιβαρύνθηκε μόνο με μέρος των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν.

[4] Δηλαδή, σύμφωνα με τον κανονισμό 3/2008 και τον κανονισμό 501/2008.

[5] Όπως οι προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης, οι προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις και τα εγγυημένα παραδοσιακά ιδιότυπα προϊόντα (γνωστά και ως ΠΟΠ, ΠΓΕ και ΕΠΙΠ, αντίστοιχα).

[6] Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί καθορισμού κοινών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1083/2006. ΕΕ 2013, L 347, σ. 320-469· και κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1144/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2014, σχετικά με τις ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης που αφορούν τα γεωργικά προϊόντα και εφαρμόζονται στην εσωτερική αγορά και σε τρίτες χώρες και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3/2008 του Συμβουλίου. ΕΕ 2014, L 317, σ. 56-70.

[7] Βλ. σημείο 13, καθώς και υποσημείωση 6 ανωτέρω.