# Απόφαση του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή με την οποία περατώνεται η έρευνά του σχετικά με την καταγγελία 2591/2010/GG κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής - Φωτογράφος: Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής - Hμερομηνία : 2012-05-22T10:00+02:00[Europe/Paris] - [URL](https://www.ombudsman.europa.eu/el/decision/el/11560) --- > Η παρούσα υπόθεση αφορά τον τρόπο με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή χειρίστηκε καταγγελία που της υποβλήθηκε το 2006 από 27 πρωτοβουλίες πολιτών (\<\<οι καταγγέλλοντες\>\>) για την καταπολέμηση των αρνητικών, κατά την άποψή τους, συνεπειών της επέκτασης του αερολιμένα της Βιέννης. Η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι σχετικές εργασίες είχαν πραγματοποιηθεί χωρίς την υποχρεωτική εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων (\<\<ΕΠΕ\>\>) που απαιτείται από την οδηγία 85/337/ΕΟΚ. Προκειμένου να διορθωθεί η παράλειψη αυτή, συμφώνησε με τις αυστριακές αρχές ότι οι τελευταίες θα διενεργούσαν *εκ των υστέρων* ΕΠΕ, προσομοιώνοντας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο μια *εκ των προτέρων* ΕΠΕ και καθιστώντας δυνατή την πλήρη εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των σχετικών έργων. Η τελική έκθεση σχετικά με τη διαδικασία αυτή υποβλήθηκε στην Επιτροπή τον Φεβρουάριο του 2011. > > Οι καταγγέλλοντες ήταν δυσαρεστημένοι με τον τρόπο με τον οποίο διενεργήθηκε η *εκ των υστέρων* ΕΠΕ. Μεταξύ άλλων, επέκριναν ότι i) η αρχή που είναι υπεύθυνη για τη σχετική διαδικασία ήταν η ίδια αρχή που είχε χορηγήσει τις άδειες για τα σχετικά έργα και, ως εκ τούτου, βρέθηκε σε πρόδηλη σύγκρουση συμφερόντων και ii) ότι δεν είχε πρόσβαση σε διαδικασία επανεξέτασης, όπως προβλέπεται από τη σχετική οδηγία της ΕΕ. > > Το 2008, οι καταγγέλλοντες προσέφυγαν στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή (καταγγελία 1532/2008). Αφού εξέτασε το θέμα, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι τα επιχειρήματα των καταγγελλόντων σχετικά με τα ανωτέρω δύο ζητήματα φαίνονταν εκ πρώτης όψεως βάσιμα και ότι, κατά τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, δεν ήταν επομένως σε θέση να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η Επιτροπή είχε διασφαλίσει την ορθή διενέργεια της *εκ των υστέρων* ΕΠΕ. Ωστόσο, δεδομένου ότι η διαδικασία βρισκόταν σε εξέλιξη και ότι η Επιτροπή είχε δηλώσει ότι θα περάτωνε την υπόθεση παράβασης μόνο όταν ήταν πεπεισμένη ότι οι αυστριακές αρχές είχαν λάβει τα αναγκαία μέτρα, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι δεν υπήρχε ανάγκη για περαιτέρω δράση εκ μέρους του σε αυτό το στάδιο. Ως εκ τούτου, περάτωσε την έρευνά του τον Δεκέμβριο του 2009, καθιστώντας σαφές ότι ευελπιστεί ότι η Επιτροπή θα λάβει υπόψη τα πορίσματά του. > > Τον Νοέμβριο του 2010, οι καταγγέλλοντες στράφηκαν εκ νέου στον Διαμεσολαβητή (καταγγελία 2591/2010). Ο Διαμεσολαβητής κίνησε δεύτερη έρευνα, κατά τη διάρκεια της οποίας εξέτασε τον φάκελο της Επιτροπής. Από τον έλεγχο προέκυψε ότι ο φάκελος δεν περιείχε καμία άλλη σημαντική αλληλογραφία μεταξύ της Επιτροπής και των αυστριακών αρχών κατά την περίοδο διενέργειας της *εκ των υστέρων* ΕΠΕ. Ειδικότερα, από κανένα στοιχείο δεν προέκυπτε ότι οι δηλώσεις στις οποίες προέβησαν οι καταγγέλλοντες κατά την εν λόγω περίοδο είχαν συζητηθεί εγγράφως με τις αυστριακές αρχές. Ούτε η απόφαση του Διαμεσολαβητή σχετικά με την καταγγελία 1532/2008 φαίνεται να οδήγησε σε τέτοιου είδους αλληλογραφία. Η κατάσταση αυτή οδήγησε τον Διαμεσολαβητή στο συμπέρασμα ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη τα πορίσματά του από την πρώτη έρευνα. Ως εκ τούτου, υπέβαλε σχέδιο σύστασης καλώντας την Επιτροπή να επανεξετάσει τη θέση της. Το εν λόγω σχέδιο σύστασης δεν στέφθηκε με επιτυχία. > > Η Διαμεσολαβήτρια έκρινε ότι η παρούσα υπόθεση αποτελούσε θλιβερό παράδειγμα κατάστασης κατά την οποία η Επιτροπή i) δεν έλαβε τα κατάλληλα διορθωτικά μέτρα σε σχέση με σαφή παραβίαση του δικαίου της ΕΕ σε μια σημαντική υπόθεση και ii) επέλεξε να αγνοήσει τη συμβουλή της Διαμεσολαβήτριας. Ως εκ τούτου, έκρινε σκόπιμο να θέσει το ζήτημα υπόψη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής περάτωσε την έρευνά του με ειδική έκθεση προς το Κοινοβούλιο. > Η υπόθεση αυτή περατώθηκε με ειδική έκθεση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (βλ. ανωτέρω συνδέσμους).