Αξιότιμε κ. S.,

Στις 15 Δεκεμβρίου 2005, υποβάλατε καταγγελία στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Στις 17 Ιανουαρίου 2006, διαβίβασα την καταγγελία στον Πρόεδρο της Επιτροπής.

Στις 12 Μαΐου 2006, η Επιτροπή με ενημέρωσε ότι η απάντησή της στην καταγγελία σας καθυστέρησε λόγω δυσκολιών κατά τη διαδικασία εσωτερικής διαβούλευσης.

Την 1η Ιουνίου 2006, η Επιτροπή απέστειλε γνώμη σχετικά με την καταγγελία σας και δήλωσε ότι είχατε κινήσει διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης στις 2 Μαρτίου 2006.

Στις 19 Ιουνίου 2006, οι υπηρεσίες μου επικοινώνησαν μαζί σας τηλεφωνικώς.

Σας γράφω τώρα για να σας ενημερώσω για τα αποτελέσματα των ερευνών που έχουν γίνει.

Η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα, τα σχετικά πραγματικά περιστατικά έχουν ως εξής:

Ο καταγγέλλων, ο οποίος ήταν τότε προϊστάμενος της μονάδας στην Επιτροπή, συμμετείχε επιτυχώς στη διαδικασία επιλογής COM/R/8003/03 για τη θέση διευθυντή στη ΓΔ Κοινωνίας της Πληροφορίας και Μέσων Ενημέρωσης (δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα C268 A της 7ης Νοεμβρίου 2003). Η διαδικασία επιλογής ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2004 και ολοκληρώθηκε τον Ιούλιο του 2004 και, ως εκ τούτου, άρχισε πριν από την έναρξη ισχύος του νέου κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης (1η Μαΐου 2004). Η προκήρυξη του διαγωνισμού διευκρίνιζε ότι οι όροι απασχολήσεως, συμπεριλαμβανομένου του μισθού, για τη θέση αυτή αντιστοιχούσαν στον βαθμό Α2 του τότε ισχύοντος ΚΥΚ (στο εξής: παλαιός ΚΥΚ). Η προκήρυξη του διαγωνισμού δεν ανέφερε καμία πιθανή μεταβολή των όρων απασχόλησης, συμπεριλαμβανομένου του μισθού, μετά την έναρξη ισχύος του νέου κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης.

Ωστόσο, στις 18 Μαΐου 2005, προσφέρθηκε στον καταγγέλλοντα ο βαθμός Α14 βάσει του νέου κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης, ο οποίος, σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα, δεν αντιστοιχούσε στον βαθμό Α2 για τον οποίο είχε υποβάλει αίτηση. Ως εκ τούτου, ο μισθός του καταγγέλλοντος στη νέα του θέση διευθυντή φαίνεται να είναι χαμηλότερος από τον μισθό του στην προηγούμενη θέση του ως προϊσταμένου μονάδας. Κατά την άποψη του καταγγέλλοντος, η Επιτροπή όφειλε να του προσφέρει τον βαθμό Α15 βάσει του νέου κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης, ο οποίος αντιστοιχεί στον βαθμό Α2 βάσει του παλαιού κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης. Στο πλαίσιο αυτό, ο καταγγέλλων επισήμανε ότι οι συνάδελφοί του, οι οποίοι είναι επίσης διευθυντές στη ΓΔ Κοινωνίας της Πληροφορίας και Μέσων Ενημέρωσης και προσλήφθηκαν μετά τους διαγωνισμούς για τις θέσεις Α2 βάσει του παλαιού κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης, έλαβαν τον βαθμό Α15 βάσει του νέου κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης.

Στις 14 Ιουλίου 2005, ο καταγγέλλων υπέβαλε ένσταση βάσει του άρθρου 90 παράγραφος 2 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης.

Στις 21 Νοεμβρίου 2005, η Επιτροπή ενημέρωσε τον καταγγέλλοντα για την απόφασή της μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Η Επιτροπή απέρριψε τα επιχειρήματα του καταγγέλλοντος και ενέμεινε στην αρχική της απόφαση σχετικά με τον μισθό που προσέφερε στον καταγγέλλοντα στη θέση του διευθυντή (δηλ. στον βαθμό Α14). Το κύριο επιχείρημα της Επιτροπής προς στήριξη της αποφάσεώς της φαίνεται να είναι, συνοπτικά, ότι η επίμαχη διαδικασία επιλογής αφορούσε εξωτερικούς υποψηφίους, οπότε ο καταγγέλλων δεν μπορούσε να συγκρίνει τους νέους όρους απασχολήσεώς του με τους προηγούμενους, διότι συμμετείχε στην εν λόγω διαδικασία επιλογής ως εξωτερικός υποψήφιος. Επιπλέον, δεν μπορούσε να συμμετάσχει σε διαδικασίες επιλογής εσωτερικών υποψηφίων, διότι δεν είχε προϋπηρεσία δύο ετών ως κοινοτικός υπάλληλος. Επιπλέον, κατά την Επιτροπή, δυνάμει του νέου ΚΥΚ, ο βαθμός A14 αντιστοιχεί πλέον στον βαθμό A2 για τους εξωτερικούς υποψηφίους, ενώ ο βαθμός A 15 αντιστοιχεί στον βαθμό A2 για τους εσωτερικούς υποψηφίους.

Στην καταγγελία του προς τον Διαμεσολαβητή, ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή, προσφέροντάς του τον βαθμό Α14 αντί του βαθμού Α15 βάσει του «νέου» κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης, παραβίασε (1) την αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων (οι συνάδελφοι του καταγγέλλοντος προσλήφθηκαν υπό τους ίδιους όρους με τους διευθυντές που έλαβαν τον βαθμό Α15)· (2) την αρχή των κεκτημένων δικαιωμάτων (ο καταγγέλλων υπέβαλε αίτηση για τη θέση Α2 που αντιστοιχεί, βάσει του νέου κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης, στον βαθμό Α15)· και 3) την αρχή της ισότητας (ο μισθός που προσφέρεται στον καταγγέλλοντα στη νέα του θέση διευθυντή είναι χαμηλότερος από τον μισθό στην προηγούμενη και ιεραρχικά κατώτερη θέση προϊσταμένου μονάδας).

Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε επίσης ότι η Επιτροπή δεν απάντησε σε όλα τα επιχειρήματα που περιέχονται στην καταγγελία του βάσει του άρθρου 90 παράγραφος 2 και, ειδικότερα, ότι η νομική ανάλυση των επιχειρημάτων του καταγγέλλοντος από την Επιτροπή ήταν εσφαλμένη, δεδομένου ότι δεν αναγνώρισε ότι πρέπει να τηρούνται οι ανωτέρω αρχές.

Ισχυρίστηκε (i) ότι η θέση θα πρέπει να αμείβεται στο επίπεδο Α15 και (ii) ότι σε κάθε περίπτωση δεν θα πρέπει να του προσφέρεται χαμηλότερος μισθός από αυτόν που λαμβάνει επί του παρόντος.

Η ΕΡΩΤΗΣΗ

Την 1η Ιουνίου 2006, η Επιτροπή ενημέρωσε τον Διαμεσολαβητή ότι, στις 2 Μαρτίου 2006, ο καταγγέλλων είχε κινήσει διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τους ίδιους ισχυρισμούς και αξιώσεις που είχε υποβάλει στον Διαμεσολαβητή.

Σε τηλεφωνική συνομιλία της 19ης Ιουνίου 2006 με τις υπηρεσίες του Διαμεσολαβητή, ο καταγγέλλων επιβεβαίωσε ότι είχε κινήσει διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης σχετικά με τους ισχυρισμούς και τις αιτιάσεις που διατυπώθηκαν στην καταγγελία του προς τον Διαμεσολαβητή.

Η ΑΠΟΦΑΣΗ

1.1 Ο καταγγέλλων εργαζόταν, κατά τον χρόνο υποβολής της καταγγελίας του στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή, στην Επιτροπή.

Στην καταγγελία του προς τον Διαμεσολαβητή, ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή, προσφέροντάς του τον βαθμό Α14 αντί του βαθμού Α15 βάσει του νέου κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης, παραβίασε (1) την αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων (οι συνάδελφοι του καταγγέλλοντος προσλήφθηκαν υπό τους ίδιους όρους με τους διευθυντές που έλαβαν τον βαθμό Α15)· (2) την αρχή των κεκτημένων δικαιωμάτων (ο καταγγέλλων υπέβαλε αίτηση για τη θέση Α 2, η οποία αντιστοιχεί, βάσει του «νέου» κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης, στον βαθμό Α15)· και 3) και την αρχή της ισότητας (ο μισθός που προσφέρεται στον καταγγέλλοντα στη νέα του θέση διευθυντή είναι χαμηλότερος από τον μισθό στην προηγούμενη και ιεραρχικά κατώτερη θέση προϊσταμένου μονάδας).

Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε επίσης ότι η Επιτροπή δεν απάντησε σε όλα τα επιχειρήματα που περιέχονται στην καταγγελία του βάσει του άρθρου 90 παράγραφος 2 και, ειδικότερα, ότι η νομική ανάλυση των επιχειρημάτων του καταγγέλλοντος από την Επιτροπή ήταν εσφαλμένη, δεδομένου ότι δεν αναγνώρισε ότι πρέπει να τηρούνται οι ανωτέρω αρχές.

Ισχυρίστηκε (i) ότι η θέση θα πρέπει να αμείβεται στο επίπεδο Α15 και (ii) ότι σε κάθε περίπτωση δεν θα πρέπει να του προσφέρεται χαμηλότερος μισθός από αυτόν που λαμβάνει επί του παρόντος.

1.2. Στη γνώμη της, η Επιτροπή ενημέρωσε τον Διαμεσολαβητή ότι ο καταγγέλλων είχε κινήσει διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης στις 2 Μαρτίου 2006 και ότι η διαδικασία αφορά τους ίδιους ισχυρισμούς και ισχυρισμούς με την καταγγελία του προς τον Διαμεσολαβητή.

1.3. Ο καταγγέλλων επιβεβαίωσε τις πληροφορίες αυτές σε τηλεφωνική συνομιλία που είχε στις 19 Ιουνίου 2006 με τις υπηρεσίες του Διαμεσολαβητή.

1.4. Ο Διαμεσολαβητής υπενθυμίζει ότι το άρθρο 195 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας εξουσιοδοτεί τον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή να λαμβάνει καταγγελίες «... σχετικά με περιπτώσεις κακοδιοίκησης στο πλαίσιο της δράσης των κοινοτικών θεσμικών οργάνων ή οργανισμών... εκτός εάν τα καταγγελλόμενα γεγονότα αποτελούν ή έχουν αποτελέσει αντικείμενο δικαστικών διαδικασιών». Επιπλέον, το άρθρο 2 παράγραφος 7 του καταστατικού του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή προβλέπει ότι «όταν ο Διαμεσολαβητής, λόγω νομικών διαδικασιών που βρίσκονται σε εξέλιξη ή έχουν περατωθεί σχετικά με τα προβαλλόμενα γεγονότα, πρέπει να κηρύξει μια καταγγελία απαράδεκτη ή να περατώσει την εξέτασή της, το αποτέλεσμα των ερευνών που έχει διεξαγάγει μέχρι τότε κατατίθεται χωρίς περαιτέρω ενέργειες».

1.5. Δεδομένου ότι ο καταγγέλλων έχει κινήσει διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης σχετικά με τους ίδιους ισχυρισμούς και αξιώσεις με εκείνους της καταγγελίας του, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι τα καταγγελλόμενα πραγματικά περιστατικά της καταγγελίας αποτελούν πλέον αντικείμενο δικαστικής διαδικασίας. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής περατώνει την εξέταση της καταγγελίας και υποβάλλει τα αποτελέσματα των ερευνών του που έχουν διεξαχθεί μέχρι στιγμής χωρίς περαιτέρω ενέργειες.

Ο Διαμεσολαβητής περατώνει την εξέταση της καταγγελίας και υποβάλλει τα αποτελέσματα των ερευνών του που έχουν διεξαχθεί μέχρι στιγμής χωρίς περαιτέρω ενέργειες.

Με εκτίμηση,

Π. Νικηφόρος ΔΙΑΜΑΝΔΟΥΡΟΣ