Το ιστορικό της καταγγελίας

1. Το σχέδιο MEDA/MAR/2005/017205 της ΕΕ, με τίτλο «Prestations d’assistance technique pour la gestion et la coordination du programme d’appui sectoriel à la résorption de l’habitat insalubre au Maroc»(στο εξής: σχέδιο), διεπόταν από τις διατάξεις σύμβασης με την ένδειξη EuropeAid - 122495/C/SV/MA (στο εξής: σύμβαση). Η τελευταία συνήφθη από την Gruppo Soges και την Επιτροπή στις 10 Οκτωβρίου 2006.

2. Στις 28 Μαΐου 2008, η Gruppo Soges υπέγραψε συμφωνία ανάθεσης με τη Soges. Η συμφωνία αυτή προέβλεπε ότι, σε περίπτωση εκούσιας εκκαθάρισης της Gruppo Soges, μια άλλη οντότητα (η Soges) θα αναλάμβανε τη σύμβαση της Gruppo Soges με την Επιτροπή. Στις 30 Μαΐου 2008, η Gruppo Soges ζήτησε την έγκριση της Επιτροπής για να μεταβιβάσει στη Soges τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από τη σύμβαση.

3. Η Επιτροπή έκανε δεκτό το ανωτέρω αίτημα της Gruppo Soges. Στις 12 Σεπτεμβρίου 2008, υπέγραψε τροποποίηση της σύμβασης η οποία αντικατέστησε τον κύριο ανάδοχο (αντικαθιστώντας τη Soges με την Gruppo Soges) και τροποποίησε τα τραπεζικά στοιχεία του κύριου αναδόχου. Σύμφωνα με την τροποποίηση, οι λοιποί όροι της αρχικής σύμβασης παρέμειναν αμετάβλητοι.

4. Στις 28 Δεκεμβρίου 2007, ο καταγγέλλων συνήψε σύμβαση με την Gruppo Soges για να εργαστεί ως εμπειρογνώμονας στο έργο.

5. Μεταξύ Ιανουαρίου και Μαΐου 2008, πραγματοποίησε τέσσερις αποστολές στο πλαίσιο του προγράμματος, αλλά η Gruppo Soges τον πλήρωσε μόνο για μία από αυτές. Όταν η Soges ανέλαβε τη σύμβαση, η Gruppo Soges έπρεπε ακόμη να καταβάλει στον καταγγέλλοντα το οφειλόμενο ποσό των 23 500 EUR για τις τρεις αποστολές.

6. Ως εκ τούτου, ο καταγγέλλων συνήψε προσθήκη στη σύμβασή του με την Gruppo Soges προκειμένου να ληφθεί υπόψη η αντικατάσταση της Gruppo Soges από την Soges. Η προσθήκη παρέτεινε τη διάρκεια της αρχικής σύμβασής του έως τις 30 Νοεμβρίου 2008 και προέβλεπε 24 ημέρες πρόσθετης αμειβόμενης εργασίας (περισσότερες αποστολές). Όλες οι υπόλοιπες διατάξεις της αρχικής του σύμβασης παρέμειναν αμετάβλητες.

7. Κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2008, ο καταγγέλλων εργάστηκε για το έργο με τη Soges και πληρώθηκε για τις εργασίες αυτές. Ωστόσο, ο Soges δεν του κατέβαλε το ποσό που του όφειλε η Gruppo Soges.

8. Στις 27 Νοεμβρίου 2008, η Gruppo Soges κηρύχθηκε σε πτώχευση από τις ιταλικές αρχές. Δεν είχε πληρώσει τον καταγγέλλοντα πριν από την ημερομηνία αυτή.

9. Στις 16 Μαρτίου 2009, ο καταγγέλλων ενημέρωσε την Επιτροπή σχετικά με τα ανωτέρω και της ζήτησε να παρέμβει στη Soges για να εξασφαλίσει την είσπραξη της οφειλόμενης πληρωμής.

10. Στις 18 Αυγούστου 2009, η Soges ενημέρωσε τον καταγγέλλοντα ότι, στο πλαίσιο της συμφωνίας εκχώρησης που υπεγράφη με την Gruppo Soges, η τελευταία υπέδειξε στη Soges «κατάλογο συμβατικών οφειλών τις οποίες θα αναλάμβανε η Soges, ενώ το υπόλοιπο θα καταβαλλόταν από την Gruppo Soges»[1]. Το ποσό των 23 500 EUR που ζήτησε ο καταγγέλλων δεν περιλαμβανόταν στον εν λόγω κατάλογο.

11. Στις 9 και 13 Οκτωβρίου 2009, ο καταγγέλλων απέστειλε εκ νέου επιστολή στην Επιτροπή επαναλαμβάνοντας το αίτημά του να του καταβληθούν 23 500 ευρώ για τις εργασίες του στο έργο.

12. Στις 10 Νοεμβρίου 2009, η Επιτροπή απάντησε στην ανωτέρω αλληλογραφία του καταγγέλλοντος. Τον πληροφόρησε ότι είχε διαβιβάσει την καταγγελία του στη Soges.

13. Στις 19 Νοεμβρίου 2009, η Soges ενημέρωσε την Επιτροπή σχετικά με την πρόθεσή της να συνάψει συμφωνία με ορισμένους από τους εμπειρογνώμονες που συμμετείχαν στο έργο, συμπεριλαμβανομένου του καταγγέλλοντος, οι οποίοι δεν είχαν ακόμη πληρωθεί. Η Επιτροπή δεν συμφώνησε με την προτεινόμενη δράση.

14. Στις 20 Νοεμβρίου 2009, ο καταγγέλλων απευθύνθηκε εκ νέου στην Επιτροπή σχετικά με την εκκρεμή πληρωμή του. Η Επιτροπή απάντησε με επιστολή της 18ης Δεκεμβρίου 2009. Επανέλαβε ότι δεν είχε συμβατικές υποχρεώσεις όσον αφορά τους υπεργολάβους του κύριου αναδόχου του έργου.

15. Στις 15 Ιανουαρίου 2010, η Επιτροπή κατέβαλε στην Soges την τελική πληρωμή για το έργο.

16. Στη συνέχεια, ο καταγγέλλων, ο οποίος δεν είχε πληρωθεί από την Gruppo Soges, την Soges ή την Επιτροπή, απευθύνθηκε στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή.

Επί του αντικειμένου της έρευνας

17. Στην καταγγελία του, ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή ενήργησε αμελώς επιτρέποντας i) τη διαφορετική μεταχείριση των εμπειρογνωμόνων στο ίδιο έργο και ii) παραλείποντας να διασφαλίσει ότι ο επικεφαλής ανάδοχος της Επιτροπής εκπλήρωσε τις συμβατικές υποχρεώσεις του έναντι των εμπειρογνωμόνων.

18. Ζήτησε από την Επιτροπή να καταβάλει το οφειλόμενο υπόλοιπο για την εργασία του στο έργο, καθώς και αποζημίωση, ήτοι συνολικό ποσό 47 000 ευρώ.

Η έρευνα

19. Στις 8 Ιουνίου 2010, η Διαμεσολαβήτρια κίνησε έρευνα και ζήτησε από την Επιτροπή να γνωμοδοτήσει έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2010. Μετά την παραλαβή της, η γνώμη της Επιτροπής διαβιβάστηκε στον καταγγέλλοντα με πρόσκληση να υποβάλει παρατηρήσεις. Ο καταγγέλλων απέστειλε τις παρατηρήσεις του στις 3 Νοεμβρίου 2010.

20. Στις 4 Μαρτίου 2011, ο Διαμεσολαβητής προέβη σε προσωρινή διαπίστωση κακοδιοίκησης και, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 5 του καταστατικού του, πρότεινε φιλική λύση στην Επιτροπή, αφού ζήτησε τη γνώμη του καταγγέλλοντος σχετικά με την πρόταση αυτή.

21. Στις 26 Μαΐου 2011, η Επιτροπή ζήτησε παράταση της προθεσμίας για την αποστολή της απάντησής της στην πρόταση του Διαμεσολαβητή για φιλική λύση.

22. Στις 27 Ιουλίου 2011, η Επιτροπή απάντησε στην πρόταση του Διαμεσολαβητή για φιλική λύση. Η απάντηση αυτή διαβιβάστηκε στον καταγγέλλοντα, με πρόσκληση να υποβάλει παρατηρήσεις έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2011.

23. Στις 21 Οκτωβρίου 2011, ο Διαμεσολαβητής ζήτησε από την Επιτροπή να παράσχει περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με την καταγγελία του καταγγέλλοντος.

24. Η Επιτροπή απάντησε στις 19 Ιανουαρίου 2012. Η απάντηση αυτή εστάλη στον καταγγέλλοντα, ο οποίος απέστειλε τις παρατηρήσεις του στις 28 Φεβρουαρίου 2012.

25. Στις 2 Απριλίου και στις 4 Ιουνίου 2012, ο καταγγέλλων απέστειλε περαιτέρω αλληλογραφία σχετικά με την καταγγελία του.

Ανάλυση και συμπεράσματα του Διαμεσολαβητή

Α. Ισχυρισμός περί αμελούς συμπεριφοράς

Επιχειρήματα που υποβλήθηκαν στον Διαμεσολαβητή

26. Προς επίρρωση του ισχυρισμού του, ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή ενήργησε αμελώς παραλείποντας να διασφαλίσει ότι ο κύριος ανάδοχος εκπλήρωσε τις δικές του συμβατικές υποχρεώσεις έναντι των εμπειρογνωμόνων. Επισήμανε ότι είχε ενημερώσει την Επιτροπή ότι δεν πληρωνόταν για τις εργασίες που εκτελούσε στο πλαίσιο του έργου. Ωστόσο, κατά την άποψή του, η Επιτροπή δεν απάντησε καταλλήλως. Επιπλέον, επισήμανε ότι δεν πληρώθηκε διότι i) ο κύριος ανάδοχος της Επιτροπής αντικαταστάθηκε και ii) η Επιτροπή δεν παρακολούθησε σωστά τους όρους της εξαγοράς. Ως εκ τούτου, οι εμπειρογνώμονες που δεν είχαν πληρωθεί πριν από την εξαγορά δεν πληρώθηκαν καθόλου. Σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα, οι πληρωμές της Επιτροπής προς τον νέο κύριο ανάδοχο περιλάμβαναν τις αμοιβές των εμπειρογνωμόνων.

27. Στη γνώμη της, η Επιτροπή επισήμανε καταρχάς ότι υπήρχαν δύο διακριτές συμβατικές σχέσεις στην προκειμένη περίπτωση. Η πρώτη ήταν μεταξύ της Επιτροπής και του κύριου αναδόχου της (αρχικά της Gruppo Soges, στη συνέχεια της Soges) και η δεύτερη ήταν μεταξύ του κύριου αναδόχου και του καταγγέλλοντος. Η Επιτροπή τόνισε ότι δεν είχε καμία συμβατική σχέση με τον καταγγέλλοντα. Αναφέρθηκε, εν προκειμένω, στη νομολογία του Γενικού Δικαστηρίου [2] και στους γενικούς όρους της σύμβασής του με τον κύριο ανάδοχο [3]. Η Επιτροπή αγνοούσε τις διατάξεις της σύμβασης μεταξύ του κύριου αναδόχου της (αρχικά της Gruppo Soges και στη συνέχεια της Soges) και του καταγγέλλοντος και δεν μπορούσε να παρέμβει στην εκτέλεση μιας τέτοιας σύμβασης. Ειδικότερα, η Επιτροπή δήλωσε ότι «δεν κατέβαλε στη Soges συγκεκριμένο ποσό 23 500 ευρώ που να αντιστοιχεί στο ποσό που ζήτησε ο καταγγέλλων» και ότι «γνωρίζει τις υπηρεσίες για τις οποίες είχε καταβάλει στη Soges και, μεταξύ άλλων, τις υπηρεσίες που παρείχε ο καταγγέλλων, αλλά τίποτε άλλο»[4].

28. Η Επιτροπή επισήμανε ότι δεν μπορούσε να παρακολουθεί την εκτέλεση των υποχρεώσεων του κύριου αναδόχου της έναντι του καταγγέλλοντος. Μπορούσε μόνο να παρακολουθεί την ορθή εκτέλεση της σύμβασής της με τον επικεφαλής ανάδοχο. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή ζήτησε και έλαβε διαβεβαιώσεις τόσο από τη Soges όσο και από την Gruppo Soges ότι η συμφωνία εκχώρησής τους ήταν συμβατή με το εφαρμοστέο δίκαιο και, ιδίως, ότι οι πιστωτές της Gruppo Soges θα προστατεύονταν μετά την εξαγορά. Αυτό σήμαινε επίσης ότι η ομάδα εμπειρογνωμόνων που θα επιλεγόταν από την Gruppo Soges κατά την έναρξη του έργου θα συντηρούνταν από την Soges.

29. Η Επιτροπή παρακολούθησε επίσης «όλες τις συμβάσεις της» με την Gruppo Soges για να εξασφαλίσει ότι θα τις αναλάμβανε ο νέος κύριος ανάδοχος, Soges [5]. Ωστόσο, δεν παρενέβη στις συμβατικές σχέσεις μεταξύ της Gruppo Soges, της Soges και των εμπειρογνωμόνων της, συμπεριλαμβανομένου του καταγγέλλοντος.

30. Η Επιτροπή συναντήθηκε με την Gruppo Soges και την Soges και συνήψε τροποποίηση της αρχικής σύμβασης. Η τροπολογία αυτή αντικατέστησε την Gruppo Soges με την Soges. Η τροποποίηση δεν τροποποίησε αυτόματα τις συμβάσεις μεταξύ της Gruppo Soges και των εμπειρογνωμόνων της. Η Επιτροπή σημείωσε ότι ο ίδιος ο καταγγέλλων παραδέχθηκε ότι είχε συνάψει προσθήκη στην αρχική του σύμβαση με την Gruppo Soges προκειμένου να μεταβιβάσει τη σύμβασή του στη Soges. Η Επιτροπή επισήμανε ότι δεν γνωρίζει τις διατάξεις της εν λόγω προσθήκης, η οποία αποτελεί τη νομική βάση των συμβατικών σχέσεων μεταξύ της καταγγέλλουσας, της Gruppo Soges και της Soges. Κατά την άποψη της Επιτροπής, η ανωτέρω προσθήκη αποτελεί πηγή σύγκρουσης μεταξύ του επικεφαλής αναδόχου της και του καταγγέλλοντος, δεδομένου ότι η Soges θεωρεί ότι δεν ανέλαβε από την Gruppo Soges την εκκρεμή πληρωμή που ζήτησε ο καταγγέλλων. Με βάση τα ανωτέρω, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν ενήργησε αμελώς όσον αφορά την εκτέλεση της σύμβασής της με τον κύριο ανάδοχο.

31. Όσον αφορά τη συμφωνία, η οποία αποτέλεσε αντικείμενο διαπραγμάτευσης τον Νοέμβριο του 2009 μεταξύ της Soges και των μη αμειβόμενων εμπειρογνωμόνων, η Επιτροπή εξήγησε ότι δεν μπορούσε να εγκρίνει μια τέτοια συμφωνία. Κάτι τέτοιο θα είχε i) παρέμβει στις συμβατικές σχέσεις μεταξύ του επικεφαλής αναδόχου και των εμπειρογνωμόνων του· (ii) παρέβη τις δικές της συμβατικές υποχρεώσεις και (iii) αντιμετώπισε τους μη αμειβόμενους πραγματογνώμονες διαφορετικά από τους άλλους πραγματογνώμονες.

32. Η Επιτροπή επισήμανε ότι ενήργησε με τη δέουσα επιμέλεια ζητώντας επανειλημμένα από τον επικεφαλής ανάδοχο τα εκκρεμή ποσά που οφείλονταν στους εμπειρογνώμονες που εργάζονταν για το έργο. Ως προς αυτό, η Επιτροπή παρέπεμψε στις επιστολές της της 1ης Απριλίου, της 25ης Αυγούστου και της 22ας Οκτωβρίου 2009, οι οποίες εστάλησαν στον κύριο ανάδοχο με αναφορά στην κατάσταση των μη αμειβόμενων εμπειρογνωμόνων.

33. Τέλος, η Επιτροπή απέρριψε τον ισχυρισμό του καταγγέλλοντος επειδή δεν υπήρχε αιτιώδης συνάφεια μεταξύ των πράξεών του και της εικαζόμενης ζημίας που υπέστη ο καταγγέλλων. Επισήμανε επίσης ότι το ποσό που ζήτησε η καταγγέλλουσα υπολογίστηκε αυθαίρετα, δεδομένου ότι το επίμαχο ποσό μεταξύ της Soges και της καταγγέλλουσας ανερχόταν σε 23 500 EUR, ενώ η καταγγέλλουσα ζήτησε 47 000 EUR, χωρίς να προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία να προκύπτουν πρόσθετες ζημίες που θα μπορούσαν να τεκμηριώσουν έναν τέτοιο ισχυρισμό.

34. Στις παρατηρήσεις του, ο καταγγέλλων τόνισε ότι, κατά την υλοποίηση του έργου, οι εμπειρογνώμονες συνεργάστηκαν απευθείας με την αντιπροσωπεία της Επιτροπής στο Μαρόκο και όχι με την Soges ή την Gruppo Soges. Παρά το γεγονός ότι το έργο υλοποιήθηκε με επιτυχία ως αποτέλεσμα της εργασίας του εμπειρογνώμονα, δεν πληρώθηκε. Η Επιτροπή ενήργησε αδικαιολόγητα, δηλώνοντας ότι δεν είχε καμία συμβατική σχέση με τους εμπειρογνώμονες.

35. Επιπλέον, η Επιτροπή αγνόησε τον τρόπο με τον οποίο η Gruppo Soges αντιμετώπιζε τους εμπειρογνώμονές της κατά την εκτέλεση της σύμβασης, δηλαδή παραλείποντας να τους καταβάλει εγκαίρως. Η Επιτροπή δεν προειδοποίησε τους εμπειρογνώμονες σχετικά με τη δύσκολη οικονομική κατάσταση της Gruppo Soges και δεν παρακολούθησε δεόντως τη μεταβίβαση της σύμβασης από την Gruppo Soges στη Soges. Η Επιτροπή όφειλε να διασφαλίσει i) ότι η μεταβίβαση της σύμβασης από την Gruppo Soges στη Soges δεν θα επηρέαζε τις εκκρεμείς πληρωμές των εμπειρογνωμόνων που συμμετείχαν στο έργο και ii) ότι όλα τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις που απορρέουν από τη σύμβαση θα αναλαμβάνονταν από τη Soges από την Gruppo Soges. Αποδεχόμενη τη συμφωνία ανάθεσης μεταξύ της Gruppo Soges και της Soges, η Επιτροπή ενέκρινε τη συμπεριφορά της Soges και της Gruppo Soges έναντι των εμπειρογνωμόνων.

36. Ο καταγγέλλων αποδέχθηκε το επιχείρημα της Επιτροπής ότι η εναπομένουσα πληρωμή που του οφειλόταν στο πλαίσιο του έργου ανερχόταν σε 23 500 ευρώ. Ως εκ τούτου, τροποποίησε την αρχική του απαίτηση, μειώνοντάς την σε 23 500 ευρώ.

Η προκαταρκτική αξιολόγηση του Διαμεσολαβητή που οδήγησε σε πρόταση φιλικής λύσης

37. Όπως ορθώς επισημαίνει ο καταγγέλλων, η αρχή της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης απαιτεί από την Επιτροπή να ελέγχει προσεκτικά την οικονομική κατάσταση των εταιρειών όταν αποφασίζει να συνάψει σύμβαση με αυτές για την εκτέλεση έργου της ΕΕ. Ωστόσο, δεδομένου ότι η Επιτροπή συνήψε τη σύμβασή της με την Gruppo Soges το 2006 και η εξαγορά της Gruppo Soges από τη Soges πραγματοποιήθηκε δύο έτη αργότερα (ομολογουμένως λόγω της δυσχερούς οικονομικής κατάστασης της Gruppo Soges), δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι, στην παρούσα υπόθεση, η Επιτροπή δεν τήρησε την ανωτέρω υποχρέωση.

38. Επιπλέον, σύμφωνα με τη σύμβαση [6], η αντικατάσταση του επικεφαλής αναδόχου ήταν δυνατή μόνο με τη σύμφωνη γνώμη της Επιτροπής. Βάσει της τροποποίησης της σύμβασης που υπέγραψαν και οι τρεις, η Επιτροπή, η Soges και η Gruppo Soges, φαίνεται ότι "η μεταβίβαση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων της Gruppo Soges στη Soges πραγματοποιήθηκε βάσει των διαβεβαιώσεων που δόθηκαν στην Επιτροπή ότι η εκχώρηση ήταν συμβατή με όλους τους ισχύοντες νόμους και, ιδίως, ότι οι πιστωτές θα προστατεύονταν"[7].

Ο Διαμεσολαβητής δεν αντιλήφθηκε γιατί, εκείνη την περίοδο, η Επιτροπή δεν θα έπρεπε να έχει εμπιστευθεί τις ανωτέρω διαβεβαιώσεις.

39. Εν πάση περιπτώσει, η Επιτροπή δεν έπρεπε να στηριχθεί στις διαβεβαιώσεις αυτές, αλλά έπρεπε, αντιθέτως, να ελέγξει την εκ μέρους της Soges τήρηση των διαβεβαιώσεων αυτών.

40. Η Επιτροπή υποστήριξε ότι, με την αποστολή επιστολών στη Soges την 1η Απριλίου, στις 25 Αυγούστου και στις 22 Οκτωβρίου 2009, παρακολούθησε κατά πόσον οι πιστωτές της Gruppo Soges (δηλαδή οι εμπειρογνώμονες που δεν είχαν ακόμη πληρωθεί από την Gruppo Soges όταν πραγματοποιήθηκε η εξαγορά από τη Soges) ήταν πράγματι προστατευμένοι. Ως προς αυτό, ο Διαμεσολαβητής σημειώνει ότι, στην επιστολή της με ημερομηνία 25 Αυγούστου 2009, η Επιτροπή υπενθύμισε στη Soges ότι «μετά την εκούσια εκκαθάριση της Gruppo Soges, η Soges ανέλαβε όλες τις υποχρεώσεις της, συμπεριλαμβανομένης της πληρωμής όλων των εμπειρογνωμόνων που είχαν εργαστεί για το έργο»[8]. Στην ίδια επιστολή, η Επιτροπή προσέθεσε ότι «είχε εξοφλήσει στη Soges δύο τιμολόγια (στοιχεία 130 και 397) ύψους 72 765 00 ευρώ σε σχέση με τις εργασίες της [καταγγέλλουσας] για το έργο» [9]. Στην επιστολή της με ημερομηνία 22 Οκτωβρίου 2009, η Επιτροπή επανέλαβε ότι «βάσει της σύμβασης μίσθωσης, η Soges ανέλαβε από την Gruppo Soges όλες τις νομικές ενεργητικές και παθητικές σχέσεις».

41. Ωστόσο, κατά την άποψη του Διαμεσολαβητή, η Επιτροπή γνώριζε πολύ καλά, υπό τις δεδομένες συνθήκες, ότι η ανωτέρω ενέργεια δεν θα αποδεικνυόταν αποτελεσματική.

42. Πρώτον, εάν η Επιτροπή «παρακολουθούσε τις δικές της συμβάσεις με τον κύριο ανάδοχο», θα έπρεπε εύλογα να γνωρίζει τους όρους της εξαγοράς, δηλαδή ότι η Soges δεν θα ήταν υποχρεωμένη να καταβάλει όλες τις πληρωμές σε εμπειρογνώμονες μετά την εξαγορά και ότι ορισμένες πληρωμές θα παρέμεναν υπό την άμεση ευθύνη της Gruppo Soges. Δεύτερον, όταν η Επιτροπή κλήθηκε να εγκρίνει τη σύμβαση εκχωρήσεως που συνήφθη μεταξύ της Gruppo Soges και της Soges, πληροφορήθηκε ότι η Gruppo Soges αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα. Τρίτον, η Επιτροπή, η οποία είχε συνάψει διάφορες συμβάσεις με την Gruppo Soges [10], είχε εύλογη επίγνωση του γεγονότος ότι ο αντισυμβαλλόμενός της είχε κηρυχθεί σε πτώχευση από ιταλικό δικαστήριο στις 27 Νοεμβρίου 2008. Τα παραπάνω στοιχεία δείχνουν σαφώς ότι υπήρχε μικρή ελπίδα για τους εμπειρογνώμονες που δεν πληρώθηκαν πριν από την εξαγορά να πληρωθούν από τη Soges ή τη Gruppo Soges στη συνέχεια. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής δεν αντιλήφθηκε τους λόγους για τους οποίους η Επιτροπή κατέβαλε στην Soges την τελική πληρωμή για το έργο.

43. Στο πλαίσιο αυτό, η Διαμεσολαβήτρια δεν θεώρησε ότι η Επιτροπή μπορούσε να βασιστεί στο προφανές γεγονός ότι δεν είχε άμεση συμβατική σχέση με τους εμπειρογνώμονες, συμπεριλαμβανομένου του καταγγέλλοντος, και ταυτόχρονα να συμμορφωθεί με τη συμβατική της υποχρέωση έναντι του επικεφαλής αναδόχου.

44. Στο πλαίσιο αυτό, ο Διαμεσολαβητής επισήμανε ότι η Επιτροπή πλήρωσε τον κύριο ανάδοχο για δύο τιμολόγια [11] σχετικά με τις υπηρεσίες του καταγγέλλοντος. Κατάλαβε ότι ο πραγματικός σκοπός της ανωτέρω πληρωμής («effet utile») ήταν να αποζημιώσει τον καταγγέλλοντα για τις εργασίες που είχε εκτελέσει στο πλαίσιο της σύμβασης. Από διαδικαστική άποψη, η Επιτροπή φαίνεται να ενήργησε ορθά πραγματοποιώντας την ανωτέρω πληρωμή στον κύριο ανάδοχο σύμφωνα με τη σύμβαση. Ωστόσο, ο Διαμεσολαβητής επισήμανε ότι τα σχετικά ποσά, τουλάχιστον εν μέρει, δεν χρησιμοποιήθηκαν για τον καθορισμένο σκοπό, διότι ο καταγγέλλων δεν έλαβε το πλήρες ποσό που του οφειλόταν για την εργασία του στο έργο. Δεδομένου ότι η «πρακτική αποτελεσματικότητα» της πληρωμής δεν εκπληρώθηκε, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι η Επιτροπή κακώς κατέβαλε μόνο το ανωτέρω ποσό.

45. Επιπλέον, η Διαμεσολαβήτρια επισήμανε ότι, ζητώντας ενεργά από τους αναδόχους της να ενεργούν δίκαια έναντι των εμπειρογνωμόνων που συμμετέχουν σε έργα χρηματοδοτούμενα από την ΕΕ, η ίδια η Επιτροπή ενεργεί δίκαια [12]. Ακόμη και αν η Επιτροπή δεν έχει άμεση συμβατική σχέση με τους εν λόγω εμπειρογνώμονες, ο βαθμός στον οποίο οι αντισυμβαλλόμενοί της συμπεριφέρθηκαν ή δεν συμπεριφέρθηκαν δίκαια θα πρέπει να διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο στην εκτίμηση της Επιτροπής σχετικά με την ορθή εκτέλεση ή μη της σύμβασης.

46. Εν ολίγοις, η Διαμεσολαβήτρια έκρινε ότι δεν ήταν αρκετό για την Επιτροπή να ενημερώσει τον επικεφαλής ανάδοχο με επιστολή ή επιστολές και με μάλλον ασαφείς όρους ότι θα πρέπει να τηρεί τις οικονομικές υποχρεώσεις της έναντι των υπεργολάβων. Η Επιτροπή είχε στη διάθεσή της άλλα μέσα, διότι ήταν συμβαλλόμενο μέρος της σύμβασης με τον κύριο ανάδοχο. Στο πλαίσιο αυτό, η Διαμεσολαβήτρια επισήμανε ότι το άρθρο 29 παράγραφος 8 των γενικών όρων της σύμβασης προέβλεπε ότι η Επιτροπή μπορούσε να αναστείλει τις πληρωμές που οφείλονταν στον κύριο ανάδοχο σε οποιαδήποτε κατάσταση για την οποία ήταν υπεύθυνος και η οποία θα μπορούσε να έχει αρνητικές επιπτώσεις στην εκτέλεση του έργου. Στην επιστολή της με ημερομηνία 10 Νοεμβρίου 2009, η οποία απευθυνόταν στον καταγγέλλοντα, η ίδια η Επιτροπή παραδέχθηκε ότι «εάν η σχέση μεταξύ των αναδόχων και των υπεργολάβων έχει αρνητικές επιπτώσεις στην εκτέλεση των παρεχόμενων υπηρεσιών, η Επιτροπή μπορεί να προβλέψει κυρώσεις. Οι κυρώσεις αυτές μπορεί να συνίστανται σε χρηματικές ποινές, ακόμη και σε ακύρωση της σύμβασης"[13]. Τέλος, σύμφωνα με το σημείο 7 παράγραφος 5 της συγγραφής υποχρεώσεων της σύμβασης, «ο αντισυμβαλλόμενος λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να διασφαλίσει ότι οι εμπειρογνώμονες έχουν ανά πάσα στιγμή στη διάθεσή τους την απαιτούμενη υποστήριξη… για την εκπλήρωση της αποστολής τους. Θα πρέπει να μεταφέρει τακτικά χρηματοδότηση στο Μαρόκο για να εξασφαλίσει την εκτέλεση των δραστηριοτήτων που περιγράφονται στη σύμβαση και την τακτική πληρωμή του προσωπικού του"[14].

47. Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, ο Διαμεσολαβητής προέβη στην προσωρινή διαπίστωση ότι η Επιτροπή, παραλείποντας να στηρίξει την αίτηση πληρωμής του καταγγέλλοντος, δεν ενήργησε με επιμέλεια. Αυτό θα μπορούσε να ισοδυναμεί με περίπτωση κακοδιοίκησης. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής υπέβαλε την ακόλουθη πρόταση φιλικής λύσης, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 5 του καταστατικού του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή:

«Λαμβάνοντας υπόψη τα πορίσματα του Διαμεσολαβητή, η Επιτροπή θα μπορούσε να απαιτήσει από τη Soges να καταβάλει την εκκρεμούσα πληρωμή στον καταγγέλλοντα.»

Τα επιχειρήματα που παρουσιάστηκαν στον Διαμεσολαβητή μετά την πρόταση φιλικής λύσης

48. Στην απάντησή της στην πρόταση του Διαμεσολαβητή για φιλική λύση, η Επιτροπή δήλωσε ότι αποδέχεται την πρόταση αυτή. Επισύναψε στην απάντησή της αντίγραφα των επιστολών της 23ης Μαρτίου 2011 και της 11ης Μαΐου 2011, αντίστοιχα. Στις 23 Μαρτίου 2011, η Επιτροπή αμφισβήτησε τη Soges σχετικά με την άρνησή της να πληρώσει τον καταγγέλλοντα. Ο Soges απάντησε με επιστολή την ίδια ημέρα [15]. Στην απάντησή της, η Soges επανέλαβε ότι είχε εκπληρώσει όλες τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από το σχέδιο. Επιπλέον, η Soges επισήμανε ότι δεν κατανοούσε τους λόγους για τους οποίους η Επιτροπή επέλεξε να λάβει θέση επί διαφοράς μεταξύ ιδιωτών. Σημείωσε επίσης ότι ο καταγγέλλων δεν έχει κινήσει αστική διαδικασία κατά της Soges ούτε έχει υποβάλει την αίτησή του για πληρωμή απευθείας στον εκκαθαριστή της Gruppo Soges. Ωστόσο, η Soges αποφάσισε να συμβουλευτεί εξωτερικό νομικό σύμβουλο προκειμένου να διερευνήσει τη δυνατότητα ικανοποίησης του ισχυρισμού του καταγγέλλοντος. Μετά την απάντηση αυτή, η Επιτροπή απέστειλε στη Soges νέα επιστολή στις 11 Μαΐου 2011. Στην επιστολή αυτή, ζήτησε επίσημα από τη Soges να προβεί στην καταβολή του οφειλόμενου ποσού στον καταγγέλλοντα με τους ακόλουθους όρους: "Des lors, et à la demande du Médiateur nous vous invitons à régler de façon extra-judiciaire les factures du [plaignant] au titre de ses honoraires restés impayés". Σύμφωνα με την Επιτροπή, η Soges δεν είχε απαντήσει στο ανωτέρω αίτημα της Επιτροπής μέχρι τη στιγμή που η τελευταία απέστειλε την απάντησή της στην πρόταση φιλικής λύσης του Διαμεσολαβητή.

49. Επιπλέον, η Επιτροπή επισήμανε ότι δεν αντιλαμβανόταν τους λόγους για τους οποίους δεν μπορούσε να στηριχθεί στις διαβεβαιώσεις των ιταλικών αρχών που ήταν επιφορτισμένες με την εκκαθάριση όσον αφορά τους όρους της εξαγοράς, δηλαδή την προστασία των δικαιωμάτων των πιστωτών. Η Επιτροπή αποδέχθηκε την αλλαγή του κύριου αναδόχου για το έργο μόνο αφού έλαβε τις ανωτέρω διαβεβαιώσεις από τις ιταλικές αρχές. Επιπλέον, η Επιτροπή ανέστειλε τις πληρωμές προς τη Soges όταν υπήρχαν λόγοι να θεωρηθεί ότι η κατάσταση θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά την εκτέλεση του έργου. Επανέλαβε τις πληρωμές αυτές μόνο βάσει των ανωτέρω διαβεβαιώσεων. Στη συνέχεια, η Επιτροπή δεν είχε λόγους να αναστείλει οποιαδήποτε πληρωμή, δεδομένου ότι ο επικεφαλής ανάδοχος εκπλήρωνε τα καθήκοντά του.

50. Τέλος, η Επιτροπή επισήμανε ότι δεν μπορούσε να παρέμβει στην ιδιωτική συμβατική σχέση μεταξύ του καταγγέλλοντος και της Soges και αγνοούσε τις συμβατικές ρήτρες μεταξύ του κύριου εργολάβου και των υπεργολάβων. Επιπλέον, «η Επιτροπή δεν έχει δικαίωμα να διασφαλίζει ότι οι εμπειρογνώμονες πληρώνονται από τα χρήματα που μεταφέρονται στους αναδόχους της». Μόλις η Επιτροπή πραγματοποιήσει την πληρωμή, είναι ευθύνη του αναδόχου να διασφαλίσει την έγκαιρη πληρωμή των εμπειρογνωμόνων.

51. Στις παρατηρήσεις του σχετικά με την απάντηση της Επιτροπής στην πρόταση του Διαμεσολαβητή για φιλική λύση, ο καταγγέλλων δήλωσε ότι, στις 10 Ιουλίου 2011, έλαβε από τη Soges αντίγραφο της επιστολής που η τελευταία είχε αποστείλει στην αντιπροσωπεία της ΕΕ στο Μαρόκο [16]. Στην εν λόγω επιστολή, η Soges πρότεινε να αποζημιωθεί ο καταγγέλλων για τις μη αμειβόμενες αποστολές στο πλαίσιο του έργου, πληρώνοντάς τον υπερβολικά για νέες υπηρεσίες που θα παρείχε ο καταγγέλλων στη Soges στο πλαίσιο ενός μελλοντικού (πιθανώς ενωσιακού) έργου [17]. Ο καταγγέλλων δήλωσε ότι ήταν «εξοργισμένος που τέτοιες προτάσεις, σχεδόν παράνομες, θα μπορούσαν να υποβληθούν στον ίδιο και στην Επιτροπή». Ο καταγγέλλων ζήτησε να ενημερωθεί για την αντίδραση της αντιπροσωπείας στην επιστολή αυτή. Ο καταγγέλλων επισήμανε επίσης ότι, στην επιστολή της 23ης Μαρτίου 2011, η Soges είχε υποσχεθεί να παράσχει στην Επιτροπή τη λεπτομερή γνώμη του εξωτερικού νομικού συμβούλου σχετικά με την εκκρεμούσα πληρωμή στον καταγγέλλοντα. Ωστόσο, δεν το έπραξε.

52. Στις 19 Ιανουαρίου 2012, η Επιτροπή ολοκλήρωσε την ανωτέρω απάντησή της στην πρόταση του Διαμεσολαβητή για φιλική λύση, κατόπιν σχετικού αιτήματος του Διαμεσολαβητή [18]. Η Επιτροπή επιβεβαίωσε καταρχάς ότι η επιστολή της Soges της 10ης Ιουλίου 2011, στην οποία αναφέρθηκε ο καταγγέλλων στις παρατηρήσεις του, αποτελούσε απάντηση στην επιστολή της Επιτροπής προς τη Soges της 11ης Μαΐου 2011. Στην επιστολή της, η Soges εξέφρασε την προθυμία της να εξεύρει λύση για την κατάσταση του καταγγέλλοντος. Αυτό ήταν, κατά την άποψη της Επιτροπής, θετικό. Ωστόσο, σύμφωνα με την Επιτροπή, η Soges δεν πρότεινε «καμία σαφή τελική λύση» στο ζήτημα που προφανώς εξαρτιόταν από τις εξωτερικές νομικές συμβουλές που θα λάμβανε.

53. Η Επιτροπή έκρινε ότι η απάντηση της Soges της 10ης Ιουλίου 2011 δεν μπορεί να θεωρηθεί ως κατάλληλη απάντηση σε πρόσκληση για την εξεύρεση εξωδικαστικής λύσης επί του θέματος για δύο λόγους. Πρώτον, η Soges πρότεινε να καταβάλει στον καταγγέλλοντα το ποσό που είχε ζητήσει η Επιτροπή, αλλά μόνο εάν οι μελλοντικές εξωτερικές νομικές συμβουλές «εγκρίνουν» την πληρωμή αυτή. Κατά την άποψη της Επιτροπής, η προϋπόθεση αυτή είναι από μόνη της αντίθετη προς την αρχή του φιλικού διακανονισμού του ζητήματος. Δεύτερον, εάν η νομική συμβουλή απαγόρευε την καταβολή της ζητούμενης πληρωμής, η εναλλακτική λύση που πρότεινε η Soges συνίσταται στην υπερχρέωση της καταγγέλλουσας για μελλοντικές υποθετικές υπηρεσίες που θα παρείχε στη Soges. Η Επιτροπή επισήμανε ότι δεν μπορεί να εγκρίνει μια τέτοια πρόταση η οποία βασίζεται σε τεχνητή υπερχρέωση μελλοντικών, αβέβαιων υπηρεσιών.

54. Κατά την άποψη της Επιτροπής, η απάντηση της Soges της 10ης Ιουλίου 2011 αποτελεί «το πολύ μια ενδιάμεση απάντηση στην επιστολή της και ένα πιθανό πρώτο βήμα προς την επίλυση της εκκρεμούς διαφοράς μεταξύ της Soges και του καταγγέλλοντος». Η Επιτροπή πρόσθεσε ότι δεν έλαβε καμία άλλη πληροφορία σχετικά με το αποτέλεσμα της νομικής διαβούλευσης της Soges ή οποιαδήποτε άλλη πρόταση.

55. Η Επιτροπή δήλωσε ότι θα συνεχίσει τις προσπάθειές της για να διευκολύνει την επίτευξη τελικής επίλυσης του θέματος υπενθυμίζοντας στη Soges τις υποσχέσεις της. Θα την προέτρεπε επίσης να εφαρμόσει τις προτάσεις της προκειμένου να ικανοποιήσει τον ισχυρισμό του καταγγέλλοντος. Ωστόσο, δεδομένου ότι δεν έχει συμβατική σχέση με τον καταγγέλλοντα, η Επιτροπή δεν μπορεί να υποχρεώσει τη Soges να συμμορφωθεί με τις συμβατικές υποχρεώσεις της έναντι του καταγγέλλοντος.

56. Στις παρατηρήσεις του σχετικά με την ανωτέρω απάντηση της Επιτροπής, ο καταγγέλλων επαίνεσε τις προσπάθειες που κατέβαλε η αντιπροσωπεία της ΕΕ στο Μαρόκο προκειμένου να επιτύχει θετικό αποτέλεσμα στην καταγγελία του. Ωστόσο, αμφισβήτησε τα επιχειρήματα της Επιτροπής, αφενός, ότι δεν μπορούσε να παρέμβει στην ιδιωτική συμβατική σχέση μεταξύ της Soges και του ιδίου και, αφετέρου, ότι αγνοούσε τις συμβατικές ρήτρες μεταξύ του επικεφαλής αναδόχου και των εμπειρογνωμόνων. Στο πλαίσιο αυτό, επισημαίνει ότι η αντιπροσωπεία εξασφάλισε την «αποτελεσματική διαχείριση» του έργου, διότι συμφώνησε με τον διορισμό εμπειρογνωμόνων, προσδιόρισε τις αποστολές τους και αποδέχθηκε το έργο τους. Ο καταγγέλλων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι θα ήταν δίκαιο να πληρωθεί μόνο για την εργασία του για το έργο.

57. Στην περαιτέρω αλληλογραφία του της 2ας Απριλίου 2012, ο καταγγέλλων δήλωσε ότι, εν τω μεταξύ, είχε λάβει αντίγραφα νέας αλληλογραφίας μεταξύ της Επιτροπής και της Soges [19]. Σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα, στις 20 Φεβρουαρίου 2012, η αντιπροσωπεία της ΕΕ στο Μαρόκο απέστειλε άλλη επιστολή στη Soges ζητώντας της να καταβάλει την οφειλόμενη πληρωμή στον καταγγέλλοντα. Με έγγραφο της 14ης Μαρτίου 2012, η Soges αρνήθηκε να το πράξει. Ως προς αυτό, υποστήριξε ότι i) η Επιτροπή πλήρωσε την Gruppo Soges και όχι τη Soges για τις εργασίες του καταγγέλλοντος για το έργο και, ως εκ τούτου, ii) η επιμονή της Επιτροπής να πληρώσει η Soges τον καταγγέλλοντα ήταν ακατάλληλη. Ο καταγγέλλων επανέλαβε ότι η αντιπροσωπεία εξασφάλισε την πραγματική διαχείριση του έργου και, ως εκ τούτου, πρέπει να διασφαλίσει ότι θα πληρωθεί για την εργασία του.

Η αξιολόγηση του Διαμεσολαβητή μετά την πρόταση φιλικής λύσης

58. Ο Διαμεσολαβητής σημειώνει ότι, μετά την πρότασή του για φιλική λύση και τις περαιτέρω ερωτήσεις του προς την Επιτροπή, η τελευταία ήρθε σε επαφή με τη Soges και της απέστειλε δύο επίσημες και πειστικές επιστολές (στις 11 Μαΐου 2011 και στις 20 Φεβρουαρίου 2012), στις οποίες απαιτούσε σαφώς από τη Soges να πληρώσει τον καταγγέλλοντα. Η Διαμεσολαβήτρια θεωρεί ότι η αποστολή τέτοιων επιστολών στη Soges συνιστούσε κατάλληλη δράση εκ μέρους της Επιτροπής ως απάντηση στην πρόταση της Διαμεσολαβήτριας για φιλική λύση.

59. Επιπλέον, στην απάντησή της στην πρόταση του Διαμεσολαβητή για φιλική λύση, η Επιτροπή δήλωσε ότι την αποδέχεται και δεσμεύτηκε να συνεχίσει τις προσπάθειές της για να συμβάλει στην επίλυση του ζητήματος υπενθυμίζοντας στη Soges τις υποχρεώσεις της να πληρώσει τον καταγγέλλοντα, χωρίς να περιορίσει τις προσπάθειές της εγκαίρως. Ως εκ τούτου, η Διαμεσολαβήτρια αντιλαμβάνεται ότι η Επιτροπή θα συνεχίσει να παροτρύνει τη Soges να καταβάλει την εκκρεμούσα πληρωμή στον καταγγέλλοντα, παρά τις αρνητικές απαντήσεις που έχει λάβει μέχρι στιγμής. Είναι εύλογο να αναμένεται ότι η Επιτροπή θα χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή της για να πείσει τη Soges να αλλάξει τη θέση της. Επιπλέον, ο Διαμεσολαβητής ευελπιστεί ότι η Επιτροπή θα ενημερώσει τον ίδιο και τον καταγγέλλοντα για το αποτέλεσμα των μελλοντικών επαφών της με τη Soges. Στο πλαίσιο αυτό, ο Διαμεσολαβητής θα προβεί σε περαιτέρω παρατήρηση κατωτέρω.

60. Υπό το πρίσμα της δέσμευσης της Επιτροπής που περιγράφεται ανωτέρω, η Διαμεσολαβήτρια αποφάσισε να θέσει την υπόθεση στο αρχείο.

Β. Συμπέρασμα

Με βάση την έρευνά του σχετικά με την εν λόγω καταγγελία, ο Διαμεσολαβητής την περατώνει με το ακόλουθο συμπέρασμα:

Δεν δικαιολογούνται περαιτέρω έρευνες.

Ο καταγγέλλων και η Επιτροπή θα ενημερωθούν για την απόφαση αυτή.

Περαιτέρω παρατήρηση

Ο Διαμεσολαβητής ευελπιστεί ότι, παρά τις αρνητικές απαντήσεις που έχει λάβει μέχρι στιγμής από τη Soges, η Επιτροπή, στις μελλοντικές επαφές της με τη Soges, θα συνεχίσει να την παροτρύνει να καταβάλει την εκκρεμούσα πληρωμή στον καταγγέλλοντα. Είναι εύλογο να αναμένεται ότι η Επιτροπή θα χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή της για να πείσει τη Soges να αλλάξει τη μη συνεργάσιμη θέση της. Επιπλέον, ο Διαμεσολαβητής ευελπιστεί ότι η Επιτροπή θα ενημερώσει τον ίδιο και τον καταγγέλλοντα για το αποτέλεσμα των μελλοντικών επαφών της με τη Soges.

 

Π. Νικηφόρος Διαμαντούρος

Στρασβούργο, 9 Ιουλίου 2012

---

[1] Στη γαλλική γλώσσα: "Gruppos Soges nous a indiqué une liste de dettes qui devaient être relevées par Soges, tandis que d'autres dettes, (...) restaient chez Gruppo Soges qui s'engageait à les payer directement."

[2] Διάταξη της 29ης Ιουνίου 2010, T-515/08, Mauerhofer κατά Επιτροπής, δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί.

[3] Το άρθρο 4 παράγραφος 3 των γενικών όρων της σύμβασης προβλέπει ότι «η σύμβαση μεταξύ του κύριου εργολάβου και του υπεργολάβου δεν δημιουργεί συμβατικές σχέσεις μεταξύ του υπεργολάβου και της Επιτροπής».

[4] Στη γαλλική γλώσσα: "(...) le montant de 23 500 EUR réclamé par le plaignant à Soges ne se reflète pas par un paiement d'un montant équivalent de la Commission à Soges. La Commission sait pour quelles prestations elle a rétribué Soges et, entre autres, pour les prestations exécutés par le plaignant, mais rien de plus.»

[5] Στο πλαίσιο αυτό, ο Διαμεσολαβητής σημειώνει ότι έχει λάβει άλλη καταγγελία από εμπειρογνώμονα που εργάζεται σε διαφορετικό έργο της ΕΕ. Η εκτέλεση του τελευταίου αυτού έργου αποτέλεσε αντικείμενο άλλης σύμβασης που συνήφθη μεταξύ της Επιτροπής και της Gruppo Soges και στη συνέχεια αναλήφθηκε από τη Soges [καταγγελία 1811/2009/(BB)FOR].

[6] Το άρθρο 7.6 της σύμβασης έχει ως εξής: (γαλλικά) "Toute modification de la composition du consortium sans le consentement préalable du pouvoir adjudicateur est considérée comme un défaut d'exécution du marché."

[7] Η τροποποίηση της αρχικής σύμβασης μεταξύ της Επιτροπής, της Gruppos Soges και της Soges έχει ως εξής: "Le remplacement de Gruppo Soges par Soges est effectué (...) sur la base des assurances reçues du liquidateur de Gruppo Soges (...) qui certifie que le "Contrat de louage d'entreprise comprenant un engagement a formuler une offre irrévocable d'achat" établi le 28 mai 2008 entre Gruppo Soges et Soges est conforme au droit et lois en vigueur, en en en particulier avec les règles concernant la liquidation des sociétés et celles sur la protection des droits des créditeurs."

[8] Στη γαλλική γλώσσα: "Nous tenons donc a rappeler vos obligations suite a la procédure dite de "liquidation administrativa coatta" dont la société Gruppo Soges a fait l'objet, en particulier l'obligation de rémunérer tous les experts qui on travaille dans le cadre du contrat."

[9] Στη γαλλική γλώσσα: "Nous tenons aussi à rappeler que la Commission vous a verse 72.765,00 Euros au titre des honoraires de M. Tribillon objet des factures Soges Spa n° 130 et 397."

[10] Όπως αναφέρει η Επιτροπή στη γνώμη της (σημείο 23 της φιλικής λύσης).

[11] Αναφέρεται στην επιστολή της Επιτροπής της 25ης Αυγούστου 2010.

[12] Το άρθρο 11 του Ευρωπαϊκού Κώδικα Ορθής Διοικητικής Συμπεριφοράς προβλέπει ότι «οι υπάλληλοι ενεργούν αμερόληπτα, δίκαια και εύλογα». «μολονότι η Επιτροπή ενεργεί σύμφωνα με τη νομοθεσία όταν δεν παρεμβαίνει σε διαφορές μεταξύ αναδόχων και υπεργολάβων, δεν πρέπει να υποτιμάται η εντύπωση που αφήνει στους υπεργολάβους. Σύμφωνα με τις προσπάθειες της Επιτροπής να φέρει την Ευρώπη πιο κοντά στους πολίτες και να τους εμπνεύσει με εμπιστοσύνη στην ΕΕ και τα θεσμικά της όργανα, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί χρήσιμο να λάβει η Επιτροπή κάθε δυνατό μέτρο προκειμένου να αποφευχθούν καταστάσεις που αφήνουν στους πολίτες αδικαιολόγητη αρνητική εντύπωση για τα θεσμικά όργανα της ΕΕ.»(Από την απόφαση του Διαμεσολαβητή σχετικά με την αυτεπάγγελτη έρευνά του OI/1/2006/TN, διαθέσιμη στον ιστότοπό του)

[13] Στα γαλλικά: "dans le cas ou la relation entre le contractant et les sous-traitants influence négativement la performance des services fournis, la Commission peut visionr des sanctions. Ces sanctions peuvent prendre la forme de pénalités financiers et aller jusqu'à la résiliation du contrat.»

[14] Στα γαλλικά: "L'attributaire prendra toutes les mesures nécessaires pour que ses experts aient en permanence a leur disposition les appuis (...) requis pour l'accomplissement de leur mission. Il devra effectuer un transfert régulier des fonds au Maroc pour l'exécution des activités prévues dans le contrat et assurer le paiement régulier de son personnel.»

[15] Η Επιτροπή επισύναψε στη γνώμη της αντίγραφο της εν λόγω απάντησης.

[16] Ο καταγγέλλων επισύναψε στις παρατηρήσεις του αντίγραφο της παρούσας επιστολής.

[17] Στα γαλλικά: "Dans le cadre d'une cooperation avec [le plaignant], sur des projets futurs, nous comptons proposer [au plaignant] des honoraires supérieurs au standard ordinaires et habituelles, afin d'atteindre l'obtention par le plaignant, d'une recette plus haute comme appui partiel a l'impossibilité d'un totale recouvrement des créances envers l'original et unique entreprise débitrice Gruppo Soges".

[18] Ο Διαμεσολαβητής ζήτησε από την Επιτροπή α) να εξηγήσει εάν η επιστολή της Soges προς την αντιπροσωπεία της ΕΕ στο Μαρόκο με ημερομηνία 10 Ιουλίου 2011 συνιστά, κατά την άποψη της Επιτροπής, κατάλληλη απάντηση στην επιστολή της 11ης Μαΐου 2011 και, εάν ναι, β) να εξηγήσει ποια περαιτέρω μέτρα έλαβε ή προτίθεται να λάβει εν προκειμένω η Επιτροπή.

[19] Ο καταγγέλλων δεν προσκόμισε αντίγραφα αυτής της ανταλλαγής επιστολών.