Η καταγγέλλουσα, μη κυβερνητική οργάνωση, ζήτησε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να χορηγήσει πρόσβαση του κοινού στις εκτιμήσεις επιπτώσεων και στις γνώμες της επιτροπής ρυθμιστικού ελέγχου σχετικά με τις προβλεπόμενες αναθεωρήσεις των κανονισμών της ΕΕ για τις χημικές ουσίες («REACH») και τον υδράργυρο. Η Επιτροπή αρνήθηκε αρχικά να δημοσιοποιήσει έγγραφα σχετικά με τον κανονισμό για τον υδράργυρο και μόνο σε μεγάλο βαθμό απαλειφθείσες εκδόσεις των ζητηθέντων εγγράφων σχετικά με τον κανονισμό REACH. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή επικαλέστηκε εξαιρέσεις βάσει της νομοθεσίας της ΕΕ για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα, υποστηρίζοντας ότι η δημοσιοποίηση θα υπονόμευε την προστασία των εμπορικών συμφερόντων και μια εν εξελίξει διαδικασία λήψης αποφάσεων.

Κατά τη διάρκεια της έρευνας της Διαμεσολαβήτριας, η Επιτροπή χορήγησε πλήρη πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα που αφορούν τον κανονισμό για τον υδράργυρο, όπως είχε ολοκληρωθεί η διαδικασία λήψης αποφάσεων, αλλά ενέμεινε στη θέση της σχετικά με τα έγγραφα που αφορούν τον κανονισμό REACH.

Η Διαμεσολαβήτρια δεν πείστηκε από τα επιχειρήματα της Επιτροπής ότι η δημοσιοποίηση θα έθιγε σοβαρά τα συμφέροντα που προστατεύονται από τις εξαιρέσεις που προβλέπονται στη νομοθεσία της ΕΕ για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα. Σημείωσε ότι τα δικαστήρια της ΕΕ έχουν επανειλημμένα απορρίψει παρόμοια επιχειρήματα και επανέλαβε την άποψή της ότι είναι ζωτικής σημασίας οι πολίτες να έχουν έγκαιρη πρόσβαση του κοινού στα νομοθετικά έγγραφα, ώστε να μπορούν να ασκούν το δημοκρατικό τους δικαίωμα να επηρεάζουν τη θέσπιση του δικαίου της ΕΕ.

Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι η άρνηση της Επιτροπής να χορηγήσει πλήρη πρόσβαση του κοινού στα ζητούμενα έγγραφα συνιστούσε κακοδιοίκηση. Συνιστά στην Επιτροπή να επανεξετάσει την απόφασή της και να χορηγήσει πλήρη πρόσβαση του κοινού στα ζητούμενα έγγραφα. Η Επιτροπή αρνήθηκε να το πράξει και, ως εκ τούτου, η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την έρευνα διαπιστώνοντας κακοδιοίκηση.