Ιστορικό της καταγγελίας

1. Το κράτος δικαίου είναι μία από τις θεμελιώδεις αξίες της ΕΕ.[1] Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει στη διάθεσή της διάφορους μηχανισμούς για τη διασφάλιση του σεβασμού του κράτους δικαίου στα κράτη μέλη της ΕΕ. Το 2021 συμπεριλήφθηκε στους μηχανισμούς αυτούς ο κανονισμός για την αιρεσιμότητα [2] ή το «καθεστώς αιρεσιμότητας».[3] Το καθεστώς αιρεσιμότητας επιτρέπει στην Επιτροπή να προτείνει στο Συμβούλιο της ΕΕ τη θέσπιση μέτρων που αποσκοπούν στην προστασία των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ από παραβιάσεις των αρχών του κράτους δικαίου.

2. Τον Δεκέμβριο του 2022, το Συμβούλιο, ενεργώντας κατόπιν πρότασης της Επιτροπής [4], εξέδωσε για πρώτη φορά εκτελεστική απόφαση [5] δυνάμει του κανονισμού για την αιρεσιμότητα. Συγκεκριμένα, το Συμβούλιο αποφάσισε να αναστείλει περίπου 6,3 δισ. ευρώ σε κονδύλια της ΕΕ που διατέθηκαν στην Ουγγαρία για την προστασία του προϋπολογισμού της ΕΕ λόγω παραβιάσεων των αρχών του κράτους δικαίου όσον αφορά τις δημόσιες συμβάσεις και τις έρευνες και διώξεις για την καταπολέμηση της διαφθοράς.[6] Τον Δεκέμβριο του 2023 και του 2024 η Επιτροπή αποφάσισε να διατηρήσει τα μέτρα αυτά [7].

3. Ένα από τα μέτρα [8] που ελήφθησαν για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ είναι η αναστολή της χρηματοδότησης της ΕΕ για τα ουγγρικά καταπιστεύματα δημοσίου συμφέροντος ή για κάθε οντότητα που συντηρείται από ένα τέτοιο καταπιστεύματα δημοσίου συμφέροντος. Η Επιτροπή και το Συμβούλιο ανησυχούν για την έλλειψη διαφάνειας στη διαχείριση των κονδυλίων της ΕΕ από τα εν λόγω καταπιστεύματα και για το γεγονός ότι οι κανόνες για τις δημόσιες συμβάσεις και τη σύγκρουση συμφερόντων δεν εφαρμόζονται σε αυτά [9].

4. Τον Μάρτιο του 2023 έξι πανεπιστήμια/ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που συντηρούνται από ουγγρικά καταπιστεύματα δημοσίου συμφέροντος άσκησαν προσφυγή ακύρωσης [10] ενώπιον του Δικαστηρίου της ΕΕ (ΔΕΕ) κατά της σχετικής διάταξης της εκτελεστικής απόφασης του Συμβουλίου. Ορισμένα από αυτά τα θεσμικά όργανα αμφισβήτησαν επίσης [11] σχετική κοινή δήλωση των αρμόδιων Επιτρόπων και ανακοινώσεις της Επιτροπής σχετικά με το ίδιο θέμα. Πιο πρόσφατα, τον Φεβρουάριο του 2025, η Ουγγαρία προσέφυγε στο ΔΕΕ για να αμφισβητήσει την απόφαση της Επιτροπής του Δεκεμβρίου 2024 να διατηρήσει την αναστολή της χρηματοδότησης της ΕΕ για καταπιστεύματα δημοσίου συμφέροντος [12].

5. Στο πλαίσιο αυτό, τον Δεκέμβριο του 2023 η καταγγέλλουσα υπέβαλε αίτημα για πρόσβαση του κοινού σε έγγραφα [13] που αναφέρονται στην αιτιολογική έκθεση ή στο κύριο κείμενο της πρότασης της Επιτροπής βάσει του κανονισμού για την αιρεσιμότητα. Ειδικότερα, ο καταγγέλλων ζήτησε από την Επιτροπή πρόσβαση του κοινού στο «Αίτημα παροχής πληροφοριών» της Επιτροπής, στη «Γραπτή κοινοποίηση» και στην «Επιστολή πρόθεσης», όπως εστάλη στην Ουγγαρία. Επιπλέον, το αίτημα πρόσβασης του καταγγέλλοντος κάλυπτε μελέτη σχετικά με τα ουγγρικά δεδομένα για τις δημόσιες συμβάσεις, «όλα τα έγγραφα που περιέχουν πληροφορίες σχετικά με την «εξέταση ορισμένων δεδομένων των διαγωνισμών» και «εκθέσεις των μέσων ενημέρωσης και των ενδιαφερόμενων μερών», όπως αναφέρεται στην πρόταση, καθώς και έγγραφα σχετικά με τους σχετικούς ελέγχους και τις δημοσιονομικές συστάσεις της Επιτροπής.

6. Δεδομένου ότι δεν έλαβε απάντηση από την Επιτροπή, τον Φεβρουάριο του 2024 η καταγγέλλουσα ζήτησε από την Επιτροπή να επανεξετάσει αυτή τη σιωπηρή απόρριψη του αιτήματός της (υποβάλλοντας «επιβεβαιωτική αίτηση»).

7. Τον Μάρτιο του 2024 η Επιτροπή απέστειλε στον καταγγέλλοντα αρχική απάντηση στο αίτημά του για πρόσβαση. Η Επιτροπή χορήγησε μερική πρόσβαση στην «αίτηση παροχής πληροφοριών», στη «γραπτή κοινοποίηση» και στην «επιστολή προθέσεων». Στο πλαίσιο αυτό, επικαλέστηκε εξαιρέσεις βάσει της νομοθεσίας της ΕΕ για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα (κανονισμός 1049/2001), υποστηρίζοντας ότι η πλήρης δημοσιοποίηση θα υπονόμευε την προστασία των δικαστικών διαδικασιών [14] και της διαδικασίας λήψης αποφάσεών της [15].

8. Επιπλέον, η Επιτροπή έδωσε πλήρη πρόσβαση στη μελέτη και σε έξι έγγραφα που περιείχαν πληροφορίες σχετικά με την εξέταση ορισμένων δεδομένων για τις δημόσιες συμβάσεις. Η Επιτροπή παρείχε επίσης στον καταγγέλλοντα διάφορους υπερσυνδέσμους προς δημόσια διαθέσιμες εκθέσεις των μέσων ενημέρωσης και των ενδιαφερόμενων μερών. Όσον αφορά τα έγγραφα που σχετίζονται με τους ελέγχους και τις δημοσιονομικές συστάσεις, η Επιτροπή ανέφερε ότι θα ακολουθούσε χωριστή απάντηση.

9. Τον Απρίλιο του 2024 η Επιτροπή περάτωσε την επιβεβαιωτική αίτηση του καταγγέλλοντος και τον ενημέρωσε ότι μπορεί να υποβάλει νέα αίτηση εάν επιθυμεί να αμφισβητήσει επί της ουσίας την απάντηση της Επιτροπής του Μαρτίου 2024.

10. Δυσαρεστημένος από την απάντηση της Επιτροπής στο αίτημά τους για πρόσβαση και την απόφασή της να κλείσει την επιβεβαιωτική αίτησή τους, ο καταγγέλλων απευθύνθηκε στη Διαμεσολαβήτρια τον Απρίλιο του 2024.

Η έρευνα

11. Η Διαμεσολαβήτρια κίνησε έρευνα σχετικά με την άρνηση της Επιτροπής να χορηγήσει πλήρη πρόσβαση στα ζητηθέντα έγγραφα βάσει του κανονισμού 1049/2001.

12. Κατά τη διάρκεια της έρευνας, η ομάδα έρευνας της Διαμεσολαβήτριας επιθεώρησε τα ζητηθέντα έγγραφα και εξέτασε τις πρόσθετες απόψεις [16] που υπέβαλε η Επιτροπή. Η ομάδα έρευνας της Διαμεσολαβήτριας συναντήθηκε επίσης με εκπροσώπους της Επιτροπής σε δύο περιπτώσεις για να λάβει περαιτέρω διευκρινίσεις σχετικά με την άρνηση της Επιτροπής να χορηγήσει πλήρη πρόσβαση στα ζητούμενα έγγραφα και την απόφασή της να κλείσει την επιβεβαιωτική αίτηση του καταγγέλλοντος.

13. Στη συνέχεια, ο Διαμεσολαβητής κοινοποίησε στον καταγγέλλοντα τις πρόσθετες απόψεις της Επιτροπής και την έκθεση σχετικά με τις συνεδριάσεις [17]. Ο καταγγέλλων υπέβαλε παρατηρήσεις και για τα δύο έγγραφα.

Η πρόταση λύσης του Διαμεσολαβητή και η απάντηση της Επιτροπής

14. Βάσει της έρευνάς της, η Διαμεσολαβήτρια δεν πείστηκε από την εφαρμογή των εξαιρέσεων στην πρόσβαση του κοινού, όπως επικαλέστηκε η Επιτροπή για να δικαιολογήσει τις διαγραφές της στα ζητούμενα έγγραφα.

15. Πρώτον, ο Διαμεσολαβητής δήλωσε ότι δεν ήταν σαφής ο τρόπος με τον οποίο η δημοσιοποίηση όλων των πληροφοριών που απαλείφθηκαν βάσει της εξαίρεσης για την προστασία των δικαστικών διαδικασιών θα υπονόμευε την αρχή της ισότητας των όπλων και την ακεραιότητα των διαδικασιών που κινήθηκαν από πανεπιστήμια/ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης τα οποία συντηρούνται από ουγγρικά καταπιστεύματα δημοσίου συμφέροντος. Έκρινε ότι υφίσταται κρίσιμος σύνδεσμος μεταξύ των ζητηθέντων εγγράφων και της διαδικασίας αυτής. Ωστόσο, η Επιτροπή δεν απέδειξε τον τρόπο με τον οποίο η πλήρης δημοσιοποίηση των ζητηθέντων εγγράφων θα παρείχε στους προσφεύγοντες σε αυτές τις δικαστικές διαδικασίες προνομιακή πρόσβαση σε εσωτερικές πληροφορίες που συνδέονται στενά με τις νομικές πτυχές της διαδικασίας [18].

16. Ειδικότερα, από την εξέταση των εγγράφων από την ερευνητική ομάδα της Διαμεσολαβήτριας προέκυψε ότι ορισμένες από τις πληροφορίες που απαλείφθηκαν είναι γενικού και/ή πραγματικού χαρακτήρα και ότι τα αποσπάσματα που απαλείφθηκαν δεν περιέχουν αποκλίνουσες απόψεις σχετικά με νομικό ζήτημα που αμφισβητήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Επιπλέον, το γεγονός ότι τα ζητηθέντα έγγραφα ανταλλάχθηκαν με τις ουγγρικές αρχές, μέσω επίσημων διαύλων και σύμφωνα με τον κανονισμό για την αιρεσιμότητα, σήμαινε ότι δεν ήταν «καθαρά εσωτερικά έγγραφα». [19] Τέλος, ο Διαμεσολαβητής επισήμανε ότι λίγο μετά την απάντηση της Επιτροπής στο αίτημα πρόσβασης του καταγγέλλοντος, δεν ήταν πλέον εναγόμενος στις εν λόγω δικαστικές διαδικασίες. 

17. Δεύτερον, η Διαμεσολαβήτρια δεν πείστηκε από τα επιχειρήματα της Επιτροπής για να δικαιολογήσει την επίκληση της εξαίρεσης για την προστασία μιας εν εξελίξει διαδικασίας λήψης αποφάσεων. Η Διαμεσολαβήτρια έκρινε ότι η υπό εξέταση διαδικασία λήψης αποφάσεων θα πρέπει να θεωρηθεί περατωθείσα, διότι τα ζητούμενα έγγραφα αφορούν την πρόταση της Επιτροπής για εκτελεστική απόφαση του Συμβουλίου δυνάμει του κανονισμού για την αιρεσιμότητα, η οποία εκδόθηκε ένα έτος πριν από το αίτημα πρόσβασης του καταγγέλλοντος. Το γεγονός ότι η Επιτροπή πρέπει να συνεχίσει την παρακολούθηση των ισχυόντων μέτρων και ότι θα μπορούσε ενδεχομένως να κινήσει εκ νέου τη διαδικασία για θέματα που δεν καλύπτονται ακόμη, δεν σημαίνει ότι η διαδικασία λήψης αποφάσεων σε σχέση με την πρότασή της βρίσκεται σε εξέλιξη ^[20].

18. Επιπλέον, η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι τα ειδικά επιχειρήματα της Επιτροπής για την υποστήριξη του δυνητικού κινδύνου για τη διαδικασία λήψης αποφάσεων δεν ήταν επαρκώς πειστικά ώστε να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η περαιτέρω γνωστοποίηση θα ισοδυναμούσε με τέτοια εξωτερική πίεση που θα υπονόμευε την ικανότητα της Επιτροπής να εφαρμόσει το καθεστώς αιρεσιμότητας ή ότι θα παρεμπόδιζε τις δυνατότητες της Επιτροπής να δικαιολογήσει τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιεί τα εργαλεία της για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ και του κράτους δικαίου. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η εξαίρεση δεν μπορεί να ερμηνευθεί με τόσο ευρύ τρόπο ώστε να καλύπτει όλα τα στοιχεία που καταδεικνύουν τη «στρατηγική» της Επιτροπής όσον αφορά την εφαρμογή του κανονισμού για την αιρεσιμότητα.

19. Όσον αφορά την πιθανή ύπαρξη υπέρτερου δημόσιου συμφέροντος για τη γνωστοποίηση, η Διαμεσολαβήτρια επισήμανε ότι, δεδομένης της καθυστέρησης στην έγκριση της απάντησης της Επιτροπής, ο καταγγέλλων δεν γνώριζε ότι η Επιτροπή θα βασιζόταν σε εξαιρέσεις που σχετίζονται με την προστασία των δικαστικών διαδικασιών και μιας διαδικασίας λήψης αποφάσεων για να δικαιολογήσει την άρνησή της να γνωστοποιήσει, η οποία μπορεί να εφαρμοστεί μόνο σε περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει υπέρτερο δημόσιο συμφέρον για τη γνωστοποίηση. Ως εκ τούτου, ο καταγγέλλων δεν είχε την ευκαιρία στην επιβεβαιωτική αίτησή του να προβάλει επιχειρήματα σχετικά με την ύπαρξη υπέρτερου δημόσιου συμφέροντος για τη γνωστοποίηση.

20. Με βάση τα ανωτέρω, ο Διαμεσολαβητής πρότεινε ως λύση ^[21] να επανεξετάσει η Επιτροπή την εφαρμογή των εξαιρέσεων με σκοπό την παροχή ευρύτερης πρόσβασης στα σχετικά έγγραφα και να παράσχει λεπτομερή αιτιολόγηση για τυχόν εναπομένουσες διαγραφές. Επιπλέον, πρότεινε στην Επιτροπή να ασχοληθεί με τα επιχειρήματα του καταγγέλλοντος σχετικά με την ύπαρξη υπέρτερου δημόσιου συμφέροντος για τη γνωστοποίηση, τα οποία υπέβαλε ο καταγγέλλων στην καταγγελία του στον Διαμεσολαβητή.

21. Στην απάντησή της στην πρόταση λύσης της Διαμεσολαβήτριας ^[22], η Επιτροπή διευκρίνισε ότι δεν υποχρεούται να διενεργεί ετήσια επαναξιολόγηση των μέτρων που επιβάλλονται βάσει του κανονισμού για την αιρεσιμότητα, σε αντίθεση με όσα αναφέρονται στην πρόταση λύσης της Διαμεσολαβήτριας. Επιπλέον, ενημέρωσε τη Διαμεσολαβήτρια ότι η Επιτροπή ζήτησε να συμμετάσχει στις σχετικές δικαστικές διαδικασίες ως παρεμβαίνουσα και ότι, ως εκ τούτου, εξακολουθεί να στηρίζει το Συμβούλιο στις εν εξελίξει δικαστικές διαδικασίες. Επιπλέον, η Επιτροπή επισήμανε ότι η κατάσταση έχει εξελιχθεί και ότι τον Δεκέμβριο του 2024 εξέδωσε νέα απόφαση [23] βάσει του κανονισμού για την αιρεσιμότητα.

22. Ωστόσο, η Επιτροπή εξέτασε τις παρατηρήσεις που περιέχονται στην πρόταση της Διαμεσολαβήτριας για λύση, καθώς και την πάροδο του χρόνου και τις ανταλλαγές απόψεων με την ερευνητική ομάδα της Διαμεσολαβήτριας. Μολονότι η Επιτροπή ζήτησε να παρέμβει στις σχετικές δικαστικές διαδικασίες, αναγνώρισε ότι «λόγω της δημοσίευσης της απόφασής της της 16ης Δεκεμβρίου 2024, η μερική απόκρυψη που πραγματοποιήθηκε ως απάντηση στο αίτημα του καταγγέλλοντος δεν είναι πλέον συναφής». Ως εκ τούτου, η Επιτροπή προέβη σε νέα αξιολόγηση της θέσης της σχετικά με το αίτημα πρόσβασης του κοινού και αποφάσισε να παράσχει πλήρη πρόσβαση στα επίμαχα έγγραφα.

23. Ο καταγγέλλων ήταν ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα αυτό και δεν υπέβαλε περαιτέρω παρατηρήσεις.

Η αξιολόγηση του Διαμεσολαβητή μετά την πρόταση λύσης

24. Η Διαμεσολαβήτρια εκφράζει την ικανοποίησή της για τη θετική απάντηση της Επιτροπής στην πρότασή της για λύση και την πλήρη πρόσβαση που παρασχέθηκε, η οποία θεωρεί ότι έχει επιλύσει την καταγγελία. Επαινεί επίσης την εποικοδομητική δέσμευση της Επιτροπής καθ’ όλη τη διάρκεια της παρούσας έρευνας.

25. Εκτός από την πρόσβαση που παρασχέθηκε στα ζητηθέντα έγγραφα, ο καταγγέλλων αμφισβήτησε το γεγονός ότι η Επιτροπή αντιμετώπισε την απάντησή της του Μαρτίου 2024 ως «αρχική απάντηση», παρόλο που είχε υποβάλει έγκυρη επιβεβαιωτική αίτηση [24]. Επέκρινε επίσης το γεγονός ότι η απάντηση της Επιτροπής δεν ανέφερε τη δυνατότητα προσφυγής στο ΔΕΕ ή στον Διαμεσολαβητή για την αμφισβήτηση της απόφασής του.

26. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης με την ομάδα έρευνας της Διαμεσολαβήτριας, οι εκπρόσωποι της Επιτροπής δήλωσαν ότι η Επιτροπή παρείχε στον καταγγέλλοντα αρχική απάντηση μετά την επιβεβαιωτική αίτησή τους και ότι, ως εκ τούτου, αποφάσισε να κλείσει την επιβεβαιωτική αίτηση. Οι εκπρόσωποι της Επιτροπής δήλωσαν επίσης ότι η Επιτροπή είχε καλέσει τον καταγγέλλοντα να υποβάλει νέα επιβεβαιωτική αίτηση εάν το επιθυμούσε, διατηρώντας έτσι τη διαδικασία δύο σταδίων που προβλέπεται στον κανονισμό 1049/2001 και παρέχοντας στον καταγγέλλοντα τη δυνατότητα να υποβάλει τις παρατηρήσεις του σχετικά με την εν λόγω απάντηση.

27. Ο κανονισμός 1049/2001 ορίζει ότι, εάν ένα θεσμικό όργανο δεν λάβει αρχική απόφαση εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών, ο αιτών μπορεί να υποβάλει επιβεβαιωτική αίτηση. Μόλις εκπνεύσουν οι προθεσμίες για την έκδοση επιβεβαιωτικής απόφασης, ο αιτών μπορεί στη συνέχεια να απευθυνθεί στο ΔΕΕ ή στον Διαμεσολαβητή. Επί του παρόντος, η Επιτροπή δεν ενημερώνει τους αιτούντες σχετικά με τη δυνατότητα προσφυγής στο ΔΕΕ ή στον Διαμεσολαβητή σε τέτοιες περιπτώσεις. Απλώς ενημερώνει τους αιτούντες ότι μπορούν να υποβάλουν νέα επιβεβαιωτική αίτηση. Η Διαμεσολαβήτρια υπενθυμίζει στην Επιτροπή την προηγούμενη διαπίστωσή της [25] ότι η πρακτική αυτή αντιβαίνει στον κανονισμό 1049/2001.

28. Ο καταγγέλλων αμφισβήτησε επίσης το κατά πόσον η Επιτροπή είχε εντοπίσει όλα τα έγγραφα που περιείχαν πληροφορίες σχετικά με την «εξέταση ορισμένων στοιχείων του διαγωνισμού». Ανέφεραν ότι τους παρασχέθηκε κατάλογος των σχετικών προσφορών μόνον ενώ από την πρόταση της Επιτροπής προέκυπτε ότι είχε επίσης προβεί σε εξέταση των προσφορών αυτών. Επιπλέον, ανέφεραν ότι σε μία από τις υποσημειώσεις της «επιστολής προθέσεων» γινόταν αναφορά σε παράρτημα της εν λόγω επιστολής.

29. Στις πρόσθετες απόψεις της, η Επιτροπή επιβεβαίωσε ότι δεν υπήρχαν πρόσθετα έγγραφα που να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του αιτήματος του καταγγέλλοντος πέραν όσων είχε ήδη προσδιορίσει η Επιτροπή στην απάντησή της.

30. Στις παρατηρήσεις του προς τον Διαμεσολαβητή, ο καταγγέλλων δεν αμφισβήτησε πλέον τη θέση αυτή. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι το ζήτημα αυτό πρέπει να επιλυθεί.

Συμπέρασμα

Βάσει της έρευνας, η Διαμεσολαβήτρια περατώνει την υπόθεση με το ακόλουθο συμπέρασμα:

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποδέχθηκε την πρόταση της Διαμεσολαβήτριας για λύση, παρέχοντας στον καταγγέλλοντα πλήρη πρόσβαση του κοινού στα ζητούμενα έγγραφα.

Ο καταγγέλλων και η Επιτροπή θα ενημερωθούν για την απόφαση αυτή.

Teresa Anjinho
Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής

Στρασβούργο, 29/10/2025

[1] Άρθρο 2 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

[2] Κανονισμός 2020/2092, της 16ης Δεκεμβρίου 2020, περί γενικού καθεστώτος αιρεσιμότητος για την προστασία του προϋπολογισμού της Ένωσης, διαθέσιμος στη διεύθυνση: https://eur-lex.europa.eu/legal-

content/EN/TXT/?uri=uriserv:OJ.LI.2020.433.01.0001.01.ENG&toc=OJ:L:2020:433I:TOC.

[3] Για περισσότερες πληροφορίες, βλ.: https://commission.europa.eu/strategy-and-policy/eu-budget/protection-eu-budget/rule-law-conditionity-regulation_en.

[4] Πρόταση εκτελεστικής απόφασης του Συμβουλίου, της 18ης Σεπτεμβρίου 2022, σχετικά με μέτρα για την προστασία του προϋπολογισμού της Ένωσης από παραβιάσεις των αρχών του κράτους δικαίου στην Ουγγαρία, η οποία διατίθεται στη διεύθυνση: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=celex:52022PC0485.

[5] Εκτελεστική απόφαση 2022/2506 του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 2022, σχετικά με μέτρα για την προστασία του προϋπολογισμού της Ένωσης από παραβιάσεις των αρχών του κράτους δικαίου στην Ουγγαρία, διαθέσιμη στη διεύθυνση: https://eur-lex.europa.eu/eli/dec_impl/2022/2506/oj/eng.

[6] Για περισσότερες πληροφορίες, βλ.: https://www.consilium.europa.eu/en/press/press-releases/2022/12/12/rule-of-law-conditionality-mechanism/.

[7] Απόφαση της Επιτροπής, της 13.12.2023, για την επαναξιολόγηση, με πρωτοβουλία της Επιτροπής, της εκπλήρωσης των προϋποθέσεων του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2020/2092 σε συνέχεια της εκτελεστικής απόφασης (ΕΕ) 2022/2506 του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 2022, σχετικά με την Ουγγαρία, διαθέσιμη στη διεύθυνση: https://commission.europa.eu/system/files/2023-12/C_2023_8999_1_EN_ACT.pdf· Απόφαση της Επιτροπής, της 16.12.2024, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) 2020/2092, της 16ης Δεκεμβρίου 2020, περί γενικού καθεστώτος αιρεσιμότητος για την προστασία του προϋπολογισμού της Ένωσης, σχετικά με γραπτή κοινοποίηση από την Ουγγαρία όσον αφορά το άρθρο 2 παράγραφος 2 της εκτελεστικής απόφασης (ΕΕ) 2022/2506 του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 2022, διαθέσιμη στη διεύθυνση: https://commission.europa.eu/document/8003e1ad-8e79-4238-bf76-af1fcd2b5efe_en. Εφόσον η Ουγγαρία δεν έχει αντιμετωπίσει όλες τις ανησυχίες σχετικά με το κράτος δικαίου στο πλαίσιο του καθεστώτος αιρεσιμότητας, δεν μπορεί να αξιώσει εκταμιεύσεις ούτε στο πλαίσιο του μηχανισμού ανάκαμψης και ανθεκτικότητας.

[8] Άρθρο 2 παράγραφος 2 της εκτελεστικής απόφασης 2022/2506 του Συμβουλίου.

[9] Αιτιολογική σκέψη 11 της εκτελεστικής απόφασης 2022/2506 του Συμβουλίου.

[10] Υπόθεση T-115/23, η αίτηση διατίθεται στη διεύθυνση: https://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?docid=273772&mode=lst&pageIndex=1&dir=&occ=first&part=1&tex t=&doclang=EN&cid=13176582· Υπόθεση T-132/23, προσφυγή διαθέσιμη στη διεύθυνση:

https://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?docid=275186&mode=req&pageIndex=1&dir=&occ=first&part=1&te

xt=&doclang=EN&cid=13176615; Υπόθεση T-133/23, προσφυγή διαθέσιμη στη διεύθυνση:

https://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf;jsessionid=2A7D5D1EB8 D80B6CC4A89430F3E259FA;text=&doci d=275159&pageIndex=0&doclang=EN&mode=req&dir=&occ=first&part=1&cid=268780· Υπόθεση T‑138/23, η αίτηση είναι διαθέσιμη στη διεύθυνση:

https://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?docid=274830&mode=req&pageIndex=1&dir=&occ=first&part=1&te xt=&doclang=EN&cid=13176662· Υπόθεση T‑139/23, η αίτηση είναι διαθέσιμη στη διεύθυνση:

https://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?text=&docid=275197&pageIndex=0&doclang=en&mode=req&d ir=& occ=first&part=1&cid=13461926· Υπόθεση T‑140/23, η αίτηση είναι διαθέσιμη στη διεύθυνση:

https://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?docid=275179&mode=req&pageIndex=1&dir=&occ=first&part=1&te xt=&doclang=EN&cid=13176698.

[11] Οι αιτούντες στις υποθέσεις T-132/23, T-133/23, T‑139/23 και T‑140/23.

[12] Υπόθεση T-138/25, αίτηση διαθέσιμη στη διεύθυνση: https://eur-lex.europa.eu/eli/C/2025/2101/oj/eng.

[13] Κανονισμός 1049/2001 για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής:

https://eur-lex.europa.eu/legal-content/en/TXT/?uri=CELEX%3A32001R1049.

[14] Άρθρο 4 παράγραφος 2 δεύτερη περίπτωση του κανονισμού 1049/2001.

[15] Άρθρο 4 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο του κανονισμού 1049/2001.

[16] Διατίθεται στη διεύθυνση: https://www.ombudsman.europa.eu/doc/correspondence/199247.

[17] Διατίθεται στη διεύθυνση: https://www.ombudsman.europa.eu/doc/inspection-report/199246.

[18] Απόφαση της 24ης Ιανουαρίου 2024, Veneziana Energia Risorse Idriche Territorio Ambiente Servizi SpA (Veritas) κατά Επιτροπής, T-602/22, σκέψη 58: https://curia.europa.eu/juris/liste.jsf?num=T-602/22&amp·language=EN· Απόφαση της 6ης Φεβρουαρίου 2020, Compañía de Tranvías de la Coruña, SA κατά Επιτροπής, T‑485/18, σκέψη 42: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX%3A62018TJ0485_RES.

[19] Απόφαση της 26ης Ιουλίου 2023, Troy Chemical Company κατά Επιτροπής, T‑662/21, σκέψη 65: https://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?text=&docid=275848&pageIndex=0&doclang=EN&mode=lst&dir=&occ=first&part=1&cid=1269378.

[20] Απόφαση της 14ης Σεπτεμβρίου 2022, Pollinis France κατά Επιτροπής, συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-371/20 και T-554/20, σκέψεις 55-60: https://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?mode=DOC&pageIndex=0&docid=265442&part=1&doclang=EN&text=&dir=&occ=first&cid=22239 όπως επιβεβαιώθηκε στην απόφαση της 16ης Ιανουαρίου 2025, Επιτροπή κατά Pollinis France, C-726/22 P: https://curia.europa.eu/juris/liste.jsf?language=en&td=ALL&num=C-726/22%20P.

[21] Διατίθεται στη διεύθυνση: https://www.ombudsman.europa.eu/solution/212351.

[22] Διατίθεται στη διεύθυνση: https://www.ombudsman.europa.eu/doc/correspondence/212352.

[23] Απόφαση της Επιτροπής, της 16.12.2024, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) 2020/2092, της 16ης Δεκεμβρίου 2020, περί γενικού καθεστώτος αιρεσιμότητος για την προστασία του προϋπολογισμού της Ένωσης, σχετικά με γραπτή κοινοποίηση από την Ουγγαρία όσον αφορά το άρθρο 2 παράγραφος 2 της εκτελεστικής απόφασης (ΕΕ) 2022/2506 του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 2022, διαθέσιμη στη διεύθυνση: https://commission.europa.eu/document/8003e1ad-8e79-4238-bf76-af1fcd2b5efe_en.

[24] Προς επίρρωση του επιχειρήματος αυτού, ο καταγγέλλων παρέπεμψε στη στρατηγική έρευνα OI/2/2022/OAM της Διαμεσολαβήτριας σχετικά με τον χρόνο που χρειάστηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη διεκπεραίωση των αιτήσεων πρόσβασης του κοινού σε έγγραφα, βλ.: https://www.ombudsman.europa.eu/en/case/en/60766.

[25] Σύσταση της Διαμεσολαβήτριας στο πλαίσιο της στρατηγικής έρευνας OI/2/2022/OAM, σημεία 51-53, διαθέσιμη στη διεύθυνση: https://www.ombudsman.europa.eu/en/recommendation/en/167661.