Θέλετε να υποβάλετε αναφορά κατά ενός θεσμικού οργάνου ή οργανισμού της ΕΕ;
- EL Ελληνικά
Οι αυτόματες μεταφράσεις μπορεί να περιέχουν σφάλματα που δυνητικά μειώνουν τη σαφήνεια και την ακρίβεια· ο Διαμεσολαβητής δεν φέρει καμία ευθύνη για τυχόν αποκλίσεις. Για πιο αξιόπιστες πληροφορίες και μεγαλύτερη νομική ασφάλεια, ανατρέξτε στην πρωτότυπη έκδοση που αγγλικά περιέχεται στον ανωτέρω σύνδεσμο.
Για περισσότερες πληροφορίες συμβουλευτείτε τη γλωσσική και μεταφραστική πολιτική μας.
Απόφαση σχετικά με την άρνηση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης να παράσχει πρόσβαση σε έγγραφα που αφορούσαν τον διορισμό μόνιμου αντιπρόσωπου της ΕΕ) (υπόθεση 2038/2021/DL)
Απόφαση
Υπόθεση 2038/2021/DL - Εκκίνηση έρευνας στις Πέμπτη | 02 Δεκεμβρίου 2021 - Απόφαση στις Παρασκευή | 18 Φεβρουαρίου 2022 - Εμπλεκόμενο θεσμικό όργανο Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης ( Mη διαπίστωση κακοδιοίκησης ) - Χώρα Βέλγιο
Ο ενδιαφερόμενος ζήτησε πρόσβαση του κοινού σε έγγραφα σχετικά με τον διορισμό του νέου μόνιμου αντιπρόσωπου της ΕΕ στο Ισραήλ. Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) αρνήθηκε την πρόσβαση στα έγγραφα, υποστηρίζοντας ότι αυτά καλύπτονταν από το απόρρητο των διαδικασιών επιλογής και ότι η γνωστοποίηση θα μπορούσε να βλάψει την ιδιωτική ζωή και την ακεραιότητα των κατονομαζόμενων προσώπων.
Η ομάδα έρευνας του Διαμεσολαβητή επιθεώρησε τα εν λόγω έγγραφα και συναντήθηκε με τους αρμόδιους εκπροσώπους της ΕΥΕΔ για να λάβει διευκρινίσεις σχετικά με την άρνηση παροχής πρόσβασης. Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι η δημοσιοποίηση ήταν πιθανό να βλάψει τη διαδικασία λήψης αποφάσεων της ΕΥΕΔ, καθώς και την ιδιωτική ζωή και την ακεραιότητα των υποψηφίων και των αξιολογητών που συμμετέχουν στη διαδικασία επιλογής. Βάσει των ανωτέρω, η Διαμεσολαβήτρια κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η άρνηση της ΕΥΕΔ ήταν δικαιολογημένη και σύμφωνη με τους κανόνες της ΕΕ για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα.
Επομένως, η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την έρευνα διαπιστώνοντας ότι δεν υφίσταται κακοδιοίκηση.
Ωστόσο, πρότεινε ως βελτίωση να διασφαλίσει η ΕΥΕΔ ότι παρέχει λεπτομερείς λόγους για την άρνηση πρόσβασης σε έγγραφα, εξηγώντας τον τρόπο με τον οποίο η δημοσιοποίηση των ζητούμενων εγγράφων μπορεί να υπονομεύσει τα συμφέροντα που προστατεύονται από τους κανόνες της ΕΕ για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα. Προτείνει επίσης στην ΕΥΕΔ να δημοσιεύσει το βιογραφικό σημείωμα του εν λόγω μόνιμου αντιπρόσωπου της ΕΕ στον ιστότοπο της αντιπροσωπείας.
Ιστορικό της καταγγελίας
1. Κάθε χρόνο, πρέπει να καλύπτονται διάφορες θέσεις επικεφαλής αντιπροσωπειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε τρίτες χώρες («πρέσβεις της ΕΕ»). Ο διορισμός πρέσβη της ΕΕ είναι μια διαδικασία στην οποία συμμετέχουν διάφορα θεσμικά όργανα της ΕΕ και ορισμένα κράτη μέλη. Η διαδικασία ολοκληρώνεται όταν ο ύπατος εκπρόσωπος της Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας διορίζει επίσημα τον πρέσβη της ΕΕ, και ακολουθεί δελτίο Τύπου και η δημοσίευση του σύντομου βιογραφικού σημειώματος του πρέσβη από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ).
2. Τον Ιούλιο του 2021, ο καταγγέλλων, δημοσιογράφος και πολιτικός ακτιβιστής, υπέβαλε αίτημα στην ΕΥΕΔ για πρόσβαση του κοινού [1] σε ενημερωτικά έγγραφα για την ιεραρχία της ΕΥΕΔ σχετικά με τον πρόσφατο διορισμό του πρέσβη της ΕΕ στο Ισραήλ.
3. Η ΕΥΕΔ αρνήθηκε την πρόσβαση στα ζητηθέντα έγγραφα. Υποστήριξε ότι η δημοσιοποίηση θα μπορούσε να υπονομεύσει σοβαρά την προστασία της ιδιωτικής ζωής και της ακεραιότητας των ατόμων που αναφέρονται στα έγγραφα [2] και ότι οι εργασίες της εξεταστικής επιτροπής είναι απόρρητες σύμφωνα με τον κανονισμό υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων της ΕΕ [3].
4. Στη συνέχεια, ο καταγγέλλων ζήτησε από την ΕΥΕΔ να επανεξετάσει τη θέση της (υποβάλλοντας την επονομαζόμενη «επιβεβαιωτική αίτηση»)[4].
5. Τον Οκτώβριο του 2021 η ΕΥΕΔ εξέδωσε την τελική της απόφαση. Η ΕΥΕΔ διευκρίνισε ότι είχε προσδιορίσει έξι (κατηγορίες) εγγράφων ως εμπίπτοντα στο πεδίο εφαρμογής του αιτήματος [5]. Επιβεβαίωσε την απόφασή της να αρνηθεί την πρόσβαση στα έγγραφα αυτά.
6. Δυσαρεστημένος με την απόφαση αυτή, ο καταγγέλλων απευθύνθηκε στον Διαμεσολαβητή τον Νοέμβριο του 2021.
Η έρευνα
7. Η Διαμεσολαβήτρια κίνησε έρευνα σχετικά με την άρνηση της ΕΥΕΔ να παράσχει στο κοινό πρόσβαση στα έγγραφα που αφορούν τον διορισμό του πρέσβη της ΕΕ.
8. Η ομάδα έρευνας της Διαμεσολαβήτριας επιθεώρησε τον φάκελο της ΕΥΕΔ σχετικά με την υπόθεση και συναντήθηκε με τους αρμόδιους εκπροσώπους της ΕΥΕΔ για να λάβει πρόσθετες εξηγήσεις σχετικά με τους λόγους για τους οποίους η ΕΥΕΔ αρνήθηκε την πρόσβαση. Στη συνέχεια, η έκθεση της συνεδρίασης κοινοποιήθηκε στον καταγγέλλοντα, ο οποίος υπέβαλε τις παρατηρήσεις του.
Επιχειρήματα που προβλήθηκαν
Επιχειρήματα που προέβαλε η ΕΥΕΔ
9. Η ΕΥΕΔ δήλωσε ότι «σύμφωνα με το άρθρο 6 του παραρτήματος III του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης, οι εργασίες των επιτροπών επιλογής και, στη συνέχεια, όλα τα σχετικά έγγραφα είναι εμπιστευτικά και, ως εκ τούτου, δεν μπορούν να κοινοποιηθούν για τους σκοπούς της αίτησης που υποβάλλεται σύμφωνα με τον κανονισμό 1049». Στη συνεδρίαση, η ΕΥΕΔ διευκρίνισε ότι, σύμφωνα με τη νομολογία της ΕΕ [6], ο κανόνας του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης της ΕΕ ότι οι εργασίες των εξεταστικών επιτροπών είναι μυστικές [7] πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τον καθορισμό του κατά πόσον η πρόσβαση θα υπονόμευε τη λήψη αποφάσεων από ένα θεσμικό όργανο [8].
10. Η ΕΥΕΔ έκρινε ότι τα επιχειρήματα του καταγγέλλοντος δεν αποδείκνυαν την ύπαρξη υπέρτερου δημόσιου συμφέροντος για τη γνωστοποίηση [9], ούτε μπορούσε να προσδιορίσει η ίδια υπέρτερο δημόσιο συμφέρον για τη γνωστοποίηση. Μολονότι ο διορισμός πρέσβη της ΕΕ είναι σημαντικός, δεν υπάρχει, κατά την άποψή της, δημόσιο συμφέρον για τη γνωστοποίηση της αξιολόγησης των υποψηφίων. Επιπλέον, οι εκπρόσωποι τόνισαν ότι για τον διορισμό των πρέσβεων της ΕΕ εφαρμόζεται συγκριτικά υψηλό επίπεδο ελέγχου, σε αντίθεση με το επίπεδο ελέγχου που εφαρμόζεται για την επιλογή άλλων υπαλλήλων που προσλαμβάνονται στον ίδιο βαθμό [10].
11. Η ΕΥΕΔ υποστήριξε επίσης ότι όλα τα έγγραφα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του αιτήματος περιείχαν προσωπικές πληροφορίες και, ως εκ τούτου, η κοινολόγηση πρέπει να είναι σύμφωνη με τους κανόνες της ΕΕ για την προστασία των δεδομένων [11]. Η ΕΥΕΔ δεν εξέτασε τα επιχειρήματα του καταγγέλλοντος για να αποδείξει την αναγκαιότητα, για συγκεκριμένο σκοπό δημοσίου συμφέροντος, της διαβίβασης των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα σε αυτόν. Υποστήριξε επίσης ότι υπήρχε εύλογος και προβλέψιμος κίνδυνος η γνωστοποίηση των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα των υποψηφίων να υπονομεύσει τα έννομα συμφέροντά τους.[12] Ως εκ τούτου, η ΕΥΕΔ αρνήθηκε την πρόσβαση στα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα για την προστασία της ιδιωτικής ζωής και της ακεραιότητας του ατόμου [13].
Επιχειρήματα που προέβαλε ο καταγγέλλων
12. Ο ενδιαφερόμενος δήλωσε ότι υπέβαλε το αίτημά του σύμφωνα με τους κανόνες της ΕΕ για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα και, ως εκ τούτου, δεν κατανόησε γιατί η ΕΥΕΔ αναφέρεται στον κανονισμό υπηρεσιακής κατάστασης της ΕΕ αρνούμενη την πρόσβαση. Επιπλέον, δεδομένου ότι το πρόσωπο που διορίστηκε πρέσβης της ΕΕ εργάστηκε για εθνική κυβέρνηση κράτους μέλους της ΕΕ πριν από τον διορισμό του, ο κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης της ΕΕ δεν εφαρμόζεται στην περίπτωσή του.
13. Ο καταγγέλλων θεώρησε ότι η ΕΥΕΔ επικαλέστηκε εσφαλμένα την εξαίρεση σχετικά με την ιδιωτική ζωή και την ακεραιότητα του ατόμου. Ο καταγγέλλων δήλωσε ότι δεν ζητεί λεπτομέρειες σχετικά με την ιδιωτική ζωή του πρέσβη της ΕΕ. Αντιθέτως, τα ζητούμενα έγγραφα αφορούν θέση χρηματοδοτούμενη με δημόσιους πόρους της ΕΕ.
14. Ο καταγγέλλων προέβαλε διάφορα επιχειρήματα ως προς τους λόγους για τους οποίους θεωρούσε ότι υπήρχε υπερισχύον δημόσιο συμφέρον για τη γνωστοποίηση. Πρώτον, είπε ότι οι πολίτες της ΕΕ θα πρέπει να γνωρίζουν γιατί το άτομο διορίστηκε πρέσβης της ΕΕ. Θεωρεί ότι τα θεσμικά όργανα της ΕΕ έχουν καθήκον να αποδεικνύουν ότι τα άτομα που διορίζονται σε τόσο σημαντικές θέσεις διαθέτουν τα κατάλληλα προσόντα. Επιπλέον, υποστήριξε ότι δεν μπορεί να αναμένεται από τους πολίτες να έχουν εμπιστοσύνη σε τέτοιους διορισμούς, εκτός εάν υπάρχει ένα ελάχιστο επίπεδο διαφάνειας που επιτρέπει τον δημόσιο έλεγχο. Η έλλειψη διαφάνειας παραβιάζει, κατά την άποψή του, τις αρχές που ορίζονται στον «Κώδικα Ορθής Διοικητικής Συμπεριφοράς»[14]. Τέλος, ο καταγγέλλων πρόσθεσε ότι οι σχέσεις της ΕΕ με τη χώρα απόσπασης είναι μείζονος δημόσιου συμφέροντος. Τα έγγραφα θα πρέπει να δημοσιοποιούνται, καθώς το κοινό θα πρέπει να είναι σε θέση να επαληθεύει κατά πόσον ο πρέσβης της ΕΕ εκπληρώνει το καθήκον του να σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Η αξιολόγηση του Διαμεσολαβητή
15. Από τον έλεγχο των εγγράφων προέκυψε ότι όλα τα έγγραφα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του αιτήματος του καταγγέλλοντος αποτελούσαν μέρος της διαδικασίας επιλογής σχετικά με τον διορισμό του πρέσβη της ΕΕ. Ως εκ τούτου, τα έγγραφα καλύπτονται από το απόρρητο των εργασιών της εξεταστικής επιτροπής [15].
16. Εάν υποβληθεί αίτηση πρόσβασης του κοινού σε έγγραφα που σχετίζονται με διαδικασίες επιλογής, το οικείο θεσμικό όργανο πρέπει να αξιολογήσει κατά πόσον η δημοσιοποίηση θα υπονόμευε τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Στο πλαίσιο αυτό, είναι σημαντικό να ληφθεί υπόψη ότι η αρχή του απορρήτου θεσπίστηκε με σκοπό τη διασφάλιση της ανεξαρτησίας των εξεταστικών επιτροπών και της αντικειμενικότητας των εργασιών τους, προστατεύοντάς τις από κάθε εξωτερική παρέμβαση και πίεση, είτε αυτές προέρχονται από την ίδια τη διοίκηση της ΕΕ είτε από τους ενδιαφερόμενους υποψηφίους ή τρίτους [16].
17. Στην περίπτωση αυτή, είναι σαφές ότι η γνωστοποίηση θα μπορούσε να παρεμποδίσει μελλοντικές διαδικασίες επιλογής, καθώς θα αποκάλυπτε τα (είδη) ερωτήσεων στις οποίες έπρεπε να απαντήσουν οι υποψήφιοι και, γενικότερα, τον τρόπο διενέργειας των εν λόγω αξιολογήσεων. Επιπλέον, η γνωστοποίηση θα μπορούσε να βλάψει την ανεξαρτησία της διαδικασίας και να θέσει τους αξιολογητές υπό εξωτερική πίεση.
18. Ως εκ τούτου, η Διαμεσολαβήτρια θεωρεί ότι η ΕΥΕΔ βασίμως δήλωσε ότι η δημοσιοποίηση των εγγράφων θα μπορούσε να υπονομεύσει τη διαδικασία λήψης αποφάσεων, ακόμη και μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας, υπό το πρίσμα των ανωτέρω εξηγήσεων.
19. Σύμφωνα με τους κανόνες της ΕΕ για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα, η δημοσιοποίηση θα εξακολουθεί να είναι δυνατή εάν υπάρχει δημόσιο συμφέρον για δημοσιοποίηση που υπερισχύει του συμφέροντος της ΕΥΕΔ να προστατεύει τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Στην περίπτωση αυτή, ενώ η Διαμεσολαβήτρια συμφωνεί ότι η διαφάνεια τόσο σε σχέση με τους διορισμούς υψηλού επιπέδου όσο και στις σχέσεις της ΕΕ με τρίτες χώρες είναι σημαντική, οι γενικές αναφορές στη «διαφάνεια» δεν επαρκούν για να τεκμηριώσουν υπέρτερο δημόσιο συμφέρον για δημοσιοποίηση βάσει της νομολογίας της ΕΕ [17]. Το Γενικό Δικαστήριο επιβεβαίωσε επίσης ότι ο αιτών δεν μπορεί βασίμως να επικαλεστεί την έννοια της διαφάνειας προκειμένου να αμφισβητήσει τη δυνατότητα εφαρμογής του απορρήτου των διαδικασιών επιλογής [18].
20. Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, η Διαμεσολαβήτρια θεωρεί εύλογο να θεωρηθεί ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένο δημόσιο συμφέρον για τη δημοσιοποίηση των σχετικών εγγράφων, το οποίο θα υπερίσχυε του δημόσιου συμφέροντος για την προστασία της διαδικασίας λήψης αποφάσεων της ΕΥΕΔ.
21. Η επιθεώρηση από την ομάδα έρευνας της Διαμεσολαβήτριας επιβεβαίωσε περαιτέρω ότι τα έγγραφα περιέχουν δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα σε όλο το μήκος τους. Σε αντίθεση με όσα υποστήριξε ο καταγγέλλων, τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα αποτελούν πολύ ευρεία έννοια και περιλαμβάνουν τόσο πληροφορίες που σχετίζονται με την ιδιωτική όσο και την επαγγελματική ζωή ενός ατόμου.[19] Ως εκ τούτου, τα ονόματα των αξιολογητών, τα ονόματα των υποψηφίων, καθώς και τα βιογραφικά σημειώματά τους, οι επιστολές εκδήλωσης ενδιαφέροντος και οι επαγγελματικές αξιολογήσεις [20] αποτελούν δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα.
22. Σύμφωνα με τη νομοθεσία της ΕΕ για την προστασία των δεδομένων, η ΕΥΕΔ θα πρέπει να ακολουθεί ανάλυση τριών σταδίων [21] προτού μπορέσει να εγκρίνει αίτημα δημοσιοποίησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Αυτό συνεπάγεται, ως πρώτο βήμα, την εξέταση του κατά πόσον ο αιτών απέδειξε την ανάγκη διαβίβασης των δεδομένων για συγκεκριμένο σκοπό δημοσίου συμφέροντος.
23. Ο Διαμεσολαβητής επισημαίνει ότι, σύμφωνα με τη νομολογία της ΕΕ [22], η γενική αναφορά στη «διαφάνεια» δεν συνιστά, αυτή καθαυτή, αναγκαιότητα για τη γνωστοποίηση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Ως εκ τούτου, η Διαμεσολαβήτρια θεωρεί εύλογο να θεωρήσει η ΕΥΕΔ ότι τα επιχειρήματα του καταγγέλλοντος δεν αποδεικνύουν «αναγκαιότητα προς το δημόσιο συμφέρον».
24. Ως εκ τούτου, η Διαμεσολαβήτρια θεωρεί ότι ήταν εύλογο για την ΕΥΕΔ να θεωρήσει ότι η δημοσιοποίηση των εγγράφων θα μπορούσε να βλάψει την ιδιωτική ζωή και την ακεραιότητα των υποψηφίων και των αξιολογητών.
25. Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, η Διαμεσολαβήτρια καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η απόφαση της ΕΥΕΔ να αρνηθεί την πρόσβαση στα ζητηθέντα έγγραφα ήταν δικαιολογημένη.
26. Τούτου λεχθέντος, η Διαμεσολαβήτρια εκφράζει τη λύπη της για το γεγονός ότι το σκεπτικό της ΕΥΕΔ που εκτίθεται στις αποφάσεις της σχετικά με τους λόγους για τους οποίους αρνήθηκε την πρόσβαση ήταν πολύ συνοπτικό. Η ΕΥΕΔ δεν αναφέρθηκε σε όλες τις σχετικές εξαιρέσεις και δεν τις επεξεργάστηκε στο πλαίσιο των κανόνων της ΕΕ για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα. Η ΕΥΕΔ παρέλειψε επίσης να αναφερθεί στην ισχύουσα νομολογία και στην ισχύουσα νομοθεσία της ΕΕ για την προστασία των δεδομένων. Επιπλέον, η ΕΥΕΔ δεν εξέτασε τα επιχειρήματα που προέβαλε ο καταγγέλλων. Αυτό δυσχέρανε τον καταγγέλλοντα να κατανοήσει τους λόγους της άρνησης της ΕΥΕΔ.
27. Μολονότι η Διαμεσολαβήτρια θεωρεί ότι οι εξηγήσεις που παρασχέθηκαν από τους εκπροσώπους της ΕΥΕΔ κατά τη συνεδρίαση αντιμετώπισαν δεόντως αυτές τις ανησυχίες, τονίζει ότι είναι ζωτικής σημασίας η ΕΥΕΔ να παρέχει λεπτομερή αιτιολόγηση στις αποφάσεις της τόσο στο αρχικό όσο και στο επιβεβαιωτικό στάδιο, ώστε να διασφαλίζεται ότι οι πολίτες μπορούν να ασκούν το θεμελιώδες δικαίωμά τους για πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα.
28. Στο πλαίσιο αυτό, η Διαμεσολαβήτρια υπενθυμίζει την απόφασή της προς την ΕΥΕΔ που εκδόθηκε το 2018 [23], στην οποία διατύπωσε πρόταση σύμφωνα με την οποία:
[τ]η ΕΥΕΔ θα πρέπει να διασφαλίζει ότι παρέχει λεπτομερείς λόγους για την άρνηση πρόσβασης σε έγγραφα, εξηγώντας τον τρόπο με τον οποίο η γνωστοποίηση των ζητούμενων εγγράφων μπορεί να υπονομεύσει, συγκεκριμένα και αποτελεσματικά, το συμφέρον που προστατεύεται από τον κανονισμό 1049/2001. Αυτό περιλαμβάνει ανάλυση της ύπαρξης (ή της απουσίας) υπερισχύοντος δημόσιου συμφέροντος για τη γνωστοποίηση. [...]
29. Η ΕΥΕΔ αποδέχθηκε τότε την πρόταση αυτή. Δεσμεύτηκε να επικαιροποιεί τις εσωτερικές οδηγίες της προς τα αρμόδια τμήματα κατά την ανάθεση εισερχόμενων αιτήσεων πρόσβασης σε έγγραφα, καθώς και να επικοινωνεί με τους αρμόδιους υπαλλήλους που διεκπεραιώνουν αιτήσεις πρόσβασης σε έγγραφα, με σκοπό να τους βοηθά στη διατύπωση αιτιολογήσεων, όταν χρειάζεται. Η ΕΥΕΔ δήλωσε ότι θα περιλαμβάνει επίσης με μεγαλύτερη συνέπεια ανάλυση της ύπαρξης υπέρτερου δημόσιου συμφέροντος για τη δημοσιοποίηση.
30. Παρά τις δεσμεύσεις αυτές, η Διαμεσολαβήτρια επισημαίνει ότι η ΕΥΕΔ δεν τις τήρησε στην προκειμένη περίπτωση. Ως εκ τούτου, θα υποβάλει αντίστοιχη πρόταση κατωτέρω και ευελπιστεί ότι η ΕΥΕΔ θα δώσει τη δέουσα συνέχεια σε αυτήν στο μέλλον.
31. Επιπλέον, η Διαμεσολαβήτρια επισημαίνει ότι η ΕΥΕΔ ενημερώνει συνήθως το κοινό σχετικά με το ιστορικό των πρέσβεων της ΕΕ δημοσιεύοντας σύντομο βιογραφικό σημείωμα στον ιστότοπο της αντίστοιχης αντιπροσωπείας και ότι θα πρέπει επίσης να εξετάσει το ενδεχόμενο να το πράξει στην προκειμένη περίπτωση.
Συμπέρασμα
Βάσει της έρευνας, η Διαμεσολαβήτρια περατώνει την υπόθεση με το ακόλουθο συμπέρασμα:
Δεν υπήρξε κακοδιοίκηση εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης όσον αφορά την άρνηση δημοσιοποιήσεως των επίμαχων εγγράφων.
Ο καταγγέλλων και η ΕΥΕΔ θα ενημερωθούν για την απόφαση αυτή.
Προτάσεις βελτίωσης
Η ΕΥΕΔ θα πρέπει να διασφαλίσει ότι παρέχει λεπτομερείς λόγους για την άρνηση πρόσβασης σε έγγραφα, εξηγώντας τον τρόπο με τον οποίο η δημοσιοποίηση των ζητούμενων εγγράφων μπορεί να υπονομεύσει τα συμφέροντα που προστατεύονται από τον κανονισμό 1049/2001.
Επιπλέον, η ΕΥΕΔ θα πρέπει να δημοσιεύει το βιογραφικό σημείωμα του εν λόγω πρέσβη της ΕΕ στον ιστότοπο της αντιπροσωπείας.
Emily O'Reilly
Ευρωπαία Διαμεσολαβήτρια
Στρασβούργο, 18/02/2022
[1] Σύμφωνα με τον κανονισμό 1049/2001 για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/ALL/?uri=celex%3A32001R1049.
[2] Άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού 1049/2001.
[3] Όπως ορίζεται στο άρθρο 6 του παραρτήματος III του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων και του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX%3A01962R0031-20140501#tocId201.
[4] Άρθρο 7 του κανονισμού 1049/2001.
[5] Τα έγγραφα που προσδιορίστηκαν ήταν τα ακόλουθα: 1.Συνοπτικά πρακτικά και επιστολές εκδήλωσης ενδιαφέροντος, 2. η έκθεση προεπιλογής, 3. η έκθεση συνέντευξης, 4. οι εκθέσεις του κέντρου αξιολόγησης, 5. η τελική έκθεση και 6. το σημείωμα υπόψη του Γενικού Γραμματέα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την έγκριση από το Σώμα των Επιτρόπων των επικρατέστερων υποψηφίων στο πλαίσιο των εναλλαγής του 2021.
[6] Βλ., για παράδειγμα, απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 23ης Σεπτεμβρίου 2020, ZL κατά EUIPO, υπόθεση T-596/18, σκέψεις 45-48: https://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?text=1049%2BEPSO&docid=231529&pageIndex=0&doclang=en&mode=req&dir=&occ=first&part=1&cid=183081#ctx1.
[7] Άρθρο 6 Παράρτημα III του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης (βλ. υποσημείωση 3).
[8] Άρθρο 4 παράγραφος 3 δεύτερη περίπτωση του κανονισμού 1049/2001.
[9] Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3 δεύτερη περίπτωση του κανονισμού 1049/2001.
[10] Για παράδειγμα, οι επιτροπές επιλογής απαρτίζονται από εκπροσώπους της ΕΥΕΔ, της Επιτροπής, της Γενικής Γραμματείας του Συμβουλίου και διαφόρων κρατών μελών. Μετά τον διορισμό ακολουθεί δελτίο Τύπου και η δημοσίευση του σύντομου βιογραφικού σημειώματος του πρέσβη. Επιπλέον, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορεί να αποφασίσει να ανταλλάξει απόψεις με επιτυχόντα υποψήφιο πριν από την ανάληψη των καθηκόντων του, διασφαλίζοντας τον δημοκρατικό έλεγχο.
[11] Ειδικότερα, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού 2018/1725 για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα θεσμικά και λοιπά όργανα και τους οργανισμούς της Ένωσης και την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX%3A32018R1725. Το άρθρο αυτό προβλέπει ανάλυση τριών σταδίων προκειμένου τα θεσμικά όργανα να εξετάζουν κατά πόσον μπορούν να διαβιβάζουν δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα. Πρώτον, ο αποδέκτης πρέπει να αποδείξει την ανάγκη διαβίβασης των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα για συγκεκριμένο σκοπό δημόσιου συμφέροντος. Δεύτερον, δεν πρέπει να υπάρχει κανένας λόγος να θεωρηθεί ότι μια τέτοια διαβίβαση θα μπορούσε να θίξει τα έννομα συμφέροντα του υποκειμένου των δεδομένων. Τρίτον, ο υπεύθυνος επεξεργασίας πρέπει να αποδείξει ότι είναι αναλογική η διαβίβαση των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα για τον συγκεκριμένο σκοπό, σταθμίζοντας τα διάφορα αντικρουόμενα συμφέροντα.
[12] Άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού 1049/2001 σε συνδυασμό με το άρθρο 9 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού 2018/1725.
[13] Άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού 1049/2001.
[14] Ο κώδικας ορθής διοικητικής συμπεριφοράς του προσωπικού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις σχέσεις του με το κοινό: https://ec.europa.eu/info/sites/default/files/20131125-code-good-administrative-behaviour-en_1.pdf.
[15] Όπως ορίζεται στο άρθρο 6 του παραρτήματος ΙΙΙ του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης.
[16] Απόφαση του Πρωτοδικείου της 14ης Ιουλίου 2005, Le Voci κατά Συμβουλίου, υπόθεση T-371/03, σκέψη 123: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/HTML/?uri=CELEX:62003TJ0371&from=EN.
[17] Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 16ης Ιουλίου 2015, ClientEarth κατά Επιτροπής, υπόθεση C-612/13 P, σκέψη 93: https://curia.europa.eu/juris/liste.jsf?num=C-612/13&language=EN.
[18] Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 23ης Ιανουαρίου 2003, Angioli κατά Επιτροπής, υπόθεση T-53/00, σκέψη 84: https://curia.europa.eu/juris/liste.jsf?language=en&num=T-53/00.
[19] Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Νοεμβρίου 2018, VG κατά Επιτροπής, συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-314/16 και T-435/16, σκέψη 74: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX%3A62016TA0314.
[20] Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017, Nowak κατά Data Protection Commissioner, υπόθεση C-434/16: https://curia.europa.eu/juris/liste.jsf?language=nl&td=ALL&num=C-434/16.
[21] Σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού 2018/1725, πρώτον, ο αποδέκτης πρέπει να αποδείξει την ανάγκη διαβίβασής του για συγκεκριμένο σκοπό δημόσιου συμφέροντος. Δεύτερον, δεν πρέπει να υπάρχει κανένας λόγος να θεωρηθεί ότι μια τέτοια διαβίβαση θα μπορούσε να θίξει τα έννομα συμφέροντα του υποκειμένου των δεδομένων. Τρίτον, ο υπεύθυνος επεξεργασίας (η ΕΥΕΔ) πρέπει να αποδείξει ότι η διαβίβαση των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα για τον συγκεκριμένο σκοπό είναι αναλογική, αφού σταθμίσει τα διάφορα αντικρουόμενα συμφέροντα.
[22] Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (πέμπτο πενταμελές τμήμα) της 25ης Σεπτεμβρίου 2018, Ψαρά κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, T-639/15, σκέψη 74: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX%3A62019TJ0185.
[23] Απόφαση στην υπόθεση 620/2017/TE σχετικά με την άρνηση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης να χορηγήσει στο κοινό πρόσβαση σε δύο εκθέσεις σχετικά με επιθεωρήσεις που διενεργήθηκαν στην αντιπροσωπεία της ΕΕ στην Αλβανία: https://www.ombudsman.europa.eu/en/decision/en/94052.