# Απόφαση του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή σχετικά με την καταγγελία 2126/2003/(BB)PB κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
- Φωτογράφος: Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής
- Hμερομηνία : null
- [URL](https://www.ombudsman.europa.eu/el/decision/el/2017)
---
> Μετά τα διατροφικά σκάνδαλα της δεκαετίας του 1990, η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε να συστήσει την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (\<\<ΕΑΑΤ\>\>), η οποία ιδρύθηκε νόμιμα με τον κανονισμό 178/2002. Το άρθρο 24 του κανονισμού προβλέπει, μεταξύ άλλων, ότι επικεφαλής της EFSA είναι διοικητικό συμβούλιο αποτελούμενο από 14 μέλη που διορίζονται από το Συμβούλιο σε διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από κατάλογο που καταρτίζει η Επιτροπή, και ότι τα μέλη του συμβουλίου διορίζονται κατά τρόπο ώστε να εξασφαλίζονται τα υψηλότερα δυνατά πρότυπα επάρκειας, ευρύ φάσμα σχετικής εμπειρογνωμοσύνης και, σύμφωνα με αυτά, η ευρύτερη δυνατή γεωγραφική κατανομή εντός της Ένωσης. Στις 15 Ιουλίου 2002, το Συμβούλιο διόρισε τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου.
> 
> Η καταγγελία υποβλήθηκε από την Ευρωπαϊκή Οργάνωση Καταναλωτών / Bureau Européen des Unions de Consommateurs (εφεξής \<\<BEUC\>\>), η οποία έκρινε ότι το Συμβούλιο είχε διορίσει φερόμενο αριθμό εθνικών δημοσίων υπαλλήλων. Θεωρεί ότι πρόκειται για μια υπερβολικά \<\<γεωγραφική\>\> προσέγγιση και ότι οι υποψήφιοι έχουν διοριστεί με βάση την εθνικότητα και όχι τις ικανότητές τους.
> 
> Το Συμβούλιο δήλωσε ότι η εμπειρία στον δημόσιο τομέα ασφαλώς δεν ήταν άσχετη με τη διαχείριση μιας ευρωπαϊκής ανεξάρτητης δημόσιας αρχής, η οποία επιπλέον προοριζόταν να συνεργαστεί με τα κράτη μέλη. Η πείρα στη δημόσια διοίκηση αναφέρθηκε ρητά στον κανονισμό 178/2002 ως σχετικό κριτήριο. Επιπλέον, τα διορισμένα μέλη διέθεταν πολύ ευρύ φάσμα επαγγελματικής εμπειρογνωμοσύνης. Ως εκ τούτου, το Συμβούλιο έκρινε ότι ο καταγγέλλων δεν απέδειξε κρούσμα κακοδιοίκησης.
> 
> Ο Διαμεσολαβητής σημείωσε ότι η εν λόγω διαδικασία διορισμού αφήνει μεγάλο περιθώριο διακριτικής ευχέρειας στο Συμβούλιο και ότι ο έλεγχος του Διαμεσολαβητή όσον αφορά την άσκηση αυτής της διακριτικής ευχέρειας περιορίζεται κατ' ανάγκη στην εξακρίβωση του κατά πόσον η απόφαση διορισμού πάσχει από διαδικαστικές πλημμέλειες ή πρόδηλα σφάλματα εκτίμησης. Ο Διαμεσολαβητής κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρχαν αποδεικτικά στοιχεία για τέτοιου είδους παραβιάσεις ή σφάλματα στην παρούσα υπόθεση.
> 
Στρασβούργο, 15 Σεπτεμβρίου 2004   

Αξιότιμε κ. M.,

Στις 7 Νοεμβρίου 2003, υποβάλατε καταγγελία, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Καταναλωτών, στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή σχετικά με τον διορισμό των μελών του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων. Στις 25 Νοεμβρίου 2003, αποστείλατε τηλεομοιοτυπία που περιείχε πρόσθετο ισχυρισμό σχετικά με την καταγγελία σας.

Στις 9 Δεκεμβρίου 2003, διαβίβασα την καταγγελία στον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου. Το Συμβούλιο διατύπωσε τη γνώμη του στις 27 Φεβρουαρίου 2004. Σας το διαβίβασα με πρόσκληση υποβολής παρατηρήσεων, την οποία αποστείλατε στις 4 Μαΐου 2004.

Στις 9 Ιουνίου 2004, αποφάσισα να διεξάγω περαιτέρω έρευνες. Ως εκ τούτου, απέστειλα στο Συμβούλιο δεύτερη αίτηση γνωμοδότησης, την οποία απέστειλε στις 6 Ιουλίου 2004. Σας διαβίβασα τη δεύτερη γνώμη του Συμβουλίου, με πρόσκληση να διατυπώσετε παρατηρήσεις. Υποβάλατε τις παρατηρήσεις σας σχετικά με τη δεύτερη γνώμη του Συμβουλίου στις 31 Αυγούστου 2004.

Σας γράφω τώρα για να σας ενημερώσω για τα αποτελέσματα των ερευνών που έχουν γίνει.

Η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
-----------

*Ιστορικό*   

Μετά τα διατροφικά σκάνδαλα της δεκαετίας του 1990, η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε να συστήσει έναν νέο επιστημονικό φορέα επιφορτισμένο με την παροχή ανεξάρτητων συμβουλών σε θέματα ασφάλειας των τροφίμων. Ο οργανισμός έγινε η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (εφεξής \<\<EFSA\>\>), η οποία ιδρύθηκε νόμιμα με τον κανονισμό 178/2002[(1)](#(1)){#Footnote1}. Το άρθρο 24 του κανονισμού προβλέπει ότι η EFSA περιλαμβάνει:
> α) διοικητικό συμβούλιο·
>
>
> β) εκτελεστικό διευθυντή και το προσωπικό του·
>
>
> γ) συμβουλευτικό σώμα·
>
>
> δ) Επιστημονική Επιτροπή και Επιστημονικές Ομάδες.

Το άρθρο 25 ορίζει ότι
> *"1. Το διοικητικό συμβούλιο απαρτίζεται από 14 μέλη που διορίζονται από το Συμβούλιο σε διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο βάσει καταλόγου που καταρτίζει η Επιτροπή, ο οποίος περιλαμβάνει αριθμό υποψηφίων σημαντικά μεγαλύτερο από τον αριθμό των μελών που πρόκειται να διοριστούν, καθώς και έναν εκπρόσωπο της Επιτροπής. Τέσσερα από τα μέλη πρέπει να έχουν προϋπηρεσία σε οργανώσεις που εκπροσωπούν τους καταναλωτές και άλλα συμφέροντα στην τροφική αλυσίδα.*
>
> *Ο κατάλογος που καταρτίζει η Επιτροπή, συνοδευόμενος από τα σχετικά έγγραφα, διαβιβάζεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το συντομότερο δυνατόν και εντός τριών μηνών από την εν λόγω κοινοποίηση, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορεί να καταστήσει τις απόψεις του διαθέσιμες προς εξέταση από το Συμβούλιο, το οποίο στη συνέχεια διορίζει το διοικητικό συμβούλιο.*
>
> *Τα μέλη του συμβουλίου διορίζονται κατά τρόπο ώστε να εξασφαλίζονται τα υψηλότερα δυνατά πρότυπα επάρκειας, ευρύ φάσμα σχετικής εμπειρογνωμοσύνης και, σύμφωνα με αυτά, η ευρύτερη δυνατή γεωγραφική κατανομή εντός της Ένωσης.\>\>*

Στις 15 Ιουλίου 2002, το Συμβούλιο διόρισε τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου[(2)](#(2)){#Footnote2}, αναφέροντας τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά και εκτιμήσεις:
> *\<\<Έχοντας υπόψη τον κατάλογο υποψηφίων που υπέβαλε στο Συμβούλιο η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,*
>
> *Έχοντας υπόψη τις απόψεις που εξέφρασε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,*
>
> *Εκτιμώντας τα ακόλουθα:*
>
> *(1) Είναι ζωτικής σημασίας να διασφαλιστεί η ανεξαρτησία, η υψηλή επιστημονική ποιότητα, η διαφάνεια και η αποτελεσματικότητα της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων. Η συνεργασία με τα κράτη μέλη είναι επίσης απαραίτητη.*
>
> *(2) Οι υποψηφιότητες εξετάστηκαν με βάση την τεκμηρίωση που παρείχε η Επιτροπή και υπό το πρίσμα των απόψεων που εξέφρασε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με στόχο την εξασφάλιση του υψηλότερου δυνατού επιπέδου αρμοδιότητας, ενός ευρέος φάσματος σχετικής εμπειρογνωμοσύνης, για παράδειγμα στη διαχείριση και τη δημόσια διοίκηση, και της ευρύτερης δυνατής γεωγραφικής κατανομής εντός της Ένωσης.*
>
> *(3) Τέσσερα από τα μέλη θα πρέπει να έχουν προϋπηρεσία σε οργανώσεις που εκπροσωπούν τους καταναλωτές και άλλα συμφέροντα στην τροφική αλυσίδα.*
>
> *(4) Τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου θα πρέπει γενικά να διορίζονται για περίοδο τεσσάρων ετών· ωστόσο, για τον πρώτο διορισμό του διοικητικού συμβουλίου, τα μισά μέλη θα πρέπει να διορίζονται για περίοδο έξι ετών\>\>.*
*Η καταγγελία στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή*   

Η καταγγελία υποβλήθηκε από την Ευρωπαϊκή Οργάνωση Καταναλωτών / Bureau Européen des Unions de Consommateurs (εφεξής \<\<BEUC\>\>). Ο καταγγέλλων θεώρησε ότι το Συμβούλιο δεν τήρησε τους κανόνες που ορίζονται στον κανονισμό 178/2002 διορίζοντας ένα μέλος από καθένα από τα δεκατέσσερα κράτη μέλη από τα οποία υπήρχαν επιλέξιμοι υποψήφιοι και διορίζοντας φερόμενο ως υπερβολικό αριθμό εθνικών δημοσίων υπαλλήλων. Θεωρεί ότι πρόκειται για μια υπερβολικά \<\<γεωγραφική\>\> προσέγγιση, η οποία έρχεται σε αντίθεση με εκείνη της Επιτροπής και του Κοινοβουλίου, οι οποίες (κατά την άποψη του καταγγέλλοντος) ακολουθούν γενικά τις αρχές που ορίζονται στον κανονισμό 178/2002. Ο καταγγέλλων επισήμανε ότι ο κατάλογος που υπέβαλε το Κοινοβούλιο περιείχε περισσότερους από δεκατέσσερις υποψηφίους και όχι έναν από κάθε κράτος μέλος.

Η απόφαση του Συμβουλίου οδήγησε τον καταγγέλλοντα στο συμπέρασμα ότι οι υποψήφιοι είχαν διοριστεί με βάση την εθνικότητα και όχι την επάρκεια, καθώς ήταν αδύνατο να θεωρηθεί ότι οι δεκατέσσερις καλύτεροι υποψήφιοι προέρχονταν συμπτωματικά από δεκατέσσερα διαφορετικά κράτη μέλη. Αναφερόμενος στο άρθρο 25 παράγραφος 1 του κανονισμού 178/2002, ο καταγγέλλων υποστήριξε ότι το Συμβούλιο είχε δώσει προτεραιότητα στην \<\<ευρύτερη δυνατή γεωγραφική κατανομή εντός της Ένωσης\>\> εις βάρος του καθήκοντος διασφάλισης \<\<των υψηλότερων δυνατών προτύπων αρμοδιότητας \[και\] ευρέος φάσματος σχετικής εμπειρογνωμοσύνης\>\>.

Ο καταγγέλλων θεώρησε ότι η απόφαση του Συμβουλίου θα υποστήριζε την ιδέα ότι οι έδρες στο διοικητικό συμβούλιο της EFSA κατανέμονται σε συγκεκριμένα κράτη μέλη και ότι, ως εκ τούτου, αυτό θα καθιστούσε δυσκολότερη την επιλογή των καλύτερων υποψηφίων όταν προκύπτουν κενές θέσεις. Επιπλέον, η απόφαση του Συμβουλίου θα καθιστούσε γενικά δυσκολότερη την εκπλήρωση των διαφόρων απαιτήσεων του κανονισμού 178/2002, συμπεριλαμβανομένης της απαίτησης τέσσερα μέλη να έχουν το ιστορικό τους σε οργανώσεις που εκπροσωπούν τους καταναλωτές και άλλα συμφέροντα στην τροφική αλυσίδα. Ο καταγγέλλων εξέφρασε επίσης τον φόβο ότι η παρουσία τόσων πολλών εθνικών υπαλλήλων στο διοικητικό συμβούλιο θα καθιστούσε δυσκολότερο για την Αρχή να κερδίσει την εμπιστοσύνη των καταναλωτών ή να χρησιμεύσει ως *\<\<σημείο αναφοράς λόγω της ανεξαρτησίας της\>\>* (άρθρο 2 παράγραφος 7 του κανονισμού 178/2002).

Η καταγγέλλουσα τόνισε ότι δεν αμφισβήτησε την ικανότητα, τα προσόντα ή την ακεραιότητα οποιουδήποτε μεμονωμένου μέλους του συμβουλίου, ούτε επιθυμούσε να αμφισβητήσει την εγκυρότητα οτιδήποτε έχει γίνει μέχρι σήμερα από την EFSA.

Λίγο μετά την υποβολή της καταγγελίας του, ο καταγγέλλων ενημέρωσε τον Διαμεσολαβητή ότι επιθυμούσε επίσης να καταγγείλει την παράλειψη του Συμβουλίου να απαντήσει σε επιστολή της 5ης Ιουνίου 2003, στην οποία ο καταγγέλλων είχε υποβάλει τις ανωτέρω απόψεις και επιχειρήματα και είχε ζητήσει ρητά απάντηση.

Συνοπτικά, ως εκ τούτου, ο καταγγέλλων διατύπωσε τους ακόλουθους ισχυρισμούς:
> 1. Το Συμβούλιο δεν ακολούθησε το σύστημα διορισμού, όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 178/2002, διορίζοντας μέλη του διοικητικού συμβουλίου με βάση την εθνικότητα και όχι τις ικανότητες·
>
> 2. Έλλειψη απάντησης σε επιστολή που εστάλη στο Συμβούλιο στις 5 Ιουνίου 2003.

Η ΕΡΩΤΗΣΗ
---------

**Η γνώμη του Συμβουλίου**   
*Νομικό πλαίσιο*   

Το Συμβούλιο παρέπεμψε στο άρθρο 25 του κανονισμού 178/2002, όπως αναφέρεται ανωτέρω. Αναφέρθηκε επίσης στις αιτιολογικές σκέψεις 40 και 41 του ίδιου κανονισμού:
> \<\<(40) *Η εμπιστοσύνη των κοινοτικών θεσμικών οργάνων, του ευρέος κοινού και των ενδιαφερόμενων μερών στην Αρχή είναι ουσιαστικής σημασίας. Για τον λόγο αυτό, είναι ζωτικής σημασίας να διασφαλιστεί η ανεξαρτησία, η υψηλή επιστημονική ποιότητα, η διαφάνεια και η αποτελεσματικότητά της. Η συνεργασία με τα κράτη μέλη είναι επίσης απαραίτητη.*
>
> *(41) Για τον σκοπό αυτό, το διοικητικό συμβούλιο θα πρέπει να διορίζεται κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται το υψηλότερο δυνατό επίπεδο επάρκειας, ευρύ φάσμα σχετικής εμπειρογνωσίας, για παράδειγμα στη διαχείριση και στη δημόσια διοίκηση, και η ευρύτερη δυνατή γεωγραφική κατανομή εντός της Ένωσης. Αυτό θα πρέπει να διευκολυνθεί με την εναλλαγή των διαφόρων χωρών καταγωγής των μελών του διοικητικού συμβουλίου, χωρίς καμία θέση να προορίζεται αποκλειστικά για υπηκόους συγκεκριμένου κράτους μέλους.\>\>*
*Ιστορικό*   

Στις 8 Απριλίου 2002, το Συμβούλιο έλαβε από την Επιτροπή κατάλογο 30 υποψηφίων για μια θέση στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΑΑΤ, σύμφωνα με το άρθρο 25 του κανονισμού 178/2002. Ο κατάλογος, μαζί με όλα τα σχετικά έγγραφα, τα έντυπα αίτησης, τα προγράμματα σπουδών κ.λπ. διανεμήθηκε αμέσως στα μέλη του Συμβουλίου.

Στις 12 Ιουνίου 2002, ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υπέβαλε τη σύσταση του Κοινοβουλίου σχετικά με τους προς διορισμό υποψηφίους.

Στις 15 Ιουλίου 2002, μετά από συζήτηση στα προπαρασκευαστικά του όργανα, το Συμβούλιο ενέκρινε έγγραφο στο οποίο καθορίζονται οι ρυθμίσεις εργασίας του για τον διορισμό των μελών του διοικητικού συμβουλίου της ΕΑΑΤ και, σύμφωνα με τις ρυθμίσεις αυτές, αποφάσισε να διορίσει επτά μέλη του διοικητικού συμβουλίου για τέσσερα έτη και επτά για έξι έτη.
*Ουσία*   

Το Συμβούλιο επισήμανε ότι συμμερίζεται πλήρως την άποψη της προσφεύγουσας ότι, σε περίπτωση που η ανάγκη διασφαλίσεως του υψηλότερου δυνατού επιπέδου ικανοτήτων και ενός ευρέος φάσματος σχετικής εμπειρογνωμοσύνης έρχεται σε σύγκρουση με την ανάγκη διασφαλίσεως της ευρύτερης δυνατής γεωγραφικής κατανομής εντός της Ένωσης, η πρώτη απαίτηση θα πρέπει να υπερισχύει της δεύτερης. Το Συμβούλιο σημείωσε ότι, στην παρούσα υπόθεση, ο καταγγέλλων δεν αμφισβήτησε την επάρκεια, τα προσόντα ή την ακεραιότητα οποιουδήποτε μεμονωμένου μέλους του συμβουλίου της EFSA. Το Συμβούλιο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο καταγγέλλων διαφωνούσε μόνο με το γεγονός ότι το Συμβούλιο τήρησε μία από τις απαιτήσεις του κανονισμού, και συγκεκριμένα την απαίτηση να εξασφαλιστεί η ευρύτερη δυνατή γεωγραφική κατανομή.

Το Συμβούλιο σημείωσε επίσης ότι οι ανησυχίες του καταγγέλλοντος φαινόταν να έχουν μελλοντικό χαρακτήρα, δηλαδή ότι η προσβαλλόμενη απόφαση θα καθιστούσε δυσκολότερη την επιλογή των καλύτερων υποψηφίων στο μέλλον. Το Συμβούλιο έκρινε απαράδεκτη μια καταγγελία σχετικά με πιθανές μελλοντικές περιπτώσεις κακοδιοίκησης.

Επιπλέον, το Συμβούλιο έκρινε ότι από κανένα στοιχείο της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν μπορούσε να συναχθεί ότι το Συμβούλιο θα παραβίαζε στο μέλλον τον κανονισμό 178/2002. Αντιθέτως, ήταν απολύτως σαφές ότι, όταν, το 2006, το Συμβούλιο θα κληθεί να διορίσει 7 μέλη του διοικητικού συμβουλίου σε χρόνο κατά τον οποίο το Συμβούλιο θα έχει 25 μέλη, κανένα κράτος μέλος δεν θα είναι σε θέση να ισχυριστεί ότι μια συγκεκριμένη θέση στο διοικητικό συμβούλιο θα πρέπει να τοποθετηθεί σε έναν από τους υπηκόους του.

Όσον αφορά ειδικότερα την ανησυχία ότι ο τρόπος με τον οποίο το Συμβούλιο διόρισε τα μέλη του συμβουλίου θα καθιστούσε δυσχερή την τήρηση της απαίτησης να διαθέτουν μέλη με προϋπηρεσία σε οργανώσεις που εκπροσωπούν καταναλωτές ή άλλα συμφέροντα, το Συμβούλιο σημείωσε ότι τρία από τα επτά μέλη που διορίστηκαν για εξαετή θητεία και ένα από τα μέλη που διορίστηκαν για τέσσερα έτη είχαν προϋπηρεσία σε τέτοιες οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένων των οργανώσεων που εκπροσωπούνται από τον καταγγέλλοντα. Άλλα μέλη του διοικητικού συμβουλίου διέθεταν πράγματι πολύ σημαντική πείρα σε θέματα καταναλωτών και ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είχε σχεδόν τριακονταετή πείρα σε σουηδικό αυτόνομο οργανισμό που ασχολείται με τα συμφέροντα των καταναλωτών.

Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι είχε διοριστεί υπερβολικός αριθμός εθνικών υπαλλήλων και ότι αυτό θα έθετε σε κίνδυνο τον στόχο της εξασφάλισης ευρείας εμπειρογνωμοσύνης, το Συμβούλιο σημείωσε ότι η πείρα στον δημόσιο τομέα ασφαλώς δεν ήταν άσχετη με τη διαχείριση μιας ευρωπαϊκής ανεξάρτητης δημόσιας αρχής, η οποία επιπλέον προοριζόταν να συνεργαστεί με τα κράτη μέλη. Η πείρα στη δημόσια διοίκηση αναφέρθηκε ρητά στον κανονισμό 178/2002 ως σχετικό κριτήριο. Επιπλέον, τα διορισμένα μέλη διέθεταν πολύ ευρύ φάσμα επαγγελματικής εμπειρογνωμοσύνης που κυμαινόταν από τη χημεία έως την οικονομία, το δίκαιο, την ιατρική, τη βιολογία, την κτηνιατρική, τη φαρμακολογία και τη διαχείριση τροφίμων.

Ως εκ τούτου, το Συμβούλιο έκρινε ότι ο καταγγέλλων δεν απέδειξε κρούσμα κακοδιοίκησης, πόσο μάλλον παραβίαση του κανονισμού 178/2002. Το γεγονός ότι το Συμβούλιο, κατά τον διορισμό των μελών του διοικητικού συμβουλίου, κατόρθωσε, σύμφωνα με το άρθρο 25 του κανονισμού, να εξασφαλίσει ευρεία γεωγραφική κατανομή οφειλόταν στην εξαιρετική ποιότητα των επικρατέστερων υποψηφίων και στο ευρύ φάσμα του ακαδημαϊκού και επαγγελματικού τους υποβάθρου.
**Παρατηρήσεις του καταγγέλλοντος**   

Στις παρατηρήσεις του, ο καταγγέλλων δήλωσε ότι το Συμβούλιο φαινόταν να πιστεύει ότι, αφού ικανοποιηθεί με τη βασική επιλεξιμότητα των μεμονωμένων υποψηφίων, θα πρέπει στη συνέχεια να επιλέξει τους υποψηφίους για να επιτύχει την ευρύτερη δυνατή γεωγραφική κατανομή. Κατά την άποψη του καταγγέλλοντος, το Συμβούλιο θα πρέπει πρώτα να επανεξετάσει την επάρκεια όλων των επιλέξιμων υποψηφίων με σκοπό την εξασφάλιση του υψηλότερου επιπέδου επάρκειας και ενός ευρέος φάσματος σχετικής πείρας, και μόνο στη συνέχεια να εξετάσει το ζήτημα της γεωγραφικής κατανομής.

Όσον αφορά την παρατήρηση του Συμβουλίου ότι η καταγγελία αφορούσε μελλοντικές αποφάσεις, ο καταγγέλλων δήλωσε ότι αυτό δεν ισχύει. Αντιθέτως, η καταγγελία ήταν ότι οι διαδικασίες που ακολουθήθηκαν στην προκειμένη περίπτωση θα καθιστούσαν δυσκολότερη την τήρηση των αρχών της χρηστής διοίκησης στο μέλλον. Όσον αφορά το ζήτημα των εθνικών υπαλλήλων, δεν υποστηρίχθηκε ότι θα πρέπει να υπάρχει πλήρης αποκλεισμός των εθνικών υπαλλήλων, αλλά μόνο ότι θα πρέπει να υπάρχει συνολική ισορροπία στη σύνθεση του συμβουλίου, ώστε να διασφαλίζονται, όπως απαιτείται από τον κανονισμό, τα υψηλότερα πρότυπα επάρκειας, ευρύ φάσμα εμπειρογνωσίας, ανεξαρτησία, υψηλή επιστημονική ποιότητα, ιδίως για να διασφαλίζεται ότι η Αρχή θα μπορεί να \<\<εξυπηρετεί ως σημείο αναφοράς λόγω της ανεξαρτησίας της\>\>. Κατά την άποψη του καταγγέλλοντος, το Συμβούλιο δεν είχε δώσει την προσοχή που έπρεπε να δώσει στη συνολική ισορροπία του διοικητικού συμβουλίου.

Ο καταγγέλλων δήλωσε ότι, ενώ δέχθηκε ότι το Συμβούλιο δεν ήταν υποχρεωμένο να ακολουθήσει τις συμβουλές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ο Διαμεσολαβητής \<\<μπορεί να εξετάσει δίκαια εάν και σε ποιο βαθμό το Συμβούλιο έλαβε υπόψη τις συμβουλές του Κοινοβουλίου\>\>, δηλώνοντας ότι αυτό ήταν σημαντικό διότι το Κοινοβούλιο είχε υποβάλει κατάλογο στον οποίο δεν περιλαμβανόταν υποψήφιος από κάθε σχετικό κράτος μέλος.

Ο καταγγέλλων ζήτησε επίσης από τον Διαμεσολαβητή να εξετάσει ενδελεχώς την επιλογή των μελών του διοικητικού συμβουλίου από το Συμβούλιο, συμπεριλαμβανομένης της επανεξέτασης των προσόντων των αποτυχόντων υποψηφίων, και να ελέγξει αν κάθε κράτος μέλος αφέθηκε πράγματι ελεύθερο να επιλέξει τον δικό του \<\<εθνικό\>\> υποψήφιο.

Τέλος, ο καταγγέλλων σημείωσε ότι η γνώμη του Συμβουλίου δεν έκανε καμία αναφορά στην εικαζόμενη παράλειψη απάντησης στην επιστολή της καταγγελίας της 5ης Ιουνίου 2003. Κατά την άποψη του καταγγέλλοντος, αυτό υποδηλώνει ότι το Συμβούλιο δεν αμφισβήτησε την εγκυρότητα αυτής της πτυχής της καταγγελίας.
**Περαιτέρω έρευνες**   

Στις 9 Ιουνίου 2004, ο Διαμεσολαβητής απέστειλε στο Συμβούλιο αίτημα απάντησης στον δεύτερο ισχυρισμό του καταγγέλλοντος σχετικά με τη μη απάντησή του στην επιστολή του καταγγέλλοντος της 5ης Ιουνίου 2003.

Στις 6 Ιουλίου 2004, το Συμβούλιο απέστειλε στον Διαμεσολαβητή την απάντησή του στην οποία ανέφερε ότι *\<\<εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι, λόγω λάθους εκ παραδρομής στη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου, η επιστολή της 5ης Ιουνίου 2003 δεν απεστάλη με τον δέοντα τρόπο και, ως εκ τούτου, δεν απεστάλη καμία απάντηση...\>\>.*

Ο Διαμεσολαβητής διαβίβασε την απάντηση του Συμβουλίου στον καταγγέλλοντα, ο οποίος υπέβαλε τις παρατηρήσεις του στις 31 Αυγούστου 2004. Στις παρατηρήσεις του, ο καταγγέλλων σημείωσε ότι η παράλειψη του Συμβουλίου να απαντήσει μπορεί να ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό που μπορεί να προκύψει σε οποιαδήποτε οργάνωση, όσο καλά διοικούμενη και αν είναι. Ωστόσο, ο καταγγέλλων ζήτησε από τον Διαμεσολαβητή να εξετάσει αν αυτό ήταν πράγματι η αιτία της παράλειψης απάντησης ή αν η παράλειψη απάντησης ήταν συνέπεια της διοικητικής πολιτικής ή της νοοτροπίας του Συμβουλίου.

Η ΑΠΟΦΑΣΗ
---------

**1 Εισαγωγικές παρατηρήσεις**   

1.1 Στις παρατηρήσεις του σχετικά με τη γνώμη του Συμβουλίου, ο καταγγέλλων υπέβαλε πρόσθετους ισχυρισμούς. Αυτές ήταν, πρώτον, ότι ο Διαμεσολαβητής θα πρέπει να εξετάσει εάν και σε ποιο βαθμό το Συμβούλιο εξέτασε τις απόψεις του Κοινοβουλίου σχετικά με τον κατάλογο υποψηφίων που υπέβαλε η Επιτροπή και, δεύτερον, ότι ο Διαμεσολαβητής θα πρέπει να εξετάσει ενδελεχώς την επιλογή των μελών του διοικητικού συμβουλίου της EFSA από το Συμβούλιο, συμπεριλαμβανομένης της επανεξέτασης των προσόντων των αποτυχόντων υποψηφίων για να ελέγξει αν κάθε κράτος μέλος αφέθηκε πράγματι ελεύθερο να επιλέξει τον δικό του \<\<εθνικό\>\> υποψήφιο.

1.2 Ο Διαμεσολαβητής δεν έχει λάβει συγκεκριμένους ισχυρισμούς, αποδεικτικά στοιχεία ή επιχειρήματα που θα δικαιολογούσαν τη διεξαγωγή έρευνας σχετικά με τα ζητήματα αυτά. Ωστόσο, ο καταγγέλλων παραμένει ελεύθερος να υποβάλει νέα καταγγελία, προσδιορίζοντας τους ισχυρισμούς του και υποβάλλοντας σχετικά αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με τα ζητήματα αυτά.

1.3 Επιπλέον, ο Διαμεσολαβητής επισημαίνει ότι, υπό το πρίσμα των διαπιστώσεών του στην παράγραφο 2 κατωτέρω, κρίθηκε περιττό να αξιολογηθεί ο ισχυρισμός του καταγγέλλοντος ότι η απόφαση διορισμού του Συμβουλίου θα καθιστούσε δυσχερέστερη την επιλογή των καλύτερων υποψηφίων όταν προκύψουν κενές θέσεις στο μέλλον.
**2 Μη τήρηση του συστήματος διορισμού που προβλέπει ο κανονισμός 178/2002**   

2.1 Η καταγγελία αφορούσε τον διορισμό από το Συμβούλιο των μελών του διοικητικού συμβουλίου της EFSA (Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων). Αναφερόμενος στις απαιτήσεις που ορίζονται στον κανονισμό 178/2002 για τη σύσταση της EFSA, ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι το Συμβούλιο δεν ακολούθησε το σύστημα διορισμού, όπως ορίζεται στον εν λόγω κανονισμό, διορίζοντας μέλη του διοικητικού συμβουλίου με βάση την εθνικότητα και όχι την αρμοδιότητα. Το άρθρο 25 στοιχείο θ) του κανονισμού προβλέπει ότι τα μέλη διορίζονται από το Συμβούλιο σε διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από κατάλογο που καταρτίζει η Επιτροπή. Το άρθρο 25 παράγραφος iii) προβλέπει ότι *\<\<Τα μέλη του συμβουλίου διορίζονται κατά τρόπο ώστε να εξασφαλίζονται τα υψηλότερα δυνατά πρότυπα επάρκειας, ευρύ φάσμα σχετικής εμπειρογνωμοσύνης και, σύμφωνα με αυτά, η ευρύτερη δυνατή γεωγραφική κατανομή εντός της Ένωσης\>\>.*

2.2 Ο καταγγέλλων υποστήριξε ότι, κατά παράβαση του κανονισμού 178/2002, το Συμβούλιο έδωσε προτεραιότητα στην \<\<ευρύτερη δυνατή γεωγραφική κατανομή εντός της Ένωσης\>\> εις βάρος του καθήκοντος διασφάλισης \<\<των υψηλότερων δυνατών προτύπων αρμοδιότητας \[και\] ευρέος φάσματος σχετικής εμπειρογνωμοσύνης\>\>. Ο καταγγέλλων αναφέρθηκε στο γεγονός ότι το Συμβούλιο είχε διορίσει ένα μέλος από καθένα από τα δεκατέσσερα κράτη μέλη από τα οποία υπήρχαν επιλέξιμοι υποψήφιοι. Δήλωσε ότι ήταν αδύνατο να πιστέψει κανείς ότι οι δεκατέσσερις καλύτεροι υποψήφιοι προέρχονταν συμπτωματικά από δεκατέσσερα διαφορετικά κράτη μέλη. Ο καταγγέλλων επισήμανε ότι ο κατάλογος που υπέβαλε το Κοινοβούλιο δεν περιείχε υποψήφιο από κάθε κράτος μέλος.

Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε επίσης ότι η προσέγγιση του Συμβουλίου ήταν υπερβολικά \<\<γεωγραφική\>\> όσον αφορά το υποτιθέμενο μεγάλο ποσοστό των μελών του διοικητικού συμβουλίου που ήταν εθνικοί δημόσιοι υπάλληλοι.

2.3 Στη γνώμη του, το Συμβούλιο δήλωσε ότι σε περίπτωση που η ανάγκη διασφάλισης του υψηλότερου δυνατού επιπέδου αρμοδιότητας και ενός ευρέος φάσματος σχετικής εμπειρογνωμοσύνης έρχεται σε σύγκρουση με την ανάγκη διασφάλισης της ευρύτερης γεωγραφικής κατανομής εντός της Ένωσης, η πρώτη απαίτηση θα πρέπει να υπερισχύει της δεύτερης. Ωστόσο, το Συμβούλιο έκρινε ότι, εν προκειμένω, τα διορισθέντα μέλη πληρούσαν σαφώς τις προϋποθέσεις επάρκειας και εμπειρογνωμοσύνης. Το Συμβούλιο σημείωσε ότι ο καταγγέλλων τόνισε ότι δεν αμφισβητεί την ικανότητα, τα προσόντα ή την ακεραιότητα οποιουδήποτε μεμονωμένου μέλους του διοικητικού συμβουλίου.

Όσον αφορά το επιχείρημα του καταγγέλλοντος σχετικά με το ποσοστό των μελών του διοικητικού συμβουλίου που ήταν εθνικοί δημόσιοι υπάλληλοι, το Συμβούλιο ανέφερε, αφενός, ότι η πείρα στον δημόσιο τομέα δεν ήταν άσχετη με τη διαχείριση μιας ευρωπαϊκής δημόσιας αρχής και, αφετέρου, ότι η πείρα στη δημόσια διοίκηση αναφερόταν ρητά στον κανονισμό 178/2002 ως σχετικό κριτήριο (αιτιολογική σκέψη 41).

2.4 Ο Διαμεσολαβητής σημειώνει ότι η παρούσα καταγγελία αφορά τον διορισμό δημοσίων υπαλλήλων που επιλέγονται μέσω ειδικής προκαθορισμένης διαδικασίας στην οποία συμμετέχουν η Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Όπως και άλλες διαδικασίες πρόσληψης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η διαδικασία αυτή αφήνει μεγάλο περιθώριο διακριτικής ευχέρειας στην αρμόδια για τους διορισμούς αρχή, εν προκειμένω στο Συμβούλιο. Ο έλεγχος της άσκησης της εν λόγω διακριτικής ευχέρειας από τον Διαμεσολαβητή περιορίζεται κατ' ανάγκη στην εξακρίβωση του κατά πόσον η απόφαση διορισμού πάσχει από διαδικαστικές πλημμέλειες ή πρόδηλα σφάλματα εκτίμησης.

2.5 Στην παρούσα έρευνα, ο καταγγέλλων δεν φαίνεται να αμφισβητεί ότι το Συμβούλιο διόρισε τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της EFSA σε διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο βάσει καταλόγου που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ο καταγγέλλων τόνισε, ωστόσο, ότι ο κατάλογος που υπέβαλε το Κοινοβούλιο δεν περιείχε έναν υποψήφιο από κάθε κράτος μέλος.

Ο Διαμεσολαβητής σημειώνει ότι, όπως αναγνώρισε ο καταγγέλλων στις παρατηρήσεις του, το Συμβούλιο δεν χρειάστηκε να ακολουθήσει τη συμβουλή του Κοινοβουλίου, η οποία υποβλήθηκε στο πλαίσιο διαβούλευσης. Επομένως, το γεγονός ότι το Συμβούλιο αποφάσισε να διορίσει υποψηφίους που δεν περιλαμβάνονταν στον κατάλογο των προτεινόμενων υποψηφίων του Κοινοβουλίου δεν ήταν, αυτό καθεαυτό, ασυμβίβαστο με το σύστημα διορισμού που προβλέπει ο κανονισμός 178/2002.

Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, ο Διαμεσολαβητής δεν θεωρεί ότι η απόφαση διορισμού του Συμβουλίου πάσχει από διαδικαστικές πλημμέλειες.

2.6 Όσον αφορά τα ενδεχόμενα σφάλματα εκτιμήσεως, το κρίσιμο ζήτημα είναι αν κάποιο από τα πρόσωπα που διορίστηκαν στο διοικητικό συμβούλιο της EFSA ήταν προδήλως λιγότερο ικανό ή διέθετε προδήλως μικρότερη σχετική εμπειρογνωμοσύνη από οποιονδήποτε από τους απορριφθέντες προσφεύγοντες. Ο Διαμεσολαβητής σημειώνει ότι δεν έχει λάβει αποδεικτικά στοιχεία για τον σκοπό αυτό και ότι ο ίδιος ο καταγγέλλων έχει τονίσει ότι δεν αμφισβητεί την ικανότητα, τα προσόντα ή την ακεραιότητα οποιουδήποτε μεμονωμένου μέλους του διοικητικού συμβουλίου.

Ως εκ τούτου, εντός των ορίων της παρούσας επανεξέτασης, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι η εν λόγω απόφαση διορισμού δεν φαίνεται να πάσχει από πρόδηλα σφάλματα εκτίμησης.

2.7 Όσον αφορά την άποψη του καταγγέλλοντος ότι το Συμβούλιο, κατά παράβαση του κανονισμού 178/2002, διόρισε υπερβολικά πολλούς εθνικούς δημόσιους υπαλλήλους στο διοικητικό συμβούλιο της EFSA, ο Διαμεσολαβητής επισημαίνει ότι ο κανονισμός 178/2002 δεν προβλέπει ανώτατο όριο για τα μέλη με προϋπηρεσία στις εθνικές δημόσιες διοικήσεις και ότι οι αιτιολογικές σκέψεις 40 και 41 τονίζουν τη σημασία της συνεργασίας με τα κράτη μέλη και αναφέρουν την πείρα στη δημόσια διοίκηση ως σχετική εμπειρογνωμοσύνη. Ως εκ τούτου, το Συμβούλιο φαίνεται να ενήργησε εντός των ορίων της νόμιμης εξουσίας του όσον αφορά αυτή την πτυχή της καταγγελίας.

2.8 Βάσει των ανωτέρω πορισμάτων, ο Διαμεσολαβητής δεν θεωρεί ότι ο καταγγέλλων απέδειξε τον ισχυρισμό του ότι το Συμβούλιο δεν ακολούθησε το σύστημα διορισμού όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 178/2002. Φαίνεται, επομένως, ότι δεν υπήρξε κακοδιοίκηση όσον αφορά τον πρώτο ισχυρισμό του καταγγέλλοντος.
**3 Εικαζόμενη παράλειψη απάντησης**   

3.1 Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι το Συμβούλιο παρέλειψε να απαντήσει στην επιστολή του της 5ης Ιουνίου 2003, με την οποία υπέβαλε παρατηρήσεις σχετικά με το θέμα που αναφέρεται στην παράγραφο 2 ανωτέρω.

3.2 Στη δεύτερη γνώμη του, το Συμβούλιο δήλωσε ότι \<\<εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι, λόγω σφάλματος εκ παραδρομής στους κόλπους της Γενικής Γραμματείας του Συμβουλίου, η επιστολή της 5ης Ιουνίου 2003 αποδόθηκε ακατάλληλα και, κατά συνέπεια, δεν απεστάλη απάντηση...\>\>.

3.3 Στις παρατηρήσεις του σχετικά με τη δεύτερη γνώμη του Συμβουλίου, ο καταγγέλλων ζήτησε από το Διαμεσολαβητή να εξετάσει κατά πόσον αυτή ήταν πράγματι η αιτία της παράλειψης απάντησης ή κατά πόσον η παράλειψη απάντησης ήταν συνέπεια της διοικητικής πολιτικής ή της νοοτροπίας του Συμβουλίου.

3.4 Ο Διαμεσολαβητής δεν θεωρεί ότι υπάρχει κάτι που να υποδηλώνει ότι το σφάλμα στο οποίο αναφέρεται το Συμβούλιο δεν ήταν μεμονωμένο σφάλμα. Επιπλέον, ο Διαμεσολαβητής ευελπιστεί ότι το Συμβούλιο θα επιδιώξει να αποφύγει παρόμοια σφάλματα στο μέλλον. Ως εκ τούτου, δεν φαίνεται αναγκαία η διεξαγωγή περαιτέρω ερευνών επί του ζητήματος αυτού.
**4 Συμπέρασμα**   

Βάσει των ερευνών του Διαμεσολαβητή σχετικά με την εν λόγω καταγγελία, φαίνεται ότι δεν υπήρξε κακοδιοίκηση από το Συμβούλιο όσον αφορά τον πρώτο ισχυρισμό του καταγγέλλοντος. Όσον αφορά τον δεύτερο ισχυρισμό, ο Διαμεσολαβητής κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν φαίνεται να απαιτούνται περαιτέρω έρευνες. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής περατώνει την υπόθεση.

Ο Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου θα ενημερωθεί επίσης για την απόφαση αυτή.

Με εκτίμηση,

Π. Νικηφόρος ΔΙΑΜΑΝΔΟΥΡΟΣ

*** ** * ** ***

[(1)](#Footnote1){#(1)} Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 178/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2002, για τον καθορισμό των γενικών αρχών και απαιτήσεων της νομοθεσίας για τα τρόφιμα και για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων και τον καθορισμό διαδικασιών σε θέματα ασφαλείας των τροφίμων, Επίσημη Εφημερίδα 2002 L 31, σ. 1.

[(2)](#Footnote2){#(2)} Απόφαση του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2002, για το διορισμό των μελών του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων, Επίσημη Εφημερίδα 2002 C 179, σ. 2.