Ιστορικό

1. Οι εθνικοί και περιφερειακοί διαμεσολαβητές του Ευρωπαϊκού Δικτύου Διαμεσολαβητών μπορούν να ζητούν από τον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή γραπτές απαντήσεις σε ερωτήματα σχετικά με το δίκαιο της ΕΕ και την ερμηνεία του, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που προκύπτουν κατά τον χειρισμό συγκεκριμένων υποθέσεων.

2. Στις 9 Δεκεμβρίου 2024 ο Διαμεσολαβητής της γερμανόφωνης κοινότητας του Βελγίου υπέβαλε σχετικό ερώτημα στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή. Το ερώτημα αφορά την ερμηνεία του κανονισμού 883/2004 για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας [1] όσον αφορά τις παροχές τέκνων.

3. Ο Διαμεσολαβητής της γερμανόφωνης κοινότητας του Βελγίου ασχολείται με μια υπόθεση που αφορά μια οικογένεια που έλαβε επιδόματα τέκνων από το Βέλγιο και τη γερμανόφωνη κοινότητα εδώ και αρκετά χρόνια. Η οικογένεια κατοικεί στο Βέλγιο, αλλά ο πατέρας εργάζεται στη Γερμανία. Η μητέρα ήταν άνεργη και λάμβανε παροχές ανεργίας για κάποιο χρονικό διάστημα στο Βέλγιο. Η οικογένεια βρίσκεται τώρα αντιμέτωπη με αίτημα ανάκτησης των παροχών τέκνου που καταβλήθηκαν για περίοδο 18 μηνών, διότι η αρμόδια βελγική αρχή πιστεύει ότι είχε εσφαλμένα διαπιστώσει ότι ήταν υπεύθυνη για τις παροχές τέκνου και ότι θα έπρεπε να είχαν καταβληθεί από τη Γερμανία.

4. Ως εκ τούτου, το  ερώτημα αποσκοπούσε στο να διευκρινιστεί ποιο κράτος μέλος πρέπει να καταβάλλει παροχές τέκνων σε παρόμοιες διασυνοριακές καταστάσεις και υπό ποιες προϋποθέσεις τα κράτη μέλη μπορούν να ανακτούν κεφάλαια από οικογένειες, ιδίως σε περιπτώσεις στις οποίες το ίδιο το κράτος μέλος έκρινε εσφαλμένα ότι ήταν υπεύθυνο για την καταβολή παροχών τέκνων.

Επί των ερωτημάτων που απευθύνονται στην Επιτροπή

5. Με βάση το ερώτημα αυτό, η Διαμεσολαβήτρια έθεσε στην Επιτροπή τα ακόλουθα ερωτήματα:

1) Θα μπορούσε η Επιτροπή να διευκρινίσει ποιο κράτος μέλος πρέπει να καταβάλλει παροχές τέκνου σε περίπτωση που i) μια οικογένεια ζει σε ένα κράτος μέλος (Βέλγιο) όπου η μητέρα δικαιούται παροχές ανεργίας και ii) ο πατέρας εργάζεται σε άλλο κράτος μέλος (Γερμανία);

Μπορούν οι παροχές ανεργίας της μητέρας να θεωρηθούν ως «διαθέσιμα δικαιώματα βάσει μισθωτής ή μη μισθωτής δραστηριότητας» κατά την έννοια του άρθρου 68 παράγραφος 1 στοιχείο β) σημείο i)[2] του κανονισμού 883/2004;

2) Δεδομένου ότι η Γερμανία δέχεται να καταβάλει παροχές τέκνου μόνο για τους έξι μήνες που προηγούνται της αίτησης, πώς θα πρέπει να εφαρμόζεται το άρθρο 68 παράγραφος 3 στοιχείο β)[3] του κανονισμού 883/2004 εάν άλλο κράτος μέλος (Βέλγιο) έχει ήδη καταβάλει την παροχή για διάστημα μεγαλύτερο των έξι μηνών (μολονότι η Γερμανία θα έπρεπε να είχε καταβάλει την παροχή);

Ποιες είναι οι συνέπειες για την πιθανή ανάκτηση από τις αρχές του κράτους μέλους που κατέβαλε τις παροχές τέκνου για διάστημα μεγαλύτερο των έξι μηνών (μολονότι θα έπρεπε να είχε καταβάλει άλλο κράτος μέλος) από τον δικαιούχο ή από το κράτος μέλος που θα έπρεπε να είχε καταβάλει τις παροχές; Μπορεί το Βέλγιο ή η γερμανόφωνη κοινότητα του Βελγίου να ζητήσει επιστροφή από τη Γερμανία;

3) Στον βαθμό που οι αρχές των κρατών μελών εφαρμόζουν το δίκαιο της Ένωσης και ενεργούν εντός του πεδίου εφαρμογής του, παρέχει το δίκαιο της Ένωσης πρόσθετη προστασία σε πρόσωπα που έλαβαν επιδόματα τέκνων για παρατεταμένες χρονικές περιόδους καλή τη πίστει και αντιμετωπίζουν αιφνίδια αξιώσεις είσπραξης με βάση το γεγονός ότι οι αρχές των κρατών μελών θεωρούν ότι είχαν καθορίσει εσφαλμένα το κράτος μέλος που έπρεπε να πληρώσει - όπως η προστασία της ιδιοκτησίας (άρθρο 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ) και των κεκτημένων δικαιωμάτων, οι αρχές της μη αναδρομικότητας, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της ασφάλειας δικαίου, της αναλογικότητας και της χρηστής διοίκησης;

Η απάντηση της Επιτροπής

6. Απαντώντας στο πρώτο ερώτημα, η Επιτροπή ανέφερε τα εξής:

• Το βελγικό σύστημα οικογενειακών παροχών είναι ένα σύστημα που βασίζεται στην κατοικία, πράγμα που σημαίνει ότι όλα τα τέκνα που κατοικούν στο Βέλγιο δικαιούνται οικογενειακές παροχές. Η γερμανόφωνη κοινότητα του Βελγίου είναι αρμόδια για την καταβολή των οικογενειακών παροχών για τα τέκνα που κατοικούν στη γερμανόφωνη κοινότητα.
• Το άρθρο 68 παράγραφος 1 του κανονισμού 883/2004 περιέχει ειδικούς κανόνες προτεραιότητας όταν οι οικογενειακές παροχές χορηγούνται για την ίδια περίοδο και για τα ίδια παιδιά βάσει της νομοθεσίας περισσότερων του ενός κρατών μελών, για παράδειγμα επειδή και οι δύο γονείς εργάζονται σε διαφορετικά κράτη μέλη ή επειδή η οικογένεια κατοικεί σε κράτος μέλος με σύστημα διαμονής ενώ εργάζεται σε άλλο κράτος μέλος.
• Σύμφωνα με αυτούς τους κανόνες προτεραιότητας, το δικαίωμα σε οικογενειακή παροχή που χορηγείται βάσει μισθωτής ή μη μισθωτής δραστηριότητας έχει προτεραιότητα έναντι δικαιώματος που χορηγείται βάσει της λήψης σύνταξης και δικαιώματος που χορηγείται βάσει της κατοικίας. Σε περίπτωση δικαιωμάτων που είναι διαθέσιμα σε δύο κράτη μέλη βάσει μισθωτής ή μη μισθωτής δραστηριότητας, το κράτος μέλος στο οποίο κατοικούν τα παιδιά είναι κατά κύριο λόγο αρμόδιο, υπό την προϋπόθεση ότι ένας από τους γονείς εργάζεται εκεί [άρθρο 68 παράγραφος 1 στοιχείο β) σημείο i) του κανονισμού 883/2004].
• Σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 [4] του κανονισμού 883/2004, πρόσωπο που λαμβάνει παροχή σε χρήμα λόγω ή ως συνέπεια της μισθωτής ή μη μισθωτής δραστηριότητάς του θεωρείται ότι ασκεί τη δραστηριότητα αυτή. Ως εκ τούτου, ένα πρόσωπο που λαμβάνει επίδομα ανεργίας θεωρείται ότι ασκεί επαγγελματική δραστηριότητα. Κατά συνέπεια, για την εφαρμογή των κανόνων προτεραιότητας για την καταβολή οικογενειακών παροχών δυνάμει του άρθρου 68 του κανονισμού 883/2004, η λήψη παροχής ανεργίας πρέπει να θεωρείται δικαίωμα που παρέχεται βάσει μισθωτής ή μη μισθωτής δραστηριότητας.
• Με βάση τις πληροφορίες που παρασχέθηκαν, η Γενική Διεύθυνση Απασχόλησης, Κοινωνικών Υποθέσεων και Ένταξης της Επιτροπής´ καταλήγει στο συμπέρασμα ότι:

1. Επομένως, η γερμανόφωνη κοινότητα του Βελγίου, όπου κατοικεί η οικογένεια, είναι κατά προτεραιότητα αρμόδια να καταβάλλει τις οικογενειακές παροχές για την περίοδο κατά την οποία η μητέρα των τέκνων λαμβάνει παροχές ανεργίας στο Βέλγιο.
2. Σύμφωνα με το άρθρο 68 παράγραφος 2 [5] του κανονισμού 883/2004, το δευτερευόντως αρμόδιο κράτος μέλος, εν προκειμένω η Γερμανία, πρέπει να καταβάλει διαφορικό συμπλήρωμα εάν το ποσό των παροχών που χορηγούνται δυνάμει της νομοθεσίας του είναι υψηλότερο από το ποσό των οικογενειακών παροχών που χορηγούνται από το πρωτίστως αρμόδιο κράτος μέλος.

7. Απαντώντας στο δεύτερο ερώτημα, η Επιτροπή ανέφερε τα εξής:

• Από την απάντηση στο πρώτο ερώτημα, δηλαδή ότι η γερμανόφωνη κοινότητα είναι πρωτίστως αρμόδια για την καταβολή των οικογενειακών παροχών, προκύπτει ότι τα ερωτήματα σχετικά με την αναδρομική καταβολή και ανάκτηση (τρίτο ερώτημα) δεν είναι πλέον λυσιτελή. Ωστόσο, για λόγους πληρότητας, η Επιτροπή διατύπωσε τις απόψεις της επί του θέματος.
• Σύμφωνα με το άρθρο 68 παράγραφος 3 του κανονισμού 883/2004, όταν ένας φορέας που λαμβάνει αίτηση για οικογενειακές παροχές θεωρεί ότι δεν είναι κατά προτεραιότητα αρμόδιος, πρέπει να διαβιβάζει αμελλητί την αίτηση στον αρμόδιο φορέα του οποίου η νομοθεσία εφαρμόζεται κατά προτεραιότητα. Ο τελευταίος αυτός φορέας εξετάζει την αίτηση αυτή σαν να είχε υποβληθεί απευθείας στον εαυτό του και η ημερομηνία κατά την οποία η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στον πρώτο φορέα θεωρείται ως η ημερομηνία της αξίωσής του προς τον φορέα προτεραιότητας.
• Στις 25 Απριλίου 2024, το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση [6] στην οποία αναφέρεται ότι το άρθρο 68 παράγραφος 3 του κανονισμού 883/2004 συμπληρώνεται από το άρθρο 81 [7]. Παραπέμπει στην προηγούμενη νομολογία του [8], στην οποία αναφέρει ότι «στόχος του άρθρου 81 του κανονισμού 883/2004 είναι η διευκόλυνση της κυκλοφορίας των διακινούμενων εργαζομένων μέσω της απλούστευσης των διοικητικών διατυπώσεων τις οποίες πρέπει να τηρούν, δεδομένης της πολυπλοκότητας των διοικητικών διαδικασιών που ισχύουν στα διάφορα κράτη μέλη, και η αποτροπή της στέρησης των δικαιωμάτων των ενδιαφερομένων για καθαρά τυπικούς λόγους [9]». Το Δικαστήριο έκρινε περαιτέρω ότι «το άρθρο 81 [...] εφαρμόζεται όταν η αίτηση για τη χορήγηση επιδόματος τέκνου υποβάλλεται από διακινούμενο εργαζόμενο στις αρχές κράτους μέλους το οποίο δεν είναι αρμόδιο να επιληφθεί της αίτησης δυνάμει των κανόνων σύγκρουσης νόμων που προβλέπει ο εν λόγω κανονισμός»[10].
• Με βάση τη νομολογία αυτή, η Γενική Διεύθυνση Απασχόλησης, Κοινωνικών Υποθέσεων και Ένταξης της Επιτροπής´ θεωρεί ότι ένας φορέας με κύρια αρμοδιότητα για την καταβολή οικογενειακών παροχών , ο οποίος εφαρμόζει εθνική νομοθεσία που περιορίζει την αναδρομική καταβολή σε περιορισμένο αριθμό μηνών πριν από την υποβολή της αίτησης, όπως η επίμαχη γερμανική νομοθεσία, δεν μπορεί να εφαρμόσει τη διάταξη αυτή και, ως εκ τούτου, να περιορίσει την αναδρομική καταβολή οικογενειακών παροχών όταν ένας φορέας άλλου κράτους μέλους έχει λάβει αίτηση για την οποία ο τελευταίος δεν είναι πρωτίστως αρμόδιος, εφόσον πληρούνται όλες οι άλλες τυπικές και ουσιαστικές προϋποθέσεις που επιβάλλει η νομοθεσία του κράτους μέλους με προτεραιότητα.

8. Όσον αφορά το τρίτο ερώτημα, η Επιτροπή δήλωσε ότι:

• Το Δικαστήριο έχει αποφανθεί ότι το άρθρο 68 του κανονισμού 883/2004 δεν επιτρέπει στον φορέα κράτους μέλους του οποίου η νομοθεσία δεν έχει προτεραιότητα να αξιώσει από τον ενδιαφερόμενο (μερική) απόδοση των παροχών που καταβλήθηκαν στο εν λόγω κράτος μέλος, λόγω της ύπαρξης δικαιώματος στις παροχές αυτές, το οποίο προβλέπεται από τη νομοθεσία άλλου κράτους μέλους που εφαρμόζεται κατά προτεραιότητα [11].
• Το κράτος μέλος που κατέβαλε αχρεωστήτως οικογενειακές παροχές επειδή κακώς έκρινε ότι η νομοθεσία του εφαρμοζόταν κατά προτεραιότητα, μπορεί να ζητήσει την επιστροφή των αχρεωστήτως καταβληθεισών οικογενειακών παροχών από τον φορέα που έχει την κύρια αρμοδιότητα σύμφωνα με το άρθρο 60 παράγραφος 5 [12] του κανονισμού 987/2009 [13].

9. Η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, κατά την άποψή της, και υπό το πρίσμα των πληροφοριών που παρασχέθηκαν, οι αρχές της γερμανόφωνης κοινότητας του Βελγίου είναι υπεύθυνες για την καταβολή οικογενειακών παροχών σε οικογένεια που κατοικεί στο έδαφός του και όταν ο ένας γονέας λαμβάνει παροχές ανεργίας δυνάμει της βελγικής νομοθεσίας και ο άλλος γονέας ασκεί επαγγελματική δραστηριότητα στη Γερμανία.

Το συμπέρασμα του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή

10. Ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι τα ζητήματα που εγείρονται στο ερώτημα έχουν αποσαφηνιστεί επαρκώς. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής περατώνει την έρευνα.

Ο Διαμεσολαβητής της γερμανόφωνης κοινότητας του Βελγίου και η Επιτροπή θα ενημερωθούν για την έκθεση αυτή.

Rosita Hickey
Διευθυντής Ερευνών

Στρασβούργο, 20/03/2025

[1] Κανονισμός 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX%3A02004R0883-20190731&qid=1736262044384

[2] Το άρθρο 68, παράγραφος 1, στοιχείο β ́, σημείο i, ορίζει τα εξής:

“1. Όταν, κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου και για τα ίδια μέλη της οικογένειας, προβλέπονται παροχές δυνάμει της νομοθεσίας περισσοτέρων του ενός κρατών μελών, εφαρμόζονται οι ακόλουθοι κανόνες προτεραιότητας:

β) στην περίπτωση παροχών που οφείλονται από περισσότερα του ενός κράτη μέλη για την ίδια βάση, η σειρά προτεραιότητας καθορίζεται με αναφορά στα ακόλουθα επικουρικά κριτήρια:

i) στην περίπτωση δικαιωμάτων που αποκτώνται βάσει μισθωτής ή μη μισθωτής δραστηριότητας: τον τόπο κατοικίας των τέκνων, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει τέτοια δραστηριότητα, και επιπροσθέτως, κατά περίπτωση, το υψηλότερο ποσό των παροχών που προβλέπονται από τις αντικρουόμενες νομοθεσίες. Στην τελευταία περίπτωση, το κόστος των παροχών κατανέμεται σύμφωνα με τα κριτήρια που καθορίζονται στον εκτελεστικό κανονισμό·»

[3] Το άρθρο 68, παράγραφος 3, στοιχείο β ́, ορίζει τα εξής:

«3. Εάν, σύμφωνα με το άρθρο 67, υποβάλλεται αίτηση οικογενειακών παροχών στον αρμόδιο φορέα κράτους μέλους του οποίου εφαρμόζεται η νομοθεσία, αλλά όχι κατά προτεραιότητα σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου:

β) ο αρμόδιος φορέας του κράτους μέλους, η νομοθεσία του οποίου εφαρμόζεται κατά προτεραιότητα, εξετάζει την αίτηση αυτή σαν να είχε υποβληθεί απευθείας στον ίδιο, η δε ημερομηνία κατά την οποία η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στον πρώτο φορέα θεωρείται ως η ημερομηνία της αξίωσής του προς τον φορέα προτεραιότητας.»

[4] Το άρθρο 11, παράγραφος 2, έχει ως εξής:

«Για τους σκοπούς του παρόντος τίτλου, τα πρόσωπα που λαμβάνουν παροχές σε χρήμα λόγω ή συνεπεία της μισθωτής ή μη μισθωτής δραστηριότητάς τους θεωρείται ότι ασκούν την εν λόγω δραστηριότητα. Αυτό δεν ισχύει για τις συντάξεις αναπηρίας, γήρατος ή επιζώντων ούτε για τις συντάξεις λόγω εργατικού ατυχήματος ή επαγγελματικής ασθένειας ούτε για τις παροχές ασθένειας σε χρήμα που καλύπτουν περίθαλψη αορίστου χρόνου.»

[5] Το άρθρο 68, παράγραφος 2, έχει ως εξής:

«Σε περίπτωση σώρευσης δικαιωμάτων, οι οικογενειακές παροχές χορηγούνται σύμφωνα με τη νομοθεσία που ορίζεται ως έχουσα προτεραιότητα σύμφωνα με την παράγραφο 1. Τα δικαιώματα σε οικογενειακές παροχές δυνάμει άλλης ή άλλων συγκρουόμενων νομοθεσιών αναστέλλονται μέχρι του ποσού που προβλέπεται από την πρώτη νομοθεσία και, εφόσον απαιτείται, χορηγείται διαφορικό συμπλήρωμα για το ποσό που υπερβαίνει το ποσό αυτό. Ωστόσο, ένα τέτοιο διαφορικό συμπλήρωμα δεν χρειάζεται να παρέχεται για τα τέκνα που κατοικούν σε άλλο κράτος μέλος, όταν το δικαίωμα στην εν λόγω παροχή βασίζεται μόνο στην κατοικία.»

[6] Απόφαση του Δικαστηρίου της 25ης Απριλίου 2024, L κατά Familienkasse Sachsen der Bundesagentur für Arbeit, C-36/23: https://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?text=&docid=285191&pageIndex=0&doclang=EN&mode=lst&dir=&occ=first&part=1&cid=20149469

[7] Το άρθρο 81 έχει ως εξής:

«Κάθε αίτηση, δήλωση ή προσφυγή που θα έπρεπε να είχε υποβληθεί, κατ’ εφαρμογή της νομοθεσίας ενός κράτους μέλους, εντός καθορισμένης προθεσμίας σε αρχή, φορέα ή δικαστήριο του εν λόγω κράτους μέλους είναι παραδεκτή εάν υποβλήθηκε εντός της ίδιας προθεσμίας σε αντίστοιχη αρχή, φορέα ή δικαστήριο άλλου κράτους μέλους. Στην περίπτωση αυτή, η αρχή, ο φορέας ή το δικαστήριο που παραλαμβάνει την αίτηση, τη δήλωση ή την προσφυγή τη διαβιβάζει αμελλητί στην αρμόδια αρχή, τον φορέα ή το δικαστήριο του πρώτου κράτους μέλους, είτε απευθείας είτε μέσω των αρμόδιων αρχών των οικείων κρατών μελών. Η ημερομηνία κατά την οποία οι εν λόγω απαιτήσεις, δηλώσεις ή προσφυγές υποβλήθηκαν στην αρχή, τον φορέα ή το δικαστήριο του δεύτερου κράτους μέλους θεωρείται ως η ημερομηνία υποβολής τους στην αρμόδια αρχή, τον φορέα ή το δικαστήριο.»

[8] Απόφαση του Δικαστηρίου της 29ης Σεπτεμβρίου 2022, FS κατά Chief Appeals Officer κ.λπ., C-3/21: https://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?text=&docid=266564&pageIndex=0&doclang=EN&mode=lst&dir=&occ=first&part=1&cid=20153614

[9] Σημείο 26.

[10] Σημείο 27.

[11] Απόφαση του Δικαστηρίου της 25ης Απριλίου 2024, L κατά Familienkasse Sachsen der Bundesagentur für Arbeit, C-36/23. Το Δικαστήριο έκρινε τα εξής:

«Άρθρο 68 του κανονισμού ... 883/2004 [...] για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας, η οποία θεσπίζει κανόνες προτεραιότητας σε περίπτωση σώρευσης οικογενειακών παροχών, έχει την έννοια ότι, μολονότι δεν επιτρέπει στον φορέα κράτους μέλους του οποίου η νομοθεσία δεν έχει προτεραιότητα [...] να αξιώσει από τον ενδιαφερόμενο τη μερική απόδοση των παροχών αυτών που καταβλήθηκαν στο εν λόγω κράτος μέλος, λόγω της ύπαρξης δικαιώματος στις παροχές αυτές προβλεπόμενου από τη νομοθεσία άλλου κράτους μέλους που εφαρμόζεται κατά προτεραιότητα, όταν δεν έχει καθοριστεί ή καταβληθεί οικογενειακή παροχή στο εν λόγω άλλο κράτος μέλος, επιτρέπει εντούτοις στον φορέα αυτόν να αξιώσει από τον φορέα που έχει την κύρια αρμοδιότητα την απόδοση του ποσού των παροχών που υπερβαίνει εκείνο που υποχρεούται να αποδώσει [...]».

[12] Το άρθρο 60 παράγραφος 5 έχει ως εξής:

«Εάν ο φορέας που κατέβαλε προσωρινά παροχές έχει καταβάλει ποσό μεγαλύτερο από εκείνο για το οποίο είναι τελικά υπεύθυνος, μπορεί να ζητήσει την απόδοση του πλεονάσματος από τον φορέα που έχει την κύρια ευθύνη σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 73 του κανονισμού εφαρμογής.»

[13] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 987/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για καθορισμό της διαδικασίας εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX%3A02009R0987-20180101&qid=1740997969849