Ιστορικό της καταγγελίας

1. Τον Φεβρουάριο του 2021 η Διαμεσολαβήτρια κίνησε έρευνα με δική της πρωτοβουλία σχετικά με την απόφαση της Ευρωπαϊκής Αρχής Άμυνας (ΕΟΑ) να επιτρέψει στον πρώην διευθύνοντα σύμβουλό της να αναλάβει δύο ανώτερες θέσεις στην Airbus, μια αεροδιαστημική εταιρεία. 

2. Η Διαμεσολαβήτρια διεξήγαγε έρευνα ^[1], η οποία περιλάμβανε την επιθεώρηση των σχετικών εγγράφων του ΕΟΑ.

3. Κατά τη διάρκεια της έρευνάς της, η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι ο ΕΟΑ δεν είχε αξιολογήσει τους κινδύνους που συνδέονταν με τα αιτήματα του πρώην διευθύνοντος συμβούλου με την απαιτούμενη διεξοδικότητα που θα μπορούσε εύλογα να αναμένεται από αυτόν.

4. Συγκεκριμένα, ο Διαμεσολαβητής διαπίστωσε δύο περιπτώσεις κακοδιοίκησης. Πρώτον, ο ΕΟΑ δεν επέβαλε επαρκώς αποτελεσματικούς περιορισμούς για τον μετριασμό των κινδύνων πραγματικών και εικαζόμενων συγκρούσεων συμφερόντων που εντόπισε ο ΕΟΑ [2]. ^{Δεύτερον,} η θέση του στρατηγικού συμβούλου για την Airbus Defence and Space θα έπρεπε να είχε απαγορευθεί, λόγω της φύσης της και του κινδύνου που ενείχε όσον αφορά τη σύγκρουση με το έννομο συμφέρον του ΕΟΑ.

Συστάσεις και προτάσεις του Διαμεσολαβητή για βελτίωση

5. Τον Ιούλιο του 2021, η Διαμεσολαβήτρια διατύπωσε δύο συστάσεις για να αποφευχθεί η εμφάνιση παρόμοιων ζητημάτων με εκείνα που διαπιστώθηκαν στην παρούσα έρευνα στο μέλλον ^[3], αναφέροντας ότι ο ΕΟΑ θα πρέπει:

θ) Όπου απαιτείται στο μέλλον, να απαγορεύει στους ανώτερους υπαλλήλους της να αναλαμβάνουν ορισμένες θέσεις μετά τη λήξη της θητείας τους. Κάθε τέτοια απαγόρευση θα πρέπει να είναι χρονικά περιορισμένη, για παράδειγμα, για δύο έτη, και

ii) Για να αποσαφηνιστεί το ανώτερο προσωπικό της, καθορίστε κριτήρια σχετικά με το πότε θα απαγορεύσει τέτοιες κινήσεις. Οι υποψήφιοι για ανώτερες θέσεις στον ΕΟΑ θα πρέπει να ενημερώνονται για τα κριτήρια όταν υποβάλλουν αίτηση.

6. Επιπλέον, ο Διαμεσολαβητής διατύπωσε επίσης μια πρόταση για βελτίωση, και συγκεκριμένα ότι: «[ο] ΕΟΑ θα πρέπει να διασφαλίζει ότι το ειδικό έντυπο για όσους υποβάλλουν αίτηση έγκρισης για σκοπούμενες θέσεις εργασίας συντάσσεται κατά τρόπο ώστε τα (πρώην) μέλη του προσωπικού να παρέχουν τις σχετικές πληροφορίες ώστε να μπορεί ο ΕΟΑ να διενεργεί εξαρχής ουσιαστική αξιολόγηση.»

7. Τον Οκτώβριο του 2021 ο ΕΟΑ απέστειλε την απάντησή του στη Διαμεσολαβήτρια. Ο ΕΟΑ αποδέχθηκε τις συστάσεις του Διαμεσολαβητή και θέσπισε μέτρα για την εφαρμογή τους ^[4].

8. Όσον αφορά την πρώτη σύσταση της Διαμεσολαβήτριας, ο ΕΟΑ δήλωσε ότι, κατά την αξιολόγηση των αιτημάτων του προσωπικού για ανάληψη δραστηριοτήτων μετά την έξοδο από την υπηρεσία, εξετάζει πάντα όλες τις επιλογές που έχει στη διάθεσή του βάσει του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης του ΕΟΑ. Το ίδιο είχε πράξει και στην προκειμένη περίπτωση, ανέφερε.

9. Σε συνέχεια της δεύτερης σύστασης της Διαμεσολαβήτριας, ο ΕΟΑ προέβη σε ουσιαστική επανεξέταση των εσωτερικών κανόνων, του υλικού καθοδήγησης και των υποδειγμάτων του. Στο πλαίσιο αυτό, ο ΕΟΑ δήλωσε ότι εξετάζει:

• Κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τους περιορισμούς μετά την έξοδο από την υπηρεσία, οι οποίες θα εφαρμοστούν μόλις εγκριθούν από τη διοίκηση του ΕΟΑ.
• Επικαιροποιημένη προκήρυξη κενής θέσης που περιλαμβάνει διατύπωση σχετικά με πιθανούς περιορισμούς και/ή απαγορεύσεις μετά την έξοδο από την υπηρεσία. Για παράδειγμα, επισημαίνει τις απαιτήσεις του προσωπικού να ζητήσει την προηγούμενη έγκριση του Οργανισμού σε εύθετο χρόνο και πριν από την έναρξη της νέας θέσης και ότι η έγκριση αυτή μπορεί να απορριφθεί ή να χορηγηθεί υπό όρους. Επιπλέον, καθορίζει την περίοδο απαγόρευσης της άσκησης πίεσης ή επιρροής από ομάδες συμφερόντων για θέσεις ανώτερων υπαλλήλων μετά την αποχώρησή τους από την υπηρεσία του Οργανισμού.
• Πιθανές νέες εσωτερικές διαδικασίες που περιορίζουν την πρόσβαση σε εμπιστευτικές πληροφορίες για τα μέλη του προσωπικού που εξακολουθούν να υπηρετούν όταν κοινοποιούν στον ΕΟΑ σχεδιαζόμενη νέα θέση εργασίας. Ωστόσο, ο ΕΟΑ δήλωσε ότι αυτό εξαρτάται από την πρακτική σκοπιμότητα. Ο ΕΟΑ δήλωσε ότι εξετάζει το θέμα αυτό με τον επικεφαλής ασφαλείας πληροφοριών και το προσωπικό πληροφορικής.
• Δυνατότητα διορισμού υπεύθυνου δεοντολογίας του ΕΟΑ. Ωστόσο, αυτό απαιτεί πρόσθετους πόρους, τους οποίους ο ΕΟΑ δήλωσε ότι δεν διαθέτει επί του παρόντος.

10. Ο ΕΟΑ συμφώνησε με την πρόταση της Διαμεσολαβήτριας ´ για βελτίωση και αναθεώρησε το έντυπο που παρέχεται στα (πρώην) μέλη του προσωπικού για να υποβάλουν αίτηση έγκρισης για προβλεπόμενη θέση εργασίας.

11. Ο ΕΟΑ δεν συμφώνησε με την παρατήρηση της Διαμεσολαβήτριας ότι δεν είχε αξιολογήσει τους κινδύνους που συνδέονταν με τα αιτήματα του πρώην διευθύνοντος συμβούλου με την απαιτούμενη διεξοδικότητα που θα μπορούσε εύλογα να αναμένεται από μια δημόσια αρχή. Ως εκ τούτου, ο ΕΟΑ δήλωσε ότι δεν συμφωνεί πλήρως με τα πορίσματα της Διαμεσολαβήτριας περί κακοδιοίκησης.

12. Ενώ ο ΕΟΑ αναγνώρισε τα σημεία στα οποία είχε καταλήξει η Διαμεσολαβήτρια και τα συμπεράσματα στα οποία είχε καταλήξει στο πλαίσιο της έρευνάς της, δήλωσε ότι θα επικροτούσε μια πιο τεκμηριωμένη και συγκεκριμένη συλλογιστική όσον αφορά τον καθορισμό του κατώτατου ορίου για την επιβολή προσωρινής απαγόρευσης ανάληψης μελλοντικής θέσης εργασίας.

13. Ο ΕΟΑ δήλωσε επίσης ότι θα επιθυμούσε πρακτικές συμβουλές σχετικά με i) το τι θα συνεπαγόταν ένα αποτελεσματικό σύστημα παρακολούθησης και επιβολής με συγκεκριμένους όρους, λαμβάνοντας υπόψη τους πόρους του ΕΟΑ και, για παράδειγμα, το γεγονός ότι ο ΕΟΑ δεν μπορεί να επιβάλει την κύρωση της μείωσης των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων, και ii) τον τρόπο με τον οποίο μια απαγόρευση άσκησης πίεσης ή επιρροής από ομάδες συμφερόντων θα μπορούσε επίσης να περιλαμβάνει το προσωπικό άλλων θεσμικών οργάνων της ΕΕ, όπως πρότεινε η Διαμεσολαβήτρια στη σύστασή της (βλ. υποσημείωση 2), τα οποία είναι χωριστές νομικές οντότητες.

Η αξιολόγηση του Διαμεσολαβητή μετά τη σύσταση

14. Η Διαμεσολαβήτρια εκφράζει την ικανοποίησή της για τη συνέχεια που έδωσε η EDA´s στις συστάσεις της. Δεδομένου ότι δεν ολοκληρώθηκαν όλες οι εξαγγελθείσες ενέργειες κατά τον χρόνο της απάντησης του ΕΟΑ, η Διαμεσολαβήτρια καλεί τον ΕΟΑ να την ενημερώσει για τυχόν μελλοντικές ενέργειες στις οποίες θα προβεί σε σχέση με τις συστάσεις της, και ιδίως όσον αφορά τις κατευθυντήριες γραμμές του ΕΟΑ σχετικά με τους περιορισμούς μετά την έξοδο από την υπηρεσία.

15. Η Διαμεσολαβήτρια σημειώνει ότι, παρά την εποικοδομητική συνέχεια που έδωσε στις συστάσεις της, ο ΕΟΑ αμφισβητεί τα πορίσματά της περί κακοδιοίκησης και ορισμένα από τα επιχειρήματα στα οποία βασίζεται η σύστασή της.

16. Η πρώτη διαπίστωση κακοδιοίκησης βασίστηκε σε λεπτομερή αξιολόγηση των περιορισμών που επέβαλε ο ΕΟΑ. Με βάση την αξιολόγηση αυτή, η Διαμεσολαβήτρια έκρινε ότι ορισμένοι περιορισμοί δεν επαρκούσαν για τον μετριασμό του κινδύνου άμεσης ή έμμεσης άσκησης πίεσης και υπεράσπισης από τον πρώην διευθύνοντα σύμβουλο έναντι του προσωπικού του ΕΟΑ και του προσωπικού άλλων θεσμικών οργάνων της ΕΕ σε θέματα με τα οποία είχε ασχοληθεί κατά τα τελευταία τρία έτη της θητείας του. Η Διαμεσολαβήτρια αμφισβήτησε επίσης την ικανότητα του ΕΟΑ να παρακολουθεί και να επιβάλλει ορισμένους από τους περιορισμούς που εφάρμοζε.

17. Η δεύτερη διαπίστωση κακοδιοίκησης, δηλαδή ότι οι ανεπαρκώς μετριασμένοι κίνδυνοι ήταν ιδιαίτερα προβληματικοί για τον ρόλο του στρατηγικού συμβούλου της Airbus Defence and Space, βασίστηκε στην περιγραφή της εν λόγω θέσης εργασίας, η οποία περιλάμβανε «[συνεισφορά] πείρας στην ανάλυση και τον καθορισμό κατευθυντήριων γραμμών δράσης για τη στρατηγική [..] παγκοσμίως, καθώς και για το ΝΑΤΟ, την ΕΕ ή μεμονωμένες χώρες στην Ευρώπη ή πέραν αυτής».

18. Η Διαμεσολαβήτρια εμμένει στην άποψή της ότι ο ΕΟΑ διέπραξε κακοδιοίκηση μη επιβάλλοντας επαρκώς αποτελεσματικούς περιορισμούς για τον μετριασμό των κινδύνων πραγματικών και εικαζόμενων συγκρούσεων συμφερόντων και μη απαγορεύοντας τη θέση στρατηγικού συμβούλου για την Airbus Defence and Space.

Όσον αφορά το κατώτατο όριο για την απαγόρευση προβλεπόμενης εργασίας

19. Ο ΕΟΑ εξέφρασε την άποψη ότι η σύσταση της Διαμεσολαβήτριας δεν περιείχε «πιο τεκμηριωμένο και συγκεκριμένο σκεπτικό όσον αφορά τον ορισμό του κατώτατου ορίου» για την (προσωρινή) απαγόρευση αυτής της εργασίας. Μολονότι η Διαμεσολαβήτρια υποστηρίζει ότι η σύστασή της ήταν επαρκώς αιτιολογημένη, θα αξιοποιήσει την ευκαιρία αυτή για να μοιραστεί τις ακόλουθες σκέψεις.

20. Το άρθρο 18 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης του ΕΟΑ προβλέπει ότι, όταν μια θέση εργασίας σχετίζεται με τα θέματα που χειρίζεται ο (πρώην) υπάλληλος που ζητεί άδεια και υπάρχει κίνδυνος σύγκρουσης συμφερόντων, ο ΕΟΑ έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια να αποφασίσει να απαγορεύσει την εν λόγω θέση εργασίας ή να δώσει την έγκρισή του με την επιφύλαξη τυχόν περιορισμών που θεωρεί κατάλληλους.

21. Τα δικαστήρια της ΕΕ έχουν παράσχει χρήσιμα στοιχεία όσον αφορά την αξιολόγηση των συγκρούσεων συμφερόντων που θα πρέπει να διενεργεί μια αρμόδια για τους διορισμούς αρχή βάσει του άρθρου 16 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων της ΕΕ ^[5] (το άρθρο 18 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης του ΕΟΑ είναι παρόμοιο). Τα δικαστήρια της ΕΕ έχουν αποφανθεί ότι η εξουσία της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής να εμποδίζει (πρώην) υπάλληλο να ασκήσει δραστηριότητα μετά την έξοδο από την υπηρεσία εντός δύο ετών από την αποχώρησή του, αμειβόμενη ή μη, από την άσκηση της εν λόγω δραστηριότητας υπόκειται σε δύο χωριστές προϋποθέσεις: i) ότι η προτεινόμενη δραστηριότητα συνδέεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο με τη δραστηριότητα του υπαλλήλου κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων ετών της υπηρεσίας του και
ii) ότι η προτεινόμενη δραστηριότητα θα μπορούσε να οδηγήσει σε σύγκρουση με τα νόμιμα συμφέροντα του οργάνου ^[6]. Τα δικαστήρια της ΕΕ έχουν διευκρινίσει ότι αρκεί η σχεδιαζόμενη δραστηριότητα να μπορεί να θεωρηθεί ότι δημιουργεί (κίνδυνο) σύγκρουσης συμφερόντων.^[7] Τα δικαστήρια της ΕΕ αναγνωρίζουν ότι τα θεσμικά όργανα διαθέτουν ευρεία διακριτική ευχέρεια ως προς το θέμα αυτό.

22. Κατά την άποψη της Διαμεσολαβήτριας, η διατήρηση της εμπιστοσύνης του κοινού στον ΕΟΑ αποτελεί σημαντικό συμφέρον του ΕΟΑ και, κατ’ επέκταση, της ΕΕ. Ο ΕΟΑ θα πρέπει να διασφαλίζει ότι αυτό το έννομο συμφέρον, μεταξύ άλλων, θα πρέπει να προστατεύεται όταν εξετάζει τις προβλεπόμενες θέσεις εργασίας πρώην μελών του προσωπικού.

23. Όταν πρώην μέλη του προσωπικού κοινοποιούν στον ΕΟΑ την πρόθεσή τους να αναλάβουν νέα θέση εργασίας, ο ΕΟΑ θα πρέπει να προβαίνει σε εκτίμηση κινδύνου της εν λόγω νέας θέσης εργασίας στο πλαίσιο των καθηκόντων και της ευθύνης του πρώην μέλους του προσωπικού ενόσω υπηρετεί στον ΕΟΑ. Η αξιολόγηση αυτή θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τους κινδύνους:

i) σύγκρουσης με τα έννομα συμφέροντα της ΕΕ·

ii) ότι πληροφορίες που δεν είναι δημόσιες μπορούν να αποκαλυφθούν ή να χρησιμοποιηθούν καταχρηστικά· και

iii) ότι πρώην υπάλληλοι ενδέχεται να προσπαθήσουν να επηρεάσουν πρώην συναδέλφους.

Στην περίπτωση των πρώην ανώτερων υπαλλήλων, οι κίνδυνοι αυτοί μπορεί να είναι ιδιαίτερα υψηλοί, όπως συνέβη στην παρούσα έρευνα που αφορούσε το ανώτερο μέλος του προσωπικού του EDA´.

24.  Ο Διαμεσολαβητής αναγνωρίζει ότι κάθε αίτηση για άδεια άσκησης δραστηριότητας μετά την έξοδο από την υπηρεσία θα πρέπει να αξιολογείται με βάση τα προσόντα του, λαμβανομένων υπόψη, μεταξύ άλλων, του θεμελιώδους δικαιώματος του ατόμου να εργάζεται. Τυχόν περιορισμοί στα δικαιώματα του πρώην προσωπικού της ΕΕ να εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα πρέπει να είναι αναγκαίοι για την επίτευξη θεμιτού δημόσιου συμφέροντος και να είναι αναλογικοί ^[8].

25. Ο Διαμεσολαβητής είναι της άποψης ότι, όταν μια προβλεπόμενη θέση εργασίας πρώην ανώτερου υπαλλήλου σχετίζεται με τα θέματα που εξετάσθηκαν κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων ετών υπηρεσίας του εν λόγω προσώπου και θα μπορούσε να οδηγήσει σε σύγκρουση με τα νόμιμα συμφέροντα του ΕΟΑ, και όταν η έγκριση μιας τέτοιας δραστηριότητας δεν μπορεί να εξαρτηθεί από όρους που μετριάζουν επαρκώς τους κινδύνους και μπορούν να παρακολουθούνται και να επιβάλλονται αξιόπιστα, τότε ο ΕΟΑ θα πρέπει να κάνει χρήση της διακριτικής του ευχέρειας για να απαγορεύσει (προσωρινά) την προβλεπόμενη θέση εργασίας προς το δημόσιο συμφέρον.

Το καταλληλότερο μέτρο για την παρακολούθηση και την εκτέλεση της απόφασης

26. Όταν οι επιβαλλόμενοι όροι αφορούν δραστηριότητες τις οποίες μπορεί να γνωρίζει ο ΕΟΑ, είτε επειδή συμβαίνουν δημοσίως είτε έναντι του ΕΟΑ, ο Διαμεσολαβητής συμφωνεί με τον ΕΟΑ ότι είναι σημαντικό να ενημερώνονται τα σχετικά μέλη του προσωπικού για τους όρους που ισχύουν για τα πρώην μέλη του προσωπικού.

27. Εκτός αυτού, η Διαμεσολαβήτρια είναι της άποψης ότι ο εξωτερικός έλεγχος από άλλα θεσμικά όργανα, το κοινό και τρίτους, όπως τα μέσα ενημέρωσης και οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, θα μπορούσε να βοηθήσει τον ΕΟΑ στις προσπάθειές του. Για να καταστεί δυνατός αυτός ο εξωτερικός έλεγχος, ο Διαμεσολαβητής προτείνει στον ΕΟΑ να διαθέσει εγκαίρως τις πληροφορίες σχετικά με τις επαγγελματικές δραστηριότητες των ανώτερων υπαλλήλων μετά την αποχώρησή τους από την υπηρεσία.

Κίνδυνος άσκησης πίεσης ή επιρροής από ομάδες συμφερόντων

28. Όσον αφορά τον κίνδυνο άσκησης πίεσης από τον πρώην διευθύνοντα σύμβουλο σε σχέση με άλλα θεσμικά όργανα της ΕΕ, ο Διαμεσολαβητής είναι της γνώμης ότι ο ΕΟΑ θα μπορούσε απλώς να έχει αποστείλει την απόφασή του στην Επιτροπή και το Συμβούλιο. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να τους ενημερώσει σχετικά με τους περιορισμούς που έκρινε αναγκαίους υπό το πρίσμα των κινδύνων που είχε εντοπίσει και να τους καλέσει να λάβουν τα μέτρα που θεωρούσαν κατάλληλα. Κάτι τέτοιο θα έδειχνε ότι ο ΕΟΑ γνώριζε ότι το ζήτημα αυτό δεν ήταν καθαρά εσωτερικό ζήτημα με επιπτώσεις μόνο για τον ΕΟΑ.

Συμπέρασμα

Βάσει της έρευνας, η Διαμεσολαβήτρια περατώνει την υπόθεση με το ακόλουθο συμπέρασμα:

Ο ΕΟΑ αποδέχθηκε τις συστάσεις της Διαμεσολαβήτριας.

Η Διαμεσολαβήτρια καλεί τον ΕΟΑ να της κοινοποιήσει τις κατευθυντήριες γραμμές του σχετικά με τους περιορισμούς μετά την έξοδο από την υπηρεσία, μόλις εγκριθούν από τη διοίκηση του ΕΟΑ.

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Άμυνας θα ενημερωθεί για την απόφαση αυτή.

Emily O'Reilly
Ευρωπαία Διαμεσολαβήτρια

Στρασβούργο, 28/01/2022

[1] Βλ. την εναρκτήρια επιστολή του Διαμεσολαβητή με λεπτομερείς ερωτήσεις: https://www.ombudsman.europa.eu/en/doc/correspondence/en/138504.

[2] Οι περιορισμοί του ΕΟΑ περιελάμβαναν ότι ο πρώην διευθύνων σύμβουλος δεν μπορούσε να έχει επαφές με το προσωπικό του ΕΟΑ με σκοπό την άσκηση πίεσης ή την υπεράσπιση συμφερόντων σε θέματα για τα οποία ήταν υπεύθυνος ως διευθύνων σύμβουλος, κατά τους πρώτους δώδεκα μήνες μετά την αποχώρησή του από τα καθήκοντά του. Ο Διαμεσολαβητής αμφισβήτησε τη διάρκεια αυτού του περιορισμού, ο οποίος ήταν σημαντικά βραχύτερος από άλλους περιορισμούς που αποσκοπούσαν στην αποτροπή της συμμετοχής του πρώην διευθύνοντος συμβούλου σε δραστηριότητες άσκησης πίεσης ή επιρροής από ομάδες συμφερόντων. Η Διαμεσολαβήτρια αμφισβήτησε επίσης το πεδίο εφαρμογής του εν λόγω περιορισμού, ο οποίος περιλάμβανε μόνο το προσωπικό του ΕΟΑ. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο πρώην διευθύνων σύμβουλος είχε ασχοληθεί με θέματα που αφορούσαν άλλα θεσμικά όργανα της ΕΕ κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων ετών της θητείας του. Κατά την άποψη της Διαμεσολαβήτριας, ο ΕΟΑ θα έπρεπε, ως εκ τούτου, να λάβει υπόψη το γεγονός αυτό ορίζοντας ότι ο περιορισμός αυτός ισχύει και για το προσωπικό άλλων θεσμικών οργάνων που ασχολούνται με θέματα με τα οποία είχε ασχοληθεί ο πρώην διευθύνων σύμβουλος.

[3] Βλ. τη σύσταση της Διαμεσολαβήτριας: https://www.ombudsman.europa.eu/en/recommendation/en/144268.

[4] Βλ. αιτιολογημένη γνώμη του ΕΟΑ: https://www.ombudsman.europa.eu/el/doc/correspondence/el/148334

[5] Κανονισμός αριθ. 31 (ΕΟΚ), 11 (ΕΚΑΕ), περί καθορισμού του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων και του καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος και της Ευρωπαϊκής Κοινότητος Ατομικής Ενεργείας, βλ.: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX%3A01962R0031-20140501.

[6] Βλ. απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της ΕΕ της 15ης Οκτωβρίου 2014 στην υπόθεση F 86/13, Van de Water κατά Κοινοβουλίου, σκέψεις 46, 48 και 51. Διατίθεται στη διεύθυνση: https://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?text=&docid=158611&pageIndex=0&doclang=EN&mode=lst&dir=&occ=first&part=1&cid=5563572.

[7] Βλέπε παράγραφο 51: https://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf;jsessionid=6C1D5AEBC52907DAE330A0EFB649D561;text=&docid=221105&pageIndex=0&doclang=FR&mode=lst&dir=&occ=first&part=1&cid=20653927.

[8] Βλ. άρθρο 15 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.