Ο καταγγέλλων ζήτησε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρόσβαση του κοινού σε συγκεκριμένα ηλεκτρονικά μηνύματα και άλλες ανταλλαγές που σχετίζονται με τις περιβαλλοντικές πολιτικές και τη νομοθεσία της ΕΕ. Η Επιτροπή χορήγησε πρόσβαση σε μέρος των εγγράφων που θεωρούσε ότι ενέπιπταν στο πεδίο εφαρμογής της αίτησης. Προς επίρρωση της απόφασής της να διαγράψει ορισμένες πληροφορίες, επικαλέστηκε διάφορες εξαιρέσεις βάσει της νομοθεσίας της ΕΕ για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα (κανονισμός 1049/2001), υποστηρίζοντας ότι η δημοσιοποίηση θα μπορούσε να υπονομεύσει την ιδιωτική ζωή, τα εμπορικά συμφέροντα και τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Όσον αφορά τα ηλεκτρονικά μηνύματα που ζητήθηκαν, η Επιτροπή δήλωσε ότι δεν καταχωρίστηκαν, καθώς δεν θεώρησε ότι εμπίπτουν στα κριτήρια καταχώρισης εγγράφων λόγω του περιεχομένου τους και του βραχύβιου χαρακτήρα τους.

Η έρευνα της Διαμεσολαβήτριας κατέδειξε ότι τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου αφορούν «πολιτικές, δραστηριότητες και αποφάσεις» για τις οποίες είναι υπεύθυνη η Επιτροπή και ήταν σαφώς «έγγραφα» κατά την έννοια του κανονισμού 1049/2001. Ως εκ τούτου, ενώ η έρευνα βρισκόταν σε εξέλιξη, η Διαμεσολαβήτρια παρότρυνε την Επιτροπή να αξιολογήσει κατά πόσον θα μπορούσε να χορηγηθεί πρόσβαση του κοινού. Η Επιτροπή καταχώρισε τα ηλεκτρονικά μηνύματα και συμφώνησε να τα εξετάσει για πιθανή γνωστοποίηση βάσει του κανονισμού 1049/2001.

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι η αρχική παράλειψη της Επιτροπής να καταχωρίσει και να συμπεριλάβει τα ηλεκτρονικά μηνύματα στο πεδίο εφαρμογής του αιτήματος συνιστούσε κακοδιοίκηση. Ωστόσο, δεδομένου ότι η Επιτροπή συμφώνησε να τις εξετάσει στο πλαίσιο της αίτησης, περαιτέρω έρευνες δεν ήταν δικαιολογημένες. Δεδομένου του σημαντικού χρόνου που χρειάστηκε η Επιτροπή για να χειριστεί καταλλήλως το αίτημα του καταγγέλλοντος για πρόσβαση του κοινού, η Διαμεσολαβήτρια παρότρυνε την Επιτροπή να ολοκληρώσει την αξιολόγησή της χωρίς καθυστέρηση.