Η Διαμεσολαβήτρια διεξήγαγε αυτεπάγγελτη έρευνα σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο της ΕΕ και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή χειρίζονται αιτήματα για πρόσβαση του κοινού σε νομοθετικά έγγραφα, τα οποία υπόκεινται σε μεγαλύτερες υποχρεώσεις διαφάνειας. Η έρευνα αποσκοπούσε στη διενέργεια συστημικής αξιολόγησης, αλλά επικεντρώθηκε σε αιτήματα πρόσβασης του κοινού που αφορούσαν τρεις πρόσφατα εγκριθείσες νομοθετικές πράξεις.

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι το Κοινοβούλιο έλαβε πολύ λίγα αιτήματα πρόσβασης του κοινού στο πλαίσιο της παρούσας έρευνας, ώστε να μπορέσει να συναγάγει συμπεράσματα σχετικά με την πρακτική του.

Όσον αφορά το Συμβούλιο και την Επιτροπή, από την έρευνα προέκυψε ότι, όταν υποβάλλονται αιτήσεις, τα δύο θεσμικά όργανα δημοσιοποιούν μεγάλο αριθμό νομοθετικών εγγράφων. Ωστόσο, σε πολλές περιπτώσεις, συνέχισαν να εφαρμόζουν τις εξαιρέσεις όσον αφορά την πρόσβαση βάσει της νομοθεσίας της ΕΕ σχετικά με την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα με υπερβολικά ευρύ τρόπο. Ειδικότερα, δεν παρέχουν συγκεκριμένα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με τους πραγματικούς κινδύνους που θα συνεπαγόταν η δημοσιοποίηση των ζητούμενων νομοθετικών εγγράφων.

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε επίσης ότι εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές καθυστερήσεις από την Επιτροπή όσον αφορά τη διεκπεραίωση των αιτήσεων πρόσβασης του κοινού, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν νομοθετικά έγγραφα. Αυτό αποτέλεσε ήδη αντικείμενο ειδικής έκθεσης της Διαμεσολαβήτριας προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και επανέλαβε τις σοβαρές συνέπειες αυτών των καθυστερήσεων όσον αφορά τα νομοθετικά έγγραφα.

Η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την έρευνα εκθέτοντας τα πορίσματά της και επαναλαμβάνοντας τη θέση της ότι τα θεσμικά όργανα πρέπει να εφαρμόσουν πλήρως τη νομολογία της ΕΕ σχετικά με την πρόσβαση του κοινού σε νομοθετικά έγγραφα. Για να βοηθήσει τα θεσμικά όργανα να βελτιώσουν τις πρακτικές τους, ο Διαμεσολαβητής διατύπωσε σειρά προτάσεων.