Θέλετε να υποβάλετε αναφορά κατά ενός θεσμικού οργάνου ή οργανισμού της ΕΕ;
- EL Ελληνικά
Οι αυτόματες μεταφράσεις μπορεί να περιέχουν σφάλματα που δυνητικά μειώνουν τη σαφήνεια και την ακρίβεια· ο Διαμεσολαβητής δεν φέρει καμία ευθύνη για τυχόν αποκλίσεις. Για πιο αξιόπιστες πληροφορίες και μεγαλύτερη νομική ασφάλεια, ανατρέξτε στην πρωτότυπη έκδοση που αγγλικά περιέχεται στον ανωτέρω σύνδεσμο.
Για περισσότερες πληροφορίες συμβουλευτείτε τη γλωσσική και μεταφραστική πολιτική μας.
Απόφαση του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή με την οποία περατώνεται η έρευνά του σχετικά με την καταγγελία 2058/2011/(BEH)JN κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Απόφαση
Υπόθεση 2058/2011/JN - Εκκίνηση έρευνας στις Πέμπτη | 20 Οκτωβρίου 2011 - Απόφαση στις Τρίτη | 23 Ιουλίου 2013 - Εμπλεκόμενο θεσμικό όργανο Ευρωπαϊκή Επιτροπή ( Δεν δικαιολογούνται περαιτέρω έρευνες )
Το ιστορικό της καταγγελίας
1. Στις 12 Οκτωβρίου 2010, ο καταγγέλλων απέστειλε επιστολή στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην οποία εξέφραζε τις επικριτικές του απόψεις και ζητούσε πληροφορίες για διάφορα θέματα, δηλαδή κυρίως την προσχώρηση της Τουρκίας, της Ουκρανίας και της Γεωργίας στην ΕΕ, την παροχή βοήθειας σε κράτη της ΕΕ που έχουν πτωχεύσει, την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για ταξίδια μεταξύ της ΕΕ και της Ρωσικής Ομοσπονδίας και ένα πανευρωπαϊκό τηλεοπτικό κανάλι σε όλες τις γλώσσες της ΕΕ.
2. Δεδομένου ότι δεν έλαβε απάντηση, ο καταγγέλλων απέστειλε υπενθύμιση στις 8 Απριλίου 2011.
3. Στις 31 Μαΐου 2011, ο καταγγέλλων απέστειλε υπενθύμιση στην Αντιπροσωπεία της Επιτροπής στη Γερμανία και ζήτησε να ενημερωθεί για τους φορείς στους οποίους θα μπορούσε να υποβάλει καταγγελία σχετικά με τη συμπεριφορά της Επιτροπής.
4. Την 1η Ιουλίου 2011, ο καταγγέλλων απέστειλε νέα υπενθύμιση στην Αντιπροσωπεία της Επιτροπής στη Γερμανία. Ρωτά για την ορθή διεύθυνση της Επιτροπής και για τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της Αντιπροσωπείας της Επιτροπής στο Βερολίνο. Ειδικότερα, επιθυμεί να μάθει αν η αλληλογραφία που αποστέλλεται στη γενική διεύθυνση της Επιτροπής αλλά απευθύνεται στον Πρόεδρό της θα μεταφερθεί στη διεύθυνση του τελευταίου.
5. Στις 7 Ιουλίου 2011, η Αντιπροσωπεία της Επιτροπής στη Γερμανία απάντησε στην επιστολή του καταγγέλλοντος της 1ης Ιουλίου 2011. Τον διαβεβαίωσε ότι, κατ’ αρχήν, η αλληλογραφία θα διαβιβαζόταν στον οικείο αποδέκτη. Επιπλέον, τον κάλεσε να αποστείλει εκ νέου τις ερωτήσεις του με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στην Αντιπροσωπεία της Επιτροπής στη Γερμανία, η οποία θα του απαντούσε ταχέως.
6. Στις 15 Σεπτεμβρίου 2011, η Επιτροπή απάντησε στον καταγγέλλοντα. Επιβεβαίωσε την παραλαβή των επιστολών του καταγγέλλοντος της 12ης Οκτωβρίου 2010 και της 8ης Απριλίου 2011 και ζήτησε συγγνώμη για την καθυστέρηση στην απάντηση. Χωρίς να εξετάσει τα ζητήματα που έθιξε ο καταγγέλλων, η Επιτροπή του ζήτησε επικαιροποιημένες πληροφορίες σχετικά με την Επιτροπή στον ιστότοπο «Europe Direct», όπου θα μπορούσε να βρει στοιχεία επικοινωνίας για τη λήψη πληροφοριών σχετικά με τις πολιτικές της ΕΕ. Η Επιτροπή του παρέσχε επίσης τον αριθμό τηλεφώνου «Europe Direct».
Επί του αντικειμένου της έρευνας
7. Η παρούσα έρευνα αφορά τους ακόλουθους ισχυρισμούς και ισχυρισμούς:
Ισχυρισμοί:
Η Επιτροπή i) δεν χειρίστηκε ορθά την επιστολή του καταγγέλλοντος της 12ης Οκτωβρίου 2010 και ii) με τον τρόπο αυτό τον αντιμετώπισε κατά τρόπο που εισάγει διακρίσεις και είναι ακατάλληλος.
Αιτήσεις:
Η Επιτροπή θα πρέπει να αιτιολογήσει τους λόγους για τους οποίους (i) δεν χειρίστηκε ορθά την επιστολή του καταγγέλλοντος και (ii) τον αντιμετώπισε κατά τρόπο που εισάγει διακρίσεις και είναι ακατάλληλος.
8. Στις παρατηρήσεις του, ο καταγγέλλων πρόσθεσε τον ισχυρισμό ότι η Επιτροπή θα πρέπει να απαντήσει στις ερωτήσεις στην επιστολή του της 12ης Οκτωβρίου 2010. Ο Διαμεσολαβητής αποφάσισε να προσθέσει αυτόν τον ισχυρισμό στην έρευνά του.
Η έρευνα
9. Στις 13 Οκτωβρίου 2011, ο καταγγέλλων υπέβαλε καταγγελία στον Διαμεσολαβητή.
10. Στις 20 Οκτωβρίου 2011, ο Διαμεσολαβητής ζήτησε από τον καταγγέλλοντα να διευκρινίσει την καταγγελία του. Ο καταγγέλλων απάντησε στις 24 Οκτωβρίου 2011.
11. Στις 15 Δεκεμβρίου 2011, η Διαμεσολαβήτρια κίνησε έρευνα και κάλεσε την Επιτροπή να υποβάλει γνώμη σχετικά με τους ανωτέρω ισχυρισμούς και αξιώσεις έως τις 31 Μαρτίου 2012. Στην επιστολή του, ο Διαμεσολαβητής ενημέρωσε την Επιτροπή ότι «ο καταγγέλλων κατέστησε σαφές ότι η καταγγελία του προς τον Διαμεσολαβητή δεν είχε ως στόχο να λάβει απαντήσεις στα ερωτήματα που τέθηκαν στην επιστολή του της 12ης Οκτωβρίου 2010, αλλά αντιθέτως να μάθει γιατί η Επιτροπή χειρίστηκε την εν λόγω επιστολή με τον τρόπο που το έπραξε».
12. Στις 7 Μαΐου 2012, ο καταγγέλλων απέστειλε περαιτέρω αλληλογραφία καταγγέλλοντας ότι η Επιτροπή δεν είχε ακόμη υποβάλει τη γνώμη της.
13. Στις 10 Μαΐου 2012, η Επιτροπή υπέβαλε το αγγλικό κείμενο της γνώμης της και ζήτησε συγγνώμη για την καθυστέρηση. Στις 11 Μαΐου 2012, ο Διαμεσολαβητής διαβίβασε τη γνώμη στον καταγγέλλοντα. Στις 23 Μαΐου 2012, η Επιτροπή απέστειλε μετάφραση της γνώμης της στη γερμανική γλώσσα. Στις 29 Μαΐου 2012, ο Διαμεσολαβητής διαβίβασε τη μετάφραση στον καταγγέλλοντα.
14. Στις 31 Μαΐου 2012, ο καταγγέλλων υπέβαλε περαιτέρω αλληλογραφία. Στις 20 Ιουνίου 2012 υπέβαλε παρατηρήσεις επί της γνώμης της Επιτροπής. Στις 7 Μαΐου 2013, οι υπηρεσίες του Διαμεσολαβητή ρώτησαν τον καταγγέλλοντα με επιστολή αν θα συμφωνούσε με πρόταση φιλικής επίλυσης της καταγγελίας του [1]. Ο καταγγέλλων ενημερώθηκε ότι, εάν ο Διαμεσολαβητής δεν λάβει απάντηση εντός δύο εβδομάδων από την παραλαβή της επιστολής από τον καταγγέλλοντα, θα θεωρηθεί ότι ο καταγγέλλων δεν συμφωνεί με την πρόταση. Στις 3 Ιουνίου 2013, η επιστολή επιστράφηκε στο Γραφείο του Διαμεσολαβητή με την ένδειξη ότι δεν μπορούσε να παραδοθεί στον καταγγέλλοντα.
Ανάλυση και συμπεράσματα του Διαμεσολαβητή
Α. Ισχυρισμός περί ακατάλληλου χειρισμού της επιστολής του καταγγέλλοντος από την Επιτροπή
Επιχειρήματα που υποβλήθηκαν στον Διαμεσολαβητή
15. Στην καταγγελία του προς τον Διαμεσολαβητή, ο καταγγέλλων υποστήριξε ότι η Επιτροπή απάντησε στην επιστολή του της 12ης Οκτωβρίου 2010, μόλις στις 15 Σεπτεμβρίου 2011 και αφού απέστειλε μία υπενθύμιση στην Επιτροπή και δύο ακόμη υπενθυμίσεις στην Αντιπροσωπεία της Επιτροπής στο Βερολίνο.
16. Στην περαιτέρω αλληλογραφία του, ο καταγγέλλων πρόσθεσε ότι η Αντιπροσωπεία της Επιτροπής στη Γερμανία δεν του απάντησε ποτέ.
17. Στη γνώμη της, η Επιτροπή συμφώνησε ότι δεν χειρίστηκε σωστά την επιστολή του καταγγέλλοντος της 12ης Οκτωβρίου 2010, καθώς απάντησε μόλις στις 15 Σεπτεμβρίου 2011.
18. Η Επιτροπή εξήγησε ότι η μονάδα SG-R2 «διαχείριση αλληλογραφίας» της Γενικής Γραμματείας της χειρίζεται πάνω από 10.000 ταχυδρομικά αντικείμενα ετησίως, η συντριπτική πλειονότητα των οποίων διατίθεται στην αρμόδια υπηρεσία για απάντηση ή άλλη κατάλληλη δράση. Ωστόσο, η επιτυχία της διαδικασίας ανάθεσης εξαρτάται από την ικανότητα προσδιορισμού της σωστής υπηρεσίας. Ενώ ορισμένες κατανομές είναι συνήθεις και απλές, άλλες, όπως η επίμαχη στην υπό κρίση υπόθεση, είναι πιο περίπλοκες ή δυσχερείς. Πράγματι, η επιστολή του καταγγέλλοντος αφορούσε διάφορα θέματα τα οποία, με τη σειρά τους, αφορούν διάφορες υπηρεσίες της Επιτροπής. Ήταν αδύνατο να προσδιοριστεί μια κύρια υπηρεσία στην οποία θα μπορούσε να διατεθεί το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του καταγγέλλοντος. Η κατάσταση αυτή οδήγησε σε καθυστερήσεις στη συλλογή των πληροφοριών που απαιτούνται για την απάντηση.
19. Επιπλέον, η Επιτροπή επισήμανε το γεγονός ότι είχε ζητήσει συγγνώμη από τον καταγγέλλοντα για την καθυστέρηση στην απάντησή του στην αλληλογραφία της 15ης Σεπτεμβρίου 2011. Επανέλαβε τη συγγνώμη αυτή στη γνωμοδότησή της.
20. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του καταγγέλλοντος ότι καμία από τις δύο επιστολές του προς την Αντιπροσωπεία της Επιτροπής στο Βερολίνο δεν έλαβε απάντηση, η Επιτροπή δήλωσε ότι η Αντιπροσωπεία της δεν είχε ιστορικό παραλαβής της εν λόγω επιστολής της 31ης Μαΐου 2011. Όσον αφορά την επιστολή του καταγγέλλοντος της 1ης Ιουλίου 2011, η οποία ελήφθη στις 4 Ιουλίου 2011, η Επιτροπή έκρινε ότι η αντιπροσωπεία της απάντησε με κατάλληλο και έγκαιρο τρόπο μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στις 7 Ιουλίου 2011. Ο καταγγέλλων ενημερώθηκε σχετικά με την ταχυδρομική διεύθυνση της Επιτροπής, ενθαρρύνθηκε να αποστείλει τις ερωτήσεις του στην Αντιπροσωπεία και δήλωσε ότι θα λάμβανε ταχεία απάντηση.
21. Στις παρατηρήσεις του σχετικά με τη γνώμη της Επιτροπής, ο καταγγέλλων αποδέχθηκε τη συγγνώμη της Επιτροπής για την καθυστερημένη απάντησή της. Υποστήριξε, ωστόσο, ότι η εσωτερική οργάνωση και οι δομές της Επιτροπής είναι άνευ σημασίας για τους ευρωπαίους πολίτες και ότι, σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς της Επιτροπής, δεν επικοινώνησε με την Επιτροπή μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Ο καταγγέλλων υποστήριξε επίσης ότι είχε αποστείλει επιστολή στην Αντιπροσωπεία της Επιτροπής στο Βερολίνο στις 31 Μαΐου 2011. Αν η Αντιπροσωπεία δεν έλαβε την επιστολή αυτή, δεν ήταν υπαιτιότητά του. Επιπλέον, ο καταγγέλλων υποστήριξε ότι δεν έλαβε απάντηση από την Αντιπροσωπεία.
Η αξιολόγηση του Διαμεσολαβητή
22. Καταρχάς, ο Διαμεσολαβητής επισημαίνει ότι ο κώδικας ορθής διοικητικής συμπεριφοράς της Επιτροπής προβλέπει ότι «η απάντηση σε επιστολή που απευθύνεται στην Επιτροπή αποστέλλεται εντός δεκαπέντε εργάσιμων ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της επιστολής από την αρμόδια υπηρεσία της Επιτροπής. [...] Εάν η απάντηση δεν μπορεί να αποσταλεί εντός της προαναφερόμενης προθεσμίας, και σε όλες τις περιπτώσεις στις οποίες η απάντηση απαιτεί άλλες σχετικές εργασίες, όπως διυπηρεσιακή διαβούλευση ή μετάφραση, το αρμόδιο μέλος του προσωπικού θα πρέπει να αποστείλει ενδιάμεση απάντηση, αναφέροντας την ημερομηνία έως την οποία ο αποδέκτης μπορεί να αναμένει ότι θα του αποσταλεί απάντηση υπό το πρίσμα αυτής της πρόσθετης εργασίας, λαμβάνοντας υπόψη τον σχετικά επείγοντα χαρακτήρα και την πολυπλοκότητα του θέματος.» Σύμφωνα με το άρθρο 14 του Ευρωπαϊκού Κώδικα Ορθής Διοικητικής Συμπεριφοράς («ECGAB»), «[κ]άθε επιστολή ή καταγγελία προς το θεσμικό όργανο λαμβάνει απόδειξη παραλαβής εντός προθεσμίας δύο εβδομάδων, εκτός εάν μπορεί να αποσταλεί ουσιαστική απάντηση εντός της εν λόγω προθεσμίας.» Επιπλέον, το άρθρο 17 του ECGAB προβλέπει κατ’ ουσίαν ότι οι επιστολές του κοινού θα πρέπει να λαμβάνουν απάντηση εντός εύλογης προθεσμίας, χωρίς καθυστέρηση, και σε κάθε περίπτωση το αργότερο εντός δύο μηνών από την ημερομηνία παραλαβής. Ωστόσο, στην παρούσα υπόθεση, παρά τις προαναφερθείσες διατάξεις, η Επιτροπή αγνόησε πλήρως την επιστολή του καταγγέλλοντος της 12ης Οκτωβρίου 2010 και τις διαδοχικές υπενθυμίσεις του και καθυστέρησε την απάντησή της σε αυτόν κατά πολλούς μήνες.
23. Όσον αφορά την εξήγηση της Επιτροπής για τους λόγους της ανωτέρω καθυστέρησης, ο Διαμεσολαβητής θα μπορούσε να συμφωνήσει ότι η επιστολή του καταγγέλλοντος αφορούσε διάφορα ζητήματα που δεν συνδέονταν και, ως εκ τούτου, απαιτούσε ανατροφοδότηση από διάφορες υπηρεσίες της Επιτροπής.
24. Ωστόσο, κατά την άποψη του Διαμεσολαβητή, αυτό δεν μπορεί να παράσχει έγκυρη αιτιολόγηση για το συνολικό χρονικό διάστημα, δηλαδή περίπου 11 μήνες, το οποίο χρειάστηκε η Επιτροπή για να εκδώσει απάντηση. Τα θεσμικά όργανα θα πρέπει να οργανώνουν τις εργασίες τους κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται το δικαίωμα των πολιτών να λαμβάνουν άμεση απάντηση.
25. Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, ο Διαμεσολαβητής καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο συνολικός χρόνος που χρειάστηκε η Επιτροπή για να απαντήσει ήταν σαφώς υπερβολικός και ότι οι εξηγήσεις της Επιτροπής για τον χρόνο που χρειάστηκε για να απαντήσει δεν μπορούν να θεωρηθούν ικανοποιητικές. Πρόκειται για την πρώτη περίπτωση κακοδιοίκησης. Ωστόσο, δεδομένου ότι η Επιτροπή ζήτησε συγγνώμη για την καθυστέρηση τόσο στην απάντησή της της 15ης Σεπτεμβρίου 2011 προς τον καταγγέλλοντα όσο και στη γνώμη της σχετικά με την παρούσα καταγγελία και δεδομένου ότι ο καταγγέλλων αποδέχθηκε αυτή τη συγγνώμη στις παρατηρήσεις του, ο Διαμεσολαβητής δεν θα προβεί σε επικριτική παρατήρηση σχετικά με το θέμα αυτό.
26. Τέλος, όσον αφορά τη συμπεριφορά της αντιπροσωπείας της Επιτροπής στο Βερολίνο, ο Διαμεσολαβητής δεν έχει λόγο να αμφιβάλλει για τη δήλωση της Επιτροπής ότι η αντιπροσωπεία της δεν έχει ιστορικό παραλαβής της επιστολής της 31ης Μαΐου 2011. Ο καταγγέλλων δεν υπέβαλε κανένα αποδεικτικό στοιχείο ότι η εν λόγω επιστολή παραδόθηκε στην Αντιπροσωπεία. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι περαιτέρω έρευνες σχετικά με το θέμα αυτό δεν θα ήταν χρήσιμες. Από την άλλη πλευρά, ο Διαμεσολαβητής σημειώνει ότι η Αντιπροσωπεία απάντησε στον καταγγέλλοντα ήδη από τις 7 Ιουλίου 2011. Η απάντηση εξετάζει τα ζητήματα που έθεσε ο καταγγέλλων και το πράττει σε έναν τόνο που είναι απολύτως ικανοποιητικός. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να διαπιστωθεί περίπτωση κακοδιοίκησης σχετικά με το θέμα αυτό.
Β. Ισχυρισμός περί διακριτικής και ακατάλληλης μεταχείρισης του καταγγέλλοντος από την Επιτροπή
Επιχειρήματα που υποβλήθηκαν στον Διαμεσολαβητή
27. Στην καταγγελία του και σε περαιτέρω αλληλογραφία, ο καταγγέλλων υποστήριξε ότι το περιεχόμενο της απάντησης της Επιτροπής της 15ης Σεπτεμβρίου 2011 είναι γελοίο, αγενές και εντελώς απαράδεκτο. Δήλωσε ότι δεν γνώριζε κανέναν μεμονωμένο οικονομικό φορέα στην Ευρώπη που θα μπορούσε να αποφύγει μια τέτοια αγενή αλληλογραφία. Επιπλέον, υποστήριξε ότι είχε υποτιμηθεί, υποστεί διακρίσεις και ταπεινωθεί από την Επιτροπή.
28. Στη γνώμη της, η Επιτροπή διαφώνησε με το γεγονός ότι ο καταγγέλλων έτυχε διακριτικής και ακατάλληλης μεταχείρισης. Θεώρησε ότι ο καταγγέλλων δεν έδωσε λεπτομέρειες σχετικά με την εικαζόμενη διάκριση. Κατά την άποψη της Επιτροπής, η επιστολή της 15ης Σεπτεμβρίου 2011, αν και καθυστερημένη, αποτέλεσε κατάλληλη και εύλογη αντίδραση στην επιστολή του καταγγέλλοντος της 12ης Οκτωβρίου 2010.
29. Πράγματι, η απάντηση της Επιτροπής συντάχθηκε με βάση το γεγονός ότι ο καταγγέλλων αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τη θέση της Επιτροπής όσον αφορά τα πέντε σχετικά θέματα. Ωστόσο, τα ερωτήματα που τέθηκαν ήταν πολύ φιλοσοφικά και εξαιρετικά εκτεταμένα. Ως εκ τούτου, η απάντηση σε αυτές δεν θα ήταν δυνατή στο πλαίσιο κανονικής επιστολής.
30. Σύμφωνα με την Επιτροπή, τα πέντε ζητήματα που εξέτασε ο καταγγέλλων και οι ερωτήσεις που έθεσε περιλαμβάνουν συνολικά 18 επιμέρους ερωτήματα. Κατά την άποψη της Επιτροπής, δεν μπορούσε ευλόγως να αναμένεται ότι τα ερωτήματα αυτά θα αποσπούσαν τις ζητούμενες πληροφορίες μέσω ατομικών και λεπτομερών απαντήσεων σε κάθε ζήτημα. Ως εκ τούτου, οι αναφορές στην απάντηση της Επιτροπής στον ιστότοπό της, στα σημεία επαφής για τις σχετικές πολιτικές και σε έναν αριθμό τηλεφώνου για δωρεάν ενημέρωση συνιστούσαν πραγματική και εύλογη αντίδραση έναντι των ερωτήσεων.
31. Επιπλέον, η Επιτροπή υποστήριξε ότι οι ερωτήσεις του καταγγέλλοντος ήταν εν μέρει ρητορικές και δεν ήταν σε θέση να απαντήσουν. Η Επιτροπή επισήμανε το γεγονός ότι των ερωτήσεων προηγούνταν συστηματικά, ακολουθούσαν ή διασταυρώνονταν με μακροσκελείς επικουρικές δηλώσεις της άποψης του καταγγέλλοντος σχετικά με τα διάφορα σχετικά σημεία. Η μεταγενέστερη αλληλογραφία του επιβεβαιώνει την άποψη ότι η επιστολή του προς την Επιτροπή είχε ως κίνητρο την απογοήτευση και περιείχε κυρίως τις δικές του κατηγορίες ή επικρίσεις και όχι ερωτήσεις προς την Επιτροπή.
32. Αναφερόμενη στον ισχυρισμό του καταγγέλλοντος, ότι δηλαδή η καταγγελία στον Διαμεσολαβητή δεν αποσκοπούσε στη λήψη απαντήσεων στα ερωτήματα που τέθηκαν στην επιστολή της 12ης Οκτωβρίου 2010, η Επιτροπή έκρινε περαιτέρω ότι η επιστολή του καταγγέλλοντος προς την Επιτροπή δεν αποσκοπούσε σοβαρά στη λήψη απαντήσεων στα ρητορικά ερωτήματα που έθεσε.
33. Στις παρατηρήσεις του, ο καταγγέλλων αμφισβήτησε την άποψη της Επιτροπής ότι οι ερωτήσεις του ήταν καθ' οιονδήποτε τρόπο φιλοσοφικές ή ρητορικές. Όσον αφορά την απάντηση της Επιτροπής, επισήμανε ότι η Επιτροπή περίμενε σχεδόν ένα έτος για να δει αν θα επικοινωνούσε εκ νέου μαζί της και στη συνέχεια του απέστειλε απάντηση που περιείχε μόνο τρεις προτάσεις. Επιπλέον, δήλωσε ότι ήταν αδύνατο να βρεθούν οι ακριβείς απαντήσεις στις ερωτήσεις του στο διαδίκτυο. Αντί να κατευθύνει τον καταγγέλλοντα αλλού, η Επιτροπή θα μπορούσε να του ζητήσει να κρατήσει τις ερωτήσεις του σύντομες ή να του δώσει οδηγίες. Ο καταγγέλλων επιβεβαίωσε ότι θα επιθυμούσε να συμμετάσχει ενεργά στην ανάπτυξη της ΕΕ, εάν η Επιτροπή δεν του στερούσε αυτή τη δυνατότητα.
34. Ο καταγγέλλων υποστήριξε επίσης ότι το περιεχόμενο της απάντησης της Επιτροπής προς αυτόν ήταν ακατάλληλο και εισήγαγε διακρίσεις. Υποστήριξε ότι επιθυμεί να λάβει απάντηση στις πέντε ερωτήσεις του [2], τις οποίες δεν έχει λάβει ακόμη.
Η αξιολόγηση του Διαμεσολαβητή
35. Όσον αφορά τον ισχυρισμό περί διάκρισης, ο Διαμεσολαβητής συμφωνεί με την Επιτροπή ότι είναι εντελώς αβάσιμος και, ως εκ τούτου, αβάσιμος.
36. Επιπλέον, ο Διαμεσολαβητής συμφωνεί με την Επιτροπή ότι από τη διατύπωση της επιστολής της 12ης Οκτωβρίου 2010 προκύπτει ότι ο καταγγέλλων επιθυμούσε να εκφράσει τις επικριτικές απόψεις του σχετικά με τα πέντε θέματα που αφορούν την ΕΕ. Ο Διαμεσολαβητής συμμερίζεται επίσης την άποψη της Επιτροπής ότι οι ερωτήσεις του καταγγέλλοντος ήταν σε κάποιο βαθμό «ρητορικές» ή διατύπωναν τις δικές του επικριτικές απόψεις ή κατηγορίες. Από την άλλη πλευρά, ενώ μπορεί να μην έχουν δανείσει τον εαυτό τους σε μια απλή, απλή απάντηση, ο Διαμεσολαβητής συμμερίζεται την άποψη του καταγγέλλοντος ότι δεν ήταν «φιλοσοφικοί». Ο Διαμεσολαβητής κατανοεί επίσης ότι, εκφράζοντας κριτική, ο καταγγέλλων σκόπευε να συμμετάσχει ενεργά στην ανάπτυξη του ευρωπαϊκού σχεδίου και επιθυμούσε να λάβει σχετικές πληροφορίες για τα σχετικά ζητήματα.
37. Λαμβανομένης υπόψη της φύσεως των υποβληθέντων ερωτημάτων, ήτοι του γεγονότος ότι: i) κάλυπταν διάφορους τομείς· ii) έθιξε περίπλοκα και ενδεχομένως ευαίσθητα ζητήματα πολιτικού, οικονομικού, διπλωματικού ή ιστορικού χαρακτήρα· και iii) διατυπώθηκαν κατά τρόπο που εξέφραζε τη θέση του καταγγέλλοντος σχετικά με τα εν λόγω ζητήματα, ο Διαμεσολαβητής κατανοεί την ανησυχία της Επιτροπής όσον αφορά τη διατύπωση απάντησης. Ωστόσο, σύμφωνα με το δικαίωμα στη χρηστή διοίκηση, ακόμη και αυτού του είδους οι επιστολές θα πρέπει να τυγχάνουν κατάλληλης μεταχείρισης.
38. Κατά την άποψη του Διαμεσολαβητή, το περιεχόμενο της απάντησης της Επιτροπής της 15ης Σεπτεμβρίου 2011 δεν μπορεί να περιγραφεί ως καθ’ οιονδήποτε τρόπο προσβλητικό, απρεπές ή ακατάλληλο. Πράγματι, δεδομένης της φύσης των παρατηρήσεων και των ερωτήσεων του καταγγέλλοντος, ο Διαμεσολαβητής είναι της γνώμης ότι η Επιτροπή ήταν καταρχήν ελεύθερη να κατευθύνει τον καταγγέλλοντα στην υπηρεσία Europe Direct, αποστολή της οποίας είναι ακριβώς να παρέχει στους ευρωπαίους πολίτες πληροφορίες σχετικά με την ΕΕ και τις πολιτικές της. Ωστόσο, η Επιτροπή δεν ήταν ελεύθερη να αποστείλει τυποποιημένη απάντηση μετά από 11 μήνες πλήρους διοικητικής σιωπής.
39. Ο Διαμεσολαβητής είναι της άποψης ότι, από τη στιγμή που η Επιτροπή καθυστέρησε σημαντικά την απάντησή της στον καταγγέλλοντα, θα έπρεπε τουλάχιστον να είχε εξετάσει στην εν λόγω απάντηση τα ζητήματα που έθεσε ο καταγγέλλων, αντί να τον παραπέμψει στο Europe Direct.
40. Ο Διαμεσολαβητής κρίνει σκόπιμο να εξηγήσει ότι αυτό δεν σημαίνει ότι η Επιτροπή θα έπρεπε να είχε δώσει εξαντλητική ουσιαστική απάντηση σε όλες τις ερωτήσεις που έθεσε ο καταγγέλλων. Ο Διαμεσολαβητής συμφωνεί ότι αυτό δεν θα ήταν ούτε πρακτικά εφικτό ούτε σκόπιμο, δεδομένης της φύσης των ερωτήσεων και των παρατηρήσεων που υπέβαλε ο καταγγέλλων στην αρχική του επιστολή. Ωστόσο, η Επιτροπή θα μπορούσε και θα έπρεπε να είχε αναπτύξει περαιτέρω την απάντησή της στο μέτρο του ευλόγως δυνατού, με σκοπό να παράσχει στον καταγγέλλοντα με ευγενικό τρόπο αντικειμενικές πληροφορίες σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση των πέντε σχετικών ζητημάτων και τη θέση του επ’ αυτών. Εάν τα ζητήματα αυτά εξακολουθούσαν να είναι ρευστά ή εάν η Επιτροπή δεν είχε σταθερή θέση για κανένα από τα εν λόγω ζητήματα, θα μπορούσε να είχε ενημερώσει σχετικά τον καταγγέλλοντα.
41. Στο πλαίσιο αυτό, ο Διαμεσολαβητής σημειώνει ότι, ενώ ο καταγγέλλων εξέφρασε κριτική όσον αφορά τα πέντε σχετικά ζητήματα, εξέφρασε επίσης ενδιαφέρον για τις υποθέσεις της ΕΕ. Ως εκ τούτου, ήταν σημαντικό να του δοθεί επαρκής απάντηση. Πράγματι, σε καταστάσεις παρόμοιες με εκείνη της παρούσας καταγγελίας μπορεί να κερδηθεί ή να χαθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών.
42. Με βάση τα ανωτέρω, ο Διαμεσολαβητής προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον καταγγέλλοντα για να συζητήσει τη δυνατότητα φιλικής επίλυσης της καταγγελίας του [3]. Ωστόσο, η επιστολή του Διαμεσολαβητή επεστράφη ως μη παραδοτέα και δεν υπήρχε άλλος τρόπος επικοινωνίας μαζί του. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν δικαιολογούνται περαιτέρω έρευνες στην καταγγελία.
Γ. Συμπεράσματα
Με βάση την έρευνά του σχετικά με την εν λόγω καταγγελία, ο Διαμεσολαβητής την περατώνει με το ακόλουθο πόρισμα:
Δεν δικαιολογούνται περαιτέρω έρευνες.
Ο καταγγέλλων και η Επιτροπή θα ενημερωθούν για την απόφαση αυτή.
Π. Νικηφόρος Διαμαντούρος
Στρασβούργο, 23 Ιουλίου 2013
[1] Η επιστολή εστάλη με απλό ταχυδρομείο, καθώς οι υπηρεσίες του Διαμεσολαβητή δεν διέθεταν άλλα μέσα επικοινωνίας με τον καταγγέλλοντα.
[2] Ο καταγγέλλων υπέβαλε συντομότερη έκδοση των ερωτήσεών του, η οποία μπορεί να μεταφραστεί ως εξής:
1. Ποιοι είναι οι πραγματικοί λόγοι για τους οποίους η Τουρκία δεν έχει γίνει δεκτή, μέχρι σήμερα, στην ΕΕ ως κράτος μέλος;
2. Ποιοι είναι οι πραγματικοί λόγοι για την αναστολή, μέχρι σήμερα, των αρχικών διαπραγματεύσεων σχετικά με την ένταξη της Ουκρανίας και της Γεωργίας στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ;
3. Γιατί, ως συνταξιούχος με ανεπαρκή οικονομικά μέσα, πρέπει να υποστώ κρατήσεις από τη σύνταξή μου για να πληρώσω τα λάθη των Ευρωπαίων πολιτικών, τραπεζιτών και κερδοσκόπων, προκειμένου να εξασφαλίσω τα χρέη τους;
4. Ποιοι είναι οι λόγοι για την απουσία ζώνης ελεύθερης κυκλοφορίας μεταξύ της ΕΕ και της Ρωσίας, απουσία που καθιστά αδύνατη την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης;
5. Ποιοι είναι οι λόγοι για την απουσία ενός τηλεοπτικού προγράμματος της ΕΕ που θα μεταδιδόταν σε όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες, σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, 24 ώρες το 24ωρο, τόσο για τους νέους όσο και για τους ηλικιωμένους;
[3] Το άρθρο 3.5 του Καταστατικού έχει ως εξής: «Στο μέτρο του δυνατού, ο Διαμεσολαβητής αναζητεί λύση με το οικείο θεσμικό όργανο ή οργανισμό για την εξάλειψη της περίπτωσης κακοδιοίκησης και την ικανοποίηση της καταγγελίας.»