FOR PREVIEWING & TESTING PURPOSES ONLY.
This notification will disappear once the page will be published.
This link is available for less than 30 minutes.
  • Με απλά λόγια
  • Μέγεθος κειμένου

Θέλετε να υποβάλετε αναφορά κατά ενός θεσμικού οργάνου ή οργανισμού της ΕΕ;

Τρέχουσα γλώσσα: 
  • Ελληνικά
Γλώσσα-πηγή: 
Διαθέσιμες γλώσσες : 
Η μετάφραση αυτής της σελίδας είναι προϊόν αυτόματης μετάφρασης.
Οι αυτόματες μεταφράσεις μπορεί να περιέχουν σφάλματα που δυνητικά μειώνουν τη σαφήνεια και την ακρίβεια· ο Διαμεσολαβητής δεν φέρει καμία ευθύνη για τυχόν αποκλίσεις. Για πιο αξιόπιστες πληροφορίες και μεγαλύτερη νομική ασφάλεια, ανατρέξτε στην πρωτότυπη έκδοση που αγγλικά περιέχεται στον ανωτέρω σύνδεσμο.
Για περισσότερες πληροφορίες συμβουλευτείτε τη γλωσσική και μεταφραστική πολιτική μας.

Απόφαση της Ευρωπαίας Διαμεσολαβήτριας με την οποία περατώνεται η έρευνα σχετικά με την καταγγελία 1770/2013/JF κατά της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Η υπόθεση αφορούσε την τοποθέτηση υπαλλήλου της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (ΕΟΚΕ) από τη θέση του προϊσταμένου μονάδας σε θέση διοικητικού υπαλλήλου. Μετά την καταγγελία του υπαλλήλου, ο Διαμεσολαβητής διερεύνησε το θέμα και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η επανατοποθέτηση ήταν συγκεκαλυμμένη πειθαρχική κύρωση μετά την αντίδραση του υπαλλήλου σε μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου με τίτλο «Καλά Χριστούγεννα» από τον Πρόεδρο μιας από τις πολιτικές ομάδες της ΕΟΚΕ. Επειδή δεν είχε κινηθεί πειθαρχική διαδικασία, η επανατοποθέτηση ήταν κατάχρηση εξουσίας. Δεδομένου ότι ο υπάλληλος δεν είχε τη δυνατότητα να αμυνθεί, η προσφυγή αυτή ήταν επίσης αντίθετη προς τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής διαπίστωσε κακοδιοίκηση εκ μέρους της ΕΟΚΕ και υπέβαλε ορισμένες προτάσεις για την επίλυση της καταγγελίας.

Η ΕΟΚΕ συμφώνησε να επανεντάξει τον υπάλληλο σε θέση παρόμοια με την προηγούμενη θέση του μία φορά και, εάν καταστεί ικανός προς εργασία (ο υπάλληλος είχε εν τω μεταξύ αναγνωριστεί ως πάσχων από αναπηρία). Συμφώνησε επίσης να του καταβάλει αποζημίωση διαχειρίσεως την οποία απώλεσε λόγω της τοποθετήσεώς του σε νέα θέση. Ο Διαμεσολαβητής εξέφρασε την ικανοποίησή του για το γεγονός αυτό. Ωστόσο, η ΕΟΚΕ αρνήθηκε να δεχθεί ότι η απόφασή της να τοποθετήσει εκ νέου τον καταγγέλλοντα ήταν εσφαλμένη. Αρνήθηκε επίσης να ακυρώσει την απόφαση περί τοποθετήσεως σε νέα θέση και να ζητήσει συγγνώμη από τον καταγγέλλοντα. Η Διαμεσολαβήτρια δεν έκρινε πειστικές τις εξηγήσεις της ΕΟΚΕ και, ως εκ τούτου, διατύπωσε επικριτική παρατήρηση όσον αφορά αυτή την πτυχή της υπόθεσης.

Ιστορικό

1. Ο καταγγέλλων ήταν προϊστάμενος μονάδας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή («ΕΟΚΕ»), ο οποίος αντέδρασε σε ηλεκτρονικό μήνυμα με τίτλο «Καλά Χριστούγεννα», το οποίο απέστειλε τον Δεκέμβριο του 2012 ο Πρόεδρος της Ομάδας Διαφόρων Δραστηριοτήτων της ΕΟΚΕ («Πρόεδρος της Ομάδας ΙΙΙ») στο προσωπικό της ΕΟΚΕ. Ο καταγγέλλων απάντησε, μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, και στους επικεφαλής των θεσμικών οργάνων της ΕΕ με τα οποία η ΕΟΚΕ διατηρεί θεσμικές σχέσεις, ότι δεν είναι σκόπιμο ένα θεσμικό όργανο της ΕΕ να διαδίδει μηνύματα θρησκευτικού και πολιτικού χαρακτήρα. Μετά το γεγονός αυτό, ο καταγγέλλων ενημερώθηκε ότι θα μπορούσε να του επιβληθούν κυρώσεις. Στη συνέχεια, τον Φεβρουάριο του 2013, ο Γενικός Γραμματέας της ΕΟΚΕ εξέδωσε δύο αποφάσεις σχετικά με τον καταγγέλλοντα, εκ των οποίων η μία τον τοποθετεί, προς το συμφέρον της υπηρεσίας, σε θέση διοικητικού υπαλλήλου και η άλλη καταργεί την αποζημίωση διαχείρισης λόγω του γεγονότος ότι δεν θα ασκεί πλέον τα καθήκοντά του ως προϊσταμένου μονάδας. Ο καταγγέλλων θεώρησε ότι οι αποφάσεις αυτές συνιστούν συγκεκαλυμμένες κυρώσεις για το ηλεκτρονικό του ταχυδρομείο. Υπέβαλε ένσταση κατά των αποφάσεων δυνάμει του άρθρου 90 παράγραφος 2 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΥΚ) στην ΕΟΚΕ. Η ΕΟΚΕ απάντησε ότι είχε χάσει την εμπιστοσύνη της στον καταγγέλλοντα και ότι η επανατοποθέτηση πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες και τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης («ΔΕΕ»). Στη συνέχεια, ο καταγγέλλων απευθύνθηκε στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή, ο οποίος κίνησε έρευνα για να αξιολογήσει κατά πόσον οι αποφάσεις ήταν δίκαιες ή αν έπρεπε να ακυρωθούν και να καταβληθεί αποζημίωση στον καταγγέλλοντα [1].

Επί του ισχυρισμού περί καταχρηστικότητας

Η πρόταση λύσης του Διαμεσολαβητή

2. Ο Διαμεσολαβητής σημείωσε ότι ο καταγγέλλων είχε ενημερωθεί ότι η διοίκηση της ΕΟΚΕ θα μπορούσε να του επιβάλει κυρώσεις για παράλειψη εκ μέρους του να τηρήσει την ειδική έκθεση [2]. Ως εκ τούτου, ο λόγος της επανατοποθέτησης του καταγγέλλοντος ήταν σαφής: Ισχυρίζεται ότι δεν τήρησε τους ισχύοντες κανόνες. Ως εκ τούτου, η επανατοποθέτηση του καταγγέλλοντος ήταν μέτρο παρόμοιο με πειθαρχικό μέτρο. Επιπλέον, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι η επανατοποθέτηση ήταν άδικη και παράνομη, για τους λόγους που εκτίθενται κατωτέρω.

3. Πρώτον, η ΕΟΚΕ δεν τήρησε την αρχή της ισοδυναμίας των θέσεων. Η ΕΟΚΕ τοποθέτησε τον καταγγέλλοντα από θέση προϊσταμένου μονάδας σε θέση διοικητικού υπαλλήλου. Επειδή ο καταγγέλλων δεν ασκούσε πλέον διευθυντικά καθήκοντα στη νέα του θέση, απώλεσε την αποζημίωση διαχείρισης. Ωστόσο, σύμφωνα με την εφαρμοστέα νομολογία του ΔΕΕ, μόνον όταν η τοποθέτηση σε νέα θέση, πέραν του ότι έγινε προς το συμφέρον της υπηρεσίας, τηρεί επίσης την αρχή της ισοδυναμίας των θέσεων εργασίας, δεν μπορεί να υπάρξει συγκεκαλυμμένη πειθαρχική κύρωση ή κατάχρηση εξουσίας [3]. Ως εκ τούτου, η επανατοποθέτηση του καταγγέλλοντος ήταν συγκεκαλυμμένη πειθαρχική κύρωση. Επειδή δεν είχε κινηθεί καμία πειθαρχική διαδικασία, η πειθαρχική κύρωση ήταν κατάχρηση εξουσίας.

4. Δεύτερον, η ΕΟΚΕ δεν σεβάστηκε το δικαίωμα ακρόασης του καταγγέλλοντος. Σύμφωνα με τη νομολογία του ΔΕΕ, η παράλειψη ακρόασης προσώπου προτού ληφθεί ατομικό μέτρο εις βάρος του συνιστά παραβίαση του δικαιώματος χρηστής διοίκησης που κατοχυρώνεται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης [4]. Εν προκειμένω, δεν κινήθηκε καμία πειθαρχική διαδικασία και ο καταγγέλλων δεν μπορούσε να αμυνθεί πριν από την έκδοση των αποφάσεων.

5. Τέλος, το γεγονός ότι ο καταγγέλλων αντέγραψε το ηλεκτρονικό του μήνυμα στους επικεφαλής των θεσμικών οργάνων της ΕΕ με τα οποία η ΕΟΚΕ διατηρεί θεσμικές σχέσεις και τα οποία εμπίπτουν στο πεδίο των αρμοδιοτήτων του, δεν ήταν τέτοιο που θα μπορούσε εύλογα να δικαιολογήσει την απώλεια της εμπιστοσύνης της ΕΟΚΕ προς αυτόν. Ενώ ο Διαμεσολαβητής συμφώνησε ότι η απώλεια εμπιστοσύνης μπορεί, σε ορισμένες περιπτώσεις [5], να αποτελεί βάσιμο λόγο απόλυσης από ορισμένες θέσεις, τόνισε επίσης ότι η παραβίαση της εμπιστοσύνης είναι πολύ σοβαρός ισχυρισμός που μπορεί να αποδειχθεί μόνο μετά από σοβαρές και τυπικές πειθαρχικές διαδικασίες στις οποίες γίνονται πλήρως σεβαστά τα δικαιώματα υπεράσπισης του κατηγορουμένου. Τέτοια διαδικασία δεν είχε κινηθεί εν προκειμένω. Επιπλέον, η ΕΟΚΕ γνώριζε επαρκώς τα συναισθήματα του καταγγέλλοντος και των συναδέλφων του σχετικά με προηγούμενα παρόμοια μηνύματα του Προέδρου της Ομάδας ΙΙΙ, αλλά δεν είχε ανταποκριθεί στις ανησυχίες του προσωπικού της. Υπό αυτές τις συνθήκες, το επιχείρημα της παραβίασης της εμπιστοσύνης για να δικαιολογηθεί η επανατοποθέτηση του καταγγέλλοντος ήταν σαφώς άδικο.

6. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι αποφάσεις με τις οποίες ανατοποθετήθηκε ο καταγγέλλων και του αφαιρέθηκε η αποζημίωση διαχείρισης ήταν άδικες και παράνομες και ότι η έκδοσή τους συνιστούσε κακοδιοίκηση. Ως εκ τούτου, η Διαμεσολαβήτρια υπέβαλε στην ΕΟΚΕ πρόταση για την εξεύρεση φιλικής λύσης.

να ακυρώσει την επανατοποθέτηση του καταγγέλλοντος·

ii) να επαναφέρει τον καταγγέλλοντα στην προηγούμενη θέση του ή να συμφωνήσει μαζί του σε άλλη θέση προϊσταμένου μονάδας και να επαναφέρει το διοικητικό του επίδομα·

iii) να καταβάλει στον καταγγέλλοντα αποζημίωση ίση με την αποζημίωση διαχείρισης που απωλέσθηκε λόγω της επανατοποθέτησης· και

iv) να ζητήσει συγγνώμη από τον καταγγέλλοντα.»

7. Στην απάντησή της, η ΕΟΚΕ ενημέρωσε τον Διαμεσολαβητή ότι, εν τω μεταξύ, ο καταγγέλλων είχε υποβληθεί σε διαδικασία αναπηρίας και είχε αναγνωριστεί ως πάσχων από αναπηρία για περίοδο ενός έτους, αρχής γενομένης από την 1η Νοεμβρίου 2014 [6]. Η ΕΟΚΕ επισύναψε απόφαση, η οποία εγκρίθηκε από τον διευθυντή στις 14 Οκτωβρίου 2014, με την οποία χορηγείται στον καταγγέλλοντα επίδομα αναπηρίας και προβλέπεται ότι θα υποβληθεί σε νέα ιατρική εξέταση τον Οκτώβριο του 2015 [7]. Η ΕΟΚΕ θεωρεί ότι, λόγω της αναπηρίας του καταγγέλλοντος, δεν μπορεί να τον επαναφέρει στη θέση του πρώην προϊσταμένου μονάδας ή σε οποιαδήποτε άλλη θέση. Ωστόσο, η ΕΟΚΕ ήταν πρόθυμη να επαναφέρει τον καταγγέλλοντα «σε διαφορετική θέση προϊσταμένου μονάδας ή σε ισοδύναμη θέση», μόλις το επιτρέψει η ιατρική του κατάσταση. Εν τω μεταξύ, του προσέφερε «κατ’ αποκοπή ποσό» ύψους 3.000 ευρώ «για τη σύναψη φιλικού διακανονισμού».

8. Στις παρατηρήσεις του, ο ενδιαφερόμενος δήλωσε ότι συμμερίζεται πλήρως τις προτάσεις του Διαμεσολαβητή για την εξεύρεση λύσης και ότι επιθυμεί οι προτάσεις αυτές να εφαρμοστούν από την ΕΟΚΕ. Επισήμανε επίσης ότι η απόφαση με την οποία του χορηγήθηκε επίδομα αναπηρίας καθιστά σαφές ότι η αναπηρία του είναι μόνιμη και ολική. Αυτό ήταν επίσης το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε η ομάδα των ιατρών που τον εξέτασαν (αποτελούμενη από έναν γιατρό που διορίστηκε από την ΕΟΚΕ, έναν από τον καταγγέλλοντα και έναν τρίτο ανεξάρτητο γιατρό). Ως εκ τούτου, κατά την άποψή του, η αναπηρία δεν περιοριζόταν σε ένα μόνο έτος, όπως υποστήριξε η ΕΟΚΕ.

9. Ο καταγγέλλων αμφισβήτησε επίσης τον τρόπο με τον οποίο η ΕΟΚΕ κατέληξε στο ποσό των 3 000 EUR ως αποζημίωση και τι υποτίθεται ότι θα αποζημίωνε.

Η αξιολόγηση του Διαμεσολαβητή μετά την πρόταση λύσης

10. Η ΕΟΚΕ δεν αμφισβήτησε, ούτε καν σχολίασε, την ανάλυση της υπόθεσης από τη Διαμεσολαβήτρια και τα επακόλουθα συμπεράσματά της, τα οποία περιλαμβάνονται στην πρότασή της για λύση.

11. Η ΕΟΚΕ δήλωσε απλώς ότι είναι πρόθυμη να επαναφέρει τον καταγγέλλοντα σε θέση προϊσταμένου μονάδας σε περίπτωση που κριθεί ικανός για εργασία τον Νοέμβριο του 2015 [8]. Ο Διαμεσολαβητής αναγνώρισε ότι ο καταγγέλλων δεν μπορεί, στην πράξη, να επανενταχθεί εκτός εάν η κατάσταση της υγείας του βελτιωθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε να κηρυχθεί ικανός να εργαστεί [9]. Μολονότι είναι αληθές ότι η απόφαση με την οποία χορηγείται στον καταγγέλλοντα το επίδομα αναπηρίας αναφέρει ότι η αναπηρία του είναι μόνιμη και ολική σε σημείο που να του είναι αδύνατον να ασκήσει τα καθήκοντά του [10], δεν μπορούσε να αποκλειστεί εντελώς ότι η υγεία του θα μπορούσε να βελτιωθεί. Ο Διαμεσολαβητής σημείωσε τη δέσμευση της ΕΟΚΕ να επαναφέρει τον καταγγέλλοντα ως προϊστάμενο μονάδας μόλις το επιτρέψει η ιατρική του κατάσταση. Σημείωσε επίσης ότι ο καταγγέλλων είχε αναγνωρίσει ότι η επανένταξή του εξαρτιόταν αναγκαστικά από την κατάσταση της υγείας του [11]. Ως εκ τούτου, η Διαμεσολαβήτρια κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ΕΟΚΕ είχε αποδεχθεί το σημείο ii) της πρότασής της για λύση.

12. Ωστόσο, όσον αφορά το υπόλοιπο της πρότασης λύσης, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι η απάντηση της ΕΟΚΕ δεν είναι ικανοποιητική.

13. Σε αντίθεση με την πρόταση της Διαμεσολαβήτριας για λύση, η ΕΟΚΕ δεν είχε προβεί στην ακύρωση της απόφασής της να τοποθετήσει εκ νέου τον καταγγέλλοντα. Ωστόσο, δεν είχε παράσχει σχετικές εξηγήσεις, όπως, για παράδειγμα, ότι η θέση έχει πληρωθεί από άλλο πρόσωπο και ότι η ακύρωση της απόφασης για την επανατοποθέτηση του καταγγέλλοντος θα είχε, ως εκ τούτου, ανεπιθύμητες αρνητικές επιπτώσεις σε τρίτο. Το γεγονός ότι ο καταγγέλλων θα μπορούσε πράγματι να επανενταχθεί μόνο αφού το επιτρέψει η υγεία του (και η ΕΟΚΕ είχε δεσμευτεί να το πράξει) δεν συνεπάγεται ότι η απόφαση επανατοποθέτησής του δεν θα μπορούσε να ακυρωθεί. Ως εκ τούτου, δεν είναι σαφές για ποιον λόγο η ΕΟΚΕ επέλεξε να μην ακυρώσει την εν λόγω απόφαση.

14. Ανταποκρινόμενη στην πρόταση λύσης του Διαμεσολαβητή, η ΕΟΚΕ πρότεινε να καταβληθεί στον καταγγέλλοντα το ποσό των 3 000 ευρώ. Ο Διαμεσολαβητής είχε προτείνει στην ΕΟΚΕ να καταβάλει στον καταγγέλλοντα αποζημίωση ίση με την αποζημίωση διαχείρισης που απώλεσε λόγω της επανατοποθέτησής του. Δεν ήταν σαφές αν το ποσό των 3 000 EUR ήταν πράγματι ισοδύναμο με την αποζημίωση διαχείρισης που είχε απολέσει ο καταγγέλλων.

15. Τέλος, η ΕΟΚΕ δεν ζήτησε συγγνώμη από τον καταγγέλλοντα και δεν εξήγησε γιατί δεν το έπραξε.

Περαιτέρω έρευνες του Διαμεσολαβητή

16. Με βάση τα ανωτέρω, και ιδίως το γεγονός ότι η ΕΟΚΕ δεν αμφισβήτησε την ανάλυση και τα συμπεράσματα της Διαμεσολαβήτριας, αλλά εξέφρασε την προθυμία της να εξεύρει φιλικό διακανονισμό, η Διαμεσολαβήτρια ενημέρωσε την ΕΟΚΕ σχετικά με τα συμπεράσματά της που παρατίθενται στις παραγράφους 13 έως 15 ανωτέρω και της ζήτησε:

i) να εξηγήσει σαφώς τους λόγους για τους οποίους δεν ακύρωσε την απόφαση επανατοποθέτησης ή, εναλλακτικά, να εξετάσει το ενδεχόμενο να το πράξει χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση·

ii) να εξηγήσουν αν το προτεινόμενο ποσό των 3 000 EUR ήταν ισοδύναμο με την αποζημίωση διαχείρισης που είχε απολέσει ο καταγγέλλων και, σε αντίθετη περίπτωση, να καταβάλουν ποσό που αντιστοιχεί στην απολεσθείσα αποζημίωση, εξηγώντας τους σχετικούς υπολογισμούς· και

iii) να εξετάσει το ενδεχόμενο να ζητήσει συγγνώμη από τον καταγγέλλοντα χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση.

17. Η ΕΟΚΕ απαντά ότι είναι πρόθυμη να εξεύρει φιλικό διακανονισμό. Ωστόσο, ενέμεινε στην απόφασή της να τοποθετήσει εκ νέου τον καταγγέλλοντα, για τους λόγους που είχε ήδη κοινοποιήσει στον Διαμεσολαβητή στη γνωμοδότησή της. Εξήγησε ότι την προηγούμενη θέση του καταγγέλλοντος κατείχε πλέον άλλο πρόσωπο.

18. Η ΕΟΚΕ εξήγησε περαιτέρω ότι η προτεινόμενη αποζημίωση ύψους 3 000 EUR δεν αντιστοιχούσε σε ποσό ισοδύναμο με την αποζημίωση διαχείρισης που είχε απολέσει ο καταγγέλλων. Ήταν απλώς ένα κατ’ αποκοπή ποσό που αποσκοπούσε στη φιλική διευθέτηση του ζητήματος και στην αποζημίωση του καταγγέλλοντος για «την έλλειψη επικοινωνίας που αντιλαμβανόταν». Η ΕΟΚΕ δήλωσε ότι θα προσπαθήσει να είναι πιο άμεση και διεξοδική στις ανακοινώσεις της σε παρόμοιες καταστάσεις στο μέλλον. Εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι δεν έδωσε μεγαλύτερη προσοχή στην «αντίληψη του καταγγέλλοντος για την κατάσταση» και αυξάνει το προτεινόμενο ποσό σε 7 600 ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί περίπου στο ποσό της αποζημίωσης διαχείρισης που θα δικαιούνταν ο καταγγέλλων εάν παρέμενε στη θέση του προϊσταμένου μονάδας έως ότου κηρυχθεί ανίκανος προς εργασία.

19. Με την ανωτέρω απάντηση, η ΕΟΚΕ ευελπιστεί να διευθετήσει το ζήτημα. Τόνισε ότι δεν είχε ποτέ την πρόθεση να προκαλέσει αναστάτωση στον καταγγέλλοντα.

20. Στις παρατηρήσεις του σχετικά με την απάντηση της ΕΟΚΕ, ο ενδιαφερόμενος εξέφρασε την άποψη ότι η ΕΟΚΕ αγνόησε την πρόταση του Διαμεσολαβητή για επίλυση της καταγγελίας του. Η ΕΟΚΕ όχι μόνο αρνήθηκε να ακυρώσει την απόφασή της να τον επανατοποθετήσει, αλλά παρέμενε επίσης εντελώς σιωπηλή όσον αφορά τη λεπτομερή ανάλυση του Διαμεσολαβητή που οδήγησε στην πρόταση λύσης. Αυτό κατέδειξε σαφώς την έλλειψη προθυμίας της ΕΟΚΕ να συνεργαστεί με τον Διαμεσολαβητή.

21. Όσον αφορά το επικαιροποιημένο ποσό αποζημίωσης που προτείνει η ΕΟΚΕ, ο καταγγέλλων υποστήριξε ότι θα πρέπει επίσης να δικαιούται αποζημίωση για ηθική βλάβη. Η ΕΟΚΕ ενήργησε απερίσκεπτα απέναντί του και προξένησε ζημία στη σταδιοδρομία του, η οποία είχε σοβαρές επιπτώσεις και στην υγεία του.

22. Επιπλέον, ο καταγγέλλων επισήμανε ότι, σε αντίθεση με την πρόταση του Διαμεσολαβητή, η ΕΟΚΕ δεν του ζήτησε συγγνώμη. Ωστόσο, ήταν πρόθυμος να αφήσει αυτόν τον ισχυρισμό, υπό την προϋπόθεση ότι η ΕΟΚΕ θα συμμορφωνόταν με τους υπόλοιπους ισχυρισμούς του.

23. Τέλος, ο ενδιαφερόμενος ενημέρωσε τον Διαμεσολαβητή ότι, μετά τις τελευταίες ιατρικές εξετάσεις του, η ασθένειά του κηρύχθηκε επαγγελματική [12] και, λαμβανομένης υπόψη της γενικής κατάστασης της υγείας του, κηρύχθηκε ακατάλληλος να επιστρέψει στην ΕΟΚΕ.

Αξιολόγηση του Διαμεσολαβητή μετά από περαιτέρω έρευνες

24. Ο Διαμεσολαβητής εκφράζει την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι η ΕΟΚΕ συμφώνησε να αυξήσει το ποσό της αποζημίωσης που πρέπει να καταβληθεί στον καταγγέλλοντα σε ποσό ισοδύναμο με την αποζημίωση διαχείρισης που απώλεσε λόγω της επανατοποθέτησής του. Η Διαμεσολαβήτρια διαπιστώνει ότι η ΕΟΚΕ έχει πλέον αποδεχθεί το σημείο iii) της πρότασής της [13].

25. Ωστόσο, η ΕΟΚΕ ενέμεινε στην άποψή της ότι η απόφαση επανατοποθέτησης δεν θα πρέπει να ακυρωθεί. Για να υποστηρίξει την άποψη αυτή, η ΕΟΚΕ αναφέρθηκε στις εκτιμήσεις που είχε ήδη διατυπώσει στη γνωμοδότησή της σχετικά με την καταγγελία.

26. Η Διαμεσολαβήτρια σημειώνει ότι είχε ήδη εξηγήσει στην ΕΟΚΕ, στην πρότασή της, τους λόγους για τους οποίους οι λόγοι στους οποίους βασίστηκε δεν ήταν πειστικοί. Σημειώνει επίσης ότι η ΕΟΚΕ, ενώ εμμένει στη θέση της, δεν έχει σχολιάσει, πόσο μάλλον αμφισβητήσει, την ανάλυση αυτή. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής πρέπει να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι υπήρξε κακοδιοίκηση εκ μέρους της ΕΟΚΕ και ότι, παρόλο που η ΕΟΚΕ έχει λάβει ορισμένα μέτρα για την άμβλυνση των αρνητικών συνεπειών της απόφασής της για τον καταγγέλλοντα, εξακολουθεί να αρνείται να αποδεχθεί την ύπαρξη κακοδιοίκησης.

27. Όσον αφορά, ειδικότερα, τις δύο πτυχές της πρότασής της τις οποίες η ΕΟΚΕ αρνείται να αποδεχθεί, η Διαμεσολαβήτρια διατυπώνει τις ακόλουθες παρατηρήσεις.

28. Όσον αφορά την πρόταση του Διαμεσολαβητή να ακυρωθεί η επανατοποθέτηση του καταγγέλλοντος, η ΕΟΚΕ περιορίστηκε να δηλώσει ότι «η θέση από την οποία τοποθετήθηκε ο καταγγέλλων καταλαμβάνεται επί του παρόντος από άλλο πρόσωπο». Ο Διαμεσολαβητής θεωρεί, όπως έχουν τα πράγματα σήμερα, ότι δεν χρειάζεται να δοθεί περαιτέρω συνέχεια στο ζήτημα αυτό. Πρώτον, η ακύρωση της απόφασης επανατοποθέτησης του καταγγέλλοντος θα έθιγε αναπόφευκτα τα συμφέροντα του προσώπου που διαδέχθηκε τον καταγγέλλοντα. Ως εκ τούτου, το πρόσωπο αυτό θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα ακρόασης πριν από τη λήψη περαιτέρω μέτρων. Δεύτερον, βάσει των πληροφοριών που παρασχέθηκαν από τον καταγγέλλοντα, δεν φαίνεται να υπάρχει ρεαλιστική προοπτική ο καταγγέλλων να εργαστεί εκ νέου για την ΕΟΚΕ στο άμεσο μέλλον. Επομένως, η ακύρωση της σχετικής απόφασης θα επηρέαζε το πρόσωπο που κατέχει επί του παρόντος τη θέση, χωρίς να παρέχει συγκεκριμένο πλεονέκτημα στον καταγγέλλοντα.

29. Όσον αφορά την πρόταση του Διαμεσολαβητή να ζητήσει η ΕΟΚΕ συγγνώμη από τον καταγγέλλοντα, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι μια συγγνώμη θα ήταν αξιόπιστη μόνο εάν η ΕΟΚΕ αναγνώριζε ότι διέπραξε κακοδιοίκηση. Ωστόσο, η ΕΟΚΕ εξακολουθεί να αμφισβητεί το γεγονός αυτό.

30. Λαμβάνοντας υπόψη τη θέση που υιοθέτησε η ΕΟΚΕ στη γνωμοδότησή της και απαντώντας στις περαιτέρω έρευνές της, η Διαμεσολαβήτρια καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η παράταση της έρευνας με τη μετατροπή των υπόλοιπων προτάσεών της σε σύσταση προς την ΕΟΚΕ θα ήταν απίθανο να οδηγήσει σε θετικό αποτέλεσμα. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής κρίνει σκόπιμο να θέσει την υπόθεση στο αρχείο με μια επικριτική παρατήρηση προς την ΕΟΚΕ [14].

Συμπέρασμα

Με βάση την έρευνα σχετικά με την εν λόγω καταγγελία, η Διαμεσολαβήτρια την περατώνει με το ακόλουθο συμπέρασμα και επικριτική παρατήρηση:

Η ΕΟΚΕ αποδέχθηκε μέρος της πρότασης που της υπέβαλε ο Διαμεσολαβητής με σκοπό την αντιμετώπιση της κακοδιοίκησης που έχει σημειωθεί. Στο μέτρο αυτό, η υπόθεση έχει διευθετηθεί.

Ωστόσο, η ΕΟΚΕ εξακολουθεί να αρνείται ότι η απόφαση επανατοποθέτησης του καταγγέλλοντος ήταν εσφαλμένη. Η απόφαση επανατοποθέτησης του καταγγέλλοντος συνιστούσε κακοδιοίκηση. Επιπλέον, η άρνηση της ΕΟΚΕ να αναγνωρίσει τις δικές της αδικοπραξίες είναι πολύ λυπηρή.

Ο καταγγέλλων και ο Πρόεδρος της ΕΟΚΕ θα ενημερωθούν για την απόφαση αυτή.

 

η Έμιλι Ο' Ράιλι

Στρασβούργο, 18/11/2015

 

[1] Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το ιστορικό της καταγγελίας, τα επιχειρήματα των μερών και την έρευνα του Διαμεσολαβητή, ανατρέξτε στο πλήρες κείμενο της πρότασης φιλικής λύσης του Διαμεσολαβητή που διατίθεται στη διεύθυνση: http://www.ombudsman.europa.eu/en/cases/correspondence.faces/en/61352/html.bookmark

[2] Άρθρο 11 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης: «[ο] υπάλληλος ασκεί τα καθήκοντά του και συμπεριφέρεται με αποκλειστικό γνώμονα τα συμφέροντα της Ένωσης...» και το άρθρο 12 του ΚΥΚ: «Ο υπάλληλος απέχει από κάθε ενέργεια ή συμπεριφορά που θα μπορούσε να επηρεάσει δυσμενώς τη θέση του.»

[3] Βλ. απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερο τμήμα) της 8ης Μαΐου 2008 στην υπόθεση F-119/06 Kerstens κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2008, σ. I-A-1-147 και II-A-1-787, σκέψη 103 (στην αρχική γαλλική γλώσσα): "[δ] ès lors que la décision du 8 décembre 2005 [modifiant les fonctions attribuées à un fonctionnaire] n’a pas été jugée contraire à l’intérêt du service ou à l’équivalence des emplois, il ne saurait être question de sanction disciplinaire déguisée... ou de détournement de pouvoir... Il s’ensuit que le requérant ne saurait reprocher à la Commission de ne pas avoir ouvert une procédure disciplinaire à son égard, laquelle lui aurait permis de bénéficier des garanties procédurales prévues à l’annexe IX du statut.

[4] Βλ. απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 5ης Δεκεμβρίου 2012 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις F-88/09 και F-48/10 Z κατά Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 146 (στο πρωτότυπο στη γαλλική γλώσσα): «[l] es droits de la défense recouvrent assurément, tout en étant plus étendus, le droit procédural pour toute personne d’être entendue avant qu’une mesure individuelle qui l’affecterait défavorablement ne soit prise à son égard, tel qu’il est énoncé à l’article 41, paragraphe 2, sous a), de la Charte...».

[5] Βλ. απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 17ης Οκτωβρίου 2006 στην υπόθεση T-406/04, Bonnet κατά Δικαστηρίου, Συλλογή Υπ.Υπ. 2006, σ. I-A-2-213 και II-A-2-1097, σκέψεις 74 και 79 (στην αρχική γαλλική γλώσσα): «[γ]’est le silence gardé sur ses activités extrajudiciaires qui a compromis la confiance du président de la Cour... Cependant, la Cour a jugé que, lorsque la confiance mutuelle est rompue pour quelque raison que ce soit, il est de bonne administration de mettre fin à la relation de travail fondée sur cette confiance mutuelle...».

[6] Άρθρο 59 παράγραφος 4 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης: "Η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή μπορεί να παραπέμψει στην επιτροπή αναπηρίας την περίπτωση υπαλλήλου του οποίου η αναρρωτική άδεια υπερβαίνει συνολικά τους δώδεκα μήνες σε οποιαδήποτε περίοδο τριών ετών."

[7] Άρθρο 15 παράγραφος 3 του παραρτήματος VIII του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης: «Εφόσον ο πρώην υπάλληλος που λαμβάνει επίδομα αναπηρίας έχει ηλικία μικρότερη από την ηλικία συνταξιοδοτήσεως, το όργανο μπορεί να τον υποβάλλει περιοδικά σε ιατρική εξέταση για να βεβαιωθεί ότι εξακολουθεί να πληροί τις προϋποθέσεις για την καταβολή της συντάξεως.»

[8] Σύμφωνα με την απόφαση χορήγησης στον καταγγέλλοντα του επιδόματος αναπηρίας (στην αρχική γαλλική γλώσσα): ο καταγγέλλων "[δ] oit se soumettre à un examen médical de révision... à l'expiration d'une période de un an, soit en octobre 2015."

[9] Βλ. άρθρο 14 δεύτερο εδάφιο του παραρτήματος VIII του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης: «[ό]ταν ο πρώην υπάλληλος παύσει να πληροί τις προϋποθέσεις για την καταβολή της αποζημιώσεως [αναπηρίας] πρέπει να επανενταχθεί [...]»

[10] Σύμφωνα με την απόφαση (στα αρχικά γαλλικά): «[l] e rapport de la Commission d'invalidité en date du 8 Octobre 2014, d'où il résulte que [ο καταγγέλλων] est atteint d'une invalidité permanente considérée comme totale et le mettant dans impossibilité d'exercer des fonctions correspondant à un emploi de son groupe de fonctions.»(η υπογράμμιση δική μου)

[11] Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε, στις παρατηρήσεις του σχετικά με την απάντηση της ΕΟΚΕ στην πρόταση λύσης του Διαμεσολαβητή, ότι επιθυμούσε (στην αρχική γαλλική γλώσσα): "[l] a réintégration dans mon ancien poste ou dans un poste équivalent, à la suite d'un accord mutuel, si lors de mon examen médical annuel en Octobre 2015, je suis reconnu capable de réintégrer l'administration du CESE". Αυτό συνάδει με τον κανόνα που παρατίθεται στην υποσημείωση 10 ανωτέρω.

[12] Άρθρο 73 του ΚΥΚ: "1. Από την ημερομηνία ανάληψης των καθηκόντων του, ο υπάλληλος είναι ασφαλισμένος κατά των κινδύνων επαγγελματικής ασθένειας ή ατυχήματος. 2. Οι καταβλητέες παροχές είναι οι ακόλουθες: β) σε περίπτωση ολικής μόνιμης αναπηρίας: Καταβολή στον υπάλληλο εφάπαξ ποσού ίσου με το οκταπλάσιο του ετήσιου βασικού μισθού του, υπολογιζόμενου με βάση τα ποσά του μισθού που εισέπραξε κατά τους δώδεκα μήνες πριν από το ατύχημα...»

[13] Λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι η μόνιμη αναπηρία του καταγγέλλοντος έχει επιβεβαιωθεί και ότι, ως εκ τούτου, κηρύχθηκε ανίκανος να επιστρέψει στην εργασία του στην ΕΟΚΕ, η πρόταση του Διαμεσολαβητή που υποβλήθηκε κατά τη διάρκεια της έρευνας να επαναφέρει η ΕΟΚΕ τον καταγγέλλοντα σε θέση παρόμοια με εκείνη ενός προϊσταμένου μονάδας και η αποδοχή της εν λόγω πρότασης από την ΕΟΚΕ δεν είναι πλέον επίκαιρη.

[14] Ο Διαμεσολαβητής σημειώνει το νέο αίτημα του καταγγέλλοντος για πρόσθετη αποζημίωση που υπέβαλε στις παρατηρήσεις του σχετικά με την απάντηση της ΕΟΚΕ στις περαιτέρω έρευνές της. Ο ισχυρισμός αυτός δεν εμπίπτει στο πεδίο της παρούσας έρευνας και δεν μπορεί να επιδιωχθεί από τον Διαμεσολαβητή. Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 4 του καθεστώτος του Διαμεσολαβητή: «(...) πριν από την καταγγελία πρέπει να έχουν προηγηθεί τα κατάλληλα διοικητικά διαβήματα προς τα ενδιαφερόμενα θεσμικά όργανα και οργανισμούς.» Ο καταγγέλλων θα έπρεπε, επομένως, να έχει απευθύνει πρώτα το αίτημά του στην ΕΟΚΕ προτού ο Διαμεσολαβητής μπορέσει ενδεχομένως να δώσει συνέχεια στο ζήτημα.

Ποια είναι η άποψή σας για αυτή την αυτόματη μετάφραση; Πείτε μας τη γνώμη σας!