Ιστορικό της αναφοράς

1. Η παρούσα αναφορά αφορά την απόρριψη της αίτησης του ενδιαφερόμενου για τη θέση του προϊστάμενου της μονάδας τεχνολογίας πληροφοριών και επικοινωνιών στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων («EMA») (EMA/AD/322).

2. Με επιστολή του στις 14 Ιουλίου 2011, ο EMA ενημέρωσε τον ενδιαφερόμενο ότι η αίτησή του δεν πληροί τις προβλεπόμενες στην προκήρυξη προϋποθέσεις όσον αφορά την επαγγελματική εμπειρία. Ειδικότερα, η προκήρυξη απαιτούσε τουλάχιστον 15 χρόνια επαγγελματικής εμπειρίας μετά την απόκτηση του πτυχίου που θα εξασφάλιζε τη δυνατότητα συμμετοχής στον διαγωνισμό αυτό. Ο ΕΜΑ διευκρίνισε ότι ο ενδιαφερόμενος απέκτησε το σχετικό πτυχίο το 2006. Πέραν τούτου, το πρώτο πτυχίο του ενδιαφερόμενου, που δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις της προκήρυξης, του απονεμήθηκε το 2001. Συνεπάγεται ότι το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ της λήψης του πτυχίου που εξασφαλίζει τη συμμετοχή στο διαγωνισμό και της ημερομηνίας λήξης της προθεσμίας συμμετοχής στο διαγωνισμό ήταν κατά πολύ μικρότερη των 15 ετών.

3. Με επιστολή του στις 21 Ιουλίου 2011, ο ενδιαφερόμενος ισχυρίστηκε ότι δεν ήταν ενήμερος σχετικά με την προϋπόθεση για ελάχιστη επαγγελματική εμπειρία και επεσήμανε ότι, σε κάθε περίπτωση, η προϋπόθεση κατ' ελάχιστον δεκαπενταετούς επαγγελματικής εμπειρίας παραβιάζει την οδηγία 2000/78[1] του δικαίου της ΕΕ και το νόμο περί ισότητας του 2010 του αγγλικού δικαίου.

4. Στην απάντησή του στις 31 Αυγούστου 2011, ο ΕΜΑ επιβεβαίωσε ότι η αίτηση του ενδιαφερόμενου δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις της σχετικής προκήρυξης, από τη στιγμή που ο ενδιαφερόμενος δεν διέθετε τουλάχιστον 15 χρόνια επαγγελματικής εμπειρίας. Ο ΕΜΑ διαβίβασε στον ενδιαφερόμενο αντίγραφο της προκήρυξης, καθώς και την επιστολή του της 14ης Ιουλίου 2011.

5. Στις 17 Σεπτεμβρίου 2011, ο ενδιαφερόμενος υπέβαλε την παρούσα αναφορά στον Διαμεσολαβητή.

Αντικείμενο της έρευνας

6. Ο Διαμεσολαβητής αποφάσισε να διεξαγάγει έρευνα σχετικά με τον ακόλουθο ισχυρισμό και την υπό εξέταση αξίωση.

Ισχυρισμός:

Με την επιβολή της ελάχιστης προϋπόθεσης δεκαπενταετούς επαγγελματικής εμπειρίας ως προϋπόθεσης επιλεξιμότητας για τη θέση του προϊσταμένου της μονάδας τεχνολογίας πληροφοριών και επικοινωνιών, ο ΕΜΑ εισήγαγε έμμεση διάκριση λόγω ηλικίας.

Αξίωση:

Ο ΕΜΑ θα πρέπει να λάβει τα κατάλληλα διορθωτικά μέτρα.

7. Στην επιστολή με την οποία ξεκίνησε την έρευνά του, ο Διαμεσολαβητής επεσήμανε ότι, με τις επιστολές του στις 14 Ιουλίου και 31 Αυγούστου 2011, ο ΕΜΑ παρείχε σαφή και εμπεριστατωμένη απάντηση σχετικά με τους λόγους για τους οποίους έκρινε ότι ο ενδιαφερόμενος δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις ελάχιστης επαγγελματικής εμπειρίας που απαιτούσε η προκήρυξη για την πλήρωση της κενής θέσης εργασίας. Ωστόσο, ο ΕΜΑ δεν προέβη σε ειδικότερη εξέταση του ισχυρισμού περί έμμεσης διάκρισης λόγω ηλικίας. Πιο συγκεκριμένα, δεν εξέτασε το ζήτημα του κατά πόσο η προϋπόθεση δεκαπενταετούς επαγγελματικής εμπειρίας για την εν λόγω θέση ήταν αντικειμενικώς δικαιολογημένη.

Η έρευνα

8. Στις 29 Σεπτεμβρίου 2011, ο Διαμεσολαβητής ζήτησε από τον ΕΜΑ να υποβάλει γνωμοδότηση σχετικά με τον ισχυρισμό και την αξίωση του ενδιαφερόμενου.

9. Στις 15 Δεκεμβρίου 2011, ο ΕΜΑ απέστειλε τη γνωμοδότησή του, η οποία διαβιβάστηκε στον ενδιαφερόμενο για την υποβολή παρατηρήσεων. Ο ενδιαφερόμενος υπέβαλε τις παρατηρήσεις του στις 27 Δεκεμβρίου 2011.

Ανάλυση και συμπεράσματα του Διαμεσολαβητή

Προκαταρκτικές παρατηρήσεις

10. Στη γνωμοδότησή του, ο ΕΜΑ ισχυρίστηκε ότι, στο πλαίσιο της αλληλογραφίας του με τον ενδιαφερόμενο, ο τελευταίος εξέφρασε τη διαφωνία του σχετικά με την προϋπόθεση δεκαπενταετούς επαγγελματικής εμπειρίας για την εν λόγω θέση. Ως εκ τούτου, ο ΕΜΑ υποστήριξε ότι το επιχείρημα της έμμεσης διάκρισης λόγω ηλικίας συνιστά νέο ισχυρισμό.

11. Στις παρατηρήσεις του, ο ενδιαφερόμενος υποστήριξε ότι, στην αλληλογραφία του με τον ΕΜΑ, είχε εγείρει το ζήτημα της διάκρισης λόγω ηλικίας. Προς υποστήριξη του επιχειρήματός του, επικαλέστηκε το ηλεκτρονικό μήνυμα που απέστειλε στον ΕΜΑ στις 14 Ιουλίου 2011, στο οποίο τον ενημέρωνε ότι θα ζητήσει τη συμβουλή του δικηγόρου του προκειμένου να διαπιστώσει αν προκύπτει διάκριση με βάση την ηλικία του υποψηφίου.

12. Ο Διαμεσολαβητής δεν εκλαμβάνει το επιχείρημα του ΕΜΑ ως αντίρρηση στο να αποτελέσει το ζήτημα της διάκρισης λόγω ηλικίας αντικείμενο της έρευνάς του. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να επισημανθεί ότι, με επιστολή του στις 21 Ιουλίου 2011, ο ενδιαφερόμενος ισχυρίστηκε ότι η επαγγελματική εμπειρία που απαιτείται για την εν λόγω θέση παραβιάζει την οδηγία 2000/78 του δικαίου της ΕΕ και το νόμο περί ισότητας του 2010 του αγγλικού δικαίου. Δεδομένου ότι η παραπάνω οδηγία διέπει την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία και εξετάζει, μεταξύ άλλων, τη διάκριση λόγω ηλικίας, η αναφορά του ενδιαφερόμενου σε αυτήν μπορεί εύλογα να γίνει κατανοητή ως αμφισβήτηση της συμβατότητας της σχετικής προϋπόθεσης με την αρχή της μη διάκρισης για λόγους ηλικίας. Προκύπτει, συνεπώς, ότι ο ενδιαφερόμενος, προτού προσφύγει στο Διαμεσολαβητή, επέστησε την προσοχή του ΕΜΑ στη φύση των ισχυρισμών του, επιτρέποντάς του με τον τρόπο αυτό να ανταποκριθεί κατ' ανάλογο τρόπο.

13. Ο ισχυρισμός και η αξίωση του ενδιαφερόμενου θα εξεταστούν μαζί, δεδομένου ότι εμφανίζουν λογική και αντικειμενική συνάφεια.

A. Ο ισχυρισμός περί έμμεσης διάκρισης λόγω ηλικίας και η σχετική αξίωση

Επιχειρήματα που υποβλήθηκαν στο Διαμεσολαβητή

14. Στην αναφορά του, ο ενδιαφερόμενος ισχυρίζεται ότι η προϋπόθεση ελάχιστης επαγγελματικής εμπειρίας εισάγει έμμεση διάκριση λόγω ηλικίας καθώς, δεδομένων των πραγματικών περιστατικών της υπό εξέταση υπόθεσης, η απαίτηση αυτή θα μπορούσε να ικανοποιηθεί μόνο από έναν αιτούντα ηλικίας άνω των 35 ετών. Συγχρόνως, η εν λόγω απαίτηση δεν διασφαλίζει ένα υψηλό επίπεδο επαγγελματικής ικανότητας, από τη στιγμή που αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί μέσω της χρήσης εργαλείων αξιολόγησης τα οποία είναι σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας.

15. Στη γνωμοδότησή του, ο ΕΜΑ απέρριψε τον ισχυρισμό περί διάκρισης λόγω ηλικίας. Υποστήριξε ότι το επίπεδο της προκηρυχθείσας θέσης απαιτούσε αντίστοιχη επαγγελματική εμπειρία για την πρόσληψη του υποψηφίου. Διευκρίνισε ότι ο προϊστάμενος μονάδας αποτελεί ανώτερο διοικητικό στέλεχος του οργανισμού και αναφέρεται απευθείας στον Γενικό Διευθυντή του οργανισμού. Ο αρχικός βαθμός πρόσληψης στον ΕΜΑ για τους προϊστάμενους μονάδας είναι AD12 και απονέμεται σε υψηλόβαθμα στελέχη. Ως εκ τούτου, η παραπάνω θέση απαιτεί σημαντική επαγγελματική εμπειρία στον εν λόγω τομέα, ενώ η δεκαπενταετής επαγγελματική εμπειρία μετά τη λήψη του αντίστοιχου πτυχίου αντανακλά, σύμφωνα με τον Κανονισμό Υπηρεσιακής Κατάστασης και τον εσωτερικό κανονισμό του ΕΜΑ, ένα επίπεδο κατάρτισης το οποίο είναι απαραίτητο για έναν προϊστάμενο μονάδας.

Η αξιολόγηση του Διαμεσολαβητή

16. Ο Διαμεσολαβητής ξεκινά την ανάλυσή του, υπογραμμίζοντας ότι το Δικαστήριο της ΕΕ έχει αποφανθεί ότι η αρχή της μη διάκρισης αποτελεί «ειδική έκφραση της γενικής αρχής της ισότητας...η οποία αποτελεί μέρος των θεμελίων της κοινότητας»[2]. Ο θεμελιώδης χαρακτήρας της αρχής αποδεικνύεται από την ένταξη απαγόρευσης στο άρθρο 21, παράγραφος 1, του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία αναφέρει: «Απαγορεύεται κάθε διάκριση ιδίως λόγω φύλου, φυλής, χρώματος, εθνοτικής καταγωγής ή κοινωνικής προέλευσης, γενετικών χαρακτηριστικών, γλώσσας, θρησκείας ή πεποιθήσεων, πολιτικών φρονημάτων ή κάθε άλλης γνώμης, ιδιότητας μέλους εθνικής μειονότητας, περιουσίας, γέννησης, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού.»[3] Συγχρόνως, το άρθρο 19, παράγραφος 1, της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναθέτει στα νομοθετικά όργανα της Ένωσης την εξουσία «να αναλάβουν δράση για την καταπολέμηση των διακρίσεων λόγω φύλου, φυλετικής ή εθνικής καταγωγής, θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού.»

17. Κατ’ αρχήν, η προϋπόθεση κατ' ελάχιστον δεκαπενταετούς επαγγελματικής εμπειρίας για τη θέση του προϊστάμενου μονάδας στον ΕΜΑ, όπως περιγράφεται στην προκήρυξη, ενδέχεται να αποτελέσει διάκριση λόγω ηλικίας, καθώς, όπως ισχυρίστηκε ο ενδιαφερόμενος, μόνο οι αιτούντες που έχουν συμπληρώσει το 35ο έτος της ηλικίας τους θα μπορούσαν να ικανοποιήσουν την απαίτηση αυτή. Ωστόσο, οι διαφορές στη μεταχείριση λόγω ηλικίας ενδέχεται να δικαιολογούνται αντικειμενικά και λογικά από έναν θεμιτό στόχο, εφόσον ο στόχος αυτός επιτυγχάνεται με τα κατάλληλα και αναγκαία μέσα. Λαμβάνοντας υπόψη τις παραπάνω εκτιμήσεις, ο Διαμεσολαβητής, με την επιστολή με την οποία ξεκινά την έρευνά του, ζήτησε από τον ΕΜΑ να εξετάσει το ζήτημα του κατά πόσο η προϋπόθεση δεκαπενταετούς επαγγελματικής εμπειρίας για την εν λόγω θέση ήταν αντικειμενικώς δικαιολογημένη.

18. Προκειμένου να εξετάσει κατά πόσο οι λόγοι που επικαλείται ο ΕΜΑ στη γνωμοδότησή του δικαιολογούν αντικειμενικά την προϋπόθεση δεκαπενταετούς επαγγελματικής εμπειρίας για τη θέση του προϊστάμενου μονάδας, ο Διαμεσολαβητής αντλεί επιχειρήματα από την οδηγία 2000/78[4], η οποία παρέχει χρήσιμες κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την ερμηνεία της αρχής της μη διάκρισης λόγω ηλικίας[5]. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου της ΕΕ, η οδηγία 2000/78 κωδικοποίησε την απαγόρευση κάθε διάκρισης λόγω ηλικίας τόσο ως γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης όσο και ως θεμελιώδες δικαίωμα που κατοχυρώνεται στο άρθρο 21 του Χάρτη[6].

19. Εν προκειμένω, το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78 ορίζει ότι η διαφορετική μεταχείριση λόγω ηλικίας, όπως η επιβολή ελάχιστης επαγγελματικής εμπειρίας, δεν συνιστά διάκριση εφόσον δικαιολογείται αντικειμενικά και λογικά από έναν θεμιτό σκοπό, όπως οι θεμιτές πολιτικές απασχόλησης, οι στόχοι της αγοράς εργασίας και της επαγγελματικής κατάρτισης, καθώς και εφόσον τα μέσα επίτευξης του σκοπού αυτού κρίνονται κατάλληλα και αναγκαία. Συνεπώς, υπό τους όρους αυτούς, η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή, αποφασίζοντας στο πλαίσιο του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης, δεν κωλύεται να θεσπίζει απαιτήσεις ελάχιστης επαγγελματικής εμπειρίας.

20. Υπό το φως των παραπάνω σκέψεων, υπενθυμίζεται ότι, στη γνωμοδότησή του, ο ΕΜΑ υποστήριξε ότι το άρθρο 5, παράγραφος 3, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης, σε συνδυασμό με το άρθρο 1, στοιχείο δ, του οικείου παραρτήματος ΙΙΙ, αναθέτουν στην αρμόδια για τους διορισμούς αρχή τον καθορισμό του βαθμού επαγγελματικής εμπειρίας που απαιτείται σε κάθε διαγωνισμό. Στην ανακοίνωση EMA/AD/322, ο ΕΜΑ θέτει ως ελάχιστη προϋπόθεση επαγγελματική εμπειρία 15 ετών για τους έκτακτους υπαλλήλους του βαθμού AD12[7], σύμφωνα με τον Κανονισμό Υπηρεσιακής Κατάστασης και τις γενικές εκτελεστικές διατάξεις του ΕΜΑ σχετικά με τη διαδικασία που διέπει την πρόσληψη και απασχόληση έκτακτων υπαλλήλων στον ΕΜΑ.

21. Προκειμένου να κρίνει εάν μπορεί να δικαιολογηθεί αντικειμενικά η απαίτηση ελάχιστης επαγγελματικής εμπειρίας για τη θέση του προϊστάμενου της μονάδας τεχνολογίας των πληροφοριών και επικοινωνιών, ο Διαμεσολαβητής οφείλει να εξετάσει εάν διασφαλίζεται η συμβατότητα της εν λόγω προϋπόθεσης με (α) τις ισχύουσες σχετικές διατάξεις και (β) την αρχή της αναλογικότητας.

22. Αναφορικά με το (α), κρίνεται απαραίτητο να εξετασθεί κατά πόσο η απαίτηση ελάχιστης επαγγελματικής εμπειρίας των 15 ετών για τη θέση του επικεφαλής τμήματος, όπως περιγράφεται στην προκήρυξη EMA/AD/322, είναι σύμφωνη τόσο με τον Κανονισμό Υπηρεσιακής Κατάστασης όσο και με τον εσωτερικό κανονισμό του ΕΜΑ. Αρχής γενομένης από τον τελευταίο, ο Διαμεσολαβητής επισημαίνει ότι ο εν λόγω κανονισμός περιέχει λεπτομερείς διατάξεις σχετικά με την απασχόληση έκτακτων υπαλλήλων[8] και καθιερώνει τη δυνατότητα πρόσληψης έκτακτων υπαλλήλων σε βαθμούς από AD9 έως AD12 (άρθρο 2, παράγραφος 2, σημείο α, του εσωτερικού κανονισμού του ΕΜΑ[9]). Στο πλαίσιο αυτό, η ελάχιστη επαγγελματική εμπειρία των 15 ετών συνιστά προϋπόθεση επιλεξιμότητας για το διορισμό στους βαθμούς AD11/12[10]. Συνεπώς, ο ΕΜΑ θέσπισε την εν λόγω απαίτηση, κατ' εφαρμογή των ισχυόντων εσωτερικών κανόνων. Σε γενικότερο επίπεδο, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη το άρθρο 10 του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων («CEOS»), το οποίο προβλέπει αναλογική εφαρμογή των άρθρων 1δ, 1ε, 5, παράγραφοι 1, 2, 3 και 4, καθώς και του άρθρου 7 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης. Το άρθρο 5, παράγραφος 3, του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης, το οποίο επικαλέστηκε ο ΕΜΑ, ορίζει τις απαιτήσεις για το διορισμό σε διαφορετικές ομάδες καθηκόντων και είναι εφαρμοστέο στην υπό εξέταση υπόθεση. Η εν λόγω διάταξη αναφέρει την επαγγελματική εμπειρία μόνο σε σχέση με την ομάδα καθηκόντων AST. Ωστόσο, θα πρέπει να επισημανθεί ότι το άρθρο 5, παράγραφος 3, καθορίζει μόνο τις ελάχιστες προϋποθέσεις απασχόλησης και, ως εκ τούτου, δεν εμποδίζει την επιβολή της απαίτησης επαγγελματικής εμπειρίας, όπου αυτή υπαγορεύεται από λόγους συμφέροντος της υπηρεσίας. Κατά την άποψη του Διαμεσολαβητή, η θέση του ΕΜΑ ότι το συμφέρον της υπηρεσίας απαιτεί για τους ενδιαφερόμενους υποψήφιους των θέσεων βαθμού AD 12 την ύπαρξη δεκαπεντάχρονης επαγγελματικής εμπειρίας δεν φαίνεται αδικαιολόγητη.

23. Αναφορικά με το (β), ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι η ορθή και εύρυθμη λειτουργία των θεσμικών και λοιπών οργάνων ή οργανισμών της Ένωσης αποτελεί προϋπόθεση για την προώθηση μιας διοικητικής κουλτούρας με γνώμονα την εξυπηρέτηση των πολιτών. Για την επίτευξη του σκοπού αυτού, τα θεσμικά όργανα της ΕΕ πρέπει να είναι σε θέση να διασφαλίζουν την πρόσληψη προσωπικού με τις υψηλότερες προδιαγραφές όσον αφορά την ικανότητα, την αποδοτικότητα και την ακεραιότητα, σύμφωνα με τον Κανονισμό Υπηρεσιακής Κατάστασης. Τούτο συνιστά έναν θεμιτό σκοπό, τον οποίο οφείλουν να επιδιώκουν τα θεσμικά όργανα της ΕΕ ανά πάσα στιγμή και, όσον αφορά την υπό εξέταση υπόθεση, ιδιαίτερα στο στάδιο της πρόσληψης. Ωστόσο, ενεργώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο, τα θεσμικά όργανα της ΕΕ οφείλουν να λαμβάνουν δεόντως υπόψη τους την αρχή της αναλογικότητας, να διασφαλίζουν, δηλαδή, ότι όλες οι προϋποθέσεις που αφορούν την πρόσληψη ενδείκνυνται για την επίτευξη του στόχου αυτού και δεν υπερβαίνουν το αναγκαίο για την επίτευξή του μέτρο. Στην υπό εξέταση υπόθεση, ο ΕΜΑ κατέστησε σαφές ότι ο προϊστάμενος μονάδας κατέχει ανώτερη θέση εντός της θεσμικής του δομής, αναφέρεται απευθείας στο Γενικό Διευθυντή και ασκεί ανώτερα διοικητικά καθήκοντα. Ακολούθως, υποστήριξε ότι για μία τόσο υπεύθυνη θέση απαιτείται σημαντική επαγγελματική εμπειρία, γεγονός που αποτυπώνει ο καθορισμός του βαθμού πρόσληψης σε επίπεδο AD12 και ότι, συνεπώς, η δεκαπενταετής επαγγελματική εμπειρία είναι ανάλογη του απαιτούμενου επιπέδου επαγγελματικής κατάρτισης. Ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι ο ΕΜΑ παρουσίασε μια σειρά λογικών επιχειρημάτων προς υποστήριξη της θέσης του, σύμφωνα με την οποία η απαίτηση δεκαπενταετούς επαγγελματικής εμπειρίας για την εν λόγω ανώτερη διοικητική θέση εντός της θεσμικής του δομής είναι εύλογη.

24. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, ο Διαμεσολαβητής συμπεραίνει ότι η απαίτηση ελάχιστης δεκαπενταετούς επαγγελματικής εμπειρίας για τη θέση του προϊστάμενου μονάδας στην ανακοίνωση EMA/AD/322 δικαιολογείται αντικειμενικώς και δεν συνιστά περίπτωση έμμεσης διάκρισης λόγω ηλικίας.

25. Υπό το πρίσμα των παραπάνω σκέψεων, δεν τεκμηριώνεται ο ισχυρισμός του ενδιαφερόμενου περί κακοδιοίκησης από την πλευρά του ΕΜΑ. Δεδομένου ότι ο ισχυρισμός του ενδιαφερόμενου δεν ευσταθεί, δεν μπορεί να γίνει δεκτή η αξίωσή του.

Γ. Συμπεράσματα

Με βάση την έρευνά του επί της συγκεκριμένης αναφοράς, ο Διαμεσολαβητής περατώνει την εξέταση της υπόθεσης συμπεραίνοντας ότι:

Δεν διαπιστώθηκε κακοδιοίκηση εκ μέρους του ΕΜΑ σχετικά με τον ισχυρισμό του ενδιαφερόμενου.

Ο ενδιαφερόμενος και ο ΕΜΑ θα ενημερωθούν σχετικά με την εν λόγω απόφαση.

 

Καθηγητής Νικηφόρος Διαμαντούρος

Στρασβούργο, 26 Ιουνίου 2012

 

---

[1] Οδηγία 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, σχετικά με τη θέσπιση ενός γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία, ΕΕ 2000 L 303, σ. 16.

[2] Υπόθεση C-17/05 Cadman Συλλ. 2006, σελ Ι-9583, παρ. 28. Η εν λόγω φράση χρησιμοποιείται, με ελάχιστες παραλλαγές, σε ολόκληρη τη νομολογία του Δικαστηρίου, αρχής γενομένης από τις συνεκδικασθείσες υποθέσεις 117/76 και 16/77 Ruckdeschel, Συλλ. 1977, σ. 1753, παρ. 7.

[3] Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το άρθρο 1, παράγραφος δ, σημείο 1, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης εμφανίζει ανάλογη διατύπωση.

[4] Οδηγία 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, σχετικά με τη θέσπιση ενός γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία, ΕΕ 2000 L 303, σ. 16.

[5] Υπόθεση C-388/07 Age Concern England, Συλλ. 2009, σελ. I-1569.

[6] Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-297/10 and C-298/10 Hennigs, απόφαση της 8ης Σεπτεμβρίου 2011, δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή Νομολογίας του Δικαστηρίου. Βλ. επίσης, υπόθεση C-555/07 Kücükdeveci, Συλλ. 2010, σ. I-365, παρ. 21.

[7] Άρθρο 5, παράγραφος 3, των γενικών εκτελεστικών διατάξεων σχετικά με τη διαδικασία που διέπει την πρόσληψη και απασχόληση έκτακτων υπαλλήλων στον ΕΜΑ.

[8] Αιτιολογική σκέψη 1 του προοιμίου των γενικών εκτελεστικών διατάξεων σχετικά με τη διαδικασία που διέπει την πρόσληψη και απασχόληση έκτακτων υπαλλήλων στον ΕΜΑ.

[9] Άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο α, των γενικών εκτελεστικών διατάξεων σχετικά με τη διαδικασία που διέπει την πρόσληψη και απασχόληση έκτακτων υπαλλήλων στον ΕΜΑ.

[10] Άρθρο 5, παράγραφος 3, των γενικών εκτελεστικών διατάξεων σχετικά με τη διαδικασία που διέπει την πρόσληψη και απασχόληση έκτακτων υπαλλήλων στον ΕΜΑ.