ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ

1. Η καταγγελία αφορά τον χειρισμό από την OLAF μιας υπόθεσης που αφορά εικαζόμενες παρατυπίες και απάτη, την οποία ο καταγγέλλων έθεσε υπόψη της τον Νοέμβριο του 2004. Οι ισχυρισμοί στην ανωτέρω υπόθεση αφορούσαν ένα έργο που χρηματοδοτήθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το οποίο αποσκοπούσε στην ευαισθητοποίηση των μη κυβερνητικών οργανώσεων των δώδεκα υποψήφιων χωρών σχετικά με τις περιβαλλοντικές πολιτικές της ΕΕ. Βάσει των πληροφοριών που παρασχέθηκαν από τον καταγγέλλοντα, η OLAF αποφάσισε να κινήσει έρευνα επί του θέματος και διενήργησε δύο επιτόπιες έρευνες. Στις αρχές του 2007, η OLAF απέστειλε επιστολή στον καταγγέλλοντα ενημερώνοντάς τον ότι, δεδομένου ότι οι ισχυρισμοί του δεν μπορούσαν να τεκμηριωθούν, η εκτελεστική επιτροπή της συνέστησε την περάτωση της υπόθεσης.

ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ

2. Στην καταγγελία του προς τον Διαμεσολαβητή της 13ης Μαρτίου 2007, ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι η OLAF δεν τον ενημέρωσε δεόντως για το αποτέλεσμα της έρευνάς της σχετικά με την υπόθεση που είχε θέσει υπόψη της. Επιπλέον, ζήτησε από την OLAF να του διαβιβάσει την τελική έκθεση σχετικά με την υπόθεση.

Η ΕΡΩΤΗΣΗ

3. Η OLAF υπέβαλε γνωμοδότηση σχετικά με την έρευνα του Διαμεσολαβητή (στα αγγλικά) στις 24 Ιουλίου 2007 και υπέβαλε γερμανική μετάφραση στις 8 Αυγούστου 2007. Η γνώμη της OLAF διαβιβάστηκε στον καταγγέλλοντα για να υποβάλει τις παρατηρήσεις του. Απέφευγε να κάνει οποιαδήποτε.

ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΗ

Α. Εικαζόμενη παράλειψη ορθής ενημέρωσης του καταγγέλλοντος σχετικά με το αποτέλεσμα της έρευνας της OLAF στην υπόθεση που έθεσε υπόψη του και σχετικός ισχυρισμός

Επιχειρήματα που υποβλήθηκαν στον Διαμεσολαβητή

4. Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι η OLAF δεν τον ενημέρωσε δεόντως για το αποτέλεσμα της έρευνάς της σχετικά με την υπόθεση που είχε θέσει υπόψη της. Προς στήριξη αυτού του ισχυρισμού, δήλωσε ότι, αρχικά, οι ερευνητές ήταν πεπεισμένοι ότι υπήρχε πραγματική υπόθεση. Ωστόσο, σε μεταγενέστερο στάδιο, άλλαξαν ξαφνικά την άποψή τους και έκλεισαν την έρευνα. Ο καταγγέλλων δήλωσε επίσης ότι η επιστολή της OLAF με την οποία τον ενημέρωνε για τη σύσταση της εκτελεστικής επιτροπής της να θέσει την υπόθεση στο αρχείο δεν ήταν ούτε χρονολογημένη ούτε υπογεγραμμένη. Προσέθεσε ότι, μολονότι οι ανακριτές υποσχέθηκαν να του αποστείλουν λεπτομερή έκθεση σχετικά με την υπόθεση, η OLAF τον ενημέρωσε αργότερα τηλεφωνικώς ότι δεν είχε δικαίωμα να λάβει τέτοια έκθεση και αρνήθηκε ότι του το είχε υποσχεθεί. Κατά συνέπεια, ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι η OLAF θα έπρεπε να του αποστείλει την τελική έκθεση σχετικά με την υπόθεση.

5. Στη γνωμοδότησή της, η OLAF εξήγησε ότι, βάσει των πληροφοριών που συγκεντρώθηκαν κατά τη διάρκεια της έρευνάς της, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρχαν αποδεικτικά στοιχεία για σοβαρές παρατυπίες ή απάτη στην παρούσα υπόθεση. Για τον λόγο αυτό, ενημέρωσε τον καταγγέλλοντα με επιστολή ότι η έρευνα είχε ολοκληρωθεί και ότι η εκτελεστική επιτροπή της είχε συστήσει την περάτωση της υπόθεσης χωρίς περαιτέρω ενέργειες. Η OLAF υπογράμμισε ότι η επιστολή υπογράφηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2007 και της παρέσχε αντίγραφο.

6. Η OLAF εξήγησε περαιτέρω ότι δεν υπάρχει νομική βάση για την παροχή σε πληροφοριοδότη προνομιακής πρόσβασης στους φακέλους των υποθέσεών της. Όπως κάθε άλλος πολίτης, ο πληροφοριοδότης μπορεί να ζητήσει πρόσβαση μόνο βάσει του κανονισμού 1049/2001 (1). Επιπλέον, το υποκείμενο των δεδομένων μπορεί να ζητήσει πρόσβαση στα προσωπικά του δεδομένα, σύμφωνα με το άρθρο 13 στοιχείο γ) του κανονισμού 45/2001 (2). Μολονότι ο καταγγέλλων δεν υπέβαλε ποτέ επίσημο γραπτό αίτημα πρόσβασης βάσει κανενός από τους ανωτέρω κανονισμούς, η OLAF δήλωσε ότι ήταν πρόθυμη να αντιμετωπίσει την αξίωσή του με τον ίδιο τρόπο που θα αντιμετώπιζε τις αιτήσεις πρόσβασης που υποβλήθηκαν βάσει των εν λόγω κανονισμών. Ως εκ τούτου, σύμφωνα με τον κανονισμό 1049/2001, η OLAF γνωστοποίησε εν μέρει την τελική έκθεση για την υπόθεση, αντίγραφο της οποίας επισύναψε στη γνωμοδότησή της αφού αφαίρεσε ορισμένες πληροφορίες (3).

7. Δεδομένου ότι η τελική έκθεση της υπόθεσης περιείχε επίσης τα προσωπικά δεδομένα του καταγγέλλοντος, η OLAF επισύναψε περαιτέρω ένα δεύτερο αντίγραφο της έκθεσης, σύμφωνα με το άρθρο 13 στοιχείο γ) του κανονισμού 45/2001. Σε αυτό το δεύτερο αντίγραφο, το οποίο επρόκειτο να διαβιβαστεί μόνο στον καταγγέλλοντα, τα προσωπικά του δεδομένα δεν αφαιρέθηκαν.

Η αξιολόγηση του Διαμεσολαβητή

8. Πρώτον, από το αντίγραφο της επιστολής που προσκόμισε η OLAF και με την οποία ενημερώθηκε ο καταγγέλλων για τη σύσταση της εκτελεστικής επιτροπής της να θέσει την υπόθεση στο αρχείο προκύπτει ότι η επιστολή είχε πράγματι ημερομηνία 27 Φεβρουαρίου 2007 και είχε υπογραφεί. Επομένως, η αντίθετη δήλωση του καταγγέλλοντος, προς στήριξη του ισχυρισμού του, δεν αποδεικνύεται.

9. Δεύτερον, ο Διαμεσολαβητής εκφράζει την ικανοποίησή του για την εποικοδομητική και συνεργατική απάντηση της OLAF στην παρούσα έρευνα.

Όπως επισήμανε η OLAF, δεν υπάρχει νομική βάση για την παροχή σε έναν πληροφοριοδότη προνομιακής πρόσβασης στους φακέλους των υποθέσεών του. Επιπλέον, δεν υπάρχουν στοιχεία στον φάκελο σχετικά με την παρούσα καταγγελία που να αποδεικνύουν ότι ο καταγγέλλων υπέβαλε στην OLAF επίσημο γραπτό αίτημα για την τελική έκθεση της υπόθεσης. Ούτε υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η OLAF υποσχέθηκε να του αποστείλει μια τέτοια έκθεση. Παρά ταύτα, ο Διαμεσολαβητής σημειώνει με ικανοποίηση τον προορατικό τρόπο με τον οποίο η OLAF αντιμετώπισε τον ισχυρισμό του καταγγέλλοντος κατά τη διάρκεια της παρούσας έρευνας. Ειδικότερα, σημειώνει ότι η OLAF προέβη σε αξιολόγηση σαν ο καταγγέλλων να είχε υποβάλει επίσημα αιτήματα, τόσο βάσει του κανονισμού 1049/2001 όσο και βάσει του κανονισμού 45/2001.

10. Με την παροχή του πρώτου αντιγράφου που επισυνάπτεται στη γνωμοδότησή της, η OLAF χορήγησε στον καταγγέλλοντα μερική πρόσβαση του κοινού στην τελική έκθεση της υπόθεσης, βάσει του κανονισμού 1049/2001. Επιπλέον, παρέχοντας το δεύτερο αντίγραφο που επισυνάπτεται στη γνωμοδότησή της, η OLAF χορήγησε στον καταγγέλλοντα μερική ιδιωτική πρόσβαση στην τελική έκθεση της υπόθεσης, σύμφωνα με τον κανονισμό 45/2001.

11. Για όλους τους ανωτέρω λόγους, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι η επιστολή της OLAF της 27ης Φεβρουαρίου 2007 αποτελούσε κατάλληλο τρόπο για να ενημερωθεί ο καταγγέλλων ότι η εκτελεστική επιτροπή της είχε συστήσει την περάτωση της υπόθεσης. Παρέχοντας τις δύο εκδοχές της τελικής έκθεσης της υπόθεσης στον καταγγέλλοντα κατά τη διάρκεια της παρούσας έρευνας, η OLAF εξέτασε δεόντως τον ισχυρισμό του.

12. Ο Διαμεσολαβητής διαβίβασε στον καταγγέλλοντα τη γνώμη της OLAF μαζί με όλα τα παραρτήματα και τον κάλεσε να υποβάλει παρατηρήσεις. Ωστόσο, ο καταγγέλλων δεν έκανε χρήση αυτής της δυνατότητας. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής δεν είναι σε θέση να αξιολογήσει κατά πόσον το ανωτέρω αποτέλεσμα ικανοποίησε τον καταγγέλλοντα. Υπό τις συνθήκες αυτές, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι δεν δικαιολογούνται περαιτέρω έρευνες.

Β. Συμπεράσματα

Βάσει της έρευνάς του σχετικά με την εν λόγω καταγγελία, ο Διαμεσολαβητής καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν δικαιολογούνται περαιτέρω έρευνες.

Ο καταγγέλλων και η OLAF θα ενημερωθούν για την απόφαση αυτή.

Π. Νικηφόρος ΔΙΑΜΑΝΔΟΥΡΟΣ

Στρασβούργο, 20 Νοεμβρίου 2008

(1) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001, L 145, σ. 43).

(2) Κανονισμός (ΕΚ) 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ 2001, L 8, σ. 1).

Σύμφωνα με το άρθρο 13 στοιχείο γ), «[τ]ο υποκείμενο των δεδομένων έχει το δικαίωμα να λαμβάνει, χωρίς περιορισμούς, ανά πάσα στιγμή εντός τριών μηνών από την παραλαβή του αιτήματος και δωρεάν από τον υπεύθυνο επεξεργασίας (…) ανακοίνωση σε κατανοητή μορφή των δεδομένων που υποβάλλονται σε επεξεργασία και κάθε διαθέσιμης πληροφορίας σχετικά με την προέλευσή τους (…)».

(3) Η OLAF διευκρίνισε ότι τμήματα της έκθεσης καλύπτονται από δύο από τις εξαιρέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 4 του κανονισμού 1049/2001 και, ως εκ τούτου, δεν μπορούν να δημοσιοποιηθούν. Τα στοιχεία αυτά παρατίθενται κατωτέρω:

1. Η προστασία της ιδιωτικής ζωής και της ακεραιότητας του ατόμου σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία σχετικά με την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα [άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο β)]: Βάσει αυτής της εξαίρεσης, η OLAF απέκλεισε όλες τις πληροφορίες που αναφέρονται άμεσα ή έμμεσα σε οποιοδήποτε πρόσωπο του οποίου τα συμφέροντα ενδέχεται να διακυβεύονται. Δεδομένου ότι η εν λόγω γνωστοποίηση βάσει του κανονισμού 1049/2001 έγινε στο ευρύ κοινό και όχι μόνο στον καταγγέλλοντα, η εξαίρεση αυτή κάλυπτε επίσης τα δικά του δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα.
2. Η προστασία των εμπορικών συμφερόντων φυσικού ή νομικού προσώπου (άρθρο 4 παράγραφος 2 πρώτη περίπτωση): Βάσει αυτής της εξαίρεσης, η OLAF απέκλεισε όλες τις πληροφορίες που θα μπορούσαν να υπονομεύσουν τα εμπορικά συμφέροντα των νομικών οντοτήτων που αναφέρονται στην έκθεση.