Θέλετε να υποβάλετε αναφορά κατά ενός θεσμικού οργάνου ή οργανισμού της ΕΕ;
- EL Ελληνικά
Οι αυτόματες μεταφράσεις μπορεί να περιέχουν σφάλματα που δυνητικά μειώνουν τη σαφήνεια και την ακρίβεια· ο Διαμεσολαβητής δεν φέρει καμία ευθύνη για τυχόν αποκλίσεις. Για πιο αξιόπιστες πληροφορίες και μεγαλύτερη νομική ασφάλεια, ανατρέξτε στην πρωτότυπη έκδοση που αγγλικά περιέχεται στον ανωτέρω σύνδεσμο.
Για περισσότερες πληροφορίες συμβουλευτείτε τη γλωσσική και μεταφραστική πολιτική μας.
Απόφαση στην υπόθεση 1977/2013/MDC σχετικά με την αξιολόγηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή καταγγελίας επί παραβάσει σχετικά με περιορισμούς στην ελεύθερη κυκλοφορία εντός της εσωτερικής αγοράς της ΕΕ
Απόφαση
Υπόθεση 1977/2013/MDC - Εκκίνηση έρευνας στις Πέμπτη | 07 Νοεμβρίου 2013 - Απόφαση στις Παρασκευή | 25 Σεπτεμβρίου 2015 - Εμπλεκόμενο θεσμικό όργανο Ευρωπαϊκή Επιτροπή ( Mη διαπίστωση κακοδιοίκησης ) - Χώρα Γαλλία
Η καταγγέλλουσα στην παρούσα υπόθεση, λουξεμβουργιανής ιθαγένειας, αποκλείστηκε από τον διαγωνισμό για θέση στη Γαλλία με την αιτιολογία ότι δεν είναι Γαλλίδα υπήκοος. Η εν λόγω θέση ήταν αυτή ενός μη προεδρεύοντος δικαστή, ο οποίος επρόκειτο να εκπροσωπήσει την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες στο γαλλικό δικαστήριο ασύλου. Ο καταγγέλλων δήλωσε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι ο περιορισμός της θέσης σε Γάλλους υπηκόους φαίνεται να συνιστά παραβίαση των διατάξεων του δικαίου της ΕΕ σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων. Όταν η Επιτροπή έκρινε ότι δεν υπήρξε παραβίαση του δικαίου της ΕΕ, ο καταγγέλλων επικοινώνησε με τον Διαμεσολαβητή.
Η Επιτροπή έκρινε ότι εφαρμοζόταν εξαίρεση από το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων. Η εξαίρεση αυτή εφαρμόζεται στην περίπτωση απασχόλησης στη δημόσια διοίκηση και προβλέπεται στο άρθρο 45 παράγραφος 4 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Επιτροπή αναγνώρισε ότι μια απόφαση στο θέμα αυτό απαιτούσε συγκεκριμένη αξιολόγηση της φύσης των καθηκόντων και των αρμοδιοτήτων του μη προεδρεύοντος δικαστή και υποστήριξε ότι είχε προβεί σε μια τέτοια αξιολόγηση. Ο Διαμεσολαβητής επισήμανε ότι, στο πλαίσιο αυτής της αξιολόγησης, η Επιτροπή δεν επικοινώνησε με τις γαλλικές αρχές για να λάβει περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με την εν λόγω θέση. Ως εκ τούτου, η αρχική πρόταση της Διαμεσολαβήτριας ήταν η Επιτροπή να επανεξετάσει την αξιολόγησή της σχετικά με την καταγγελία παράβασης και πρότεινε στην Επιτροπή να διαβουλευθεί με τις γαλλικές αρχές. Απαντώντας στην πρόταση αυτή, η Επιτροπή υποστήριξε ότι είχε στη διάθεσή της επαρκείς πληροφορίες για να αποφανθεί επί του θέματος και ότι, ως εκ τούτου, δεν ήταν αναγκαίο να έλθει σε επαφή με τις γαλλικές αρχές. Αφού εξέτασε τη λεπτομερή απάντησή της στην πρόταση, η Διαμεσολαβήτρια δέχθηκε ότι, στην προκειμένη περίπτωση, η Επιτροπή διέθετε επαρκείς πληροφορίες για να στηρίξει την απόφασή της. Ως εκ τούτου, περάτωσε την έρευνα με τη διαπίστωση ότι δεν υπήρξε κακοδιοίκηση εκ μέρους της Επιτροπής.
Ιστορικό
1. Ο καταγγέλλων, λουξεμβουργιανός πολίτης, υπέβαλε αίτηση για τη θέση του «συμβούλου» που διαφημίζεται από την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες («UNHCR»). Ο επιλεγείς υποψήφιος επρόκειτο να είναι εκπρόσωπος της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR) και να ασκεί τα καθήκοντα μη προεδρεύοντος δικαστή στο γαλλικό εθνικό δικαστήριο ασύλου. Θα συμμετείχε σε «σχηματισμό» του δικαστηρίου και θα εξέταζε τις προσφυγές που υπέβαλαν οι αιτούντες άσυλο κατά πρωτοβάθμιων αποφάσεων. Η αίτηση της καταγγέλλουσας απορρίφθηκε από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, δεδομένου ότι δεν ήταν Γαλλίδα υπήκοος.
2. Στις 2 Νοεμβρίου 2012, η καταγγέλλουσα επικοινώνησε με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή προκειμένου να ρωτήσει αν η απαίτηση της γαλλικής ιθαγένειας για τη συγκεκριμένη θέση ήταν σύμφωνη με το δίκαιο της ΕΕ. Στην απάντησή της με ημερομηνία 12 Μαρτίου 2013, η Επιτροπή δήλωσε ότι το άρθρο 45 παράγραφος 4 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης («ΣΛΕΕ») προβλέπει εξαίρεση από το δικαίωμα των πολιτών της ΕΕ να εργάζονται σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ στην περίπτωση απασχόλησης στη δημόσια διοίκηση. Προσέθεσε ότι το Δικαστήριο της ΕΕ («ΔΕΕ») έχει αποφανθεί ότι το άρθρο 45 παράγραφος 4 της ΣΛΕΕ καλύπτει «θέσεις που συνεπάγονται άμεση ή έμμεση συμμετοχή στην άσκηση εξουσιών που απονέμονται από το δημόσιο δίκαιο και καθηκόντων που αποσκοπούν στη διασφάλιση των γενικών συμφερόντων του κράτους ή άλλων δημόσιων αρχών. Πράγματι, οι θέσεις αυτές προϋποθέτουν για τους κατόχους τους την ύπαρξη ειδικής σχέσεως υποταγής στο κράτος και αμοιβαιότητας δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που αποτελούν τη βάση του δεσμού της ιθαγένειας»[1]. Η Επιτροπή επισήμανε ότι η συμμόρφωση με τα κριτήρια αυτά πρέπει να αξιολογείται κατά περίπτωση. Έκρινε ότι η εξαίρεση αυτή καλύπτει τη θέση του ειρηνοδίκη, αλλά ότι μόνο μια συγκεκριμένη αξιολόγηση της φύσης των καθηκόντων και των αρμοδιοτήτων που πρέπει να εκτελεί ο δικαστής του γαλλικού δικαστηρίου ασύλου θα μπορούσε να διαπιστώσει αν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 45 παράγραφος 4 της ΣΛΕΕ. Εν προκειμένω, η Επιτροπή ανέφερε ότι, κατά την εκτίμησή της, είχε εφαρμογή η εξαίρεση του άρθρου 45, παράγραφος 4.
3. Στην απάντησή της με ημερομηνία 15 Μαρτίου 2013, η καταγγέλλουσα διερωτήθηκε γιατί η Επιτροπή δεν είχε ζητήσει από τις γαλλικές αρχές να παράσχουν λεπτομερή περιγραφή της φύσης της εν λόγω θέσης. Υποστήριξε ότι η Επιτροπή παρέλειψε να προβεί σε ενδελεχή και εξατομικευμένη αξιολόγηση της θέσης.
4. Αφού δεν έλαβε απάντηση, στις 5 Απριλίου 2013, ο καταγγέλλων απέστειλε επιστολή στη Γενική Γραμματεία της Επιτροπής. Υποστήριξε ότι δεν ήταν δικαιολογημένο να ανατεθεί το καθήκον της διασφάλισης της συμμόρφωσης της Γαλλίας με τις διεθνείς υποχρεώσεις στον τομέα του ασύλου σε πρόσωπο που θα πρέπει να είναι πιστό στη Γαλλία και να διαφυλάσσει τα συμφέροντά της. Επιπλέον, η επίμαχη κατάσταση δεν αφορούσε τον δημόσιο τομέα κράτους μέλους, αλλά διεθνή οργανισμό.
5. Στις 4 Ιουνίου 2013, η Επιτροπή απάντησε στον καταγγέλλοντα. Μεταξύ άλλων, η Επιτροπή παρατήρησε ότι η νομολογία του ΔΕΕ αναγνωρίζει ότι η διασφάλιση των γενικών συμφερόντων ενός κράτους μέλους δεν τίθεται σε κίνδυνο σε καταστάσεις όπου τα δικαιώματα, στο πλαίσιο εξουσιών που απονέμονται από το δημόσιο δίκαιο, ασκούνται είτε σποραδικά είτε κατ’ εξαίρεση από υπηκόους άλλων κρατών μελών. Ωστόσο, αφού αναφέρθηκε στην εξήγηση της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες ότι ο μη προεδρεύων δικαστής θα ασκούσε δικαιοδοτικές δραστηριότητες σε γαλλικό δικαστήριο, η Επιτροπή έκρινε ότι οι δραστηριότητες αυτές συνεπάγονται άμεση ή έμμεση συμμετοχή στην άσκηση εξουσιών που απονέμονται από το δημόσιο δίκαιο και καθηκόντων που αποσκοπούν στη διασφάλιση των γενικών συμφερόντων του κράτους. Η άσκηση των εξουσιών που απονέμονται από το δημόσιο δίκαιο θα πραγματοποιείται σε τακτική βάση και δεν θα αντιπροσωπεύει πολύ μικρό μέρος των δραστηριοτήτων. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή έκρινε ότι η προϋπόθεση της γαλλικής ιθαγένειας στην παρούσα υπόθεση δεν παραβίαζε τις διατάξεις του δικαίου της ΕΕ σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων.
6. Ο καταγγέλλων επικοινώνησε με τον Διαμεσολαβητή, ο οποίος κίνησε έρευνα σχετικά με 1) τον ισχυρισμό ότι η Επιτροπή δεν εξέτασε διεξοδικά την καταγγελία παράβασης του καταγγέλλοντος και 2) τον ισχυρισμό ότι η Επιτροπή θα πρέπει να επανεξετάσει την ουσιαστική αξιολόγηση της καταγγελίας παράβασης του καταγγέλλοντος. Η Διαμεσολαβήτρια ενημέρωσε την Επιτροπή ότι είχε εντοπίσει ορισμένες διαδικαστικές ελλείψεις στον χειρισμό της αλληλογραφίας της καταγγέλλουσας και της καταγγελίας επί παραβάσει [2]. Στη γνώμη της σχετικά με την καταγγελία, η Επιτροπή αναγνώρισε τις διαδικαστικές ελλείψεις που είχαν προκύψει και δήλωσε ότι είναι πρόθυμη να ζητήσει συγγνώμη για αυτές. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι δεν ήταν δικαιολογημένες περαιτέρω έρευνες σχετικά με την εν λόγω πτυχή της καταγγελίας. Επομένως, η παρούσα απόφαση αφορά μόνο τον ισχυρισμό και τον ισχυρισμό που προαναφέρθηκαν.
7. Κατά τη διεξαγωγή της έρευνας, ο Διαμεσολαβητής έλαβε υπόψη τα επιχειρήματα και τις γνώμες που προέβαλαν τα μέρη.
Εικαζόμενη παράλειψη ενδελεχούς εξέτασης της καταγγελίας παράβασης του καταγγέλλοντος και του αντίστοιχου ισχυρισμού
Η πρόταση του Διαμεσολαβητή για λύση
8. Με βάση την αρχική της αξιολόγηση, η Διαμεσολαβήτρια πρότεινε λύση στην υπόθεση αυτή στην Επιτροπή. Η αρχική εκτίμηση του Διαμεσολαβητή ήταν ότι η Επιτροπή δεν είχε εξετάσει διεξοδικά την καταγγελία παράβασης και δεν είχε βασίσει τα συμπεράσματά της σε επαρκείς και πειστικούς λόγους.
9. Ο Διαμεσολαβητής υπέβαλε την ακόλουθη πρόταση λύσης:
«Με βάση τα πορίσματά της, η Διαμεσολαβήτρια προτείνει στην Επιτροπή να επανεξετάσει την αξιολόγησή της σχετικά με την καταγγελία παράβασης. Η Επιτροπή θα μπορούσε να λάβει υπόψη τις εκτιμήσεις του Διαμεσολαβητή και, ειδικότερα, τα πολύ ειδικά χαρακτηριστικά της εν λόγω θέσης. Ο Διαμεσολαβητής προτείνει, ως πρώτο βήμα, να έλθει η Επιτροπή σε επαφή με τις γαλλικές αρχές για το θέμα αυτό.»
10. Στην απάντησή της στην πρόταση του Διαμεσολαβητή, η Επιτροπή ενέμεινε στη θέση ότι είχε, στην πραγματικότητα, αξιολογήσει την υπόθεση σε συγκεκριμένη, ατομική βάση και ότι είχε στη διάθεσή της επαρκείς πληροφορίες όταν αποφάσισε ότι εφαρμοζόταν η εξαίρεση που προβλέπεται στο άρθρο 45 παράγραφος 4 της ΣΛΕΕ. Στην απάντηση αυτή, η Επιτροπή ανέπτυξε περαιτέρω τις εξηγήσεις που είχε δώσει στην πρώτη απάντησή της στην καταγγελία.
11. Η Επιτροπή δήλωσε ότι είχε θεωρήσει ότι δύο παράγοντες ήταν σημαντικοί κατά τη διατύπωση της θέσης της. Πρώτον, το γαλλικό δικαστήριο αρμόδιο για θέματα ασύλου αποφαίνεται επί προσφυγών κατά των αποφάσεων της OFPRA (Γαλλικής Υπηρεσίας Προστασίας Προσφύγων και Ανιθαγενών), με τις οποίες χορηγείται ή απορρίπτεται το ευεργέτημα του ασύλου (καθεστώς πρόσφυγα), τερματίζεται η χορήγηση ασύλου και λαμβάνονται αποφάσεις επί αιτήσεων επανεξέτασης προγενέστερων αποφάσεων. Η Επιτροπή δήλωσε ότι οι αποφάσεις αυτές συνιστούν σαφώς «άσκηση εξουσιών που απονέμονται από το δημόσιο δίκαιο και καθηκόντων που αποσκοπούν στη διασφάλιση των γενικών συμφερόντων του κράτους ή των άλλων δημόσιων αρχών». Δεύτερον, το γαλλικό δικαστήριο ασύλου λαμβάνει αποφάσεις σε μεμονωμένες περιπτώσεις από τμήματα που αποτελούνται από τρία μέλη, ένα από τα οποία ορίζεται από την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες. Ονομάζεται «αξιολογητής», είναι μέλος του τμήματος σε κάθε μεμονωμένη περίπτωση και διορίζεται ως ειδικευμένος ειδικός από την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR) με τη σύμφωνη γνώμη του αντιπροέδρου του Conseil d'Etat. Ως εκ τούτου, η συμμετοχή στη λήψη δικαστικών αποφάσεων αποτελεί βασική λειτουργία του εκπροσώπου της UNHCR. Ο εν λόγω εκπρόσωπος/«αξιολογητής» της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες έχει δικαίωμα ψήφου ίσο με εκείνο των δύο άλλων μελών του δικαστικού σχηματισμού.
12. Η Επιτροπή επισήμανε ότι όλες αυτές οι εκτιμήσεις αφορούν ειδικά χαρακτηριστικά της εν λόγω θέσης. Ως εκ τούτου, υποστήριξε ότι ήταν πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η Επιτροπή είχε πραγματοποιήσει την ανάλυσή της «κατά περίπτωση». Επισήμανε επίσης ότι είχε στηρίξει την απόφασή της σε επαρκή στοιχεία.
13. Απαντώντας στο επιχείρημα ότι η Επιτροπή δεν έλαβε δεόντως υπόψη την ιδιαιτερότητα της επίμαχης θέσεως, η Επιτροπή επισήμανε ότι, ως τακτικό μέλος του εθνικού δικαστηρίου, ο κάτοχος της θέσεως μετέχει άμεσα στην άσκηση της κυριαρχίας της Γαλλίας και της δικαιοδοσίας της επί των προσφύγων και των αιτούντων άσυλο, καθορίζοντας άμεσα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των ιδιωτών βάσει του γαλλικού και του διεθνούς δικαίου.
14. Όσον αφορά το επιχείρημα ότι η Γαλλία δεν θεωρεί αναγκαίο να επιφυλάξει τη θέση άλλων μελών του γαλλικού δικαστηρίου αρμόδιου για θέματα ασύλου σε Γάλλους υπηκόους, η Επιτροπή δήλωσε ότι, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 45 παράγραφος 4, τα κράτη μέλη έχουν διακριτική ευχέρεια να καθορίζουν σε ποιες θέσεις εφαρμόζουν την εξαίρεση. Μπορεί να υπάρχουν διάφοροι πρακτικοί λόγοι πίσω από μια απόφαση σχετικά με το ποιες θέσεις θα προορίζονται για τους υπηκόους και ποιες όχι, αλλά δεν είναι καθήκον της Επιτροπής να ερμηνεύσει τις επιλογές των κρατών μελών στο θέμα αυτό.
15. Απαντώντας στο επιχείρημα ότι η προϋπόθεση ιθαγένειας δεν είχε επιβληθεί για περίπου 50 έτη πριν από το 2004, η Επιτροπή ενέμεινε στη θέση της ότι η σχετική νομολογία δεν απαγορεύει σε κράτος μέλος να εφαρμόζει την προϋπόθεση ιθαγένειας σε περιπτώσεις στις οποίες η απαίτηση αυτή δεν υφίστατο στο παρελθόν, εφόσον η συγκεκριμένη θέση εργασίας πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 45 παράγραφος 4 της ΣΛΕΕ.
16. Συνολικά, η Επιτροπή ισχυρίστηκε ότι η ανάλυσή της εξέτασε λεπτομερώς τα επιχειρήματα του καταγγέλλοντος και ότι η απόφασή της βασίστηκε σε επαρκή αποδεικτικά στοιχεία. Ως εκ τούτου, έκρινε περιττό να απευθυνθεί στις γαλλικές αρχές και, ως εκ τούτου, δεν ήταν σε θέση να αποδεχθεί την πρόταση του Διαμεσολαβητή να επανεξετάσει την αξιολόγηση της καταγγελίας παράβασης.
17. Στις παρατηρήσεις της σχετικά με την απάντηση της Επιτροπής στην πρόταση της Διαμεσολαβήτριας για λύση, η καταγγέλλουσα ενέμεινε στην καταγγελία της.
Η αξιολόγηση του Διαμεσολαβητή μετά την πρόταση λύσης
18. Υπό κανονικές συνθήκες, η Διαμεσολαβήτρια επανεξετάζει την αρχική της αξιολόγηση σε μια υπόθεση υπό το πρίσμα της απάντησης που λαμβάνει από το εν λόγω θεσμικό όργανο. Με βάση τις παρατηρήσεις που διατύπωσε η Επιτροπή στην απάντησή της στην πρότασή της - η οποία αναλύθηκε σε σημεία που διατυπώθηκαν προηγουμένως - η Διαμεσολαβήτρια δέχεται ότι δεν θα ήταν πλέον χρήσιμο να έλθει η Επιτροπή σε επαφή με τις γαλλικές αρχές.
19. Η Επιτροπή ορθώς θεωρεί ότι είναι λογικό να υποτεθεί ότι η άσκηση των καθηκόντων δικαστή σε εθνικό δικαστήριο συνεπάγεται άμεση ή έμμεση συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας και ότι, ως εκ τούτου, ένα κράτος μέλος μπορεί, βάσει του άρθρου 45, παράγραφος 4, ΣΛΕΕ, να αποφασίσει ότι τα πρόσωπα που κατέχουν τέτοιες θέσεις πρέπει να είναι υπήκοοι του εν λόγω κράτους μέλους.
20. Αν η Επιτροπή είχε έλθει σε επαφή με τις γαλλικές αρχές κατά την εξέταση της καταγγελίας λόγω παραβάσεως, θα είχε πληρέστερη βάση για να στηρίξει την απόφασή της περί εφαρμογής της εξαιρέσεως του άρθρου 45, παράγραφος 4, ΣΛΕΕ. Ωστόσο, ο Διαμεσολαβητής δέχεται ότι το υλικό που είχε στη διάθεσή της η Επιτροπή και στο οποίο στήριξε την απόφασή της ήταν επαρκές ώστε να πληροί το κριτήριο της διενέργειας ειδικής κατά περίπτωση αξιολόγησης της συγκεκριμένης καταγγελίας παράβασης.
Συμπέρασμα
Με βάση την έρευνά της σχετικά με την εν λόγω καταγγελία, η Διαμεσολαβήτρια την περατώνει με το ακόλουθο συμπέρασμα:
Ο Διαμεσολαβητής διαπιστώνει ότι δεν υπήρξε κακοδιοίκηση από την Επιτροπή κατά τον χειρισμό της καταγγελίας παράβασης του καταγγέλλοντος.
Ο καταγγέλλων και η Επιτροπή θα ενημερωθούν για την απόφαση αυτή.
Emily O'Reilly
Στρασβούργο, 25/09/15
[1] Απόφαση του Δικαστηρίου της 17ης Δεκεμβρίου 1980, Επιτροπή κατά Βελγίου, 149/79, ECLI:EU:C:1980:297, σκέψη 10.
[2] Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το ιστορικό της καταγγελίας, τα επιχειρήματα των μερών και την έρευνα του Διαμεσολαβητή, ανατρέξτε στο πλήρες κείμενο της πρότασης του Διαμεσολαβητή για λύση που διατίθεται στη διεύθυνση: http://www.ombudsman.europa.eu/cases/correspondence.faces/en/60983/html.bookmark