Θέλετε να υποβάλετε αναφορά κατά ενός θεσμικού οργάνου ή οργανισμού της ΕΕ;
- EL Ελληνικά
Οι αυτόματες μεταφράσεις μπορεί να περιέχουν σφάλματα που δυνητικά μειώνουν τη σαφήνεια και την ακρίβεια· ο Διαμεσολαβητής δεν φέρει καμία ευθύνη για τυχόν αποκλίσεις. Για πιο αξιόπιστες πληροφορίες και μεγαλύτερη νομική ασφάλεια, ανατρέξτε στην πρωτότυπη έκδοση που αγγλικά περιέχεται στον ανωτέρω σύνδεσμο.
Για περισσότερες πληροφορίες συμβουλευτείτε τη γλωσσική και μεταφραστική πολιτική μας.
Απόφαση του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή επί της καταγγελίας 2437/2004/GG κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Απόφαση
Υπόθεση 2437/2004/GG - Εκκίνηση έρευνας στις Πέμπτη | 02 Σεπτεμβρίου 2004 - Σύσταση σχετικά με Τρίτη | 27 Σεπτεμβρίου 2005 - Απόφαση στις Τετάρτη | 06 Δεκεμβρίου 2006
Το 2003, η Επιτροπή δημοσίευσε πρόσκληση υποβολής προτάσεων στο πλαίσιο του προγράμματος Leonardo da Vinci. Οι αιτούντες έπρεπε να υποβάλουν προκαταρκτικές προτάσεις τις οποίες η Επιτροπή εξέτασε με τη βοήθεια εξωτερικών εμπειρογνωμόνων. Στους αιτούντες των οποίων οι προκαταρκτικές προτάσεις είχαν επιλεγεί απεστάλησαν οι παρατηρήσεις και οι προτάσεις των εξωτερικών εμπειρογνωμόνων και κλήθηκαν να υποβάλουν πλήρεις προτάσεις.
Η Επιτροπή ενημέρωσε τον καταγγέλλοντα ότι η προκαταρκτική πρότασή του δεν μπορούσε να επιλεγεί, δεδομένου ότι δεν είχε τηρήσει την προθεσμία. Στη συνέχεια, η Επιτροπή δέχθηκε ότι είχε διαπράξει σφάλμα. Προκειμένου να διορθωθεί αυτό το σφάλμα, κάλεσε τον καταγγέλλοντα να υποβάλει πλήρη πρόταση. Ο καταγγέλλων αποδέχθηκε την πρόσκληση αυτή. Ωστόσο, τον Ιούνιο του 2004, η Επιτροπή τον ενημέρωσε ότι το σχέδιό του δεν είχε επιλεγεί για χρηματοδότηση.
Στην καταγγελία του προς τον Διαμεσολαβητή, ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι είχε υποστεί διακρίσεις, δεδομένου ότι δεν είχε επωφεληθεί από τις παρατηρήσεις των εξωτερικών εμπειρογνωμόνων προκειμένου να βελτιώσει την προκαταρκτική του πρόταση. Ζήτησε αποζημίωση άνω των 11 000 ευρώ. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η Επιτροπή δεν διεκπεραίωσε ορθά το αίτημά του για πρόσβαση σε έγγραφα.
Η Διαμεσολαβήτρια έκρινε ότι η Επιτροπή ενήργησε γρήγορα και εποικοδομητικά όταν το εν λόγω σφάλμα περιήλθε σε γνώση της. Ωστόσο, δεν είχε διασφαλίσει ότι ο καταγγέλλων αντιμετωπίστηκε με τον ίδιο τρόπο όπως οι άλλοι αιτούντες που είχαν κληθεί να υποβάλουν πλήρεις προτάσεις. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής υπέβαλε σχέδιο σύστασης, καλώντας την Επιτροπή να προσφέρει στον καταγγέλλοντα δίκαιη αποζημίωση, η οποία θα μπορούσε να είναι πολύ χαμηλότερη από το αιτούμενο ποσό. Η Διαμεσολαβήτρια συνέστησε επίσης στην Επιτροπή να εξετάσει το πλήρες πεδίο εφαρμογής, διαδικαστικό και ουσιαστικό, του αιτήματος του καταγγέλλοντος για πρόσβαση σε έγγραφα.
Στην εμπεριστατωμένη γνωμοδότησή της, η Επιτροπή υποστήριξε, μεταξύ άλλων, ότι ο καταγγέλλων είχε αρνηθεί ρητά την αξιολόγηση της προκαταρκτικής πρότασής του και ότι, ως εκ τούτου, δεν υπήρχε βάση για αξίωση αποζημίωσης. Η Επιτροπή κοινοποίησε επίσης περαιτέρω έγγραφα από τον φάκελό της.
Ο Διαμεσολαβητής δεν θεώρησε πειστικό το επιχείρημα της Επιτροπής, ιδίως επειδή γνώριζε ότι η απλή άδεια υποβολής πλήρους πρότασης δεν ήταν αρκετή για να εγγυηθεί την ίση μεταχείριση. Ωστόσο, στις παρατηρήσεις του επί της εμπεριστατωμένης γνώμης της Επιτροπής, ο καταγγέλλων εξήγησε ότι η μόνη προσέγγιση που θα ήταν ορθή και δυνατή υπό τις περιστάσεις θα ήταν να προβεί σε εντελώς νέα δημοσίευση του σχετικού μέρους της πρόσκλησης υποβολής προτάσεων. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, υποβάλλοντας πλήρη πρόταση, ο καταγγέλλων έπρεπε να θεωρηθεί ότι έλαβε σκόπιμη και τεκμηριωμένη απόφαση να αποδεχθεί τον κίνδυνο ο εν λόγω τρόπος διαδικασίας να μην οδηγήσει σε ικανοποιητικό αποτέλεσμα. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι δεν υπήρχε πλέον βάση για την αξίωση αποζημίωσης.
Όσον αφορά την πρόσβαση στα έγγραφα, δεν ήταν ακόμη σαφές αν η Επιτροπή είχε ακόμη κοινοποιήσει στον καταγγέλλοντα όλα τα έγγραφα του φακέλου της που τον αφορούσαν. Ως εκ τούτου, η Διαμεσολαβήτρια ζήτησε από την Επιτροπή να επανεξετάσει τα σχετικά ζητήματα. Η Επιτροπή απάντησε ότι δεν υπήρχε συγκεκριμένος φάκελος σχετικά με την αίτηση του καταγγέλλοντος ως απάντηση στην πρόσκληση υποβολής προτάσεων και ότι όλα τα σχετικά έγγραφα είχαν δημοσιοποιηθεί.
Ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι, δεδομένων των ιδιαίτερων περιστάσεων της υπόθεσης, δεν υπήρχε ανάγκη για επικριτική παρατήρηση σχετικά με τη διάκριση που είχε συμβεί. Ωστόσο, διατυπώθηκαν επικριτικές παρατηρήσεις σχετικά με τον χειρισμό της αίτησης πρόσβασης σε έγγραφα, τόσο ως προς την ουσία όσο και ως προς τη διαδικασία.
Στρασβούργο, 6 Δεκεμβρίου 2006
Αξιότιμε κ. J.,
Στις 30 Ιουλίου 2004, υποβάλατε καταγγελία στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με την αίτησή σας της 2ας Οκτωβρίου 2003 στο πλαίσιο του προγράμματος Leonardo da Vinci (αριθ. αναφοράς DE/04/C/P/RF-80502).
Στις 2 Σεπτεμβρίου 2004, διαβίβασα την καταγγελία στον Πρόεδρο της Επιτροπής. Ενημερωθήκατε σχετικά με επιστολή που εστάλη την ίδια ημέρα.
Στις επιστολές μου της 2ας Σεπτεμβρίου 2004, διατύπωσα την άποψη ότι η καταγγελία σας δεν αφορούσε ζητήματα σχετικά με αίτηση εγγράφων που είχατε υποβάλει στην Επιτροπή. Ωστόσο, με τηλεομοιοτυπία της 31ης Αυγούστου 2004, με ενημερώσατε ότι επιθυμείτε επίσης να υποβάλετε καταγγελία για τον λόγο αυτό. Η ανακοίνωση αυτή δεν μου είχε φτάσει ακόμη όταν υπέγραψα τις επιστολές που εστάλησαν στις 2 Σεπτεμβρίου 2004. Ως εκ τούτου, στις 13 Σεπτεμβρίου 2004, διαβίβασα την τηλεομοιοτυπία σας της 31ης Αυγούστου 2004 στην Επιτροπή και της ζήτησα να γνωμοδοτήσει και για τα θέματα που αφορούν την πρόσβαση στα έγγραφα. Ενημερωθήκατε σχετικά με επιστολή που εστάλη την ίδια ημέρα.
Στις 12 Σεπτεμβρίου 2004, μου διαβιβάσατε περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με την υπόθεσή σας. Στις 4 Οκτωβρίου 2004, διαβίβασα αντίγραφο της παρούσας επιστολής στην Επιτροπή.
Η Επιτροπή απέστειλε τη γνώμη της στις 3 Δεκεμβρίου 2004. Σας το διαβίβασα στις 8 Δεκεμβρίου 2004 με πρόσκληση για την υποβολή παρατηρήσεων, την οποία αποστείλατε στις 30 Δεκεμβρίου 2004.
Στις 13 Ιανουαρίου 2005, μου διαβιβάσατε αντίγραφο επιστολής που σας είχε απευθύνει η Επιτροπή στις 12 Ιανουαρίου 2005.
Στις 17 Ιανουαρίου 2005, ζήτησα από την Επιτροπή να μου παράσχει περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με την υπόθεσή σας. Η Επιτροπή απέστειλε την απάντησή της στις 14 Μαρτίου 2005. Σας το διαβίβασα στις 30 Μαρτίου 2005 με πρόσκληση να υποβάλετε παρατηρήσεις, εφόσον το επιθυμείτε, έως τις 30 Απριλίου 2005.
Στις 26 Απριλίου 2005, ζητήσατε παράταση της προθεσμίας έως τις 15 Ιουνίου 2005, την οποία χορήγησα με επιστολή της 2ας Μαΐου 2005.
Στις 10 Ιουνίου 2005, μου διαβιβάσατε τις παρατηρήσεις σας σχετικά με την επιστολή της Επιτροπής της 14ης Μαρτίου 2005.
Στις 21 Σεπτεμβρίου 2005, ρωτήσατε πότε θα μπορούσατε να περιμένετε την απόφασή μου στην υπόθεση αυτή.
Στις 27 Σεπτεμβρίου 2005, απηύθυνα σχέδιο σύστασης στην Επιτροπή. Ενημερωθήκατε σχετικά την ίδια ημέρα.
Στις 5 Οκτωβρίου 2005, με ευχαριστήσατε για την επιστολή μου και με ενημερώσατε ότι δεν χρειάζεται να σας αποσταλεί μετάφραση του σχεδίου σύστασης στα γερμανικά. Στην απάντησή μου της 10ης Οκτωβρίου 2005, επισήμανα ότι η μετάφραση είχε ήδη ανατεθεί κατά την παραλαβή της επιστολής σας της 5ης Οκτωβρίου 2005. Εξήγησα ότι θεωρώ σκόπιμο να προχωρήσω σε αυτή τη μετάφραση, δεδομένου ότι η γλώσσα της υπόθεσης ήταν η γερμανική και ότι, ως εκ τούτου, η τελική απόφαση θα πρέπει επίσης να είναι διαθέσιμη στη γερμανική γλώσσα. Ωστόσο, σημείωσα ότι ήσασταν ελεύθεροι να αποφασίσετε ότι τα αγγλικά θα πρέπει να χρησιμοποιούνται ως γλώσσα της υπόθεσης. Στην απάντησή σας της 12ης Οκτωβρίου 2005, με ενημερώσατε ότι επιθυμείτε να διατηρηθεί η γερμανική ως γλώσσα της υπόθεσης. Ως εκ τούτου, στις 3 Νοεμβρίου 2005, σας διαβίβασα το γερμανικό κείμενο του σχεδίου σύστασης.
Η Επιτροπή απέστειλε την εμπεριστατωμένη γνώμη της σχετικά με το σχέδιο σύστασής μου στις 17 Ιανουαρίου 2006. Σας το διαβίβασα στις 18 Ιανουαρίου 2006, καλώντας σας να διατυπώσετε παρατηρήσεις έως τις 28 Φεβρουαρίου 2006.
Στις 23 Φεβρουαρίου 2006, ζητήσατε παράταση της προθεσμίας έως τις 31 Μαρτίου 2006, την οποία χορήγησα με επιστολή της 2ας Μαρτίου 2006.
Στις 31 Μαρτίου 2006, μου διαβιβάσατε τις παρατηρήσεις σας επί της εμπεριστατωμένης γνώμης της Επιτροπής.
Στις 16 Ιουνίου 2006, ενημέρωσα τον Γενικό Γραμματέα της Επιτροπής ότι δεν θεωρούσα επαρκή την εμπεριστατωμένη γνώμη της Επιτροπής και ρώτησα αν η Επιτροπή ήταν διατεθειμένη να επανεξετάσει τη θέση της. Ενημερωθήκατε σχετικά την ίδια ημέρα. Αφού η Γενική Γραμματεία ανέφερε στο Γραφείο μου ότι θα ήταν προτιμότερο η επιστολή να απευθύνεται στον Πρόεδρο της Επιτροπής, απηύθυνα την ίδια επιστολή στον κ. Barroso στις 19 Ιουνίου 2006.
Στις 17 Αυγούστου 2006, η Επιτροπή μου απέστειλε την απάντησή της (με ημερομηνία 27 Ιουλίου 2006). Σας το διαβίβασα στις 6 Σεπτεμβρίου 2006 για τις παρατηρήσεις σας, τις οποίες αποστείλατε στις 15 Οκτωβρίου 2006. Στην επιστολή μου της 6ης Σεπτεμβρίου 2006, σας ενημέρωσα επίσης για το γεγονός ότι είχα απευθύνει επιστολή στην Επιτροπή τόσο στις 16 Ιουνίου όσο και στις 19 Ιουνίου 2006, καθώς και για τους σχετικούς λόγους.
Γράφω τώρα για να σας ενημερώσω για τα αποτελέσματα των ερευνών που έχουν γίνει.
Η ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ
ΙστορικόΣτις 2 Οκτωβρίου 2003, ο καταγγέλλων, Γερμανός σύμβουλος, υπέβαλε αίτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανταποκρινόμενος στην πρόσκληση υποβολής προτάσεων 2003-2004 της τελευταίας στο πλαίσιο του προγράμματος Leonardo da Vinci. Σύμφωνα με τους κανόνες που ορίζονται στην πρόσκληση υποβολής προτάσεων, τα σχέδια έπρεπε να υποβληθούν έως τις 3 Οκτωβρίου 2003.
Οι σχετικοί κανόνες καθορίζονται στην απόφαση 1999/382/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, για τη θέσπιση του δεύτερου σταδίου του κοινοτικού προγράμματος δράσης στον τομέα της επαγγελματικής κατάρτισης «Leonardo da Vinci» (ΕΕ 1999, L 146, σ. 33). Για τις προτάσεις που υποβάλλονται στο πλαίσιο της «Διαδικασίας Γ» (όπως της καταγγέλλουσας), οι σχετικοί κανόνες προβλέπουν τόσο μια διαδικασία επιλογής δύο σταδίων, δηλαδή i) την επιλογή των προκαταρκτικών προτάσεων και ii) την επιλογή των πλήρων προτάσεων, όσο και τη συμμετοχή μιας διαχειριστικής επιτροπής (της «επιτροπής Leonardo da Vinci»).
Τα σχετικά μέτρα που πρέπει να ληφθούν περιγράφονται στους παρόντες κανόνες ως εξής:
Σύμφωνα με τους κανόνες που ορίζονται στην πρόσκληση υποβολής προτάσεων, οι φορείς υλοποίησης πρέπει να υποβάλλουν προκαταρκτικές προτάσεις στην Επιτροπή. (...)
ii) Η Επιτροπή θα αξιολογήσει όλες τις προκαταρκτικές προτάσεις και, αφού ζητήσει τη γνώμη της [επιτροπής Leonardo da Vinci], θα προβεί σε επιλογή. (...)
iii) Μόνον οι φορείς υλοποίησης επιτυχημένων σχεδίων θα κληθούν να υποβάλουν πλήρη πρόταση στην Επιτροπή. (...)
iv) Η Επιτροπή, επικουρούμενη από ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες, θα προβεί σε διακρατική αξιολόγηση των προτάσεων που θα λάβει και θα καταρτίσει κατάλογο των επικρατέστερων σχεδίων. (...)
v) Σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 7 της απόφασης, η Επιτροπή ζητεί τη γνώμη της [επιτροπής Leonardo da Vinci] για τον εν λόγω κατάλογο επικρατέστερων υποψηφίων.
vi) Η Επιτροπή θα καταρτίσει τον τελικό κατάλογο των προτάσεων που θα επιλεγούν και θα ενημερώσει την [επιτροπή Leonardo da Vinci]. (...)
viii) Η επιλογή των προκαταρκτικών προτάσεων πρέπει να πραγματοποιείται εντός τριών μηνών από τη λήξη της περιόδου υποβολής προτάσεων, όπως ορίζεται στην πρόσκληση υποβολής προτάσεων· η διαδικασία στα στάδια iii) έως vi) δεν θα πρέπει να διαρκεί περισσότερο από πέντε μήνες.»
Στις 22 Δεκεμβρίου 2003, η Επιτροπή ενημέρωσε τον καταγγέλλοντα ότι το σχέδιό του δεν μπορούσε να επιλεγεί, δεδομένου ότι δεν είχε τηρήσει την προθεσμία για την υποβολή προτάσεων.
Ο καταγγέλλων θεώρησε ότι είχε τηρήσει την προθεσμία αυτή, δεδομένου ότι είχε αποστείλει την πρότασή του με συστημένη επιστολή στις 2 Οκτωβρίου 2003.
Ο καταγγέλλων επικοινώνησε τηλεφωνικά με την Επιτροπή στις 29 Δεκεμβρίου 2003. Με έγγραφο που απέστειλε την ίδια ημέρα, ζήτησε από την Επιτροπή να επιβεβαιώσει, έως τις 5 Ιανουαρίου 2004, ότι το σχέδιό του είχε υποβληθεί εμπροθέσμως, ειδάλλως θα προσέφευγε στη δικαιοσύνη. Στην επιστολή του προς την Επιτροπή, ο καταγγέλλων υπέβαλε επίσης καταγγελίες («Dienstaufsichtsbeschwerden») κατά του υπευθύνου του έργου του και κατά του προϊσταμένου της αρμόδιας υπηρεσίας της Επιτροπής.
Καταγγελία 33/2004/GGΟ καταγγέλλων διαβίβασε αυθημερόν αντίγραφο της επιστολής του προς την Επιτροπή της 29ης Δεκεμβρίου 2003 στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή. Στη συνοδευτική επιστολή του, ζήτησε από τον Διαμεσολαβητή να εξετάσει το θέμα. Ως εκ τούτου, η εν λόγω επιστολή καταχωρίστηκε ως καταγγελία από τον Διαμεσολαβητή (καταγγελία 33/2004/GG).
Δεδομένου ότι η επιστολή του καταγγέλλοντος προς την Επιτροπή είχε αποσταλεί την ίδια ημέρα με την επιστολή προς τον Διαμεσολαβητή, ήταν σαφές ότι η Επιτροπή δεν είχε ακόμη αρκετό χρόνο για να εξετάσει το θέμα. Ως εκ τούτου, η καταγγελία απορρίφθηκε βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 4 του καθεστώτος του Διαμεσολαβητή στις 13 Ιανουαρίου 2004.
Καταγγελία 221/2004/GGΣτις 15 Ιανουαρίου 2004, ο καταγγέλλων ενημέρωσε γραπτώς τον Διαμεσολαβητή ότι επιθυμούσε να ανανεώσει την καταγγελία του. Ως εκ τούτου, η εν λόγω επιστολή πρωτοκολλήθηκε ως νέα καταγγελία (καταγγελία 221/2004/GG). Ο καταγγέλλων δεν υπέβαλε ισχυρισμούς, αλλά απλώς ζήτησε από τον Διαμεσολαβητή να εξετάσει το θέμα. Προέκυψε, ωστόσο, ότι θεωρούσε ότι η Επιτροπή δεν είχε χειριστεί ορθά την αίτησή του.
Κατά τη γνώμη της, η Επιτροπή δέχθηκε ότι είχε διαπραχθεί σφάλμα. Σύμφωνα με την Επιτροπή, μια προσεκτικότερη εξέταση του φακέλου που απέστειλε ο καταγγέλλων κατέδειξε ότι δεν υπήρχε ευανάγνωστη σφραγίδα του ταχυδρομείου με ημερομηνία 2 Οκτωβρίου 2003. Η Επιτροπή επισήμανε ότι, για να διορθώσει αυτό το σφάλμα, επέλεξε την προκαταρκτική πρόταση του καταγγέλλοντος για την υποβολή πλήρους πρότασης. Ο καταγγέλλων είχε αρχικά προθεσμία μέχρι την 1η Μαρτίου 2004 για να υποβάλει την πλήρη αυτή πρόταση. Αφού ο καταγγέλλων υπενθύμισε ότι, ως εκ τούτου, θα διέθετε λιγότερο χρόνο για την υποβολή της πλήρους πρότασης από ό,τι άλλοι υποψήφιοι, η Επιτροπή δέχθηκε να του δοθεί ο ίδιος αριθμός ημερών για να προετοιμάσει την πλήρη πρότασή του, όπως είχε χορηγηθεί σε όλους τους άλλους υποψηφίους.
Μαζί με τη γνώμη της, η Επιτροπή υπέβαλε αντίγραφο του εσωτερικού σημειώματος της 28ης Ιανουαρίου 2004, στο οποίο η Επιτροπή εξηγούσε την προσέγγιση που προτάθηκε στην παρούσα υπόθεση.
Στις παρατηρήσεις του επί της γνώμης αυτής, ο καταγγέλλων τόνισε ότι δεν είχε επωφεληθεί από τον ίδιο όγκο πληροφοριών με άλλους αιτούντες, δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν είχε διαβιβάσει καμία πληροφορία σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο, κατά την άποψή της, το έργο που περιγράφεται στην προκαταρκτική πρόταση θα μπορούσε να βελτιωθεί στην πλήρη πρόταση, κάτι που η Επιτροπή είχε πράξει σε σχέση με όλους τους άλλους αιτούντες. Σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα, αυτό ήταν ένα σοβαρό μειονέκτημα που θα λάμβανε υπόψη στην τελική αξιολόγησή του μετά την περάτωση της διαδικασίας υποβολής αιτήσεων και προκειμένου να αποφασίσει εάν θα ήταν αναγκαία η λήψη περαιτέρω μέτρων για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του. Ο καταγγέλλων επισήμανε επίσης ότι η Επιτροπή δεν είχε απαντήσει στις καταγγελίες του («Dienstaufsichtsbeschwerden») κατά του υπευθύνου του έργου του και κατά του προϊσταμένου της αρμόδιας υπηρεσίας της Επιτροπής.
Η Διαμεσολαβήτρια έκρινε ότι η παράλειψη της Επιτροπής να απαντήσει στο «Dienstaufsichtsbeschwerden» φαίνεται να οφείλεται σε παρανόηση εκ μέρους της Επιτροπής. Λαμβανομένης υπόψη της εποικοδομητικής και ταχείας προσέγγισης της τελευταίας στην υπόθεση, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι δεν υπήρχε ανάγκη να δοθεί συνέχεια στο ζήτημα αυτό στο πλαίσιο της παρούσας έρευνας. Ωστόσο, ο καταγγέλλων ενημερώθηκε για τη δυνατότητα υποβολής νέας καταγγελίας σχετικά με το θέμα αυτό εάν, σε αντίθεση με την προσδοκία, η Επιτροπή δεν πρέπει να ασχοληθεί με το θέμα αυτό.
Όσον αφορά την ουσία της υπόθεσης, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι η Επιτροπή ενήργησε γρήγορα και εποικοδομητικά προκειμένου να διορθώσει το σφάλμα που είχε συμβεί. Ο Διαμεσολαβητής σημείωσε ότι ο καταγγέλλων είχε υποστηρίξει ότι, σε αντίθεση με όσα είχε πει η Επιτροπή, δεν είχε λάβει τόσες πληροφορίες όσες άλλοι προσφεύγοντες. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι ο καταγγέλλων είχε υποβάλει νέο, πρόσθετο ισχυρισμό. Κατά την άποψη του Διαμεσολαβητή, δεν ήταν σκόπιμο να εξεταστεί αυτός ο νέος ισχυρισμός στην έρευνά του σχετικά με την καταγγελία 221/2004/GG για τουλάχιστον δύο λόγους. Πρώτον, ο καταγγέλλων δεν φαίνεται να έθεσε το ζήτημα αυτό στην Επιτροπή πριν το υποβάλει στον Διαμεσολαβητή. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή δεν είχε ακόμη τη δυνατότητα να εξετάσει το ζήτημα. Δεύτερον, ο καταγγέλλων παρέμεινε ελεύθερος να υποβάλει νέα καταγγελία στον Διαμεσολαβητή σε περίπτωση που η εικαζόμενη παράλειψη της Επιτροπής να του παράσχει πληροφορίες θα επηρέαζε αρνητικά την απόφαση της Επιτροπής σχετικά με την πλήρη πρότασή του. Υπό το πρίσμα των ανωτέρω μέτρων που έλαβε η Επιτροπή για να διορθώσει το σφάλμα της, η Διαμεσολαβήτρια κατέληξε στο συμπέρασμα ότι (με την επιφύλαξη αυτή) δεν υπήρχε πλέον κακοδιοίκηση. Ως εκ τούτου, έθεσε την υπόθεση στο αρχείο στις 5 Μαΐου 2004.
Περαιτέρω εξελίξειςΣτις 21 Ιουνίου 2004, η Επιτροπή ενημέρωσε τον καταγγέλλοντα ότι η πρότασή του δεν είχε επιλεγεί.
Ο καταγγέλλων αντιτάχθηκε στην απόφαση αυτή με επιστολή που απέστειλε στις 26 Ιουνίου 2004. Στην επιστολή αυτή, επέκρινε το γεγονός ότι τα πρόσωπα κατά των οποίων είχε υποβάλει καταγγελίες («Dienstaufsichtsbeschwerden») συμμετείχαν, σε αντίθεση με τα επανειλημμένα αιτήματά του, στην αξιολόγηση της πρότασής του. Ο καταγγέλλων υποστήριξε επίσης ότι η απόρριψη της πρότασής του ήταν αυθαίρετη, δεδομένου ότι τα πρόσωπα που είχαν αξιολογήσει την πρόταση αυτή δεν φαινόταν να διαθέτουν την απαραίτητη εμπειρογνωμοσύνη. Ζήτησε επίσης πρόσβαση στον φάκελο της Επιτροπής και επισήμανε ότι, αφού είχε πρόσβαση στον εν λόγω φάκελο, θα ζητούσε αποζημίωση λόγω της απόρριψης της πρότασής του.
Ο καταγγέλλων υποστήριξε επίσης ότι, εάν η προκαταρκτική πρότασή του είχε διεκπεραιωθεί σωστά, δεν θα ήταν αναγκαίο να υποβάλει πλήρη πρόταση που θα συνεπαγόταν υψηλό κόστος. Τόνισε επίσης ότι, εάν η προκαταρκτική του πρόταση είχε αξιολογηθεί θετικά, θα είχε λάβει (όπως είχαν κάνει όλοι οι άλλοι αιτούντες) τα αποτελέσματα αυτής της πρώτης αξιολόγησης, γεγονός που θα του επέτρεπε να λάβει υπόψη πρόσθετα προβλήματα στην πρότασή του. Τέτοια πρόσθετα προβλήματα είχαν μόλις τώρα τεθεί υπόψη του για πρώτη φορά. Ο καταγγέλλων επισήμανε ότι η ζημία που προκλήθηκε από αυτή την πτυχή του χειρισμού της υπόθεσής του από την Επιτροπή θα μπορούσε ήδη να εκφραστεί με ακρίβεια. Ως εκ τούτου, ζήτησε 2 275 ευρώ για τις δαπάνες που σχετίζονται με τις προσπάθειές του να υποβάλει στην Επιτροπή την προκαταρκτική πρότασή του (30 ώρες εργασίας με συντελεστή 75 ευρώ ανά ώρα συν ένα κατ’ αποκοπή ποσό 25 ευρώ για τις δαπάνες αποστολής φαξ και πραγματοποίησης τηλεφωνικών κλήσεων) και 8 752,60 ευρώ λόγω της (όπως προέκυψε) μάταιης προσπάθειας κατάρτισης πρότασης (20 εργάσιμες ημέρες με συντελεστή 409 ευρώ ανά ημέρα συν ένα κατ’ αποκοπή ποσό 7 % για τις δαπάνες). Ως εκ τούτου, το συνολικό ποσό ανερχόταν σε 11 027,60 ευρώ.
Στην επιστολή του της 26ης Ιουνίου 2004, ο καταγγέλλων επισήμανε επίσης ότι είχε ήδη ζητήσει επανειλημμένα πρόσβαση στον φάκελο της Επιτροπής και κάλεσε την Επιτροπή να ορίσει κατάλληλη ημερομηνία, εντός τριών ημερών, για την επιθεώρηση του φακέλου αυτού στα γραφεία της Επιτροπής στις Βρυξέλλες.
Στις 14 Ιουλίου 2004, ο καταγγέλλων απέστειλε επιστολή στην Επιτροπή για να της υπενθυμίσει ότι η αίτησή του για πρόσβαση δεν είχε ακόμη εξεταστεί. Ως εκ τούτου, ο καταγγέλλων ανανέωσε ρητά το αίτημα αυτό. Ενημέρωσε επίσης την Επιτροπή ότι επιθυμεί να υποβάλει καταγγελίες («Dienstaufsichtsbeschwerden») κατά του προσώπου που είναι υπεύθυνο για την αίτησή του για πρόσβαση σε έγγραφα και κατά του διευθυντή που είναι αρμόδιος για την αρμόδια μονάδα της Επιτροπής.
Στις 19 Ιουλίου 2004, η Επιτροπή απάντησε στην επιστολή του καταγγέλλοντος της 26ης Ιουνίου 2004. Στην απάντηση αυτή, η Επιτροπή επισήμανε ότι η πλήρης πρόταση του καταγγέλλοντος είχε αξιολογηθεί από τρεις ανεξάρτητους εξωτερικούς εμπειρογνώμονες. Κατά την άποψη της Επιτροπής, η διαδικασία ήταν επομένως αντικειμενική και διαφανής και τηρούσε την αρχή της ίσης μεταχείρισης όλων των αιτούντων. Η Επιτροπή υποστήριξε ότι το πρόβλημα που προέκυψε όσον αφορά την εξέταση της προκαταρκτικής πρότασης του καταγγέλλοντος δεν επηρέασε το συμπέρασμα αυτό. Επισήμανε ότι επανεξέτασε την απόφασή της να κηρύξει απαράδεκτη την αίτηση του καταγγέλλοντος. Η Επιτροπή επισήμανε επίσης ότι, προκειμένου να αποφευχθεί οποιαδήποτε διάκριση σε σύγκριση με άλλους αιτούντες, είχε καλέσει τον καταγγέλλοντα να επικοινωνήσει με τις υπηρεσίες της με σκοπό να συζητήσει περαιτέρω ερωτήματα σχετικά με την αίτησή του. Η Επιτροπή τόνισε ότι ο καταγγέλλων δεν έκανε χρήση αυτής της δυνατότητας. Σημείωσε επίσης ότι είχε δώσει στον καταγγέλλοντα πρόσθετο χρόνο για να προετοιμάσει την πρότασή του. Όσον αφορά την πρόσβαση στα έγγραφα, η Επιτροπή ερμήνευσε το αίτημα ως αίτημα πρόσβασης στις αξιολογήσεις της πρότασης του καταγγέλλοντος, οι οποίες είχαν καταρτιστεί από τους προαναφερθέντες εμπειρογνώμονες. Το αίτημα αυτό απορρίφθηκε βάσει του άρθρου 4 παράγραφος 3 του κανονισμού 1049/2001. Όσον αφορά το "Dienstaufsichtsbeschwerden", η Επιτροπή εξήγησε ότι δεν γνώριζε καμία νομική βάση για τέτοιες καταγγελίες στο κοινοτικό δίκαιο. Ως εκ τούτου, κάλεσε τον καταγγέλλοντα να παράσχει ακριβέστερες ενδείξεις ως προς τη βάση των εν λόγω καταγγελιών.
Στις 30 Ιουλίου 2004, ο καταγγέλλων υπέβαλε επιβεβαιωτική αίτηση, μέσω τηλεομοιοτυπίας που διαβιβάστηκε στον Γενικό Γραμματέα της Επιτροπής, για πρόσβαση σε έγγραφα δυνάμει του κανονισμού 1049/2001.
Επί της υπό κρίση αιτιάσεωςΕπίσης, στις 30 Ιουλίου 2004, ο καταγγέλλων υπέβαλε νέα καταγγελία στον Διαμεσολαβητή, η οποία πρωτοκολλήθηκε με αριθμό αναφοράς 2437/2004/GG.
Στην καταγγελία του, ο καταγγέλλων δεν διατύπωσε ακριβείς ισχυρισμούς και ισχυρισμούς. Ωστόσο, φάνηκε ότι ο καταγγέλλων επιθυμούσε να ισχυριστεί ότι είχε υποστεί διακρίσεις σε σύγκριση με άλλους προσφεύγοντες. Ήταν επίσης σαφές ότι θεωρούσε ότι η Επιτροπή έπρεπε να καταβάλει την αποζημίωση που ζητούσε στην επιστολή του της 26ης Ιουνίου 2004 και ότι έπρεπε να απαντήσει στο "Dienstaufsichtsbeschwerden".
Όσον αφορά το επιχείρημα της Επιτροπής ότι τον είχε καλέσει να συζητήσει σχετικά θέματα πριν υποβάλει την πρότασή του, αλλά ότι δεν είχε κάνει χρήση αυτής της δυνατότητας, ο καταγγέλλων υποστήριξε ότι, εκείνη την εποχή, δεν είχε ερωτήσεις ως προς την ουσία της αίτησής του, δεδομένου ότι δεν είχε λάβει καμία προκαταρκτική αξιολόγηση από την Επιτροπή. Ο καταγγέλλων επισήμανε επίσης ότι ήταν πάγια (και εύλογη) πρακτική της Επιτροπής να μην προβαίνει σε τέτοιες «συζητήσεις με σκοπό τη βελτιστοποίηση των αιτήσεων» κατά τη διάρκεια μιας εν εξελίξει διαδικασίας. Ως εκ τούτου, ζήτησε από τον Διαμεσολαβητή να εξετάσει κατά πόσον η Επιτροπή είχε πράγματι συμμετάσχει σε τέτοιες συζητήσεις στην παρούσα υπόθεση.
Υπό τις συνθήκες αυτές, ο Διαμεσολαβητής αντιλήφθηκε τον καταγγέλλοντα ως (1) ισχυριζόμενο ότι είχε υποστεί διακρίσεις σε σύγκριση με άλλους ενάγοντες, (2) ισχυριζόμενος ότι η Επιτροπή θα πρέπει να καταβάλει την αποζημίωση που ορίζεται στην επιστολή του της 26ης Ιουνίου 2004 και (3) ισχυριζόμενος ότι η Επιτροπή θα πρέπει να απαντήσει στο "Dienstaufsichtsbeschwerden". Ως εκ τούτου, ζητήθηκε από την Επιτροπή να γνωμοδοτήσει σχετικά με τον εν λόγω ισχυρισμό και τους εν λόγω ισχυρισμούς. Ο καταγγέλλων ενημερώθηκε σχετικά.
Ο Διαμεσολαβητής ενημέρωσε τόσο τον καταγγέλλοντα όσο και την Επιτροπή ότι η καταγγελία δεν φαίνεται να επεκτείνεται στο ζήτημα της πρόσβασης στα έγγραφα του φακέλου.
Φαξ του καταγγέλλοντος της 31ης Αυγούστου 2004Με τηλεομοιοτυπία της 31ης Αυγούστου 2004, ο καταγγέλλων ενημέρωσε τον Διαμεσολαβητή ότι επιθυμούσε επίσης να υποβάλει καταγγελία σχετικά με την άρνηση της Επιτροπής να του χορηγήσει πρόσβαση σε έγγραφα. Στις 13 Σεπτεμβρίου 2004, ο Διαμεσολαβητής διαβίβασε αντίγραφο της εν λόγω τηλεομοιοτυπίας στην Επιτροπή και ζήτησε τη γνώμη της τελευταίας και για τον πρόσθετο ισχυρισμό.
Φαξ του καταγγέλλοντος της 12ης Σεπτεμβρίου 2004Στις 12 Σεπτεμβρίου 2004, ο καταγγέλλων ενημέρωσε τον Διαμεσολαβητή ότι είχε λάβει επιστολή με ημερομηνία 2 Σεπτεμβρίου 2004, στην οποία η Επιτροπή είχε επισημάνει ότι η προθεσμία απάντησης στην επιβεβαιωτική αίτηση του καταγγέλλοντος της 30ής Ιουλίου 2004 (η οποία, σύμφωνα με την Επιτροπή, είχε καταχωριστεί στις 12 Αυγούστου 2004) έπρεπε να παραταθεί κατά άλλες 15 εργάσιμες ημέρες (έως τις 23 Σεπτεμβρίου 2004), λόγω του γεγονότος ότι αρκετοί υπάλληλοι, των οποίων η εμπειρογνωσία ήταν αναγκαία για την εξέταση της αίτησης, βρίσκονταν σε διακοπές. Ο καταγγέλλων εξέφρασε την άποψη ότι η απόφαση που έλαβε η Επιτροπή δεν ήταν ορθή, δεδομένου ότι δεν θα πρέπει να επιτραπεί στην Επιτροπή να αυξήσει τον χρόνο διεκπεραίωσης των αιτήσεων καθυστερώντας την καταχώριση των αιτήσεων και ότι ο λόγος που ανέφερε η Επιτροπή θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την καταστρατήγηση οποιασδήποτε προθεσμίας. Εξέφρασε επίσης αμφιβολίες ως προς το αν η επιστολή της Επιτροπής (την οποία ισχυρίστηκε ότι έλαβε στις 11 Σεπτεμβρίου 2004) είχε πράγματι αποσταλεί στις 2 Σεπτεμβρίου 2004. Στις 4 Οκτωβρίου 2004, ο Διαμεσολαβητής διαβίβασε αντίγραφο της τηλεομοιοτυπίας του καταγγέλλοντος στην Επιτροπή.
Η ΕΡΕΥΝΑ
Η γνώμη της ΕπιτροπήςΣτη γνώμη της, η Επιτροπή παρείχε χρονολογική σειρά των γεγονότων. Σύμφωνα με την περιγραφή αυτή, η πρόταση του καταγγέλλοντος είχε κηρυχθεί απαράδεκτη από την επιτροπή επιλογής της Επιτροπής κατά τη συνεδρίασή της στις 16 Οκτωβρίου 2003, ενώ η επιστολή ενημέρωσης του καταγγέλλοντος είχε αποσταλεί στις 22 Δεκεμβρίου 2003. Ωστόσο, σύμφωνα με αυτή τη χρονολογική σειρά, η τηλεομοιοτυπία του καταγγέλλοντος της 30ής Ιουλίου 2004 είχε παραληφθεί από την Επιτροπή στις 6 Αυγούστου 2004.
Επιπλέον, η Επιτροπή υπέβαλε τις ακόλουθες παρατηρήσεις:
Η επιλογή των προτάσεων στο πλαίσιο του προγράμματος Leonardo da Vinci περιλάμβανε δύο στάδια. Η προσφεύγουσα υπέβαλε αρχικά προκαταρκτική πρόταση, η οποία στη συνέχεια αξιολογήθηκε από την Επιτροπή με τη βοήθεια ανεξάρτητων εξωτερικών εμπειρογνωμόνων. Με βάση τα αποτελέσματα αυτής της αξιολόγησης, οι αιτούντες με τις καλύτερες προκαταρκτικές προτάσεις κλήθηκαν να υποβάλουν πλήρη πρόταση.
Η προκαταρκτική πρόταση του καταγγέλλοντος είχε αρχικά απορριφθεί επειδή φαινόταν να έχει υποβληθεί μετά τη σχετική προθεσμία. Η απόφαση αυτή ανατράπηκε αφού ο καταγγέλλων είχε διατυπώσει αντιρρήσεις στην επιστολή του της 29ης Δεκεμβρίου 2003. Ωστόσο, δεδομένου ότι η εν λόγω προσφυγή είχε παραληφθεί μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας αξιολόγησης, η προκαταρκτική πρόταση του καταγγέλλοντος, σε αντίθεση με άλλες προκαταρκτικές προτάσεις, δεν είχε αξιολογηθεί από εξωτερικούς εμπειρογνώμονες. Προκειμένου να αποφευχθεί το ενδεχόμενο να υποστεί ο καταγγέλλων οποιοδήποτε μειονέκτημα λόγω της αρχικής απόφασης της Επιτροπής, κλήθηκε ωστόσο να υποβάλει πλήρη πρόταση και να επικοινωνήσει με τις υπηρεσίες της Επιτροπής όσον αφορά κάθε ζήτημα που θα μπορούσε να έχει σχετικά με την πρότασή του. Προκειμένου να αποφευχθεί οποιαδήποτε διάκριση σε σύγκριση με άλλους αιτούντες, δόθηκε επιπλέον στον καταγγέλλοντα περισσότερος χρόνος για να υποβάλει την πλήρη πρότασή του.
Αναγνωρίστηκε ότι είχε παρέλθει ορισμένο χρονικό διάστημα μεταξύ της γνώμης της επιτροπής επιλογής και της επιστολής της Επιτροπής με την οποία ενημερώθηκε ο καταγγέλλων για το απαράδεκτο της αίτησής του. Η καθυστέρηση αυτή οφειλόταν στο γεγονός ότι η απόφαση της Επιτροπής σχετικά με τις προκαταρκτικές προτάσεις, στο πλαίσιο της «διαδικασίας Γ», εγκρίθηκε αφού είχε ληφθεί η γνώμη της επιτροπής Leonardo da Vinci και μετά τη λήξη της προθεσμίας που προβλέπεται για την άσκηση του δικαιώματος ελέγχου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο η Επιτροπή είχε εισαγάγει μια κατ’ εξαίρεση διαδικασία με στόχο να επιτρέψει στον καταγγέλλοντα να υποβάλει πλήρη πρόταση. Η Επιτροπή δέχθηκε ότι είχε παραπλανηθεί από τις δυσανάγνωστες ταχυδρομικές σφραγίδες (στην αίτηση του καταγγέλλοντος) κατά την εξέταση του παραδεκτού της αίτησης και ζήτησε συγγνώμη από τον καταγγέλλοντα. Ωστόσο, είχε διαπιστώσει ότι το σφάλμα αυτό διορθώθηκε αποδεχόμενο, κατ’ εξαίρεση, ότι ο καταγγέλλων μπορούσε να υποβάλει πλήρη πρόταση, καλώντας τον να επικοινωνήσει με τις υπηρεσίες της σχετικά με οποιοδήποτε ζήτημα αφορά την προκαταρκτική πρόταση και παρέχοντάς του ειδική προθεσμία για την υποβολή της πλήρους πρότασης.
Ο καταγγέλλων δεν υπέστη καμία ζημία λόγω του γεγονότος ότι η αίτησή του είχε αρχικά κηρυχθεί απαράδεκτη. Πρέπει να σημειωθεί ότι, μεταξύ της υποβολής της προκαταρκτικής πρότασης και της υποβολής της πλήρους πρότασης, ανταλλάχθηκαν διάφορα μηνύματα μεταξύ των υπηρεσιών της Επιτροπής και του καταγγέλλοντος. Ωστόσο, φάνηκε ότι ο καταγγέλλων δεν είχε υποβάλει κανένα αίτημα σχετικά με τις πιθανές παρατηρήσεις των εξωτερικών εμπειρογνωμόνων όσον αφορά την προκαταρκτική του πρόταση ή τις δυνατότητες βελτίωσης της πρότασής του κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Επίσης, δεν υπήρχε άμεση σχέση μεταξύ των συστάσεων εξωτερικών εμπειρογνωμόνων για τη βελτίωση των προκαταρκτικών προτάσεων και της επιλογής των προτάσεων, δεδομένου ότι το ποσοστό επιτυχίας μεταξύ της φάσης των προκαταρκτικών προτάσεων και της φάσης των προτάσεων ανήλθε σε περίπου 50 %.
Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι δεν υπήρχε «δικαίωμα» επιδότησης στο κοινοτικό δίκαιο. Επομένως, η Επιτροπή δεν αποζημίωσε τα πρόσωπα που είχαν υποβάλει αίτηση επιδοτήσεως για τον χρόνο που αφιέρωσαν στην προετοιμασία των προτάσεών τους.
Ως εκ τούτου, η Επιτροπή δεν συμμερίστηκε την άποψη του καταγγέλλοντος ότι είχε δικαίωμα αποζημίωσης.
Αφού έλαβε την επιστολή του καταγγέλλοντος της 29ης Δεκεμβρίου 2003, η Επιτροπή προέβη σε επαναξιολόγηση της υπόθεσης. Η Επιτροπή αναθεώρησε τη θέση της με τον ενδεδειγμένο τρόπο και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν μπορούσε να υπάρξει μομφή κατά του αρμόδιου υπαλλήλου ή της επιτροπής επιλογής, η οποία είχε διαπράξει σφάλμα ενώ ενεργούσε «καλή τη πίστει». Η Επιτροπή είχε εκθέσει τη θέση της στην επιστολή της 19ης Ιουλίου 2004 στην οποία είχε εξηγήσει ότι δεν γνώριζε καμία νομική βάση για το "Dienstaufsichtsbeschwerden" στο κοινοτικό δίκαιο και κάλεσε τον καταγγέλλοντα να παράσχει ακριβέστερες ενδείξεις ως προς τη βάση των καταγγελιών αυτών. Ο καταγγέλλων δεν απάντησε στην πρόσκληση αυτή.
Όσον αφορά το ζήτημα της προσβάσεως στον φάκελο, η επιβεβαιωτική αίτηση της 30ής Ιουλίου 2004 καταχωρίστηκε στις 12 Αυγούστου 2004. Ως εκ τούτου, η προθεσμία των 15 εργάσιμων ημερών για την απάντηση είχε λήξει στις 2 Σεπτεμβρίου 2004. Την ίδια ημέρα, η Επιτροπή απηύθυνε επιστολή στον καταγγέλλοντα προκειμένου να τον ενημερώσει ότι η σχετική προθεσμία είχε παραταθεί. Ο λόγος που επικαλέστηκε η Επιτροπή ήταν απολύτως θεμιτός. Μετά την επανεξέταση του αιτήματος, η Επιτροπή αποφάσισε να κοινοποιήσει τα έντυπα αξιολόγησης των εξωτερικών εμπειρογνωμόνων στον καταγγέλλοντα, χωρίς ωστόσο να αποκαλύψει την ταυτότητα των εν λόγω εμπειρογνωμόνων. Η τελική απάντηση εστάλη στον καταγγέλλοντα στις 24 Σεπτεμβρίου 2004.
Παρατηρήσεις του καταγγέλλοντοςΣτις παρατηρήσεις του, ο καταγγέλλων διατύπωσε τις ακόλουθες παρατηρήσεις:
Η Επιτροπή δέχθηκε ότι ο εσφαλμένος χειρισμός της αίτησής του του Οκτωβρίου 2003 ήταν εξ ολοκλήρου δική της ευθύνη. Ωστόσο, δεν απέδειξε τον ισχυρισμό της ότι αυτό οφειλόταν σε δυσανάγνωστες ταχυδρομικές σφραγίδες στον φάκελο που περιείχε την εν λόγω αίτηση, για παράδειγμα με την υποβολή αντιγράφου του οικείου εγγράφου. Δεν είχε ακόμη χορηγηθεί πρόσβαση στο έγγραφο. Επομένως, βάσει των διαθέσιμων αποδεικτικών στοιχείων, δεν αποδείχθηκε ότι η προβαλλόμενη από την Επιτροπή περίσταση είχε ως αποτέλεσμα την εσφαλμένη εξέταση της αιτήσεως.
Ήδη πριν από την υποβολή της προκαταρκτικής προτάσεως, είχε επιστήσει την προσοχή της Επιτροπής στο γεγονός ότι ο καθορισμός της ημερομηνίας της 3ης Οκτωβρίου 2003 ως καταληκτικής ημερομηνίας θα είχε ως αποτέλεσμα τη διαφορετική μεταχείριση των Γερμανών προσφευγόντων σε σχέση με τους αιτούντες από άλλα κράτη μέλη, δεδομένου ότι τα γερμανικά ταχυδρομεία δεν ήταν ανοικτά εκείνη την ημέρα, διότι επρόκειτο για εθνική αργία. Ωστόσο, η Επιτροπή αρνήθηκε να δεχθεί το αίτημά του για αλλαγή της προθεσμίας.
Ως εκ τούτου, διατηρήθηκε το αίτημα πρόσβασης στο σύνολο του φακέλου.
Αν η Επιτροπή είχε πράγματι αμφιβολίες ως προς το αν η αίτησή του είχε αποσταλεί εμπροθέσμως, θα ήταν υποχρεωμένη να του ζητήσει να προσκομίσει, εντός 48 ωρών, στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η επιστολή είχε αποσταλεί εμπροθέσμως. Ωστόσο, η Επιτροπή δεν το έπραξε.
Εάν η αξιολόγηση από εξωτερικούς εμπειρογνώμονες δεν ήταν πράγματι δυνατή κατά τον χρόνο που προέκυψε ότι η προκαταρκτική πρόταση ήταν παραδεκτή, η Επιτροπή θα έπρεπε να είχε υποχρεωθεί, με δική της πρωτοβουλία και χωρίς να χρειάζεται σχετικό αίτημα, να τον ενημερώσει για την αξιολόγηση της προκαταρκτικής πρότασης και για τις προτάσεις της σχετικά με τον τρόπο βελτίωσής της.
Ελλείψει τέτοιας ανακοινώσεως εκ μέρους της Επιτροπής, υπέθεσε ότι η Επιτροπή δεν είχε ουσιαστικές αντιρρήσεις ως προς την ουσία ή τη μορφή και ότι η Επιτροπή δεν θεωρούσε ότι η προκαταρκτική πρόταση έπρεπε να βελτιστοποιηθεί κατά θεμελιώδη τρόπο. Με βάση αυτή την προσδοκία είχε προετοιμάσει την πλήρη πρόταση.
Περαιτέρω έρευνεςΜετά από προσεκτική εξέταση της γνώμης της Επιτροπής και των παρατηρήσεων του καταγγέλλοντος, διαπιστώθηκε ότι απαιτούνται περαιτέρω έρευνες.
Το αίτημα του Διαμεσολαβητή για περαιτέρω πληροφορίεςΩς εκ τούτου, στις 17 Ιανουαρίου 2005, ο Διαμεσολαβητής ζήτησε από την Επιτροπή i) να σχολιάσει το επιχείρημα του καταγγέλλοντος ότι η Επιτροπή δεν είχε εξετάσει το πλήρες πεδίο εφαρμογής της αίτησής του για πρόσβαση στον φάκελο της Επιτροπής· ii) να παράσχει αντίγραφο του φακέλου που περιέχει την προκαταρκτική πρόταση του καταγγέλλοντος, η οποία εστάλη στην Επιτροπή τον Οκτώβριο του 2003· και iii) να παράσχει πιο συγκεκριμένες πληροφορίες α) ως προς τις νομικές διατάξεις που την υποχρέωναν να ζητήσει τη γνώμη της επιτροπής Leonardo da Vinci και ενδεχομένως και του Κοινοβουλίου στην περίπτωση αιτήσεων που κρίθηκαν απαράδεκτες λόγω εκπρόθεσμης υποβολής τους και β) ως προς τον χρόνο γνωμοδότησης της επιτροπής Leonardo da Vinci και ως προς τη λήξη της προθεσμίας που προβλέπεται για το δικαίωμα ελέγχου του Κοινοβουλίου.
Η απάντηση της ΕπιτροπήςΣτην απάντησή της που εστάλη στις 14 Μαρτίου 2005, η Επιτροπή διατύπωσε τις ακόλουθες παρατηρήσεις:
Στην επιστολή του της 26ης Ιουνίου 2004, ο καταγγέλλων είχε ζητήσει πρόσβαση στον φάκελο της Επιτροπής στο μέτρο που αμφισβήτησε την αντικειμενικότητα της αξιολόγησης της πρότασής του αμφισβητώντας την ποιότητα ή την ύπαρξη των αξιολογήσεων εξωτερικών εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή εξέτασε το αίτημα αυτό με επιστολή της 24ης Σεπτεμβρίου 2004. Μαζί με την επιστολή αυτή, είχε διαβιβάσει στον καταγγέλλοντα τα ανωνυμοποιημένα δελτία αξιολόγησης των εξωτερικών εμπειρογνωμόνων σχετικά με την πρότασή του. Ο καταγγέλλων δεν ανέφερε συγκεκριμένο έγγραφο που θα έπρεπε να του διαβιβάσει η Επιτροπή. Ως εκ τούτου, οι υπηρεσίες της Επιτροπής δεν ήταν σε θέση να αντιληφθούν τι εννοούσε ο καταγγέλλων όταν ανέφερε ότι η Επιτροπή δεν του είχε παράσχει πλήρη πρόσβαση στον φάκελο.
Η Επιτροπή χρειάστηκε να ζητήσει τη γνώμη της επιτροπής Leonardo da Vinci σχετικά με το σχέδιο καταλόγου επιλεγμένων προκαταρκτικών προτάσεων. Η επιτροπή διατύπωσε θετική γνώμη στις 17 Νοεμβρίου 2003. Το σχέδιο απόφασης υποβλήθηκε στο Κοινοβούλιο στις 17 Νοεμβρίου 2003 και η προθεσμία για την άσκηση των δικαιωμάτων ελέγχου του Κοινοβουλίου έληξε στις 16 Δεκεμβρίου 2003.
Αντίγραφο του φακέλου που περιείχε την προκαταρκτική πρόταση του καταγγέλλοντος, η οποία εστάλη στην Επιτροπή τον Οκτώβριο του 2003, υποβλήθηκε από την Επιτροπή μαζί με την επιστολή της 14ης Μαρτίου 2005.
Παρατηρήσεις του καταγγέλλοντοςΣτις παρατηρήσεις του, ο καταγγέλλων ενέμεινε στην καταγγελία του και διατύπωσε τις ακόλουθες περαιτέρω παρατηρήσεις:
Δεδομένου ότι είχε ζητήσει πρόσβαση στο σύνολο του φακέλου της Επιτροπής, δεν ήταν αναγκαίο να ορίσει συγκεκριμένα έγγραφα.
Μία από τις ταχυδρομικές σφραγίδες στον φάκελο που περιείχε την προκαταρκτική πρότασή του είχε ημερομηνία 2 Οκτωβρίου 2003 και ήταν ευανάγνωστη. Επομένως, ήταν ακατανόητος ο λόγος για τον οποίο η Επιτροπή απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη. Δεδομένου ότι οι αιτήσεις έπρεπε να υποβληθούν με συστημένη επιστολή, θα ήταν δυνατό να εξακριβωθεί η ορθή ημερομηνία. Εφαρμόζοντας τους διαδικαστικούς κανόνες της Επιτροπής, η Επιτροπή όφειλε να του ζητήσει, εντός 48 ωρών από τη στιγμή που έλαβε γνώση των κρίσιμων περιστάσεων, να αποδείξει ότι η επιστολή είχε αποσταλεί εγκαίρως.
Η Επιτροπή δημιούργησε εσφαλμένα την εντύπωση ότι δεν ήταν σε θέση να τον ενημερώσει για το γεγονός ότι η αίτησή του είχε απορριφθεί ως απαράδεκτη λόγω της υποχρέωσής της να ζητήσει τη γνώμη της επιτροπής Leonardo da Vinci και του Κοινοβουλίου.
ΣΧΕΔΙΟ ΣΥΣΤΑΣΕΩΝ ΤΟΥ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΗ
Το σχέδιο συστάσεωνΣτις 27 Σεπτεμβρίου 2005, ο Διαμεσολαβητής απηύθυνε στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 6 του καταστατικού του, δύο σχέδια συστάσεων (1). Τα σχέδια συστάσεων έχουν ως εξής:
(1) Η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει το πλήρες πεδίο εφαρμογής του αιτήματος του καταγγέλλοντος για πρόσβαση σε έγγραφα.
(2) Η Επιτροπή θα πρέπει να παράσχει στον καταγγέλλοντα δίκαιη αποζημίωση για τις αρνητικές συνέπειες που θα είχε γι' αυτόν η παράλειψη της Επιτροπής να του επιφυλάξει ίση μεταχείριση με εκείνη που επιφυλάχθηκε σε άλλους προσφεύγοντες των οποίων οι προκαταρκτικές προτάσεις είχαν επιλεγεί και οι οποίοι είχαν κληθεί να υποβάλουν πλήρη πρόταση.
Το παρόν σχέδιο σύστασης βασίστηκε στις ακόλουθες εκτιμήσεις:
Επί της προβαλλομένης δυσμενούς διακρίσεως1 Ο Διαμεσολαβητής σημείωσε ότι η Επιτροπή είχε αποδεχθεί ότι έκανε λάθος όταν θεώρησε ότι η προκαταρκτική πρόταση του καταγγέλλοντος υποβλήθηκε εκπρόθεσμα και ότι ενήργησε γρήγορα και εποικοδομητικά όταν το σφάλμα περιήλθε σε γνώση της. Προκειμένου να διορθωθούν οι αρνητικές συνέπειες του σφάλματος αυτού, η Επιτροπή προσέφερε στον καταγγέλλοντα τη δυνατότητα να υποβάλει πλήρη πρόταση.
2 Κατά την άποψη του Διαμεσολαβητή, ήταν ωστόσο σαφές ότι αυτός ο τρόπος διαδικασίας δεν διασφάλιζε την ίδια μεταχείριση του καταγγέλλοντος με όλους τους άλλους φορείς προώθησης των οποίων οι προκαταρκτικές προτάσεις είχαν επιλεγεί. Κατά τη διάρκεια της παρούσας έρευνας, η Επιτροπή επιβεβαίωσε ότι εξέτασε τις προκαταρκτικές προτάσεις με τη βοήθεια εξωτερικών εμπειρογνωμόνων. Διαπιστώθηκε επίσης ότι οι παρατηρήσεις που διατύπωσαν οι εν λόγω εμπειρογνώμονες, συμπεριλαμβανομένων των προτάσεων για τον τρόπο βελτίωσης των προκαταρκτικών προτάσεων, είχαν διαβιβαστεί στους αιτούντες από την Επιτροπή. Ως εκ τούτου, οι εν λόγω αιτούντες είχαν τη δυνατότητα να επωφεληθούν από συμβουλές εμπειρογνωμόνων όταν αποφάσισαν αν και με ποιον τρόπο θα υποβάλουν πλήρη πρόταση στην Επιτροπή. Δεν αμφισβητήθηκε ότι δεν είχε δοθεί τέτοια συμβουλή στον καταγγέλλοντα. Υπό τις συνθήκες αυτές, η Επιτροπή δεν αντιμετώπισε τον καταγγέλλοντα κατά τον ίδιο τρόπο με τους άλλους αιτούντες των οποίων οι προκαταρκτικές προτάσεις είχαν επιλεγεί.
3 Ακόμη και αν υποτεθεί ότι, λόγω της παρόδου του χρόνου, ήταν αδύνατο να διενεργηθεί αξιολόγηση της προκαταρκτικής πρότασης του καταγγέλλοντος, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι η Επιτροπή δεν είχε πράξει ό,τι ήταν αναγκαίο και κατάλληλο υπό τις περιστάσεις, προκειμένου να διασφαλίσει ότι ο καταγγέλλων είχε την ίδια μεταχείριση με τους άλλους προσφεύγοντες. Δεδομένης της σημασίας που είχε η αξιολόγηση της προκαταρκτικής πρότασης για την υποβολή της πλήρους πρότασης, η Επιτροπή θα έπρεπε να γνωρίζει το γεγονός ότι ο καταγγέλλων βρισκόταν σε μειονεκτική θέση σε σύγκριση με τους άλλους αιτούντες των οποίων οι προκαταρκτικές προτάσεις είχαν αξιολογηθεί και επιλεγεί. Υπό τις συνθήκες αυτές, θα ήταν ορθή διοικητική πρακτική για την Επιτροπή να προσπαθήσει να διασφαλίσει ότι το μειονέκτημα αυτό θα ελαχιστοποιηθεί όσο το δυνατόν περισσότερο. Όπως υποστήριξε ο καταγγέλλων, η Επιτροπή θα μπορούσε ιδίως να τον είχε ενημερώσει για την αξιολόγηση της προκαταρκτικής πρότασης και για τις προτάσεις της σχετικά με τον τρόπο βελτίωσης της τελευταίας. Λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της παρούσας υπόθεσης, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι ένας τέτοιος τρόπος διαδικασίας θα μπορούσε πράγματι να αναμένεται από μια διοίκηση που επιθυμεί να ανατρέψει τις συνέπειες ενός σφάλματος που είχε διαπράξει. Ωστόσο, δεν φαίνεται να έχουν ληφθεί τέτοια μέτρα. Είναι αλήθεια ότι, στην επιστολή της 2ας Φεβρουαρίου 2004, με την οποία ενημέρωνε τον καταγγέλλοντα για την απόφαση που είχε λάβει, η Επιτροπή επισήμανε ότι μπορούσε να επικοινωνήσει με τη Γενική Διεύθυνση «για περισσότερες πληροφορίες». Ωστόσο, κατά την άποψη του Διαμεσολαβητή, αυτή η μάλλον γενική προσφορά δεν ήταν επαρκής για να εγγυηθεί ότι ο καταγγέλλων είχε ουσιαστικά την ίδια μεταχείριση με τους αιτούντες των οποίων οι προκαταρκτικές προτάσεις είχαν αξιολογηθεί και επιλεγεί.
4 Επομένως, η παράλειψη της Επιτροπής να διασφαλίσει την ίση αυτή μεταχείριση συνιστούσε κακοδιοίκηση.
Όσον αφορά την προβαλλόμενη μη παροχή προσβάσεως στον φάκελο της Επιτροπής5 Όσον αφορά τις διαδικαστικές πτυχές, ο Διαμεσολαβητής επισήμανε ότι το άρθρο 8 παράγραφος 2 του κανονισμού 1049/2001 προβλέπει ότι η προθεσμία απάντησης στις επιβεβαιωτικές αιτήσεις μπορεί να παραταθεί κατά 15 εργάσιμες ημέρες «σε εξαιρετικές περιπτώσεις, για παράδειγμα σε περίπτωση αίτησης που αφορά πολύ μεγάλο έγγραφο ή πολύ μεγάλο αριθμό εγγράφων». Ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι η απουσία πολλών υπαλλήλων επειδή βρίσκονταν σε διακοπές δεν μπορεί να θεωρηθεί «εξαιρετική» περίπτωση κατά την έννοια της εν λόγω διάταξης που θα δικαιολογούσε παράταση της προθεσμίας. Εν πάση περιπτώσει, στην επιστολή της 2ας Σεπτεμβρίου 2004, η Επιτροπή είχε επισημάνει ότι η παραταθείσα προθεσμία ήταν η 23η Σεπτεμβρίου 2004. Ωστόσο, η απάντηση της Επιτροπής στην επιβεβαιωτική αίτηση είχε αποσταλεί μόλις στις 24 Σεπτεμβρίου 2004.
6 Όσον αφορά την ουσία αυτού του ισχυρισμού, ο καταγγέλλων δήλωσε σαφώς ότι το αίτημά του δεν αφορούσε «ενιαία έγγραφα, αλλά ολόκληρο τον φάκελο». Εν προκειμένω, ήταν σαφές ότι η Επιτροπή είχε μέχρι στιγμής χορηγήσει πρόσβαση μόνο στα (ανωνυμοποιημένα) δελτία αξιολόγησης των εξωτερικών εμπειρογνωμόνων σχετικά με την πρότασή του. Παρά το γεγονός ότι κλήθηκε ειδικά να σχολιάσει το θέμα αυτό, η Επιτροπή δεν είχε ακόμη εξετάσει το αίτημα του καταγγέλλοντος για πρόσβαση στο βαθμό που αυτό αφορά τα άλλα έγγραφα του φακέλου της. Η Επιτροπή είχε υποστηρίξει ότι ο καταγγέλλων δεν είχε διευκρινίσει τα έγγραφα στα οποία επιθυμούσε να έχει πρόσβαση. Ο Διαμεσολαβητής δεν έκρινε πειστικό το επιχείρημα αυτό. Κατά την άποψη του Διαμεσολαβητή, το αίτημα του καταγγέλλοντος ήταν αρκετά ακριβές ώστε να επιτρέψει στην Επιτροπή να κατανοήσει το εύρος της πρόσβασης που επιθυμούσε να αποκτήσει ο καταγγέλλων.
7 Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Επιτροπή παρέλειψε να εξετάσει δεόντως το αίτημα του καταγγέλλοντος για πρόσβαση, τόσο όσον αφορά τις διαδικαστικές πτυχές όσο και όσον αφορά την ουσία.
Επί του αιτήματος αποζημιώσεως8 Ο Διαμεσολαβητής δέχθηκε, κρίνοντας από το φωτοαντίγραφο του φακέλου που περιείχε την προκαταρκτική πρόταση του καταγγέλλοντος, ότι ήταν πράγματι δύσκολο να διαπιστωθεί εάν η προκαταρκτική πρόταση του καταγγέλλοντος είχε υποβληθεί εγκαίρως. Ωστόσο, δυσκολεύτηκε να κατανοήσει τους λόγους για τους οποίους δεν υπήρξε επικοινωνία με τον καταγγέλλοντα και τον κάλεσε να υποβάλει αποδεικτικά στοιχεία για να καθορίσει την ημερομηνία κατά την οποία είχε αποστείλει την προκαταρκτική πρότασή του στην Επιτροπή. Κατά την άποψη του Διαμεσολαβητή, η Επιτροπή παρέλειψε επίσης να παράσχει πειστικές πληροφορίες που να αποδεικνύουν ότι δεν θα ήταν σε θέση να ενημερώσει εγκαίρως τον καταγγέλλοντα για την απόφασή της της 16ης Οκτωβρίου 2003. Υπό τις συνθήκες αυτές, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι η Επιτροπή έπρεπε να λογοδοτήσει για την καθυστέρηση που σημειώθηκε μεταξύ της απόφασής του της 16ης Οκτωβρίου 2003 και της ημερομηνίας κατά την οποία η απόφαση αυτή περιήλθε σε γνώση του καταγγέλλοντος.
9 Η Επιτροπή δέχθηκε ότι η αρχική της απόφαση (της 16ης Οκτωβρίου 2003) να απορρίψει την προκαταρκτική πρόταση του καταγγέλλοντος ως απαράδεκτη οφειλόταν σε σφάλμα. Ο Διαμεσολαβητής είχε επίσης διαπιστώσει ότι η Επιτροπή μπορούσε να λογοδοτήσει για την καθυστέρηση που σημειώθηκε μεταξύ της απόφασής του της 16ης Οκτωβρίου 2003 και της ημερομηνίας κατά την οποία η απόφαση αυτή περιήλθε σε γνώση του καταγγέλλοντος. Τέλος, η Διαμεσολαβήτρια κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Επιτροπή δεν εξασφάλισε στη συνέχεια ίση μεταχείριση μεταξύ του καταγγέλλοντος και των άλλων φορέων υλοποίησης των οποίων οι προκαταρκτικές προτάσεις είχαν επιλεγεί και οι οποίοι είχαν κληθεί να υποβάλουν πλήρη πρόταση. Λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων αυτών, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι η αξίωση αποζημίωσης ήταν καταρχήν βάσιμη.
10 Ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι θα ήταν ορθή διοικητική πρακτική για την Επιτροπή να προσφέρει στον καταγγέλλοντα δίκαιη αποζημίωση όσον αφορά τις αρνητικές συνέπειες που είχε γι' αυτόν η κακοδιοίκηση που είχε συμβεί. Ωστόσο, κατά την άποψη του Διαμεσολαβητή, το ποσό που θα μπορούσε να θεωρηθεί δίκαιο υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης ήταν σίγουρα πολύ χαμηλότερο από το ποσό που ζήτησε ο καταγγέλλων.
Η εμπεριστατωμένη γνώμη της ΕπιτροπήςΣτην εμπεριστατωμένη γνώμη της, η Επιτροπή διατύπωσε τις ακόλουθες παρατηρήσεις:
Ως προς τα πραγματικά περιστατικάΗ προκαταρκτική πρόταση κηρύχθηκε απαράδεκτη, δεδομένου ότι η μόνη ευανάγνωστη ταχυδρομική σφραγίδα έφερε ημερομηνία 5 Οκτωβρίου 2003. Μετά την προσφυγή του καταγγέλλοντος, οι υπηρεσίες της Επιτροπής εφάρμοσαν την αρχή του οφέλους της αμφιβολίας και επέτρεψαν κατ' εξαίρεση στον καταγγέλλοντα να υποβάλει απευθείας πλήρη πρόταση.
Επί της προβαλλόμενης δυσμενούς διακρίσεως και επί του αιτήματος αποζημιώσεωςΗ Επιτροπή διόρθωσε την κατάσταση που είχε δημιουργηθεί από το γεγονός ότι η προκαταρκτική πρόταση είχε κηρυχθεί απαράδεκτη ως εξής:
- Ο καταγγέλλων είχε κατ’ εξαίρεση τη δυνατότητα να υποβάλει πλήρη πρόταση, όπως είχε ζητήσει στην επιστολή του προς την Επιτροπή της 29ης Δεκεμβρίου 2003.
- Στην εν λόγω επιστολή, ο καταγγέλλων είχε αρνηθεί ρητά την αξιολόγηση της προκαταρκτικής πρότασής του σε αυτό το στάδιο. Το σχέδιο σύστασης της Διαμεσολαβήτριας φαίνεται να παραβλέπει το γεγονός αυτό.
- Σε κάθε περίπτωση, η παροχή συμβουλών πριν από την πρόταση δεν θα μπορούσε να έχει καθοριστική επίδραση στο τελικό αποτέλεσμα μιας πλήρους πρότασης, δεδομένου ότι αυτό που αξιολογήθηκε ήταν η γενική ιδέα του έργου (ενώ στο στάδιο της πλήρους πρότασης αξιολογήθηκε ολόκληρη η πρόταση έργου). Σε κάθε περίπτωση, ο καταγγέλλων είχε παραιτηθεί από την εκ των υστέρων αξιολόγηση της προκαταρκτικής πρότασής του.
- Στον προσφεύγοντα είχε δοθεί ο ίδιος αριθμός ημερών για να προετοιμάσει την πλήρη πρόταση με τους άλλους προσφεύγοντες.
- Η Επιτροπή είχε προσφέρει στον καταγγέλλοντα τη δυνατότητα να συζητήσει με τις υπηρεσίες της ζητήματα σχετικά με την πρόταση. Ωστόσο, ο καταγγέλλων δεν έκανε χρήση αυτής της δυνατότητας.
- Όταν αποδέχθηκε να υποβάλει την πλήρη πρότασή του χωρίς να έχει αξιολογηθεί η προκαταρκτική πρόταση, ο καταγγέλλων δέχτηκε να αναλάβει κίνδυνο όπως όλοι οι άλλοι αιτούντες (θα μπορούσε στο παρόν στάδιο να είχε ζητήσει να ακυρωθεί η διαδικασία ή να ζητήσει αποζημίωση για τη σύνταξη της προκαταρκτικής πρότασης).
- Ο καταγγέλλων θα μπορούσε να είχε υποβάλει εκ νέου την πρότασή του κατά τον γύρο επιλογής του 2005, χρησιμοποιώντας επίσης τα σχόλια και τις ενδείξεις που παρείχαν οι εξωτερικοί εμπειρογνώμονες που αξιολόγησαν την πλήρη πρότασή του προκειμένου να τη βελτιώσουν.
- Δεν προβλεπόταν επιστροφή εξόδων για την εκπόνηση πρότασης Leonardo da Vinci· την ίδια αρχή που ισχύει για κάθε άλλο εκπαιδευτικό ή ερευνητικό πρόγραμμα.
Ως εκ τούτου, ο ισχυρισμός ότι ο καταγγέλλων είχε υποστεί άδικη μεταχείριση και διακρίσεις έπρεπε να απορριφθεί. Η πρόταση του καταγγέλλοντος ήταν η χειρότερη από τις 48 προτάσεις που είχαν αξιολογηθεί.
Το αίτημα αποζημίωσης ήταν αδικαιολόγητο, δεδομένου ότι η Επιτροπή είχε πράξει ό,τι ήταν αναγκαίο για να αποφευχθεί οποιαδήποτε ζημία στον καταγγέλλοντα.
Όσον αφορά την πρόσβαση στον φάκελοΗ Επιτροπή ερμήνευσε την αίτηση πρόσβασης ως αφορώσα τον φάκελο που αφορούσε την πρόταση, ο οποίος συνίστατο στην πρόταση και στα έντυπα αξιολόγησης. Ωστόσο, η Επιτροπή κοινοποίησε - εκτός από τα έγγραφα που είχαν ήδη διαβιβαστεί στον καταγγέλλοντα - και άλλα έγγραφα σχετικά με τη διαδικασία επιλογής που ήταν σημαντικά για την κατανόηση των λόγων απόρριψης της πλήρους πρότασης του καταγγέλλοντος, δηλαδή τα πρακτικά της επιτροπής επιλογής για τις πλήρεις προτάσεις της «διαδικασίας Γ» (όλες οι πληροφορίες σχετικά με άλλους αιτούντες έχουν παραλειφθεί).
Παρατηρήσεις του καταγγέλλοντοςΣτις παρατηρήσεις του, ο καταγγέλλων ενέμεινε στην καταγγελία του και διατύπωσε τις ακόλουθες παρατηρήσεις:
Η σφραγίδα του ταχυδρομείου στον φάκελο στον οποίο είχε υποβάλει την προκαταρκτική πρότασή του ήταν ευανάγνωστη. Ως εκ τούτου, δεν ήταν σαφές πώς η αρμόδια επιτροπή επιλογής θα μπορούσε να μην το αντιληφθεί αυτό. Πρέπει να γίνει δεκτό ότι η επιτροπή στηρίχθηκε σε πληροφορίες παρεχόμενες από μέλος του προσωπικού της Επιτροπής το οποίο είτε ενήργησε με βαριά αμέλεια είτε παρέσχε εσκεμμένα εσφαλμένες πληροφορίες.
Όσον αφορά το από 29 Δεκεμβρίου 2003 έγγραφό του, η άρνησή του να προβεί σε νέο έλεγχο στηριζόταν στον φόβο ότι διαφορετικά θα βρισκόταν σε μειονεκτική θέση όσον αφορά το χρονοδιάγραμμα και στο γεγονός ότι είχε αμφιβολίες ως προς την αντικειμενικότητα μιας εκ των υστέρων αξιολόγησης. Επομένως, η άρνησή του είχε ως σκοπό να καταστήσει την Επιτροπή τη μόνη ορθή και δυνατή προσέγγιση υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις, δηλαδή μια εντελώς νέα δημοσίευση της «διαδικασίας Γ». Η Επιτροπή επέλεξε διαφορετική διαδικασία και, ως εκ τούτου, έφερε την αποκλειστική ευθύνη για όλες τις συνέπειες που απορρέουν από την απόφαση αυτή.
Η Επιτροπή θα μπορούσε τουλάχιστον να τον ενημερώσει για τις παρατηρήσεις, τις εκτιμήσεις και τις προτάσεις του δικού της «αναγνώστη», τον οποίο η Επιτροπή, σύμφωνα με την εμπεριστατωμένη γνώμη της, χρησιμοποίησε επιπλέον των εξωτερικών εμπειρογνωμόνων. Δεδομένου ότι αυτό δεν συνέβη, έπρεπε να υποτεθεί ότι ο εν λόγω «αναγνώστης» δεν είχε εξετάσει την προκαταρκτική πρόταση, μολονότι όφειλε να το πράξει, ή ότι η Επιτροπή, λόγω βαριάς αμέλειας ή αυθαιρεσίας, παρέλειψε να του διαβιβάσει τη σχετική εκτίμηση.
Η Επιτροπή δεν είχε ακόμη χορηγήσει πρόσβαση στον φάκελο. Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι τα έγγραφα που κοινοποιήθηκαν από την Επιτροπή έφεραν χειρόγραφες σημειώσεις όπως «τελική έκδοση» ή «τελική έκδοση 2». Ως εκ τούτου, έπρεπε να υπάρχουν υπόνοιες ότι στην παρούσα υπόθεση είχαν συνταχθεί διάφορες «τελικές εκδοχές» των εκτιμήσεων που υπέβαλαν οι εμπειρογνώμονες της Επιτροπής. Αφού του παρασχεθεί πρόσβαση στον φάκελο, θα αποφασίσει αν και κατά ποιων θα πρέπει ενδεχομένως να ληφθούν μέτρα βάσει του ποινικού δικαίου.
Συμπληρωματική αλληλογραφίαΕπιστολή του Διαμεσολαβητή προς την Επιτροπή
Στις 16 και 18 Ιουνίου 2006, ο Διαμεσολαβητής ενημέρωσε την Επιτροπή ότι δεν θεωρούσε την εμπεριστατωμένη γνώμη της Επιτροπής επαρκή ,, ιδίως όσον αφορά το ζήτημα της πρόσβασης σε έγγραφα. Στο πλαίσιο αυτό, η Διαμεσολαβήτρια επισήμανε ότι, στην εν λόγω εμπεριστατωμένη γνώμη, η Επιτροπή δεν εξέτασε καμία από τις παρατηρήσεις που είχε διατυπώσει η Διαμεσολαβήτρια σχετικά με τις διαδικαστικές πτυχές του χειρισμού της αίτησης πρόσβασης (βλ. σημείο 4.8 του σχεδίου σύστασης). Όσον αφορά την ουσία αυτού του αιτήματος, ο Διαμεσολαβητής σημείωσε ότι η Επιτροπή δεν είχε μέχρι στιγμής παράσχει ούτε κατάλογο των σχετικών εγγράφων, δηλαδή όλων των εγγράφων που αφορούν την προκαταρκτική πρόταση και την πρόταση του καταγγέλλοντος, ούτε ανέφερε τους λόγους για τους οποίους κανένα από αυτά τα έγγραφα που δεν είχαν κοινοποιηθεί μέχρι στιγμής δεν μπορούσε να καταστεί προσβάσιμο στον καταγγέλλοντα.
Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής ζήτησε από την Επιτροπή να τον ενημερώσει εάν ήταν διατεθειμένη να επανεξετάσει τη θέση της.
Η απάντηση της ΕπιτροπήςΣτην απάντησή της, η Επιτροπή διατύπωσε τις ακόλουθες παρατηρήσεις:
Δεν υπήρχε συγκεκριμένος φάκελος σχετικά με την αίτηση του καταγγέλλοντος στο πλαίσιο του προγράμματος Leonardo da Vinci. Ως εκ τούτου, η αίτηση πρόσβασης είχε εκληφθεί ως αίτηση πρόσβασης στα έγγραφα που σχετίζονται με την πρόταση του καταγγέλλοντος, δηλαδή i) τα έντυπα αξιολόγησης και ii) τα πρακτικά της επιτροπής επιλογής.
Οι χειρόγραφοι σχολιασμοί «τελική έκδοση» και «τελική έκδοση 2» θα μπορούσαν να προκαλέσουν σύγχυση σε έναν εξωτερικό αναγνώστη. Ωστόσο, δεν υπήρχαν τρεις διαφορετικές εκδοχές ενός εγγράφου, αλλά τρεις γνώμες εμπειρογνωμόνων που συντάχθηκαν από τρεις διαφορετικούς ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες οι οποίοι είχαν συμπληρώσει το ίδιο ηλεκτρονικό έντυπο, γεγονός που εξηγούσε την ύπαρξη πανομοιότυπης πρώτης σελίδας για τα τρία έγγραφα.
Όλα τα σχετικά έγγραφα είχαν κοινοποιηθεί στον καταγγέλλοντα.
Όσον αφορά τις διαδικαστικές πτυχές, η Επιτροπή εξέφρασε τη λύπη της για την καθυστέρηση στην καταχώριση της επιβεβαιωτικής αίτησης της 30ής Ιουλίου 2004, η οποία οφειλόταν στο γεγονός ότι υπήρχε περιορισμένο προσωπικό κατά την περίοδο των διακοπών. Όσον αφορά την παράταση της προθεσμίας απάντησης στην εν λόγω αίτηση, ο κανονισμός 1049/2001 δεν περιόρισε τους λόγους παράτασης. Οι αιτήσεις που αφορούν ένα πολύ μεγάλο έγγραφο ή έναν πολύ μεγάλο αριθμό εγγράφων αναφέρθηκαν μόνο ως παράδειγμα. Η Επιτροπή έκρινε ότι άλλες περιστάσεις θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν παράταση της προθεσμίας, π.χ. εάν ήταν αναγκαία η διαβούλευση με άλλες υπηρεσίες της Επιτροπής ή με τρίτο μέρος, εάν τα ζητούμενα έγγραφα αφορούσαν σύνθετο ή πολύ τεχνικό ζήτημα, εάν ήταν ιδιαίτερα δύσκολο να εντοπιστεί το ζητούμενο έγγραφο ή εάν χρειαζόταν περισσότερος χρόνος για τη χορήγηση μερικής πρόσβασης.
Στην παρούσα υπόθεση, εκτός από το γεγονός ότι η επιβεβαιωτική αίτηση περιήλθε στην Επιτροπή κατά τη διάρκεια περιόδου κατά την οποία οι πόροι της περιορίστηκαν λόγω των θερινών διακοπών, η εξέταση της αίτησης απαιτούσε την παρέμβαση διαφόρων υπηρεσιών οι οποίες έπρεπε να γνωμοδοτήσουν σχετικά με τη σκοπιμότητα μερικής πρόσβασης για να ικανοποιήσουν όσο το δυνατόν περισσότερο το αίτημα του καταγγέλλοντος.
Η Επιτροπή ζήτησε συγγνώμη για την υπέρβαση της προθεσμίας απαντήσεως στην επιβεβαιωτική αίτηση κατά μία εργάσιμη ημέρα.
Παρατηρήσεις του καταγγέλλοντοςΣτις παρατηρήσεις του, ο καταγγέλλων εξήγησε ότι επιθυμούσε να διατηρήσει την καταγγελία του στο σύνολό της. Προέβη στις ακόλουθες περαιτέρω παρατηρήσεις:
Ο ισχυρισμός της Επιτροπής ότι δεν υπήρχε συγκεκριμένος φάκελος σχετικά με την αίτησή του δεν ήταν αξιόπιστος. Το γεγονός ότι η Επιτροπή ήταν σε θέση να υποβάλει σχετικά έγγραφα (όπως ο φάκελος που περιείχε την προκαταρκτική πρότασή του και τις αξιολογήσεις) κατέδειξε ότι υπήρχε τέτοιος φάκελος. Η «επεξήγηση» που παρέσχε η Επιτροπή για την παρουσία των χειρόγραφων σημειώσεων «τελική έκδοση» και «τελική έκδοση 2» δεν ήταν πειστική, δεδομένου ότι οι εμπειρογνώμονες δεν θα ήταν σε θέση να τοποθετήσουν τέτοιες σημειώσεις στα ηλεκτρονικά δελτία αξιολόγησης.
Τεκμαίρεται ότι άγνωστοι προσπάθησαν, μετά την παραλαβή της παρούσας καταγγελίας, να αποδείξουν την ύπαρξη των δελτίων αξιολόγησης υπογράφοντάς τα. Ωστόσο, προφανώς είχε παραβλεφθεί ότι τα φύλλα αυτά αποτελούσαν ηλεκτρονικά έντυπα. Ήταν επίσης αξιοσημείωτο ότι το ίδιο πρόσωπο φαίνεται να έχει υπογράψει και τα τρία έγγραφα.
Ως εκ τούτου, ζητήθηκε από τον Διαμεσολαβητή να εξετάσει
- αν το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν κατάρτισε ούτε διατήρησε συγκεκριμένο φάκελο σχετικά με την αίτηση συνιστούσε κακοδιοίκηση, δεδομένου ότι η απουσία τέτοιου φακέλου καθιστούσε αδύνατο τον έλεγχο της απόφασης που έλαβε η Επιτροπή·
- αν και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, γιατί στην υπό κρίση υπόθεση υπήρχαν διάφορες εκδοχές ηλεκτρονικών δελτίων αξιολογήσεως και αν το γεγονός αυτό συνιστούσε κακοδιοίκηση.
Εάν είναι αναγκαίο να υποβληθεί νέα καταγγελία σχετικά με τα θέματα αυτά, ο Διαμεσολαβητής θα πρέπει να τον ενημερώσει σχετικά.
Η ΑΠΟΦΑΣΗ
1 Τα κρίσιμα πραγματικά περιστατικά1.1 Στις 2 Οκτωβρίου 2003, ο καταγγέλλων, Γερμανός σύμβουλος, υπέβαλε αίτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως απάντηση στην πρόσκληση υποβολής προτάσεων της τελευταίας για την περίοδο 2003-2004 στο πλαίσιο του προγράμματος Leonardo da Vinci.
Οι σχετικοί κανόνες καθορίζονται στην απόφαση 1999/382/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, για τη θέσπιση της δεύτερης φάσης του κοινοτικού προγράμματος δράσης στον τομέα της επαγγελματικής κατάρτισης «Leonardo da Vinci»(2). Για τις προτάσεις (όπως αυτές του καταγγέλλοντος) που υποβάλλονται στο πλαίσιο της «διαδικασίας Γ», οι σχετικοί κανόνες προβλέπουν διαδικασία επιλογής δύο σταδίων, δηλαδή i) την επιλογή των προκαταρκτικών προτάσεων και ii) την επιλογή των πλήρων προτάσεων, καθώς και τη συμμετοχή μιας διαχειριστικής επιτροπής (της «επιτροπής Leonardo da Vinci»). Η Επιτροπή αξιολογεί πρώτα όλες τις προκαταρκτικές προτάσεις που λαμβάνει και, αφού ζήτησε τη γνώμη της επιτροπής Leonardo da Vinci, προβαίνει σε επιλογή. Φαίνεται ότι η Επιτροπή χρησιμοποιεί εξωτερικούς εμπειρογνώμονες ήδη στο στάδιο της επιλογής των προκαταρκτικών προτάσεων και ότι τυχόν συστάσεις για τη βελτίωση των προτάσεων που διατυπώνουν οι εν λόγω εμπειρογνώμονες διαβιβάζονται στους αιτούντες.
Μόνο οι υποψήφιοι των οποίων οι προκαταρκτικές προτάσεις έχουν επιλεγεί καλούνται να υποβάλουν πλήρεις προτάσεις. Στη συνέχεια, η Επιτροπή, και πάλι με τη βοήθεια εξωτερικών εμπειρογνωμόνων, προβαίνει σε αξιολόγηση των προτάσεων που λαμβάνει και καταρτίζει κατάλογο των επικρατέστερων σχεδίων. Αφού ζήτησε τη γνώμη της επιτροπής Leonardo da Vinci, η Επιτροπή καταρτίζει τον κατάλογο των επιτυχημένων σχεδίων που έχουν επιλεγεί.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ασκεί δικαιώματα ελέγχου επί της διαδικασίας αυτής.
Φαίνεται ότι η επιλογή των προκαταρκτικών προτάσεων πρέπει να πραγματοποιηθεί εντός τριών μηνών από τη λήξη της προθεσμίας υποβολής των προκαταρκτικών προτάσεων που ορίζεται στην πρόσκληση υποβολής προτάσεων, ενώ το υπόλοιπο της διαδικασίας δεν θα πρέπει να διαρκέσει περισσότερο από πέντε μήνες.
1.2 Σύμφωνα με τους κανόνες που προβλέπονται στην πρόσκληση υποβολής προτάσεων σχετικά με την παρούσα υπόθεση, οι προκαταρκτικές προτάσεις έπρεπε να υποβληθούν έως τις 3 Οκτωβρίου 2003. Κατά τη συνεδρίασή της στις 16 Οκτωβρίου 2003, η επιτροπή επιλογής της Επιτροπής κήρυξε απαράδεκτη την προκαταρκτική πρόταση του καταγγέλλοντος με το αιτιολογικό ότι είχε υποβληθεί πολύ αργά. Ο καταγγέλλων ενημερώθηκε σχετικά με την εν λόγω επιλογή με επιστολή της 22ας Δεκεμβρίου 2003, αφού η Επιτροπή είχε προβεί στην επιλογή των προκαταρκτικών προτάσεων, αφού είχε ακουστεί η επιτροπή Leonardo da Vinci σχετικά με την επιλογή αυτή και αφού είχε παρέλθει η περίοδος κατά την οποία το Κοινοβούλιο μπορούσε να παρέμβει.
1.3 Λαμβάνοντας υπόψη ότι είχε τηρήσει την προθεσμία αυτή, δεδομένου ότι είχε αποστείλει την προκαταρκτική πρότασή του με συστημένη επιστολή στις 2 Οκτωβρίου 2003, ο καταγγέλλων απευθύνθηκε τόσο στην Επιτροπή όσο και στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή στις 29 Δεκεμβρίου 2003. Δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν είχε ακόμη στη διάθεσή της επαρκή χρόνο για να εξετάσει το θέμα, η πρώτη αυτή καταγγελία (καταγγελία 33/2004/GG) απορρίφθηκε ως απαράδεκτη από τον Διαμεσολαβητή στις 13 Ιανουαρίου 2004.
1.4 Στις 15 Ιανουαρίου 2004, ο καταγγέλλων υπέβαλε νέα καταγγελία στον Διαμεσολαβητή (καταγγελία 221/2004/GG) και ο Διαμεσολαβητής κίνησε έρευνα. Στη γνώμη της, η Επιτροπή δέχθηκε ότι είχε διαπραχθεί σφάλμα και ότι η προκαταρκτική πρόταση του καταγγέλλοντος είχε πράγματι υποβληθεί εγκαίρως. Η Επιτροπή επισήμανε ότι, για να διορθώσει αυτό το σφάλμα, επέλεξε την προκαταρκτική πρόταση του καταγγέλλοντος για την υποβολή πλήρους πρότασης. Ο καταγγέλλων είχε αρχικά λάβει προθεσμία έως την 1η Μαρτίου 2004 για να υποβάλει την πλήρη αυτή πρόταση. Αφού ο καταγγέλλων είχε επισημάνει ότι, ως εκ τούτου, θα διέθετε λιγότερο χρόνο για την υποβολή της πλήρους πρότασης από ό,τι άλλοι αιτούντες, η Επιτροπή είχε δεχθεί να του δοθεί ο ίδιος αριθμός ημερών για την προετοιμασία αυτής της πλήρους πρότασης, όπως είχαν λάβει όλοι οι άλλοι υποψήφιοι.
Στις παρατηρήσεις του επί της γνώμης αυτής, ο καταγγέλλων τόνισε ότι δεν είχε επωφεληθεί από τον ίδιο όγκο πληροφοριών με άλλους αιτούντες, δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν είχε διαβιβάσει καμία πληροφορία σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο, κατά την άποψη της Επιτροπής, το έργο που περιγράφεται στην προκαταρκτική πρόταση θα μπορούσε να βελτιωθεί στην πλήρη πρόταση, κάτι που η Επιτροπή είχε πράξει σε σχέση με όλους τους άλλους αιτούντες. Σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα, αυτό ήταν ένα σοβαρό μειονέκτημα που θα λάμβανε υπόψη στην τελική αξιολόγησή του μετά την περάτωση της διαδικασίας υποβολής αιτήσεων και προκειμένου να αποφασίσει εάν θα ήταν αναγκαία η λήψη περαιτέρω μέτρων για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του. Ο καταγγέλλων επισήμανε επίσης ότι η Επιτροπή δεν είχε απαντήσει στις καταγγελίες («Dienstaufsichtsbeschwerden») που είχε υποβάλει κατά του υπευθύνου του έργου του και κατά του προϊσταμένου της αρμόδιας υπηρεσίας της Επιτροπής.
Η Διαμεσολαβήτρια έκρινε ότι η παράλειψη της Επιτροπής να απαντήσει στο «Dienstaufsichtsbeschwerden» φαίνεται να οφείλεται σε παρανόηση εκ μέρους της Επιτροπής. Λαμβανομένης υπόψη της εποικοδομητικής και ταχείας προσέγγισης της τελευταίας στην υπόθεση, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι δεν υπήρχε ανάγκη να δοθεί συνέχεια στο ζήτημα αυτό στο πλαίσιο της παρούσας έρευνας. Ωστόσο, ο καταγγέλλων ενημερώθηκε για τη δυνατότητα υποβολής νέας καταγγελίας σχετικά με το θέμα αυτό εάν, σε αντίθεση με την προσδοκία, η Επιτροπή δεν πρέπει να ασχοληθεί με το θέμα αυτό.
Όσον αφορά την ουσία της υπόθεσης, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι η Επιτροπή ενήργησε γρήγορα και εποικοδομητικά προκειμένου να διορθώσει το σφάλμα που είχε συμβεί. Ο Διαμεσολαβητής σημείωσε ότι ο καταγγέλλων είχε υποστηρίξει ότι, σε αντίθεση με όσα είχε πει η Επιτροπή, δεν είχε λάβει τόσες πληροφορίες όσες άλλοι προσφεύγοντες. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι ο καταγγέλλων είχε υποβάλει νέο, πρόσθετο ισχυρισμό. Κατά την άποψη του Διαμεσολαβητή, δεν ήταν σκόπιμο να εξεταστεί αυτός ο νέος ισχυρισμός στην έρευνά του σχετικά με την καταγγελία 221/2004/GG για τουλάχιστον δύο λόγους. Πρώτον, ο καταγγέλλων δεν φαίνεται να έθεσε το ζήτημα αυτό στην Επιτροπή πριν το υποβάλει στον Διαμεσολαβητή. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή δεν είχε ακόμη τη δυνατότητα να εξετάσει το ζήτημα. Δεύτερον, ο καταγγέλλων παρέμεινε ελεύθερος να υποβάλει νέα καταγγελία στον Διαμεσολαβητή σε περίπτωση που η εικαζόμενη παράλειψη της Επιτροπής να του παράσχει πληροφορίες θα επηρέαζε αρνητικά την απόφαση της Επιτροπής σχετικά με την πλήρη πρότασή του. Υπό το πρίσμα των μέτρων που έλαβε η Επιτροπή για να διορθώσει το σφάλμα της, η Διαμεσολαβήτρια κατέληξε στο συμπέρασμα ότι (με την επιφύλαξη αυτή) δεν υπήρχε πλέον κακοδιοίκηση. Ως εκ τούτου, έθεσε την υπόθεση στο αρχείο στις 5 Μαΐου 2004.
1.5 Στις 21 Ιουνίου 2004, η Επιτροπή ενημέρωσε τον καταγγέλλοντα ότι η πρότασή του δεν είχε επιλεγεί.
1.6 Με επιστολή που απέστειλε στις 26 Ιουνίου 2004, ο καταγγέλλων αντιτάχθηκε στην απόφαση αυτή και ζήτησε επίσης πρόσβαση στον φάκελο της Επιτροπής. Ο καταγγέλλων ανέφερε επίσης ότι θεωρούσε ότι η Επιτροπή θα έπρεπε να του καταβάλει αποζημίωση ύψους 11 027,60 EUR.
Με την από 19 Ιουλίου 2004 απάντησή της, η Επιτροπή έκρινε ότι είχε ενεργήσει ορθώς εν προκειμένω. Όσον αφορά την πρόσβαση στα έγγραφα, η Επιτροπή ερμήνευσε το αίτημα του καταγγέλλοντος ως αίτημα πρόσβασης στις αξιολογήσεις της πλήρους πρότασης του καταγγέλλοντος που είχαν εκπονηθεί από εμπειρογνώμονες. Το αίτημα αυτό απορρίφθηκε βάσει του άρθρου 4 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (3) («κανονισμός 1049/2001»).
Στις 30 Ιουλίου 2004, ο καταγγέλλων υπέβαλε επιβεβαιωτική αίτηση πρόσβασης βάσει του κανονισμού 1049/2001.
1.7 Επίσης, στις 30 Ιουλίου 2004, ο καταγγέλλων υπέβαλε νέα καταγγελία στον Διαμεσολαβητή, η οποία πρωτοκολλήθηκε με αριθμό αναφοράς 2437/2004/GG. Στις 31 Αυγούστου και στις 12 Σεπτεμβρίου 2004, ο καταγγέλλων υπέβαλε περαιτέρω πληροφορίες και διεύρυνε το πεδίο εφαρμογής της παρούσας καταγγελίας. Με βάση τις εν λόγω επιστολές, ο Διαμεσολαβητής εντόπισε τους ακόλουθους ισχυρισμούς και αξιώσεις: ο καταγγέλλων i) ισχυρίστηκε ότι είχε υποστεί διακρίσεις σε σύγκριση με άλλους αιτούντες· ii) ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή δεν του χορήγησε πρόσβαση στον φάκελό της σύμφωνα με τον κανονισμό 1049/2001· iii) ζήτησε από την Επιτροπή να καταβάλει την αποζημίωση που ζήτησε με το από 26 Ιουνίου 2004 έγγραφό του· και iv) ζήτησε από την Επιτροπή να απαντήσει στο «Dienstaufsichtsbeschwerden».
2 Επί της εκτάσεως της παρούσας έρευνας2.1 Στην επιστολή του προς την Επιτροπή της 26ης Ιουνίου 2004, στην οποία βασίζεται η παρούσα καταγγελία, ο καταγγέλλων εξήγησε ότι το ποσό των 11 027,60 ευρώ που ισχυριζόταν ότι του οφειλόταν προερχόταν από αυτό που θεωρούσε ότι ήταν ο εσφαλμένος χειρισμός της προκαταρκτικής πρότασής του από την Επιτροπή. Ο καταγγέλλων επισήμανε ότι επιφυλάσσεται του δικαιώματος να αξιώσει αποζημίωση για τον τρόπο με τον οποίο αξιολογήθηκε η πρότασή του.
2.2 Δεδομένου ότι ο καταγγέλλων δεν έχει υποβάλει περαιτέρω πληροφορίες ή ακριβή αριθμητικά στοιχεία σχετικά με το θέμα αυτό, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι η ενδεχόμενη αξίωση του καταγγέλλοντος για αποζημίωση που προκύπτει από την αξιολόγηση της πλήρους πρότασής του από την Επιτροπή δεν καλύπτεται από την καταγγελία του. Ως εκ τούτου, η παρούσα έρευνα θα ασχοληθεί μόνο με το αίτημα του καταγγέλλοντος για αποζημίωση που προκύπτει από τον χειρισμό της προκαταρκτικής πρότασής του από την Επιτροπή, συμπεριλαμβανομένης της πρόσκλησης για υποβολή πλήρους πρότασης.
2.3 Στην επιστολή του της 26ης Ιουνίου 2004, ο καταγγέλλων υποστήριξε επίσης ότι τα πρόσωπα κατά των οποίων είχε υποβάλει καταγγελίες («Dienstaufsichtsbeschwerden») συμμετείχαν, σε αντίθεση με τα επανειλημμένα αιτήματά του, στην αξιολόγηση της πρότασής του.
2.4 Ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι ο ισχυρισμός αυτός δεν αποτελούσε μέρος της καταγγελίας που του υπέβαλε ο καταγγέλλων στην παρούσα υπόθεση. Ως εκ τούτου, δεν ζήτησε από την Επιτροπή να γνωμοδοτήσει σχετικά με το θέμα αυτό. Ο καταγγέλλων, ο οποίος ενημερώθηκε σχετικά με τους ισχυρισμούς και τους ισχυρισμούς για τους οποίους ο Διαμεσολαβητής είχε ζητήσει από την Επιτροπή να γνωμοδοτήσει, δεν αντιτάχθηκε στην προσέγγιση αυτή. Υπό τις συνθήκες αυτές, η παρούσα απόφαση δεν θα ασχοληθεί με το θέμα αυτό.
2.5 Στην καταγγελία του, ο καταγγέλλων πρότεινε στον Διαμεσολαβητή να εξετάσει κατά πόσον η Επιτροπή είχε συμμετάσχει σε συζητήσεις με άλλους αιτούντες κατά τη διάρκεια της διαδικασίας με σκοπό να επιτρέψει στους εν λόγω αιτούντες να βελτιστοποιήσουν τις αιτήσεις τους. Φαίνεται ότι η παρατήρηση του καταγγέλλοντος αφορά το στάδιο μετά την υποβολή του συνόλου των προτάσεων. Λαμβάνοντας υπόψη τα συμπεράσματά του σχετικά με τους κύριους ισχυρισμούς και τις αξιώσεις του καταγγέλλοντος (βλ. κατωτέρω), ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι δεν υπάρχει ανάγκη να εξεταστεί το ζήτημα αυτό στην παρούσα έρευνα.
2.6 Στις παρατηρήσεις του επί της γνώμης της Επιτροπής στην παρούσα υπόθεση, ο καταγγέλλων επισήμανε ότι είχε επιστήσει την προσοχή της Επιτροπής στο γεγονός ότι ο καθορισμός της ημερομηνίας της 3ης Οκτωβρίου 2003 ως καταληκτικής ημερομηνίας θα είχε ως αποτέλεσμα τη διαφορετική μεταχείριση των Γερμανών αιτούντων σε σχέση με τους αιτούντες από άλλα κράτη μέλη, δεδομένου ότι τα γερμανικά ταχυδρομεία δεν ήταν ανοικτά εκείνη την ημέρα, διότι επρόκειτο για εθνική αργία στη Γερμανία. Ο καταγγέλλων επισήμανε ότι η Επιτροπή αρνήθηκε, ωστόσο, να αποδεχθεί το αίτημά του για αλλαγή της προθεσμίας.
2.7 Ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι η προαναφερθείσα παρατήρηση του καταγγέλλοντος φαίνεται να προοριζόταν για ενημέρωσή του και ότι δεν συνιστά πρόσθετο ισχυρισμό. Ως εκ τούτου, αυτή η πτυχή της υπόθεσης δεν θα καλυφθεί από την παρούσα απόφαση. Ο Διαμεσολαβητής θεωρεί χρήσιμο να προσθέσει ότι το γεγονός και μόνον ότι η λήξη της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων συμπίπτει με αργία σε ένα από τα κράτη μέλη δεν φαίνεται να αποτελεί ένδειξη κακοδιοίκησης, υπό την προϋπόθεση ότι οι αιτούντες από όλα τα κράτη μέλη διαθέτουν επαρκή προθεσμία για την προετοιμασία και την υποβολή των αιτήσεών τους.
2.8 Στις παρατηρήσεις του επί της εμπεριστατωμένης γνώμης που υπέβαλε η Επιτροπή σε απάντηση στο σχέδιο σύστασης του Διαμεσολαβητή, ο καταγγέλλων εξέφρασε την άποψη ότι η επιτροπή επιλογής που είχε κηρύξει απαράδεκτη την προκαταρκτική πρότασή του είχε στηριχθεί σε μέλος του προσωπικού της Επιτροπής το οποίο είτε ενήργησε με βαριά αμέλεια είτε παρέσχε εσκεμμένα εσφαλμένες πληροφορίες. Δεν είναι σαφές αν η παρατήρηση αυτή προοριζόταν ως περαιτέρω ισχυρισμός. Ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι κάθε τέτοιος ισχυρισμός δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να εξεταστεί στο πλαίσιο της παρούσας έρευνας, δεδομένου ότι δεν έχει τεθεί ακόμη υπόψη της Επιτροπής και ότι ο καταγγέλλων δεν έχει υποβάλει κανένα αποδεικτικό στοιχείο για να στηρίξει την άποψή του (βλ. επίσης σημείο 6.3 κατωτέρω).
2.9 Στις εν λόγω παρατηρήσεις, ο καταγγέλλων πρότεινε επίσης ότι τα έγγραφα θα μπορούσαν να έχουν υποστεί χειραγώγηση. Η Διαμεσολαβήτρια επισημαίνει ότι, όσον αφορά την αξιολόγηση της πλήρους πρότασης, η Επιτροπή παρείχε στον καταγγέλλοντα ανωνυμοποιημένα αντίγραφα των γνωμοδοτήσεων που συνέταξαν τρεις διαφορετικοί ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες οι οποίοι είχαν εξετάσει την εν λόγω πρόταση. Ο καταγγέλλων επισήμανε ότι τα έγγραφα που κοινοποιήθηκαν από την Επιτροπή έφεραν χειρόγραφες σημειώσεις, όπως «τελική έκδοση» ή «τελική έκδοση 2». Κατά την άποψή του, έπρεπε επομένως να υπάρχουν υπόνοιες ότι στην παρούσα υπόθεση είχαν προσκομιστεί διάφορες «τελικές εκδοχές» των εκτιμήσεων που υπέβαλαν οι εμπειρογνώμονες της Επιτροπής. Στις περαιτέρω παρατηρήσεις της, η Επιτροπή επιβεβαίωσε ότι τα σχετικά έγγραφα αποτελούσαν τις αξιολογήσεις των τριών εμπειρογνωμόνων. Στις τελευταίες παρατηρήσεις του που υποβλήθηκαν τον Οκτώβριο του 2006, ο καταγγέλλων ενέμεινε στην άποψή του και ζήτησε από τον Διαμεσολαβητή να εξετάσει αν και, εάν ναι, γιατί στην παρούσα υπόθεση υπήρχαν διάφορες εκδοχές ηλεκτρονικών δελτίων αξιολόγησης και αν το γεγονός αυτό συνιστούσε κακοδιοίκηση.
2.10 Η Διαμεσολαβήτρια επισημαίνει ότι το εν λόγω περαιτέρω αίτημα αφορά την αξιολόγηση της πλήρους πρότασης από την Επιτροπή. Ωστόσο, και όπως προαναφέρθηκε, η παρούσα έρευνα έχει μέχρι στιγμής επικεντρωθεί στον τρόπο με τον οποίο η Επιτροπή χειρίστηκε την προκαταρκτική πρόταση του καταγγέλλοντος. Δεδομένου ότι η εν λόγω έρευνα διήρκεσε ήδη σημαντικό χρονικό διάστημα και οδήγησε σε σχέδιο σύστασης, η Διαμεσολαβήτρια θεωρεί ότι δεν θα ήταν σκόπιμο να επεκταθεί το πεδίο εφαρμογής της, στο παρόν στάδιο, ώστε να καλύπτει περαιτέρω ζητήματα.
2.11 Το ίδιο συμπέρασμα ισχύει και για το περαιτέρω αίτημα που υπέβαλε ο καταγγέλλων στις τελευταίες παρατηρήσεις του, σύμφωνα με το οποίο ο Διαμεσολαβητής θα πρέπει να εξετάσει αν το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν κατάρτισε ή δεν διατήρησε συγκεκριμένο φάκελο σχετικά με την αίτηση συνιστούσε κακοδιοίκηση.
2.12 Ο καταγγέλλων είναι φυσικά ελεύθερος να υποβάλει νέα καταγγελία σχετικά με αυτές τις δύο περαιτέρω πτυχές. Ωστόσο, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί χρήσιμο να διατυπώσει ορισμένες περαιτέρω παρατηρήσεις σχετικά με το θέμα αυτό.
Όσον αφορά την πρώτη από αυτές τις πτυχές, δεν είναι αμέσως προφανές σε τι ο καταγγέλλων στήριξε την άποψή του ότι το ίδιο πρόσωπο φαίνεται να έχει υπογράψει και τα τρία έγγραφα. Στα ανωνυμοποιημένα αντίγραφα των σχετικών εγγράφων που υποβλήθηκαν στον Συνήγορο του Πολίτη δεν εμφανίζονταν οι υπογραφές των ενδιαφερόμενων προσώπων. Ωστόσο, κατά την ενδελεχέστερη εξέταση αυτών των εγγράφων, ο Διαμεσολαβητής παρατήρησε ότι οι πληροφορίες που παρέχονται στην πρώτη σελίδα ενός από αυτά τα έγγραφα διαφέρουν σημαντικά από εκείνες που παρέχονται στις πρώτες σελίδες των άλλων εγγράφων (4). Ωστόσο, ο Διαμεσολαβητής είναι της άποψης ότι, πριν από την υποβολή περαιτέρω καταγγελίας σχετικά με το θέμα αυτό και την αξιολόγηση της πλήρους πρότασης, θα ήταν σκόπιμο ο καταγγέλλων να απευθυνθεί στην Επιτροπή, ώστε να της δοθεί η δυνατότητα να εξετάσει τυχόν ισχυρισμούς και αξιώσεις που μπορεί να επιθυμεί να διατυπώσει σχετικά ο καταγγέλλων.
Όσον αφορά τη δεύτερη από αυτές τις πτυχές, πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι η παρούσα έρευνα περιλαμβάνει έναν ισχυρισμό σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο η Επιτροπή χειρίστηκε το αίτημα του καταγγέλλοντος για πρόσβαση στον φάκελό του. Λαμβάνοντας υπόψη τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε η έρευνα σε σχέση με αυτόν τον ισχυρισμό (βλ. σημείο 4 κατωτέρω), ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ωστόσο αμφίβολο αν θα ήταν δικαιολογημένη η διεξαγωγή περαιτέρω έρευνας σχετικά με ένα ζήτημα που συνδέεται στενά με αυτόν τον ισχυρισμό.
3 Επί της προβαλλομένης δυσμενούς διακρίσεως3.1 Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι είχε υποστεί διακρίσεις σε σύγκριση με άλλους προσφεύγοντες. Ο ισχυρισμός αυτός στηριζόταν στο γεγονός ότι η Επιτροπή δεν είχε εξετάσει την προκαταρκτική πρότασή του προτού κληθεί να υποβάλει πλήρη πρόταση. Ο καταγγέλλων υποστήριξε ότι, εάν η προκαταρκτική πρότασή του είχε διεκπεραιωθεί σωστά, δεν θα χρειαζόταν να υποβάλει πλήρη πρόταση με υψηλό κόστος. Τόνισε επίσης ότι, εάν είχε αξιολογηθεί η προκαταρκτική πρότασή του, θα είχε λάβει (όπως είχαν πράξει όλοι οι άλλοι αιτούντες) τα αποτελέσματα αυτής της πρώτης αξιολόγησης. Τα αποτελέσματα αυτά θα του επέτρεπαν να λάβει υπόψη του πρόσθετα προβλήματα στην πρότασή του, η οποία είχε πλέον τεθεί υπόψη του για πρώτη φορά.
3.2 Στη γνώμη της, η Επιτροπή επισήμανε ότι η προκαταρκτική πρόταση του καταγγέλλοντος είχε αρχικά απορριφθεί επειδή φαινόταν να έχει υποβληθεί μετά τη σχετική προθεσμία. Η απόφαση αυτή ανατράπηκε αφού ο καταγγέλλων είχε διατυπώσει αντιρρήσεις στην επιστολή του της 29ης Δεκεμβρίου 2003. Ωστόσο, δεδομένου ότι η εν λόγω προσφυγή είχε παραληφθεί μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας αξιολόγησης, η προκαταρκτική πρόταση του καταγγέλλοντος, σε αντίθεση με άλλες προκαταρκτικές προτάσεις, δεν είχε αξιολογηθεί από εξωτερικούς εμπειρογνώμονες. Προκειμένου να αποφευχθεί το ενδεχόμενο να υποστεί ο καταγγέλλων οποιοδήποτε μειονέκτημα λόγω της αρχικής απόφασης της Επιτροπής, κλήθηκε ωστόσο να υποβάλει πλήρη πρόταση και να επικοινωνήσει με τις υπηρεσίες της Επιτροπής όσον αφορά κάθε ζήτημα που θα μπορούσε να έχει σχετικά με την πρότασή του. Επιπλέον, προκειμένου να αποφευχθεί οποιαδήποτε διάκριση σε σύγκριση με άλλους αιτούντες, δόθηκε στον καταγγέλλοντα περισσότερος χρόνος για να υποβάλει την πλήρη πρότασή του.
Η Επιτροπή υποστήριξε ότι ο καταγγέλλων δεν είχε υποβάλει κανένα αίτημα σχετικά με τις πιθανές παρατηρήσεις των εξωτερικών εμπειρογνωμόνων όσον αφορά την προκαταρκτική πρότασή του ή τις δυνατότητες βελτίωσης της πρότασής του κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Σύμφωνα με την Επιτροπή, δεν υπήρχε επίσης άμεση σχέση μεταξύ των συστάσεων εξωτερικών εμπειρογνωμόνων για τη βελτίωση των προτάσεων και της επιλογής των προτάσεων, δεδομένου ότι το ποσοστό επιτυχίας μεταξύ της φάσης των προκαταρκτικών προτάσεων και της φάσης των πλήρων προτάσεων ανήλθε σε περίπου 50 %.
Στις παρατηρήσεις του, ο καταγγέλλων υποστήριξε ότι, αν η αξιολόγηση από εξωτερικούς εμπειρογνώμονες δεν ήταν πράγματι δυνατή όταν προέκυψε ότι η προκαταρκτική πρόταση ήταν παραδεκτή, η Επιτροπή θα έπρεπε να είχε υποχρεωθεί, με δική της πρωτοβουλία και χωρίς να χρειάζεται σχετικό αίτημα, να τον ενημερώσει για την αξιολόγηση της προκαταρκτικής πρότασης και για τις προτάσεις της σχετικά με τον τρόπο βελτίωσης της τελευταίας.
3.4 Ο Διαμεσολαβητής θεωρεί σκόπιμο να εξετάσει πρώτα ένα προκαταρκτικό σημείο. Στην εμπεριστατωμένη γνώμη της σχετικά με το σχέδιο σύστασης που διατυπώθηκε στην παρούσα υπόθεση, η Επιτροπή δήλωσε ότι η προκαταρκτική πρόταση του καταγγέλλοντος είχε κηρυχθεί απαράδεκτη, δεδομένου ότι η μόνη ευανάγνωστη σφραγίδα του ταχυδρομείου στον φάκελο στον οποίο είχε υποβληθεί ήταν η ημερομηνία της 5ης Οκτωβρίου 2003. Η Επιτροπή πρόσθεσε ότι, μετά την προσφυγή του καταγγέλλοντος, οι υπηρεσίες της εφάρμοσαν την αρχή του οφέλους της αμφιβολίας και επέτρεψαν κατ' εξαίρεση στον καταγγέλλοντα να υποβάλει απευθείας πλήρη πρόταση. Φαίνεται χρήσιμο να υπενθυμιστεί στο πλαίσιο αυτό ότι η Επιτροπή, στη γνώμη της σχετικά με προηγούμενη καταγγελία που είχε υποβάλει ο καταγγέλλων σχετικά με την εν λόγω υπόθεση (καταγγελία 221/2004/GG), είχε αποδεχθεί ότι είχε διαπραχθεί σφάλμα. Αυτό επιβεβαιώνεται επίσης από το εσωτερικό σημείωμα της 28ης Ιανουαρίου 2004, στο οποίο η Επιτροπή εκθέτει το ιστορικό και τα μέτρα που έπρεπε να ληφθούν (5). Σύμφωνα με το σημείωμα αυτό, από προσεκτικότερη εξέταση προέκυψε ότι ο σχετικός φάκελος έφερε (αν και ελάχιστα ευανάγνωστη) σφραγίδα του ταχυδρομείου της 2ας Οκτωβρίου 2003. Το σημείωμα καταλήγει σε σαφές συμπέρασμα: «Επομένως, η προκαταρκτική πρόταση θα έπρεπε να είχε κηρυχθεί επιλέξιμη.» Είναι χρήσιμο να υπενθυμιστεί ότι τα μέτρα που έλαβε η Επιτροπή χρησίμευσαν ως εκ τούτου για τη διόρθωση ενός λάθους που είχαν διαπράξει οι υπηρεσίες της και δεν συνιστούσαν άσκηση στο πλαίσιο της οποίας δόθηκε στον καταγγέλλοντα το «όφελος της αμφιβολίας». Πρέπει επίσης να υπενθυμιστεί ότι, κατά τη γνώμη της στην παρούσα υπόθεση, η Επιτροπή επισήμανε ότι είχε ζητήσει συγγνώμη από τον καταγγέλλοντα για το σφάλμα που είχε διαπραχθεί.
3.5 Η Διαμεσολαβήτρια επισημαίνει, ωστόσο, ότι η Επιτροπή ενήργησε γρήγορα και εποικοδομητικά όταν το σφάλμα περιήλθε σε γνώση της. Προκειμένου να διορθωθούν οι αρνητικές συνέπειες του σφάλματος αυτού, η Επιτροπή παρέσχε στον καταγγέλλοντα τη δυνατότητα να υποβάλει πλήρη πρόταση, η οποία έπρεπε να υποβληθεί έως την 1η Μαρτίου 2004, ημερομηνία που ορίστηκε για την υποβολή πλήρων προτάσεων από τους αιτούντες των οποίων οι προκαταρκτικές προτάσεις είχαν επιλεγεί. Ο Διαμεσολαβητής σημειώνει επίσης ότι, όταν ο ενδιαφερόμενος επεσήμανε ότι αυτό θα του έδινε λιγότερο χρόνο για να υποβάλει πλήρη πρόταση από ό,τι οι άλλοι αιτούντες, η Επιτροπή δέχθηκε να του δοθεί ο ίδιος χρόνος και ότι η πλήρης πρότασή του θα έπρεπε να υποβληθεί έως τις 19 Μαρτίου 2004.
3.6 Κατά την άποψη του Διαμεσολαβητή, είναι ωστόσο σαφές ότι αυτός ο τρόπος διαδικασίας δεν διασφάλισε την ίδια μεταχείριση του καταγγέλλοντος με όλους τους άλλους φορείς υλοποίησης των οποίων οι προκαταρκτικές προτάσεις είχαν επιλεγεί. Κατά τη διάρκεια της παρούσας έρευνας, η Επιτροπή επιβεβαίωσε ότι εξέτασε τις προκαταρκτικές προτάσεις με τη βοήθεια εξωτερικών εμπειρογνωμόνων. Επιπλέον, φαίνεται ότι οι παρατηρήσεις που διατύπωσαν οι εμπειρογνώμονες αυτοί, συμπεριλαμβανομένων των προτάσεων για τη βελτίωση των προκαταρκτικών προτάσεων, διαβιβάστηκαν στους αιτούντες από την Επιτροπή (6). Ως εκ τούτου, οι εν λόγω αιτούντες είχαν τη δυνατότητα να επωφεληθούν από συμβουλές εμπειρογνωμόνων όταν αποφάσισαν αν και με ποιον τρόπο θα υποβάλουν πλήρη πρόταση στην Επιτροπή. Δεν αμφισβητείται ότι δεν δόθηκε τέτοια συμβουλή στον καταγγέλλοντα. Υπό τις συνθήκες αυτές, η Επιτροπή δεν αντιμετώπισε τον καταγγέλλοντα κατά τον ίδιο τρόπο με τους άλλους αιτούντες των οποίων οι προκαταρκτικές προτάσεις είχαν επιλεγεί.
3.7 Για να κριθεί αν η διαφορετική αυτή μεταχείριση μπορεί να δικαιολογηθεί, πρέπει να ληφθούν υπόψη οι περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως. Φαίνεται ότι οι σχετικοί κανόνες προβλέπουν ότι οι προκαταρκτικές προτάσεις πρέπει να αξιολογούνται εντός συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος. Αυτό το χρονικό διάστημα είχε παρέλθει όταν η Επιτροπή έλαβε γνώση του σφάλματος που είχε συμβεί και η Επιτροπή εξήγησε ότι για τον λόγο αυτό η προκαταρκτική πρόταση του καταγγέλλοντος δεν αξιολογήθηκε από εξωτερικούς εμπειρογνώμονες. Ο Διαμεσολαβητής σημειώνει επίσης ότι, στο προαναφερθέν εσωτερικό σημείωμα της 28ης Ιανουαρίου 2004, η Επιτροπή επισήμανε ότι στο παρόν στάδιο ήταν «ουσιαστικά αδύνατο» να διενεργηθεί αξιολόγηση της προκαταρκτικής πρότασης του καταγγέλλοντος, δεδομένου του χρόνου που απαιτείται για την πρόσληψη εξωτερικών εμπειρογνωμόνων και του γεγονότος ότι η πλήρης πρόταση θα πρέπει να περιέλθει στην Επιτροπή πριν από το τέλος της «πλήρους αξιολόγησης της πρότασης», η οποία επρόκειτο να πραγματοποιηθεί, σύμφωνα με το σημείωμα, μεταξύ 1ης και 26ης Μαρτίου 2004. Επιπλέον, το σημείωμα ανέφερε ότι, ως εκ τούτου, αποφασίστηκε να δηλωθεί η προκαταρκτική πρόταση ως επιλεγείσα για την υποβολή πλήρους πρότασης και «να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα έναντι της [καταγγέλλουσας] προκειμένου να χορηγηθεί ίση μεταχείριση».
3.8 Όπως εξήγησε ο Διαμεσολαβητής στο σχέδιο σύστασής του, δεν ήταν σαφές κατά πόσον ήταν πράγματι αδύνατο να αξιολογηθεί η προκαταρκτική πρόταση του καταγγέλλοντος από εξωτερικούς εμπειρογνώμονες στην παρούσα υπόθεση. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι σχετικοί κανόνες δεν φαίνεται να θέτουν δεσμευτικές προθεσμίες όσον αφορά την αξιολόγηση του δεύτερου σταδίου της διαδικασίας, δηλαδή την αξιολόγηση του συνόλου των προτάσεων. Ωστόσο, ελλείψει περαιτέρω πληροφοριών σχετικά με τα ζητήματα αυτά και λαμβάνοντας υπόψη τα επακόλουθα συμπεράσματά του, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι ήταν καλύτερο να βασιστεί στην υπόθεση ότι ήταν πράγματι «ουσιαστικά αδύνατο» για την Επιτροπή να προσφύγει σε εξωτερικούς εμπειρογνώμονες προκειμένου να αξιολογήσει την προκαταρκτική πρόταση του καταγγέλλοντος. Σε αυτή τη βάση, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι η λύση που περιγράφεται στο σημείωμα της Επιτροπής της 28ης Ιανουαρίου 2004 ήταν πράγματι εύλογη υπό τις περιστάσεις, υπό την προϋπόθεση ότι η Επιτροπή έλαβε «κατάλληλα μέτρα (...) για τη χορήγηση ίσης μεταχείρισης».
3.9 Κατά την άποψη του Διαμεσολαβητή, ωστόσο, η Επιτροπή δεν έπραξε ό,τι ήταν αναγκαίο και κατάλληλο υπό τις περιστάσεις προκειμένου να διασφαλίσει ότι ο καταγγέλλων είχε την ίδια μεταχείριση με τους άλλους προσφεύγοντες. Αυτό ισχύει ασφαλώς όσον αφορά τον χρόνο που παραχωρήθηκε στους αιτούντες. Πρέπει να σημειωθεί ότι αρχικά δόθηκε στον καταγγέλλοντα προθεσμία μέχρι την 1η Μαρτίου 2004 για να υποβάλει την πλήρη πρότασή του. Μόνο αφού ο καταγγέλλων αντιτάχθηκε σε αυτό του δόθηκε ο ίδιος αριθμός ημερών με τους άλλους προσφεύγοντες. Μολονότι το ελάττωμα αυτό αποκαταστάθηκε ταχέως από την Επιτροπή και, ως εκ τούτου, δεν ασκεί επιρροή εν προκειμένω, η προσέγγιση της Επιτροπής δημιουργεί αμφιβολίες ως προς το αν είχε πλήρη επίγνωση του τι ήταν αναγκαίο για τη διασφάλιση της ίσης μεταχείρισης όλων των προσφευγουσών. Το σημαντικότερο είναι ότι, δεδομένης της σημασίας που είχε η αξιολόγηση της προκαταρκτικής πρότασης για την υποβολή της πλήρους πρότασης, η Επιτροπή θα έπρεπε να είχε επίγνωση του γεγονότος ότι ο καταγγέλλων βρισκόταν σε μειονεκτική θέση σε σύγκριση με τους άλλους αιτούντες των οποίων οι προκαταρκτικές προτάσεις είχαν αξιολογηθεί και επιλεγεί. Υπό τις συνθήκες αυτές, θα ήταν ορθή διοικητική πρακτική για την Επιτροπή να προσπαθήσει να διασφαλίσει ότι το μειονέκτημα αυτό θα ελαχιστοποιηθεί όσο το δυνατόν περισσότερο. Όπως υποστήριξε ο καταγγέλλων, η Επιτροπή θα μπορούσε ιδίως να τον είχε ενημερώσει για την αξιολόγηση της προκαταρκτικής πρότασης και για τις προτάσεις της σχετικά με τον τρόπο βελτίωσης της τελευταίας. Λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της παρούσας υπόθεσης, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι ένας τέτοιος τρόπος διαδικασίας θα μπορούσε πράγματι να αναμένεται από μια διοίκηση που επιθυμεί να ανατρέψει τις συνέπειες ενός σφάλματος που είχε διαπράξει. Ωστόσο, δεν φαίνεται να έχουν ληφθεί τέτοια μέτρα. Είναι αλήθεια ότι, στην επιστολή της 2ας Φεβρουαρίου 2004 με την οποία ενημέρωνε τον καταγγέλλοντα για την απόφαση που είχε λάβει, η Επιτροπή επισήμανε ότι μπορούσε να επικοινωνήσει με τη Γενική Διεύθυνση «για περισσότερες πληροφορίες». Ωστόσο, κατά την άποψη του Διαμεσολαβητή, αυτή η μάλλον γενική προσφορά δεν ήταν επαρκής για να εγγυηθεί ότι ο καταγγέλλων είχε ουσιαστικά την ίδια μεταχείριση με τους αιτούντες των οποίων οι προκαταρκτικές προτάσεις είχαν αξιολογηθεί και επιλεγεί.
3.10 Στην εμπεριστατωμένη γνώμη της σχετικά με το σχέδιο σύστασης που διατυπώθηκε στην παρούσα υπόθεση, η Επιτροπή επισήμανε ότι, στην επιστολή του της 29ης Δεκεμβρίου 2003, ο καταγγέλλων είχε αρνηθεί ρητά την αξιολόγηση της προκαταρκτικής πρότασής του στο παρόν στάδιο. Η Επιτροπή υποστήριξε ότι το σχέδιο σύστασης του Διαμεσολαβητή φαίνεται να παραβλέπει το γεγονός αυτό.
3.11 Βεβαίως, η δήλωση στην οποία αναφέρεται η Επιτροπή δεν θεωρήθηκε αποφασιστικής σημασίας όσον αφορά την υπό κρίση υπόθεση από τον Διαμεσολαβητή κατά την υποβολή του σχεδίου συστάσεώς του. Η άποψη αυτή βασίστηκε στο γεγονός ότι η ίδια η Επιτροπή δεν είχε προηγουμένως βασιστεί σε αυτή τη δήλωση. Αφού εξέτασε εκ νέου το σχετικό έγγραφο, ο Διαμεσολαβητής εξακολουθεί να πιστεύει ότι η δήλωση που περιέχει δεν επηρεάζει τα συμπεράσματά του.
3.12 Η σχετική δήλωση, η οποία έπεται αιτήματος να επιτραπεί στον καταγγέλλοντα να υποβάλει πλήρη πρόταση, έχει ως εξής: «Δηλώνουμε ρητά ότι δεν συμφωνούμε σε εκ των υστέρων αξιολόγηση της προκαταρκτικής πρότασής μας λόγω του χρονικού μειονεκτήματος που θα προέκυπτε σε σύγκριση με τους ανταγωνιστές μας και λόγω των υφιστάμενων αμφιβολιών, υπό το πρίσμα των προαναφερθέντων γεγονότων, όσον αφορά την αντικειμενικότητα μιας εκ των υστέρων αξιολόγησης.»
Η Διαμεσολαβήτρια θεωρεί ότι από τη δήλωση αυτή προκύπτει σαφώς ότι υπαγορεύθηκε από την ανησυχία ότι μια εκ των υστέρων αξιολόγηση της προκαταρκτικής πρότασης θα μπορούσε να καθυστερήσει την απόφαση να επιτραπεί στον καταγγέλλοντα να υποβάλει πλήρη πρόταση ή θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο κατάχρησης με σκοπό την εξεύρεση λόγου για τον οποίο δεν θα πρέπει να χορηγηθεί τέτοια άδεια. Είναι ήδη αμφίβολο κατά πόσον η δήλωση αυτή θα αρκούσε για να απαλλάξει την Επιτροπή από την υποχρέωσή της να εξετάσει την προκαταρκτική πρόταση του καταγγέλλοντος με την ίδια επιμέλεια που είχε επιδείξει στις προκαταρκτικές προτάσεις που υπέβαλαν άλλοι αιτούντες. Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να σημειωθεί ότι το εσωτερικό σημείωμα της Επιτροπής της 28ης Ιανουαρίου 2004 τόνισε ότι ήταν «ουσιαστικά αδύνατο» να διενεργηθεί αξιολόγηση της προκαταρκτικής πρότασης του καταγγέλλοντος λόγω των χρονικών περιορισμών. Επομένως, είναι σαφές ότι η Επιτροπή δεν θεώρησε ότι ήταν υποχρεωμένη να μην προβεί σε μια τέτοια αξιολόγηση για τον λόγο και μόνον ότι ο καταγγέλλων είχε αντιταχθεί σε αυτήν με το από 29 Δεκεμβρίου 2003 έγγραφό του. Κατά την άποψη του Διαμεσολαβητή, δεν υπάρχει σε καμία περίπτωση κανένα στοιχείο που να υποδηλώνει ότι η δήλωση στην επιστολή της 29ης Δεκεμβρίου 2003 είχε επίσης ως στόχο να απαγορεύσει στην Επιτροπή να εξετάσει την προκαταρκτική πρόταση του καταγγέλλοντος με σκοπό να διατυπώσει προτάσεις σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε να βελτιωθεί. Ούτε φαίνεται λογικό να υποτεθεί ότι η Επιτροπή έπρεπε (και όντως) να κατανοήσει τη δήλωση αυτή υπό την έννοια αυτή. Πρέπει να σημειωθεί ότι, στην επιστολή της 29ης Δεκεμβρίου 2003, η σχετική δήλωση ακολουθείται από δήλωση σύμφωνα με την οποία ο καταγγέλλων θεώρησε την Επιτροπή υπεύθυνη για κάθε ζημία που θα μπορούσε να προκύψει από τον φερόμενο ως εσφαλμένο χειρισμό της αίτησης. Ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι η παρατήρηση αυτή μπορεί να θεωρηθεί ότι υποδηλώνει ότι ο καταγγέλλων ανέμενε από την Επιτροπή να κάνει περισσότερα από το να του επιτρέψει απλώς να υποβάλει πλήρη πρόταση. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι το εσωτερικό σημείωμα της Επιτροπής της 28ης Ιανουαρίου 2004 τονίζει την ανάγκη «να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα έναντι του [καταγγέλλοντος] προκειμένου να χορηγηθεί ίση μεταχείριση» χωρίς να αναφέρεται στη δήλωση του καταγγέλλοντος στην επιστολή του της 29ης Δεκεμβρίου 2003. Δεδομένου ότι το εν λόγω σημείωμα αναφέρει ότι η Επιτροπή αποφάσισε να επιτρέψει στον καταγγέλλοντα να υποβάλει πλήρη πρόταση και να λάβει τέτοια μέτρα, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι η ίδια η Επιτροπή γνώριζε ότι, δεδομένων των περιστάσεων, έπρεπε να καταβληθεί ιδιαίτερη προσπάθεια και ότι η απλή άδεια υποβολής πλήρους πρότασης δεν ήταν αρκετή για να διασφαλιστεί η ίση μεταχείριση.
Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής εμμένει στην άποψή του ότι η Επιτροπή, μολονότι έλαβε μέτρα για την αποκατάσταση του σφάλματος που είχε διαπραχθεί, δεν έκανε ό,τι μπορούσε για να διασφαλίσει την ισότητα αυτή. Πρόκειται για περίπτωση κακοδιοίκησης. Ωστόσο, για τους λόγους που εκτίθενται στο σημείο 5.17 κατωτέρω, δεν κρίνεται σκόπιμη η διατύπωση επικριτικής παρατήρησης σχετικά με την εν λόγω πτυχή της υπόθεσης.
3.14 Προς αποφυγή αμφιβολιών, πρέπει να σημειωθεί ότι ο Διαμεσολαβητής έχει επίγνωση του γεγονότος ότι ο καταγγέλλων προχώρησε στην υποβολή πλήρους πρότασης χωρίς να έχει επιμείνει ή να έχει λάβει αξιολόγηση της προκαταρκτικής πρότασης ή των προτάσεών του σχετικά με τον τρόπο βελτίωσής της. Ωστόσο, κατά την άποψη του Διαμεσολαβητή, το γεγονός αυτό (αν και έχει σημασία για το ερώτημα κατά πόσον ο καταγγέλλων δικαιούται αποζημίωση, το οποίο θα συζητηθεί στη συνέχεια) δεν επηρεάζει το συμπέρασμά του ότι η Επιτροπή δεν διασφάλισε ότι ο καταγγέλλων έτυχε ίσης μεταχείρισης με εκείνη που επιφυλάχθηκε σε άλλους προσφεύγοντες των οποίων οι προκαταρκτικές προτάσεις είχαν επιλεγεί και οι οποίοι είχαν κληθεί να υποβάλουν πλήρη πρόταση. Επομένως, η παράλειψη της Επιτροπής να διασφαλίσει την ίση αυτή μεταχείριση συνιστά κακοδιοίκηση.
4 Επί της προβαλλομένης μη παροχής προσβάσεως στον φάκελο της Επιτροπής4.1 Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή δεν του είχε παράσχει κατάλληλη πρόσβαση στον φάκελό της. Σε νέα επιστολή προς τον Διαμεσολαβητή της 12ης Σεπτεμβρίου 2004, ο καταγγέλλων ενημέρωσε τον Διαμεσολαβητή ότι είχε λάβει επιστολή με ημερομηνία 2 Σεπτεμβρίου 2004, στην οποία η Επιτροπή είχε επισημάνει ότι η προθεσμία απάντησης στην επιβεβαιωτική αίτηση του καταγγέλλοντος της 30ής Ιουλίου 2004 (η οποία, σύμφωνα με την Επιτροπή, είχε καταχωριστεί στις 12 Αυγούστου 2004) έπρεπε να παραταθεί κατά άλλες 15 εργάσιμες ημέρες (έως τις 23 Σεπτεμβρίου 2004) λόγω του γεγονότος ότι αρκετοί υπάλληλοι των οποίων η εμπειρογνωσία ήταν αναγκαία για την εξέταση της αίτησης βρίσκονταν σε διακοπές. Ο καταγγέλλων εξέφρασε την άποψη ότι η απόφαση που έλαβε η Επιτροπή δεν ήταν ορθή, δεδομένου ότι δεν θα πρέπει να επιτραπεί στην Επιτροπή να αυξήσει τον χρόνο διεκπεραίωσης των αιτήσεων καθυστερώντας την καταχώριση των αιτήσεων και ότι ο λόγος που ανέφερε η Επιτροπή θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την καταστρατήγηση οποιασδήποτε προθεσμίας.
4.2 Στη γνώμη της, η Επιτροπή επισήμανε ότι η επιβεβαιωτική αίτηση της 30ής Ιουλίου 2004 είχε καταχωριστεί στις 12 Αυγούστου 2004. Ως εκ τούτου, η προθεσμία των 15 εργάσιμων ημερών για την απάντηση είχε λήξει στις 2 Σεπτεμβρίου 2004. Την ίδια ημέρα, η Επιτροπή απηύθυνε επιστολή στον καταγγέλλοντα προκειμένου να τον ενημερώσει ότι η σχετική προθεσμία είχε παραταθεί. Κατά την Επιτροπή, ο λόγος τον οποίο επικαλέστηκε ήταν απολύτως θεμιτός. Μετά την επανεξέταση του αιτήματος, η Επιτροπή αποφάσισε να κοινοποιήσει τα έντυπα αξιολόγησης των εξωτερικών εμπειρογνωμόνων στον καταγγέλλοντα, χωρίς ωστόσο να αποκαλύψει την ταυτότητα των εν λόγω εμπειρογνωμόνων. Η τελική απάντηση εστάλη στον καταγγέλλοντα στις 24 Σεπτεμβρίου 2004.
Στις παρατηρήσεις του, ο καταγγέλλων ενέμεινε στον ισχυρισμό του.
4.4 Σε αίτηση παροχής συμπληρωματικών πληροφοριών που απεστάλη στις 17 Ιανουαρίου 2005, ο Διαμεσολαβητής ζήτησε από την Επιτροπή να σχολιάσει την άποψη του καταγγέλλοντος ότι δεν είχε εξετάσει το πλήρες περιεχόμενο της αίτησής του για πρόσβαση στον φάκελο της Επιτροπής.
4.5 Στην απάντησή της, η Επιτροπή υποστήριξε ότι ο καταγγέλλων είχε ζητήσει πρόσβαση στον φάκελό του στο μέτρο που αμφισβήτησε την αντικειμενικότητα της αξιολόγησης της πρότασής του αμφισβητώντας την ποιότητα ή την ύπαρξη των αξιολογήσεων εξωτερικών εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή εξέτασε το αίτημα αυτό με επιστολή της 24ης Σεπτεμβρίου 2004, με την οποία διαβίβασε στον καταγγέλλοντα τα ανωνυμοποιημένα δελτία αξιολόγησης των εξωτερικών εμπειρογνωμόνων σχετικά με την πρότασή του. Η Επιτροπή επισήμανε ότι ο καταγγέλλων δεν είχε αναφέρει συγκεκριμένο έγγραφο που θα έπρεπε να του διαβιβάσει η Επιτροπή. Ως εκ τούτου, οι υπηρεσίες της Επιτροπής δεν ήταν σε θέση να αντιληφθούν τι εννοούσε ο καταγγέλλων όταν ανέφερε ότι η Επιτροπή δεν του είχε παράσχει πλήρη πρόσβαση στον φάκελο.
Στις παρατηρήσεις του, ο καταγγέλλων υποστήριξε ότι δεν ήταν αναγκαίο να ορίσει συγκεκριμένα έγγραφα, δεδομένου ότι είχε ζητήσει πρόσβαση στο σύνολο του φακέλου της Επιτροπής.
4.7 Ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι είναι χρήσιμο να γίνει διάκριση μεταξύ των διαδικαστικών πτυχών αυτού του ισχυρισμού και των ουσιαστικών ζητημάτων που περιλαμβάνει.
Όσον αφορά τις διαδικαστικές πτυχές, ο Διαμεσολαβητής επισημαίνει ότι ο καταγγέλλων, στην επιστολή του προς την Επιτροπή της 26ης Ιουνίου 2004, στην οποία ζητούσε πρόσβαση σε έγγραφα, επισήμανε επίσης ότι είχε ήδη ζητήσει επανειλημμένα πρόσβαση στον φάκελο της Επιτροπής. Δεν υποβλήθηκαν περαιτέρω πληροφορίες όσον αφορά αυτές τις προηγούμενες προσπάθειες πρόσβασης στον φάκελο της Επιτροπής. Ο Διαμεσολαβητής επισημαίνει, ωστόσο, ότι τα επιχειρήματα που του υπέβαλε ο καταγγέλλων αφορούν τη διεκπεραίωση της αίτησής του της 26ης Ιουνίου 2004. Ως εκ τούτου, η παρούσα αίτηση πρόσβασης (και η επακόλουθη επιβεβαιωτική αίτηση) θα εξεταστούν εδώ.
4.9 Ελλείψει απάντησης στην αίτησή του για πρόσβαση, ο καταγγέλλων υπέβαλε επιβεβαιωτική αίτηση στην Επιτροπή, η οποία εστάλη με φαξ στις 30 Ιουλίου 2004. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που παρέσχε η Επιτροπή στη γνώμη της, η εν λόγω επιβεβαιωτική αίτηση παρελήφθη στις 6 Αυγούστου 2004, δηλαδή μια εβδομάδα αργότερα, και καταχωρίστηκε στις 12 Αυγούστου 2004. Στη γνώμη της σχετικά με την καταγγελία, η Επιτροπή δεν υπέβαλε εξηγήσεις για τις καθυστερήσεις αυτές.
4.10 Η Επιτροπή δεν εξέτασε το ζήτημα αυτό στην εμπεριστατωμένη γνώμη της σχετικά με το σχέδιο σύστασης που διατύπωσε ο Διαμεσολαβητής στην παρούσα υπόθεση. Απαντώντας σε μεταγενέστερο αίτημα του Διαμεσολαβητή, η Επιτροπή εξέφρασε τη λύπη της για την καθυστέρηση στην καταχώριση της επιβεβαιωτικής αίτησης της 30ής Ιουλίου 2004 και εξήγησε ότι η καθυστέρηση αυτή οφειλόταν στο γεγονός ότι κατά την περίοδο των διακοπών ήταν διαθέσιμο περιορισμένο προσωπικό.
Ο Διαμεσολαβητής επισημαίνει ότι το άρθρο 8 παράγραφος 1 του κανονισμού 1049/2001 ορίζει ότι η επιβεβαιωτική αίτηση πρόσβασης διεκπεραιώνεται «αμελλητί» και ότι η απάντηση δίδεται εντός 15 εργάσιμων ημερών «από την καταχώριση». Είναι προφανές ότι ο σκοπός της διάταξης αυτής δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί εάν η Επιτροπή είχε διακριτική ευχέρεια ως προς το πότε πρέπει να καταχωριστεί μια επιβεβαιωτική αίτηση (και ενεργοποιήθηκε έτσι η προθεσμία για την αντιμετώπισή της). Ο Διαμεσολαβητής επισημαίνει ότι η Επιτροπή δεν αμφισβήτησε τον ισχυρισμό του καταγγέλλοντος ότι απέστειλε την επιβεβαιωτική αίτησή του με τηλεομοιοτυπία στις 30 Ιουλίου 2004. Επομένως, είναι σαφές ότι η Επιτροπή είχε ήδη στην κατοχή της την εν λόγω επιβεβαιωτική αίτηση εκείνη την ημέρα. Κατά την άποψη του Διαμεσολαβητή, η καταχώριση επιβεβαιωτικής αίτησης σχεδόν δύο εβδομάδες μετά την παραλαβή της δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι διεκπεραιώνει την εν λόγω αίτηση «άμεσα». Η Διαμεσολαβήτρια αναγνωρίζει ότι η Επιτροπή εξέφρασε τη λύπη της για την καθυστέρηση αυτή. Σημειώνει, ωστόσο, ότι δεν προσφέρθηκε συγγνώμη στον καταγγέλλοντα. Η Διαμεσολαβήτρια επισημαίνει επίσης ότι η Επιτροπή προσπάθησε να εξηγήσει την καθυστέρηση λόγω της έλλειψης πόρων κατά την περίοδο των διακοπών. Το επιχείρημα αυτό δεν είναι πειστικό. Ακόμη και αν είναι κατανοητό ότι η καταχώριση μιας επιβεβαιωτικής αίτησης που φτάνει κατά την περίοδο των διακοπών (όπως έπραξε ο καταγγέλλων) μπορεί να διαρκέσει λίγο περισσότερο από το συνηθισμένο, η καθυστέρηση που σημειώθηκε στην παρούσα υπόθεση υπερέβη αυτό που θα μπορούσε να θεωρηθεί αποδεκτό υπό τις περιστάσεις.
Υπό τις συνθήκες αυτές, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι η Επιτροπή δεν χειρίστηκε ορθά την επιβεβαιωτική αίτηση όσον αφορά την καταχώρισή της. Αυτό συνιστά περίπτωση κακοδιοίκησης και θα διατυπωθεί κριτική παρατήρηση στο πλαίσιο αυτό.
Με επιστολή της 2ας Σεπτεμβρίου 2004, η Επιτροπή ενημέρωσε τον καταγγέλλοντα ότι η προθεσμία των 15 εργάσιμων ημερών για την απάντηση στην επιβεβαιωτική αίτηση (η οποία έληξε την ίδια ημέρα) έπρεπε να παραταθεί κατά άλλες 15 εργάσιμες ημέρες (έως τις 23 Σεπτεμβρίου 2004) λόγω του γεγονότος ότι αρκετοί υπάλληλοι των οποίων η εμπειρογνωσία ήταν αναγκαία για την εξέταση της αίτησης βρίσκονταν σε διακοπές. Το άρθρο 8 παράγραφος 2 του κανονισμού 1049/2001 προβλέπει ότι η προθεσμία απάντησης στις επιβεβαιωτικές αιτήσεις μπορεί να παραταθεί κατά 15 εργάσιμες ημέρες «σε εξαιρετικές περιπτώσεις, για παράδειγμα σε περίπτωση αίτησης που αφορά πολύ ογκώδη έγγραφα ή πολύ μεγάλο αριθμό εγγράφων». Στην απάντησή της στο συγκεκριμένο αίτημα του Διαμεσολαβητή για παρατηρήσεις σχετικά με αυτό και άλλα διαδικαστικά ζητήματα, η Επιτροπή ορθώς παρατήρησε ότι ο κανονισμός 1049/2001 δεν περιόριζε τους λόγους επέκτασης και ότι οι αιτήσεις που αφορούσαν πολύ μεγάλο έγγραφο ή πολύ μεγάλο αριθμό εγγράφων αναφέρονταν μόνο ως παράδειγμα. Ωστόσο, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι η παράταση της προθεσμίας είναι δυνατή μόνο σε «εξαιρετικές» περιπτώσεις. Ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι η απουσία πολλών υπαλλήλων σε διακοπές δεν μπορεί να θεωρηθεί «εξαιρετική» περίπτωση κατά την έννοια της εν λόγω διάταξης που θα δικαιολογούσε παράταση της προθεσμίας.
Η Επιτροπή υποστήριξε ότι άλλες περιστάσεις θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν παράταση της προθεσμίας, π.χ. εάν ήταν αναγκαία η διαβούλευση με άλλες υπηρεσίες της Επιτροπής ή με τρίτο μέρος, εάν τα ζητούμενα έγγραφα αφορούσαν σύνθετο ή πολύ τεχνικό ζήτημα, εάν ήταν ιδιαίτερα δύσκολο να εντοπιστεί το ζητούμενο έγγραφο ή εάν χρειαζόταν περισσότερος χρόνος για τη χορήγηση μερικής πρόσβασης. Κατά την άποψη του Διαμεσολαβητή, δεν είναι αναγκαίο να εξεταστεί περαιτέρω κατά πόσον ορισμένοι ή όλοι οι λόγοι θα μπορούσαν πράγματι να δικαιολογήσουν παράταση της προθεσμίας που προβλέπεται για την απάντηση σε επιβεβαιωτικές αιτήσεις. Ο Διαμεσολαβητής επισημαίνει ότι το άρθρο 8 παράγραφος 2 ορίζει ότι κάθε παράταση προϋποθέτει ότι ο αιτών ενημερώνεται εκ των προτέρων και ότι παρέχονται «λεπτομερείς λόγοι». Ωστόσο, ο μόνος λόγος που αναφέρθηκε στην επιστολή της Επιτροπής της 2ας Σεπτεμβρίου 2004 ήταν αυτός που συζητήθηκε ανωτέρω, δηλαδή η απουσία ορισμένων υπαλλήλων σε διακοπές.
Υπό τις συνθήκες αυτές, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι η Επιτροπή δεν χειρίστηκε ορθά την επιβεβαιωτική αίτηση όσον αφορά την παράταση της προθεσμίας που παραχώρησε στον εαυτό της. Αυτό συνιστά περίπτωση κακοδιοίκησης και θα διατυπωθεί κριτική παρατήρηση στο πλαίσιο αυτό.
Εν πάση περιπτώσει, με το από 2 Σεπτεμβρίου 2004 έγγραφό της, η Επιτροπή επισήμανε ότι η παραταθείσα προθεσμία ήταν η 23η Σεπτεμβρίου 2004. Ωστόσο, η απάντηση της Επιτροπής στην επιβεβαιωτική αίτηση εστάλη μόλις στις 24 Σεπτεμβρίου 2004. Στην απάντησή της στο συγκεκριμένο αίτημα του Διαμεσολαβητή για παρατηρήσεις σχετικά με αυτό και άλλα διαδικαστικά ζητήματα, η Επιτροπή ζήτησε συγγνώμη για το γεγονός ότι η προθεσμία απάντησης στην επιβεβαιωτική αίτηση είχε υπερβεί κατά μία εργάσιμη ημέρα.
Υπό τις συνθήκες αυτές, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι δεν υπάρχει ανάγκη για περαιτέρω έρευνες όσον αφορά αυτή την πτυχή της υπόθεσης.
Όσον αφορά την ουσία αυτού του ισχυρισμού, πρέπει να σημειωθεί ότι ο καταγγέλλων είχε ζητήσει πρόσβαση στον φάκελο ("Akteneinsicht") στην επιστολή του της 26ης Ιουνίου 2004. Στην επιβεβαιωτική του αίτηση της 30ής Ιουλίου 2004, ο καταγγέλλων δήλωσε σαφώς ότι η αίτησή του δεν αφορούσε «ενιαία έγγραφα, αλλά ολόκληρο τον φάκελο». Ωστόσο, στην απάντησή της στην εν λόγω αίτηση, η Επιτροπή αναφέρθηκε μόνο στις αξιολογήσεις που είχαν διενεργηθεί από τους τρεις εξωτερικούς εμπειρογνώμονες όσον αφορά την πλήρη πρόταση που υπέβαλε ο καταγγέλλων. Η Επιτροπή είχε χορηγήσει πρόσβαση σε ανωνυμοποιημένη έκδοση των εν λόγω δελτίων αξιολόγησης. Ωστόσο, και παρά το γεγονός ότι κλήθηκε ειδικά να σχολιάσει το θέμα αυτό στο αίτημα του Διαμεσολαβητή για περαιτέρω πληροφορίες, η Επιτροπή δεν είχε εξετάσει το αίτημα του καταγγέλλοντος για πρόσβαση στο βαθμό που αφορούσε τα άλλα έγγραφα του φακέλου της.
Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής υπέβαλε σχέδιο σύστασης σύμφωνα με την οποία η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει το πλήρες πεδίο εφαρμογής του αιτήματος του καταγγέλλοντος για πρόσβαση στον φάκελο. Στο εν λόγω σχέδιο σύστασης, ο Διαμεσολαβητής επισήμανε ότι δεν θεωρούσε πειστικό το επιχείρημα της Επιτροπής, σύμφωνα με το οποίο ο καταγγέλλων δεν είχε διευκρινίσει τα έγγραφα στα οποία επιθυμούσε να έχει πρόσβαση. Ο καταγγέλλων ζήτησε πρόσβαση στο σύνολο του φακέλου της Επιτροπής σχετικά με την υπόθεσή του. Κατά την άποψη του Διαμεσολαβητή, το αίτημα του καταγγέλλοντος ήταν επομένως αρκετά ακριβές ώστε να επιτρέψει στην Επιτροπή να κατανοήσει το εύρος της πρόσβασης που επιθυμούσε να αποκτήσει ο καταγγέλλων.
Στην εμπεριστατωμένη γνωμοδότησή της, η Επιτροπή υποστήριξε ότι είχε ερμηνεύσει την αίτηση προσβάσεως ως αφορώσα τον σχετικό με την πρόταση φάκελο, ο οποίος συνίστατο στην πρόταση και στα έντυπα αξιολογήσεως. Η Επιτροπή πρόσθεσε, ωστόσο, ότι είχε αποφασίσει να δημοσιοποιήσει περαιτέρω έγγραφα σχετικά με τη διαδικασία επιλογής που ήταν σημαντικά για την κατανόηση των λόγων απόρριψης της πλήρους πρότασης του καταγγέλλοντος, δηλαδή τα πρακτικά της επιτροπής επιλογής για τις πλήρεις προτάσεις της «Διαδικασίας Γ» (όλες οι πληροφορίες σχετικά με άλλους αιτούντες έχουν παραλειφθεί).
Στις παρατηρήσεις του, ο καταγγέλλων έκρινε ότι η Επιτροπή εξακολουθούσε να μην έχει παράσχει κατάλληλη πρόσβαση στον φάκελο. Ο καταγγέλλων επισήμανε ότι τα έγγραφα που κοινοποιήθηκαν από την Επιτροπή έφεραν χειρόγραφες σημειώσεις, όπως «τελική έκδοση» ή «τελική έκδοση 2». Ως εκ τούτου, έπρεπε να υπάρχουν υπόνοιες ότι στην παρούσα υπόθεση είχαν συνταχθεί διάφορες «τελικές εκδοχές» των εκτιμήσεων που υπέβαλαν οι εμπειρογνώμονες της Επιτροπής.
4.21 Στην απάντησή της στο αίτημα του Διαμεσολαβητή για υποβολή παρατηρήσεων σχετικά με το θέμα αυτό, η Επιτροπή υποστήριξε ότι δεν υπήρχε συγκεκριμένος φάκελος σχετικά με την αίτηση του καταγγέλλοντος στο πλαίσιο του προγράμματος Leonardo da Vinci. Επομένως, κατά την Επιτροπή, η αίτηση προσβάσεως είχε εκληφθεί ως αίτηση προσβάσεως στα έγγραφα που αφορούσαν την πρόταση του καταγγέλλοντος, ήτοι, αφενός, στα έντυπα αξιολογήσεως και, αφετέρου, στα πρακτικά της επιτροπής επιλογής. Η Επιτροπή έκρινε ότι όλα τα σχετικά έγγραφα είχαν κοινοποιηθεί στον καταγγέλλοντα.
4.22 Στις παρατηρήσεις του, ο καταγγέλλων ενέμεινε στην καταγγελία του. Εξέφρασε την άποψη ότι ο ισχυρισμός της Επιτροπής ότι δεν υπήρχε συγκεκριμένος φάκελος σχετικά με την αίτησή του δεν ήταν αξιόπιστος. Σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα, το γεγονός ότι η Επιτροπή ήταν σε θέση να υποβάλει σχετικά έγγραφα (όπως ο φάκελος που περιείχε την προκαταρκτική του πρόταση και τις αξιολογήσεις) κατέδειξε ότι υπήρχε τέτοιος φάκελος.
4.23 Ο Διαμεσολαβητής επισημαίνει ότι ο καταγγέλλων ζήτησε από την Επιτροπή πρόσβαση στον φάκελό του. Δεδομένου ότι ο καταγγέλλων είχε υποβάλει προκαταρκτική πρόταση και πρόταση στην Επιτροπή, φαίνεται λογικό να υποτεθεί ότι η αίτηση έπρεπε να εκληφθεί ως αναφερόμενη σε όλα τα έγγραφα σχετικά με τις εν λόγω αιτήσεις που είχε στην κατοχή της η Επιτροπή. Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να σημειωθεί ότι, εάν ένα θεσμικό όργανο θεωρεί ότι μια αίτηση πρόσβασης δεν είναι επαρκώς ακριβής, ζητεί από τον αιτούντα να διευκρινίσει την αίτησή του και τον βοηθά να το πράξει (άρθρο 6 παράγραφος 2 του κανονισμού 1049/2001). Ωστόσο, κανένα τέτοιο αίτημα παροχής διευκρινίσεων δεν φαίνεται να απευθύνθηκε στον καταγγέλλοντα στην παρούσα υπόθεση. Η Διαμεσολαβήτρια αναγνωρίζει ότι η Επιτροπή, στην εμπεριστατωμένη γνώμη της, συμφώνησε να χορηγήσει στον καταγγέλλοντα πρόσβαση σε περαιτέρω έγγραφα. Ωστόσο, δεν είναι ακόμη σαφές αν τα έγγραφα που έχει κοινοποιήσει μέχρι στιγμής η Επιτροπή στον καταγγέλλοντα αποτελούν όλα τα έγγραφα του φακέλου της, δηλαδή όλα τα έγγραφα που σχετίζονται με την προκαταρκτική πρόταση του καταγγέλλοντος, την πλήρη πρότασή του και τον χειρισμό των προτάσεων αυτών από την Επιτροπή. Όπως ορθώς παρατήρησε ο καταγγέλλων, τα έγγραφα που κοινοποιήθηκαν μέχρι στιγμής και οι πληροφορίες που περιέχονται σε αυτά τα έγγραφα υποδηλώνουν ότι ο φάκελος της Επιτροπής θα μπορούσε να περιέχει περαιτέρω έγγραφα που ενδέχεται να είναι συναφή στο πλαίσιο αυτό. Ακόμη και αν γίνει δεκτός ο ισχυρισμός της Επιτροπής ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένος φάκελος (με την τυπική έννοια) σχετικά με την υπόθεση του καταγγέλλοντος, ο Διαμεσολαβητής δεν αντιλαμβάνεται γιατί η Επιτροπή δεν θα πρέπει να είναι σε θέση να εξετάσει αίτηση πρόσβασης σε όλα τα έγγραφα που σχετίζονται με την προκαταρκτική πρόταση του καταγγέλλοντος, την πλήρη πρότασή του και τον χειρισμό των προτάσεων αυτών από την Επιτροπή.
4.24 Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής εξακολουθεί να πιστεύει ότι η Επιτροπή δεν χορήγησε κατάλληλη πρόσβαση στον φάκελό της. Αυτό συνιστά περίπτωση κακοδιοίκησης.
Προς αποφυγή αμφιβολιών, επισημαίνεται ότι η αίτηση πρόσβασης που υποβάλλεται δυνάμει του κανονισμού 1049/2001 δεν υποχρεώνει τη διοίκηση να δημοσιοποιήσει όλα τα σχετικά έγγραφα. Η άρνηση γνωστοποίησης ενός εγγράφου δικαιολογείται εάν ισχύει μία από τις εξαιρέσεις που προβλέπονται στον κανονισμό 1049/2001. Ωστόσο, δεδομένου ότι μέχρι στιγμής η Επιτροπή δεν έχει παράσχει κατάλογο όλων των σχετικών εγγράφων ούτε έχει εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους άλλα έγγραφα που ενδέχεται να αποτελούν μέρος του φακέλου της προστατεύονται από μία από τις εξαιρέσεις που προβλέπονται στον κανονισμό 1049/2001, είναι αδύνατο στο παρόν στάδιο να καθοριστεί αν θα πρέπει να γνωστοποιηθούν περαιτέρω έγγραφα στον καταγγέλλοντα. Αυτό που είναι σαφές, ωστόσο, είναι ότι η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει τη δυνατότητα παροχής πρόσβασης για καθένα από τα σχετικά έγγραφα και στη συνέχεια να ενημερώσει τον καταγγέλλοντα για τα αποτελέσματα αυτής της εξέτασης.
5 Αγωγή αποζημίωσης5.1 Ο καταγγέλλων ζήτησε από την Επιτροπή να καταβάλει την αποζημίωση που αναφέρεται στην επιστολή του της 26ης Ιουνίου 2004.
5.2 Στη γνώμη της, η Επιτροπή αναγνώρισε ότι είχε παρέλθει ορισμένο χρονικό διάστημα μεταξύ της γνώμης της επιτροπής επιλογής και της επιστολής της Επιτροπής με την οποία ενημέρωνε τον καταγγέλλοντα για το απαράδεκτο της αιτήσεώς του. Σύμφωνα με την Επιτροπή, η καθυστέρηση αυτή οφειλόταν στο γεγονός ότι η απόφαση της Επιτροπής σχετικά με τις προκαταρκτικές προτάσεις είχε εγκριθεί, στο πλαίσιο της «διαδικασίας Γ», αφού είχε ληφθεί η γνώμη της αρμόδιας επιτροπής και μετά τη λήξη της προθεσμίας που προβλεπόταν για το δικαίωμα ελέγχου του Κοινοβουλίου.
Η Επιτροπή υποστήριξε επίσης ότι ο καταγγέλλων δεν υπέστη ζημία λόγω του γεγονότος ότι η αίτησή του είχε αρχικά κηρυχθεί απαράδεκτη (βλ. τα επιχειρήματα που έχουν ήδη εκτεθεί στο σημείο 2.2 ανωτέρω). Τόνισε επίσης ότι δεν υπάρχει «δικαίωμα» επιδότησης στο κοινοτικό δίκαιο. Επομένως, η Επιτροπή δεν αποζημίωσε τα πρόσωπα που είχαν υποβάλει αίτηση επιδοτήσεως για τον χρόνο που αφιέρωσαν στην προετοιμασία των προτάσεών τους.
5.3 Στις παρατηρήσεις του, ο καταγγέλλων ενέμεινε στην άποψή του.
5.4 Δεδομένου ότι η αρχική απόφαση της Επιτροπής να κηρύξει απαράδεκτη την προκαταρκτική πρόταση αποτελεί το πλαίσιο (και την προέλευση) της παρούσας καταγγελίας, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί αναγκαίο να αρχίσει την εξέταση του παρόντος ισχυρισμού εξετάζοντας διεξοδικότερα το ζήτημα αυτό. Κατόπιν σχετικού αιτήματος του Διαμεσολαβητή, η Επιτροπή υπέβαλε φωτοαντίγραφο του φακέλου που περιείχε την προκαταρκτική πρόταση του καταγγέλλοντος, η οποία εστάλη στην Επιτροπή τον Οκτώβριο του 2003. Κρίνοντας από αυτό το φωτοαντίγραφο, ήταν πράγματι δύσκολο να διαπιστωθεί εάν η προκαταρκτική πρόταση του καταγγέλλοντος είχε υποβληθεί εγκαίρως. Ωστόσο, ο Διαμεσολαβητής δυσκολεύεται να κατανοήσει τους λόγους για τους οποίους δεν ήλθε σε επαφή με τον καταγγέλλοντα και τον κάλεσε να υποβάλει αποδεικτικά στοιχεία προκειμένου να καθοριστεί η ημερομηνία κατά την οποία είχε αποστείλει την προκαταρκτική πρότασή του στην Επιτροπή. Δεδομένου ότι οι αιτούντες είχαν υποχρεωθεί να αποστείλουν τις αιτήσεις τους με συστημένη επιστολή, το ζήτημα θα μπορούσε να αποσαφηνιστεί εύκολα. Ο Διαμεσολαβητής δυσκολεύεται ακόμη περισσότερο να κατανοήσει γιατί η επιστολή με την οποία ενημερώθηκε ο καταγγέλλων για το (εικαζόμενο) απαράδεκτο εστάλη μόλις στις 22 Δεκεμβρίου 2003, περισσότερο από δύο μήνες μετά την απόφαση της επιτροπής επιλογής της Επιτροπής επί του θέματος (στις 16 Οκτωβρίου 2003). Στη γνωμοδότησή της, η Επιτροπή φαίνεται να υποστηρίζει ότι έπρεπε πρώτα να ζητήσει τη γνώμη της επιτροπής Leonardo da Vinci και να περιμένει έως ότου λήξει το χρονικό διάστημα κατά το οποίο το Κοινοβούλιο θα μπορούσε να ασκήσει τα δικαιώματα ελέγχου του προτού μπορέσει να απευθυνθεί γραπτώς στον καταγγέλλοντα. Στη συνέχεια, ο Διαμεσολαβητής ζήτησε από την Επιτροπή να παράσχει πιο συγκεκριμένες πληροφορίες σχετικά με τις νομικές διατάξεις στις οποίες βασίστηκε η άποψη αυτή. Κατά την άποψη του Διαμεσολαβητή, η απάντηση της Επιτροπής δεν παρέχει πειστικά στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι δεν θα ήταν σε θέση να ενημερώσει εγκαίρως τον καταγγέλλοντα για την απόφασή της της 16ης Οκτωβρίου 2003. Υπό τις συνθήκες αυτές, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι η Επιτροπή πρέπει να λογοδοτήσει για την καθυστέρηση που σημειώθηκε μεταξύ της απόφασής του της 16ης Οκτωβρίου 2003 και της ημερομηνίας κατά την οποία η απόφαση αυτή περιήλθε σε γνώση του καταγγέλλοντος.
5.5 Όπως προαναφέρθηκε (σημείο 3.4), η Επιτροπή δέχεται ότι η αρχική της απόφαση (της 16ης Οκτωβρίου 2003) να απορρίψει την προκαταρκτική πρόταση του καταγγέλλοντος ως απαράδεκτη οφειλόταν σε σφάλμα. Ο Διαμεσολαβητής διαπίστωσε επίσης ότι η Επιτροπή μπορεί να λογοδοτήσει για την καθυστέρηση που σημειώθηκε μεταξύ της απόφασής του της 16ης Οκτωβρίου 2003 και της ημερομηνίας κατά την οποία η απόφαση αυτή περιήλθε σε γνώση του καταγγέλλοντος (βλ. σημείο 5.4). Τέλος, η Διαμεσολαβήτρια κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Επιτροπή δεν εξασφάλισε στη συνέχεια ίση μεταχείριση μεταξύ του καταγγέλλοντος και των άλλων φορέων υλοποίησης των οποίων οι προκαταρκτικές προτάσεις είχαν επιλεγεί και οι οποίοι είχαν κληθεί να υποβάλουν πλήρη πρόταση (σημείο 3.13). Λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων αυτών, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι η αξίωση αποζημίωσης ήταν καταρχήν βάσιμη.
Όσον αφορά το ύψος της αποζημίωσης, ο καταγγέλλων είχε υποβάλει υπολογισμό στον οποίο ζητούσε 2 275 ευρώ για τα έξοδα που σχετίζονταν με τις προσπάθειές του να υποβάλει στην Επιτροπή την προκαταρκτική πρότασή του (30 ώρες εργασίας με συντελεστή 75 ευρώ ανά ώρα συν ένα κατ’ αποκοπή ποσό 25 ευρώ για τα έξοδα αποστολής φαξ και πραγματοποίησης τηλεφωνικών κλήσεων) και 8 752,60 ευρώ λόγω της (όπως προέκυψε) μάταιης προσπάθειας προετοιμασίας μιας πρότασης (20 εργάσιμες ημέρες με συντελεστή 409 ευρώ ανά ημέρα συν ένα κατ’ αποκοπή ποσό 7 % για τα έξοδα).
Όσον αφορά το πρώτο από τα σημεία αυτά, ο Διαμεσολαβητής, στο σχέδιο συστάσεώς του, έκρινε ότι δεν μπορούσε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο ένας πολίτης να ζητήσει από τη διοίκηση να τον αποζημιώσει για συγκεκριμένες δαπάνες στις οποίες υποβλήθηκε για την άσκηση των δικαιωμάτων του. Ωστόσο, ήταν δύσκολο να γίνει αντιληπτός ο λόγος για τον οποίο ο καταγγέλλων έπρεπε να δαπανήσει 30 ώρες εργασίας για το θέμα αυτό. Η επιστολή του καταγγέλλοντος προς την Επιτροπή της 29ης Δεκεμβρίου 2003 περιλάμβανε λιγότερες από δύο σελίδες και η προετοιμασία της δεν θα απαιτούσε δυσανάλογο χρόνο και εργασία. Το ίδιο ισχύει και για τις δύο καταγγελίες που είχε υποβάλει ο καταγγέλλων στον Διαμεσολαβητή (καταγγελία 33/2004/GG και καταγγελία 221/2004/GG). Κατά την άποψη του Διαμεσολαβητή, ο καταγγέλλων δεν είχε υποβάλει επαρκή στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι οι προσπάθειες που έπρεπε να καταβάλει προκειμένου να κάνει την Επιτροπή να αποδεχθεί ότι η προκαταρκτική πρότασή του είχε υποβληθεί εγκαίρως υπερέβαιναν τα εύλογα προσδοκώμενα από έναν πολίτη που προσεγγίζει θεσμικό όργανο της ΕΕ με σκοπό τη λήψη επιδότησης.
5.8 Ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι θα πρέπει να ισχύουν διαφορετικές εκτιμήσεις όσον αφορά το κόστος εκπόνησης της πλήρους πρότασης. Όπως ορθώς υποστήριξε ο καταγγέλλων, ήταν πιθανό να είχε προετοιμάσει καλύτερη πρόταση ή να είχε αποφασίσει να μην υποβάλει καθόλου πρόταση, εάν είχε λάβει αξιολόγηση της προκαταρκτικής πρότασής του ή προτάσεις σχετικά με τον τρόπο βελτίωσής της.
Ωστόσο, η Διαμεσολαβήτρια έκρινε ότι θα πρέπει να εξεταστούν και οι ακόλουθες πτυχές:
- Ακόμη και αν η Επιτροπή είχε παράσχει τη συμβουλή που ο καταγγέλλων ισχυριζόταν ότι θα έπρεπε να του είχε δοθεί, δεν υπήρχε τίποτα που να αποδεικνύει ότι ο καταγγέλλων θα απέφευγε να υποβάλει πλήρη πρόταση. Ωστόσο, η υποβολή πλήρους πρότασης δεν εξασφάλιζε την επιτυχία, δεδομένου ότι τελικά επιλέχθηκε μόνο το 50 % των φορέων υλοποίησης που κλήθηκαν να υποβάλουν πρόταση.
- Στις παρατηρήσεις του επί της γνώμης της Επιτροπής, ο καταγγέλλων είχε υποστηρίξει ότι είχε υποθέσει ότι η Επιτροπή δεν είχε ουσιαστικές αντιρρήσεις όσον αφορά την ουσία ή τη μορφή και ότι η Επιτροπή δεν θεωρούσε ότι η προκαταρκτική πρόταση έπρεπε να βελτιστοποιηθεί με θεμελιώδη τρόπο. Με βάση αυτή την προσδοκία είχε προετοιμάσει την πλήρη πρόταση. Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι η επιστολή της Επιτροπής της 2ας Φεβρουαρίου 2004 με την οποία καλούσε τον καταγγέλλοντα να υποβάλει πλήρη πρόταση ανέφερε σαφώς ότι δεν υπήρχε εγγύηση για την καταβολή επιδότησης.
- Όπως υποστήριξε η Επιτροπή, στο κοινοτικό δίκαιο δεν υφίσταται «δικαίωμα» επιδοτήσεως. Τα πρόσωπα που υπέβαλαν αίτηση για επιδότηση μπορούσαν μόνο να ελπίζουν ότι θα λάβουν το ζητούμενο ποσό χωρίς να έχουν καμία εγγύηση επιτυχίας. Ως εκ τούτου, οι αιτούντες διέτρεχαν τον κίνδυνο να δαπανήσουν μάταια τον χρόνο που είχαν αφιερώσει για την προετοιμασία των προτάσεών τους.
- Στην παρούσα υπόθεση, ο καταγγέλλων είχε αποδεχθεί να υποβάλει πλήρη πρόταση παρά την απουσία αξιολόγησης της προκαταρκτικής πρότασής του. Ως εκ τούτου, ο καταγγέλλων έπρεπε να τεκμαίρεται ότι αποδέχθηκε μέρος του κινδύνου αποτυχίας της πρότασής του υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις.
5.9 Με βάση τα ανωτέρω, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι θα ήταν ορθή διοικητική πρακτική για την Επιτροπή να προσφέρει στον καταγγέλλοντα δίκαιη αποζημίωση όσον αφορά τις αρνητικές συνέπειες για αυτόν της κακοδιοίκησης που είχε συμβεί. Ωστόσο, στο σχέδιο σύστασης που απηύθυνε στην Επιτροπή για τον σκοπό αυτό, ο Διαμεσολαβητής τόνισε ότι το ποσό που θα μπορούσε να θεωρηθεί δίκαιο υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης ήταν σίγουρα πολύ χαμηλότερο από το ποσό που ζήτησε ο καταγγέλλων.
5.10 Στην εμπεριστατωμένη γνωμοδότησή της, η Επιτροπή υποστήριξε ότι είχε διορθώσει την κατάσταση που είχε δημιουργηθεί από το γεγονός ότι η προκαταρκτική πρόταση είχε κριθεί απαράδεκτη. Η συλλογιστική της ήταν η εξής:
- Ο καταγγέλλων είχε κατ’ εξαίρεση τη δυνατότητα να υποβάλει πλήρη πρόταση, όπως είχε ζητήσει στην επιστολή του προς την Επιτροπή της 29ης Δεκεμβρίου 2003.
- Στην εν λόγω επιστολή, ο καταγγέλλων είχε αρνηθεί ρητά την αξιολόγηση της προκαταρκτικής πρότασής του σε αυτό το στάδιο.
- Σε κάθε περίπτωση, η παροχή συμβουλών πριν από την πρόταση δεν θα μπορούσε να έχει καθοριστική επίδραση στο τελικό αποτέλεσμα μιας πλήρους πρότασης, δεδομένου ότι αυτό που αξιολογήθηκε ήταν η γενική ιδέα του έργου (ενώ στο στάδιο της πλήρους πρότασης αξιολογήθηκε ολόκληρη η πρόταση έργου). Σε κάθε περίπτωση, ο καταγγέλλων είχε παραιτηθεί από την εκ των υστέρων αξιολόγηση της προκαταρκτικής πρότασής του.
- Στον προσφεύγοντα είχε δοθεί ο ίδιος αριθμός ημερών για να προετοιμάσει την πλήρη πρόταση με τους άλλους προσφεύγοντες.
- Η Επιτροπή είχε προσφέρει στον καταγγέλλοντα τη δυνατότητα να συζητήσει με τις υπηρεσίες της ζητήματα σχετικά με την πρόταση. Ωστόσο, ο καταγγέλλων δεν έκανε χρήση αυτής της δυνατότητας.
- Όταν αποδέχθηκε να υποβάλει την πλήρη πρότασή του χωρίς να έχει αξιολογηθεί η προκαταρκτική πρόταση, ο καταγγέλλων δέχτηκε να αναλάβει κίνδυνο όπως όλοι οι άλλοι αιτούντες (θα μπορούσε στο παρόν στάδιο να είχε ζητήσει να ακυρωθεί η διαδικασία ή να ζητήσει αποζημίωση για τη σύνταξη της προκαταρκτικής πρότασης).
- Ο καταγγέλλων θα μπορούσε να είχε υποβάλει εκ νέου την πρότασή του κατά τον γύρο επιλογής του 2005, χρησιμοποιώντας επίσης τα σχόλια και τις ενδείξεις που παρείχαν οι εξωτερικοί εμπειρογνώμονες που αξιολόγησαν την πλήρη πρότασή του προκειμένου να τη βελτιώσουν.
- Δεν προβλεπόταν επιστροφή εξόδων για την εκπόνηση πρότασης Leonardo da Vinci· την ίδια αρχή που ισχύει για κάθε άλλο εκπαιδευτικό ή ερευνητικό πρόγραμμα.
Η Επιτροπή υποστήριξε ότι, λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων αυτών, το αίτημα αποζημίωσης ήταν αδικαιολόγητο, καθώς είχε πράξει ό,τι ήταν αναγκαίο για να αποφευχθεί οποιαδήποτε ζημία για τον καταγγέλλοντα.
5.11 Στις παρατηρήσεις του, ο καταγγέλλων ενέμεινε στον ισχυρισμό του. Υποστήριξε ότι η άρνησή του, με το από 29 Δεκεμβρίου 2003 έγγραφό του, να προβεί σε νέο έλεγχο είχε ως σκοπό να καταστήσει την Επιτροπή τη μόνη προσέγγιση που, κατά την άποψή του, ήταν ορθή και δυνατή υπό τις περιστάσεις, δηλαδή μια εντελώς νέα δημοσίευση της «διαδικασίας Γ». Ο καταγγέλλων υποστήριξε ότι η Επιτροπή επέλεξε διαφορετική διαδικασία και, ως εκ τούτου, έφερε την αποκλειστική ευθύνη για όλες τις συνέπειες που απορρέουν από την εν λόγω απόφαση.
5.12 Ο Διαμεσολαβητής επισημαίνει ότι τα περισσότερα από τα επιχειρήματα που προέβαλε η Επιτροπή στην εμπεριστατωμένη γνώμη της είχαν ήδη ληφθεί υπόψη από τον ίδιο όταν υπέβαλε το σχέδιο σύστασής του. Για τους λόγους που εκτίθενται στο σημείο 3.12 ανωτέρω, θεωρεί επίσης ότι το γεγονός ότι ο καταγγέλλων, στην επιστολή του της 29ης Δεκεμβρίου 2003, αντιτάχθηκε στην αξιολόγηση της προκαταρκτικής πρότασής του δεν σημαίνει ότι η συμπεριφορά της Επιτροπής δεν συνιστούσε κακοδιοίκηση και ότι το αίτημα αποζημίωσης πρέπει αναγκαστικά να απορριφθεί. Κατά την άποψη του Διαμεσολαβητή, η εμπεριστατωμένη γνώμη περιλαμβάνει επομένως μόνο δύο επιχειρήματα που μπορούν να θεωρηθούν νέα.
5.13 Σύμφωνα με το πρώτο από τα επιχειρήματα αυτά, ο καταγγέλλων θα μπορούσε να είχε υποβάλει εκ νέου την πρότασή του κατά τον γύρο επιλογής του 2005, χρησιμοποιώντας τις παρατηρήσεις και τις υποδείξεις των εξωτερικών εμπειρογνωμόνων που αξιολόγησαν την πρότασή του προκειμένου να τη βελτιώσουν. Ωστόσο, η ίδια η Επιτροπή, στην εμπεριστατωμένη γνώμη της, τόνισε ότι η πρόταση του καταγγέλλοντος ήταν η χειρότερη από τις 48 προτάσεις που είχαν αξιολογηθεί. Στο πλαίσιο αυτό, το επιχείρημα της Επιτροπής δεν φαίνεται να είναι πολύ πειστικό. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι, εάν η προκαταρκτική πρότασή του είχε γίνει σωστά, δεν θα χρειαζόταν να υποβάλει πλήρη πρόταση που θα συνεπαγόταν υψηλό κόστος.
5.14 Σύμφωνα με το δεύτερο επιχείρημα, ο καταγγέλλων ανέλαβε εσκεμμένο κίνδυνο όταν δέχθηκε να υποβάλει πλήρη πρόταση, δεδομένου ότι θα μπορούσε να ζητήσει να ακυρωθεί η διαδικασία ή να ζητήσει αποζημίωση για τη σύνταξη της προκαταρκτικής πρότασης. Ο Διαμεσολαβητής εκτιμά το γεγονός ότι, ως εκ τούτου, η Επιτροπή αναγνώρισε ότι ο χειρισμός της προκαταρκτικής πρότασης του καταγγέλλοντος θα μπορούσε να δώσει στον καταγγέλλοντα το δικαίωμα να ζητήσει αποζημίωση.
Στο επιχείρημα που μόλις προαναφέρθηκε, η Επιτροπή υπογράμμισε εκ νέου το γεγονός ότι ο καταγγέλλων ανέλαβε κίνδυνο κατά την υποβολή πλήρους πρότασης. Δεδομένου ότι ο Διαμεσολαβητής αναγνώρισε ήδη το γεγονός αυτό και το έλαβε υπόψη στο σχέδιο σύστασής του, το επιχείρημα αυτό δεν μεταβάλλει τα συμπεράσματά του σχετικά με την αξίωση αποζημίωσης. Ωστόσο, στις παρατηρήσεις του επί της εμπεριστατωμένης γνώμης της Επιτροπής, ο καταγγέλλων υποστήριξε ότι η επιστολή του της 29ης Δεκεμβρίου 2003 είχε ως στόχο να καταστήσει την Επιτροπή να εφαρμόσει τη «μόνο» προσέγγιση που ήταν, κατά την άποψή του, ορθή και δυνατή υπό τις περιστάσεις, δηλαδή μια εντελώς νέα δημοσίευση της «διαδικασίας Γ». Ωστόσο, εάν ο καταγγέλλων θεωρούσε ότι αυτή ήταν η μόνη δυνατή λύση, το γεγονός ότι παρόλα αυτά δέχτηκε να υποβάλει πλήρη πρόταση πρέπει πράγματι να θεωρηθεί ότι συνιστά σκόπιμη και ενημερωμένη αποδοχή του κινδύνου ότι αυτός ο τρόπος διαδικασίας δεν θα οδηγούσε σε ικανοποιητικό αποτέλεσμα. Ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι το συμπέρασμα αυτό ενισχύεται περαιτέρω από το γεγονός ότι ο ίδιος ο καταγγέλλων, στην επιστολή του της 29ης Δεκεμβρίου 2003, ζήτησε να του επιτραπεί να υποβάλει πλήρη πρόταση, χωρίς να διατυπώσει καμία πρόταση ότι αυτό δεν αποτελούσε τον κατάλληλο τρόπο για να προχωρήσει.
5.17 Λαμβάνοντας υπόψη τις εξηγήσεις του καταγγέλλοντος στις παρατηρήσεις του, οι οποίες ρίχνουν νέο φως στο όλο θέμα, και δεδομένου ότι η κακοδιοίκηση που διαπίστωσε ο Διαμεσολαβητής είναι σε κάθε περίπτωση περιορισμένης φύσης, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι δεν υπάρχει πλέον καμία βάση για την αξίωση αποζημίωσης. Κατά την άποψη του Διαμεσολαβητή, είναι σαφές ότι ο κύριος στόχος που επεδίωξε ο καταγγέλλων με την παρούσα καταγγελία του δεν ήταν να επιτύχει διαπίστωση κακοδιοίκησης, αλλά αποζημίωση για τη ζημία που ισχυρίζεται ότι υπέστη. Μολονότι ο Διαμεσολαβητής εμμένει στην άποψή του ότι η Επιτροπή δεν κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια για να διασφαλίσει την ίση μεταχείριση του καταγγέλλοντος όσον αφορά τον χειρισμό των προκαταρκτικών προτάσεων (βλ. σημείο 3.13 ανωτέρω), δεν θεωρεί, ως εκ τούτου, σκόπιμο να διατυπώσει επικριτική παρατήρηση σχετικά με το ζήτημα αυτό.
6 Αίτημα απαντήσεως στο «Dienstaufsichtsbeschwerden»6.1 Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή θα έπρεπε να απαντήσει στο δικό του "Dienstaufsichtsbeschwerden" (καταγγελίες κατά μεμονωμένων μελών του προσωπικού της Επιτροπής).
6.2 Στη γνώμη της, η Επιτροπή υποστήριξε ότι, αφού έλαβε την επιστολή του καταγγέλλοντος της 29ης Δεκεμβρίου 2003, προέβη σε επαναξιολόγηση της υπόθεσης. Σύμφωνα με την Επιτροπή, η εξέταση αυτή οδήγησε στο συμπέρασμα ότι δεν μπορούσε να διατυπωθεί μομφή κατά του υπαλλήλου που ήταν αρμόδιος για την επιτροπή επιλογής, ο οποίος είχε διαπράξει σφάλμα ενώ ενεργούσε με «καλή πίστη». Η Επιτροπή επισήμανε ότι είχε εκθέσει τη θέση της στην επιστολή της της 19ης Ιουλίου 2004 στην οποία είχε εξηγήσει ότι δεν γνώριζε καμία νομική βάση για το "Dienstaufsichtsbeschwerden" στο κοινοτικό δίκαιο και κάλεσε τον καταγγέλλοντα να παράσχει ακριβέστερες ενδείξεις ως προς τη βάση των καταγγελιών αυτών. Σύμφωνα με την Επιτροπή, ο καταγγέλλων δεν είχε απαντήσει στην πρόσκληση αυτή.
6.3 Ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι ο καταγγέλλων, καταθέτοντας το δικό του «Dienstaufsichtbeschwerden», θέλησε να διαμαρτυρηθεί για τη συμπεριφορά των μεμονωμένων ενδιαφερόμενων υπαλλήλων και όχι για τη συμπεριφορά του ίδιου του θεσμικού οργάνου. Ωστόσο, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι δεν υπάρχει πράγματι τίποτα που να υποδηλώνει ότι οι εν λόγω υπάλληλοι δεν ενήργησαν με «καλή πίστη». Επομένως, κατά την άποψη του Διαμεσολαβητή, η θέση της Επιτροπής φαίνεται εύλογη.
6.4 Ως εκ τούτου, δεν διαπιστώνεται κακοδιοίκηση όσον αφορά αυτή την πτυχή της υπόθεσης.
7 Συμπέρασμα7.1 Βάσει των ερευνών του Διαμεσολαβητή σχετικά με την παρούσα καταγγελία, είναι αναγκαίο να διατυπωθούν οι ακόλουθες επικριτικές παρατηρήσεις:
(1) Το άρθρο 8 παράγραφος 1 του κανονισμού 1049/2001 ορίζει ότι η επιβεβαιωτική αίτηση πρόσβασης διεκπεραιώνεται «αμελλητί» και ότι η απάντηση δίδεται εντός 15 εργάσιμων ημερών «από την καταχώριση». Η επιβεβαιωτική αίτηση του καταγγέλλοντος για πρόσβαση στον φάκελο της Επιτροπής εστάλη με φαξ στις 30 Ιουλίου 2004, αλλά πρωτοκολλήθηκε μόλις στις 12 Αυγούστου 2004. Η Διαμεσολαβήτρια επισημαίνει επίσης ότι η Επιτροπή προσπάθησε να εξηγήσει την καθυστέρηση λόγω της έλλειψης πόρων κατά την περίοδο των διακοπών. Το επιχείρημα αυτό δεν είναι πειστικό. Ακόμη και αν είναι κατανοητό ότι η καταχώριση μιας επιβεβαιωτικής αίτησης που φτάνει κατά την περίοδο των διακοπών (όπως έπραξε ο καταγγέλλων) μπορεί να διαρκέσει λίγο περισσότερο από το συνηθισμένο, η καθυστέρηση που σημειώθηκε στην παρούσα υπόθεση υπερέβη αυτό που θα μπορούσε να θεωρηθεί αποδεκτό υπό τις περιστάσεις. Υπό τις συνθήκες αυτές, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι η Επιτροπή δεν χειρίστηκε ορθά την επιβεβαιωτική αίτηση όσον αφορά την καταχώρισή της. Αυτό συνιστά περίπτωση κακοδιοίκησης.
Το άρθρο 8 παράγραφος 2 του κανονισμού 1049/2001 προβλέπει ότι η προθεσμία απάντησης στις επιβεβαιωτικές αιτήσεις μπορεί να παραταθεί κατά 15 εργάσιμες ημέρες «σε εξαιρετικές περιπτώσεις, για παράδειγμα σε περίπτωση αίτησης που αφορά πολύ ογκώδη έγγραφα ή πολύ μεγάλο αριθμό εγγράφων». Στην παρούσα υπόθεση, η Επιτροπή ενημέρωσε τον καταγγέλλοντα ότι η προθεσμία των 15 εργάσιμων ημερών για την απάντηση στην επιβεβαιωτική αίτηση έπρεπε να παραταθεί λόγω του γεγονότος ότι αρκετοί υπάλληλοι των οποίων η εμπειρογνωσία ήταν αναγκαία για την εξέταση της αίτησης βρίσκονταν σε διακοπές. Ο Διαμεσολαβητής είναι της άποψης ότι η απουσία πολλών υπαλλήλων σε διακοπές δεν μπορεί να θεωρηθεί ως «εξαιρετική» περίπτωση κατά την έννοια της εν λόγω διάταξης που θα δικαιολογούσε παράταση της προθεσμίας. Υπό τις συνθήκες αυτές, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι η Επιτροπή δεν χειρίστηκε ορθά την επιβεβαιωτική αίτηση όσον αφορά την παράταση της προθεσμίας που παραχώρησε στον εαυτό της. Αυτό συνιστά περίπτωση κακοδιοίκησης.
(2) Ο καταγγέλλων είχε ζητήσει από την Επιτροπή πρόσβαση στον φάκελό του. Δεδομένου ότι ο καταγγέλλων είχε υποβάλει προκαταρκτική πρόταση και πρόταση στην Επιτροπή, η αίτηση έπρεπε να θεωρηθεί ότι αναφέρεται σε όλα τα έγγραφα σχετικά με τις εν λόγω αιτήσεις που είχε στην κατοχή της η Επιτροπή. Ωστόσο, η Επιτροπή αρχικά χορήγησε πρόσβαση μόνο σε τρία έγγραφα. Στην εμπεριστατωμένη γνώμη της, η Επιτροπή συμφώνησε να χορηγήσει στον καταγγέλλοντα πρόσβαση σε περαιτέρω έγγραφα. Στην απάντησή της στο αίτημα του Διαμεσολαβητή για περαιτέρω παρατηρήσεις σχετικά με το θέμα αυτό, η Επιτροπή έκρινε ότι δεν υπήρχε συγκεκριμένος φάκελος σχετικά με την υπόθεση του καταγγέλλοντος και ότι όλα τα σχετικά έγγραφα είχαν κοινοποιηθεί στον καταγγέλλοντα. Ωστόσο, δεν είναι ακόμη σαφές αν τα έγγραφα που η Επιτροπή κοινοποίησε στον καταγγέλλοντα αποτελούν όλα τα έγγραφα στα οποία ο καταγγέλλων ζήτησε πρόσβαση, δηλαδή όλα τα έγγραφα που σχετίζονται με την προκαταρκτική πρόταση του καταγγέλλοντος, την πλήρη πρότασή του και τον χειρισμό των προτάσεων αυτών από την Επιτροπή. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι η Επιτροπή δεν χορήγησε στον καταγγέλλοντα κατάλληλη πρόσβαση στον φάκελό του. Αυτό συνιστά περίπτωση κακοδιοίκησης.
7.2 Το άρθρο 3, παράγραφος 7, του Καθεστώτος του Διαμεσολαβητή προβλέπει ότι ο Διαμεσολαβητής, αφού διατυπώσει σχέδιο σύστασης και λάβει την εμπεριστατωμένη γνώμη του οικείου θεσμικού οργάνου ή οργανισμού, διαβιβάζει έκθεση στο Κοινοβούλιο και στο οικείο θεσμικό όργανο ή οργανισμό.
7.3 Στην ετήσια έκθεσή του για το 1998, ο Διαμεσολαβητής επισήμανε ότι η δυνατότητά του να υποβάλει ειδική έκθεση στο Κοινοβούλιο είχε ανεκτίμητη αξία για το έργο του. Προσθέτει ότι, ως εκ τούτου, οι ειδικές εκθέσεις δεν θα πρέπει να παρουσιάζονται πολύ συχνά, αλλά μόνο σε σχέση με σημαντικά θέματα για τα οποία το Κοινοβούλιο είναι σε θέση να αναλάβει δράση προκειμένου να συνδράμει τον Διαμεσολαβητή (7). Η ετήσια έκθεση για το 1998 υποβλήθηκε στο Κοινοβούλιο και εγκρίθηκε από αυτό.
7.4 Ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι η παρούσα υπόθεση αφορά περίπτωση κακοδιοίκησης σε σχέση με τη διεκπεραίωση αίτησης για χρηματοδότηση από την ΕΕ και ορισμένες περιπτώσεις κακοδιοίκησης σχετικά με τη διεκπεραίωση από την Επιτροπή αίτησης πρόσβασης σε έγγραφα που σχετίζονται με την εν λόγω αίτηση. Κατά την άποψη του Διαμεσολαβητή, οι περιπτώσεις κακοδιοίκησης που διαπίστωσε δεν εγείρουν ζητήματα αρχής. Ο Διαμεσολαβητής επισημαίνει επίσης ότι δεν είναι προφανές ποια μέτρα θα μπορούσε να λάβει το Κοινοβούλιο για να συνδράμει τον ίδιο και τον καταγγέλλοντα στην παρούσα υπόθεση. Δεδομένων των περιστάσεων αυτών, ο Διαμεσολαβητής καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν είναι σκόπιμο να υποβληθεί ειδική έκθεση στο Κοινοβούλιο.
7.5 Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής θα αποστείλει αντίγραφο της παρούσας απόφασης στην Επιτροπή και θα συμπεριλάβει σύντομη περίληψη στην ετήσια έκθεση για το 2006, η οποία θα υποβληθεί στο Κοινοβούλιο. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής περατώνει την υπόθεση.
7.6 Ο Πρόεδρος της Επιτροπής θα ενημερωθεί επίσης για την απόφαση αυτή.
Με εκτίμηση,
Π. Νικηφόρος ΔΙΑΜΑΝΤΟΥΡΟΣ
(1) Τα σχέδια συστάσεων είναι διαθέσιμα στον ιστότοπο του Διαμεσολαβητή (http://www.ombudsman.europa.eu).
(2) ΕΕ L 146, σ. 33.
(3) ΕΕ 2001, L 145, σ. 43.
(4) Για να αναφέρουμε μόνο ένα παράδειγμα, ενώ τα άλλα δύο έγγραφα αναφέρουν ότι η αιτούμενη χρηματοδότηση ανήλθε σε 299 182 EUR, το άλλο έγγραφο αναφέρει «0» στο πλαίσιο αυτό.
(5) Αντίγραφο του παρόντος σημειώματος υποβλήθηκε από την Επιτροπή στον Διαμεσολαβητή κατά τη διάρκεια της έρευνας σχετικά με την καταγγελία 221/2004/GG.
(6) Ο Διαμεσολαβητής υποθέτει ότι αυτού του είδους οι πληροφορίες δόθηκαν μόνο στους φορείς προώθησης των οποίων οι προκαταρκτικές προτάσεις είχαν επιλεγεί και μόνο μετά την έκδοση της απόφασης σχετικά με την επιλογή αυτή.
(7) Ετήσια έκθεση για το 1998, σ. 27-28.