Στρασβούργο, 20 Δεκεμβρίου 2006

Αξιότιμε κ. S.,

Στις 11 Φεβρουαρίου 2006, υποβάλατε καταγγελία στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή χειρίστηκε αίτημα παροχής πληροφοριών, το οποίο υποβλήθηκε τηλεφωνικά. Με μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 16ης και 17ης Μαρτίου 2006, υποβάλατε περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με την καταγγελία σας.

Στις 31 Μαρτίου 2006, διαβίβασα την καταγγελία στον Πρόεδρο της Επιτροπής. Μετά από κάποια καθυστέρηση, για την οποία ενημερωθήκατε με ηλεκτρονικό μήνυμα της 20ής Ιουλίου 2006, η Επιτροπή απέστειλε τη γνώμη της στα σουηδικά στις 21 Αυγούστου 2006. Σας την διαβίβασα με πρόσκληση να διατυπώσετε τις παρατηρήσεις σας, εφόσον το επιθυμείτε, έως τις 31 Οκτωβρίου 2006. Δεν ελήφθησαν παρατηρήσεις από εσάς.

Σας γράφω τώρα για να σας ενημερώσω για τα αποτελέσματα των ερευνών που έχουν γίνει.

Η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα, τα σχετικά πραγματικά περιστατικά είναι, συνοπτικά, τα ακόλουθα:

Στις 6 Φεβρουαρίου 2006, τηλεφώνησε στην Επιτροπή για να ρωτήσει αν η Επιτροπή ή το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είχαν υποχρεώσεις ή δυνατότητες να εκφράσουν την υποστήριξή τους προς τη Δανία όσον αφορά τη διαφωνία της με ορισμένες μουσουλμανικές χώρες. Το τηλεφώνημα έγινε στον αριθμό +3222991111 και, απ' όσο θυμάται, έγινε λίγο μετά το μεσημέρι. Το πρόσωπο της Επιτροπής που απάντησε στο τηλεφώνημά του δεν ανέφερε το όνομά της, αλλά εξήγησε ότι η ερώτηση ήταν υπερβολικά περίπλοκη για να απαντήσει. Προτείνει να τηλεφωνήσει απευθείας στον κ. Solana και να του δώσει τον ακόλουθο αριθμό τηλεφώνου για να το πράξει: +3222856111. Σε αυτόν τον αριθμό, απάντησε ένας άνδρας. Ωστόσο, το πρόσωπο που απάντησε δεν ανέφερε ούτε το όνομά του. Ο καταγγέλλων ζήτησε τον κ. Solana και παραδόθηκε σε μια γυναίκα γραμματέα που δεν ανέφερε το όνομά της και η οποία του είπε ότι δεν μπορούσε να μιλήσει με τον κ. Solana. Η γραμματέας είπε ότι η ερώτηση δεν ήταν εύκολο να απαντηθεί και τον έστειλε στο πρόσωπο που είναι υπεύθυνο για τις επαφές με τον Τύπο. Ούτε αυτός μπορούσε να απαντήσει στην ερώτηση.

Την επόμενη ημέρα, επικοινώνησε με την Αντιπροσωπεία της Επιτροπής στη Στοκχόλμη και μίλησε με τον δικηγόρο Eurojus, ο οποίος δήλωσε το όνομά του. Ο δικηγόρος απάντησε με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, το οποίο, μολονότι περιείχε ενδιαφέρουσες πληροφορίες σχετικά με την κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν απάντησε στην ερώτησή του. Ωστόσο, ο δικηγόρος ήταν τουλάχιστον χρήσιμος και έδειξε πραγματικό ενδιαφέρον να προσπαθήσει να βοηθήσει.

Ως εκ τούτου, το ερώτημα παρέμεινε αναπάντητο και ο καταγγέλλων ήταν δυσαρεστημένος με τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκε όταν επικοινώνησε με τις Βρυξέλλες. Κανείς δεν έδειξε ενδιαφέρον να απαντήσει στην ερώτησή του ή να τον παραπέμψει σε κάποιον που θα μπορούσε να απαντήσει. Το γεγονός ότι κανένα από τα πρόσωπα στα οποία είχε μιλήσει δεν ενδιαφερόταν να δηλώσει το όνομά του έκανε τα πράγματα ακόμη πιο περίπλοκα.

Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι, κατά την εξέταση του αιτήματός του για παροχή πληροφοριών που υποβλήθηκε τηλεφωνικώς στις 6 Φεβρουαρίου 2006, η Επιτροπή δεν ενήργησε σύμφωνα με την πολιτική της για μεγαλύτερη διαφάνεια και φιλικότητα προς τους πολίτες(1).

Η ΕΡΩΤΗΣΗ

Η γνώμη της Επιτροπής

Στη γνωμοδότησή της, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διατύπωσε συνοπτικά τις ακόλουθες παρατηρήσεις:

Τον Ιανουάριο-Φεβρουάριο του 2006, η δημοσίευση των γελοιογραφιών που απεικονίζουν τον Μωάμεθ, τον προφήτη του Ισλάμ, προκάλεσε μια σειρά αντιδράσεων τόσο στην Ευρώπη όσο και στον αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο. Οι υπηρεσίες της Γενικής Διεύθυνσης Εξωτερικών Σχέσεων της Επιτροπής, οι οποίες αντιμετώπιζαν τότε την κρίση των γελοιογραφιών, δεν υπενθυμίζουν ότι έλαβαν καμία ανακοίνωση από τον καταγγέλλοντα με την οποία να ζητούνται πληροφορίες σχετικά με το θέμα.

Από την καταγγελία στον Διαμεσολαβητή προκύπτει ότι ο καταγγέλλων επικοινώνησε με γενικό αριθμό τηλεφώνου της Επιτροπής και ότι, δυστυχώς, δεν ανακατευθύνθηκε στις αρμόδιες υπηρεσίες.

Κατά τη διάρκεια της εν λόγω περιόδου, καταβλήθηκε η μέγιστη δυνατή προσπάθεια να τηρηθούν προσεκτικά όλοι οι κανόνες διαφάνειας και να χρησιμοποιηθούν όλα τα μέσα επικοινωνίας (τηλέφωνο, ταχυδρομείο, δηλώσεις, ιστότοπος) για την επίτευξη αυτού του στόχου. Στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης, οι υπηρεσίες της Επιτροπής είναι πεπεισμένες ότι ο καταγγέλλων δεν ήρθε σε επαφή με τις αρμόδιες υπηρεσίες.

Όσον αφορά το ουσιαστικό ερώτημα του καταγγέλλοντος σχετικά με την υποχρέωση ή τη δυνατότητα της Επιτροπής να εκφράσει την υποστήριξή της προς τη Δανία, ο Πρόεδρος της Επιτροπής, κ. Barroso, προέβη σε δήλωση στις 15 Φεβρουαρίου 2006, αναφέροντας ότι: «(...) Μίλησα με τον Πρωθυπουργό της Δανίας και εξέφρασα την αλληλεγγύη της Επιτροπής. Θέλω σήμερα εδώ να εκφράσω την αλληλεγγύη μου και στον λαό της Δανίας· έναν λαό που δικαίως χαίρει της φήμης ότι είναι από τους πιο ανοικτούς και ανεκτικούς όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και στον κόσμο (...).»

Είναι επομένως σαφές ότι στις 6 Φεβρουαρίου 2006 ο καταγγέλλων δεν επικοινώνησε με τις αρμόδιες υπηρεσίες της Επιτροπής και η Επιτροπή εκφράζει τη λύπη της για το γεγονός ότι η τηλεφωνική κλήση του καταγγέλλοντος δεν ανακατευθύνθηκε δεόντως στην αρμόδια μονάδα. Εάν η τηλεφωνική του κλήση είχε ανακατευθυνθεί σωστά, θα είχε λάβει πλήρη απάντηση σχετικά με τις απόψεις και τις προτάσεις της Επιτροπής όσον αφορά την κρίση.

Παρατηρήσεις του καταγγέλλοντος

Ο καταγγέλλων κλήθηκε να υποβάλει παρατηρήσεις σχετικά με τη γνώμη της Επιτροπής. Δεν ελήφθησαν παρατηρήσεις από τον καταγγέλλοντα.

Η ΑΠΟΦΑΣΗ

1 Ο χειρισμός από την Επιτροπή του αιτήματος παροχής πληροφοριών του καταγγέλλοντος

1.1 Η καταγγελία αφορά τον τρόπο με τον οποίο η Επιτροπή χειρίστηκε το αίτημα του καταγγέλλοντος για παροχή πληροφοριών, το οποίο υποβλήθηκε τηλεφωνικά. Σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα, τηλεφώνησε στην Επιτροπή στις 6 Φεβρουαρίου 2006 για να ρωτήσει αν η Επιτροπή ή το Συμβούλιο είχαν υποχρεώσεις ή δυνατότητες να εκφράσουν την υποστήριξή τους προς τη Δανία όσον αφορά τη διαφωνία της με ορισμένες μουσουλμανικές χώρες. Το τηλεφώνημα έγινε στον αριθμό +3222991111 και, απ' όσο θυμάται, έγινε λίγο μετά το μεσημέρι. Το πρόσωπο της Επιτροπής που απάντησε στο τηλεφώνημά του δεν ανέφερε το όνομά της, αλλά εξήγησε ότι η ερώτηση ήταν υπερβολικά περίπλοκη για να απαντήσει. Προτείνει να τηλεφωνήσει απευθείας στον κ. Solana και να του δώσει έναν αριθμό τηλεφώνου για να το πράξει. Ωστόσο, κανείς στο Συμβούλιο δεν μπορούσε να απαντήσει στην ερώτησή του. Ως εκ τούτου, το ερώτημα παρέμεινε αναπάντητο και ο καταγγέλλων ήταν δυσαρεστημένος με τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκε όταν επικοινώνησε με τις Βρυξέλλες. Σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα, κανείς δεν εκδήλωσε ενδιαφέρον να απαντήσει στην ερώτησή του ούτε τον παρέπεμψε σε κάποιον που θα μπορούσε να απαντήσει. Ο καταγγέλλων πρόσθεσε ότι το γεγονός ότι κανένα από τα πρόσωπα που του μίλησαν στο τηλέφωνο δεν φρόντισε να δηλώσει το όνομά του έκανε τα πράγματα ακόμη πιο περίπλοκα. Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι, κατά την εξέταση του αιτήματός του για παροχή πληροφοριών που υποβλήθηκε τηλεφωνικώς στις 6 Φεβρουαρίου 2006, η Επιτροπή δεν ενήργησε σύμφωνα με την πολιτική της για μεγαλύτερη διαφάνεια και φιλικότητα προς τους πολίτες(2).

1.2 Η Επιτροπή υπενθύμισε ότι την περίοδο Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 2006, η δημοσίευση των γελοιογραφιών που απεικονίζουν τον Μωάμεθ, τον προφήτη του Ισλάμ, προκάλεσε μια σειρά αντιδράσεων τόσο στην Ευρώπη όσο και στον αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο. Ωστόσο, οι υπηρεσίες της Γενικής Διεύθυνσης Εξωτερικών Σχέσεων της Επιτροπής, οι οποίες αντιμετώπιζαν τότε την κρίση των γελοιογραφιών, δεν υπενθυμίζουν ότι έλαβαν καμία ανακοίνωση από τον καταγγέλλοντα με την οποία να ζητούνται πληροφορίες σχετικά με το θέμα. Από την καταγγελία στον Διαμεσολαβητή προκύπτει ότι ο καταγγέλλων επικοινώνησε με γενικό αριθμό τηλεφώνου της Επιτροπής και ότι, δυστυχώς, δεν ανακατευθύνθηκε στις αρμόδιες υπηρεσίες. Η Επιτροπή εκφράζει τη λύπη της για το γεγονός ότι η τηλεφωνική κλήση του καταγγέλλοντος δεν ανακατευθύνθηκε δεόντως στην αρμόδια μονάδα. Εάν η τηλεφωνική του κλήση είχε ανακατευθυνθεί σωστά, θα είχε λάβει πλήρη απάντηση σχετικά με τις απόψεις και τις προτάσεις της Επιτροπής όσον αφορά την κρίση.

1.3 Όσον αφορά το ουσιαστικό ερώτημα του καταγγέλλοντος, η Επιτροπή εξήγησε ότι ο Πρόεδρός της, κ. Barroso, προέβη σε δήλωση στις 15 Φεβρουαρίου 2006, αναφέροντας ότι: «(...) Μίλησα με τον Πρωθυπουργό της Δανίας και εξέφρασα την αλληλεγγύη της Επιτροπής. Θέλω σήμερα εδώ να εκφράσω την αλληλεγγύη μου και στον λαό της Δανίας· έναν λαό που δικαίως χαίρει της φήμης ότι είναι από τους πιο ανοικτούς και ανεκτικούς όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και στον κόσμο (...)».

1.4 Ο Διαμεσολαβητής σημειώνει ότι το άρθρο 12 παράγραφος 1 του Ευρωπαϊκού Κώδικα Ορθής Διοικητικής Συμπεριφοράς(3) («ο Κώδικας») ορίζει ότι «[ο] υπάλληλος πρέπει να είναι υπηρεσιακός, ορθός, ευγενικός και προσιτός στις σχέσεις με το κοινό. Όταν απαντά στην αλληλογραφία, τις τηλεφωνικές κλήσεις και τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, ο υπάλληλος προσπαθεί να είναι όσο το δυνατόν πιο εξυπηρετικός και απαντά όσο το δυνατόν πληρέστερα και ακριβέστερα στις ερωτήσεις που τίθενται.» Το άρθρο 12 παράγραφος 2 του κώδικα ορίζει περαιτέρω ότι «[ε]άν ο υπάλληλος δεν είναι υπεύθυνος για το σχετικό θέμα, κατευθύνει τον πολίτη στον κατάλληλο υπάλληλο».

1.5 Εν προκειμένω, δεν αμφισβητείται ότι, όταν ο καταγγέλλων επικοινώνησε τηλεφωνικώς με την Επιτροπή στις 6 Φεβρουαρίου 2006, θέτοντας συγκεκριμένη ερώτηση, δεν απευθύνθηκε στον αρμόδιο υπάλληλο, όπως απαιτεί ο κώδικας. Ο Διαμεσολαβητής υπενθυμίζει ότι μια πράξη που δεν συνάδει με τις διατάξεις του Κώδικα συνιστά περίπτωση κακοδιοίκησης. Ο Διαμεσολαβητής σημειώνει, ωστόσο, ότι στην παρούσα υπόθεση η Επιτροπή παραδέχθηκε ότι διαπράχθηκε σφάλμα και εξέφρασε τη λύπη του για το γεγονός αυτό. Στη γνώμη της, η Επιτροπή έδωσε επίσης ουσιαστική απάντηση στην ερώτηση του καταγγέλλοντος. Λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι η Επιτροπή αναγνώρισε και εξέφρασε τη λύπη της για το σφάλμα της, καθώς και ότι ενήργησε για να επιφέρει τροποποιήσεις, η Διαμεσολαβήτρια δεν βρίσκει λόγο να συνεχίσει τις έρευνες επί του θέματος.

1.6 Όσον αφορά το επιχείρημα της καταγγέλλουσας ότι το πρόσωπο που απαντά στο τηλέφωνο της Επιτροπής δεν ανέφερε το όνομά της, ο Διαμεσολαβητής σημειώνει ότι η καταγγέλλουσα φαίνεται να έχει τηλεφωνήσει στον αριθμό +3222991111, ο οποίος σύμφωνα με το επίσημο ευρετήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ο αριθμός του «φορέα εκμετάλλευσης» της Επιτροπής. Ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι, βάσει της απαίτησης του κώδικα σύμφωνα με την οποία οι υπάλληλοι πρέπει να είναι εξυπηρετικοί, ορθοί, ευγενικοί και προσβάσιμοι στις σχέσεις με το κοινό, θα αρκούσε ένας χειριστής τηλεφωνικού κέντρου που απαντά σε γενικό αριθμό τηλεφώνου της Επιτροπής να εξηγήσει ότι ο καλών έφθασε στην Επιτροπή. Δεδομένου ότι ο καταγγέλλων δεν ισχυρίστηκε ότι ο φορέας εκμετάλλευσης του τηλεφωνικού κέντρου δεν το έπραξε, ο Διαμεσολαβητής δεν διαπιστώνει κακοδιοίκηση από την Επιτροπή εν προκειμένω.

2 Συμπέρασμα

Βάσει των ερευνών του Διαμεσολαβητή σχετικά με την εν λόγω καταγγελία, δεν φαίνεται να υπάρχει λόγος να δοθεί συνέχεια στο ζήτημα ότι ο καταγγέλλων δεν απευθύνθηκε στις αρμόδιες υπηρεσίες της Επιτροπής με το αίτημά του για παροχή πληροφοριών.

Ο Διαμεσολαβητής δεν διαπίστωσε κακοδιοίκηση από την Επιτροπή όσον αφορά το ζήτημα του προσώπου που απαντά στο τηλέφωνο και δεν έχει δηλώσει το όνομά του.

Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής περατώνει την υπόθεση.

Ο Πρόεδρος της Επιτροπής θα ενημερωθεί επίσης για την απόφαση αυτή.

Με εκτίμηση,

 

Π. Νικηφόρος ΔΙΑΜΑΝΔΟΥΡΟΣ

---

(1) Ο καταγγέλλων διατύπωσε τον ίδιο ισχυρισμό κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η καταγγελία κατά του Συμβουλίου εξετάζεται ως χωριστή υπόθεση (καταγγελία 817/2006/TN) και θα περιλαμβάνει χωριστή απόφαση.

(2) Ο καταγγέλλων διατύπωσε τον ίδιο ισχυρισμό κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η καταγγελία κατά του Συμβουλίου εξετάζεται ως χωριστή υπόθεση (καταγγελία 817/2006/TN) και θα περιλαμβάνει χωριστή απόφαση.

(3) Ο ευρωπαϊκός κώδικας ορθής διοικητικής συμπεριφοράς είναι διαθέσιμος στον ιστότοπο του Διαμεσολαβητή (http://www.ombudsman.europa.eu/code/pdf/en/code2005_en.pdf).