Η υπόθεση αφορούσε την πρακτική της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ) όσον αφορά τη δημοσιοποίηση περιβαλλοντικών πληροφοριών σχετικά με έργα που χρηματοδοτεί άμεσα. Οι καταγγέλλοντες θεώρησαν ότι η πρακτική της ΕΤΕπ έρχεται σε αντίθεση με τη «νομοθεσία του Aarhus» σχετικά με τις περιβαλλοντικές πληροφορίες και εμποδίζει την αποτελεσματική συμμετοχή του κοινού στις αποφάσεις για έργα με πιθανές περιβαλλοντικές επιπτώσεις.

Κατά τη διάρκεια της έρευνας, η Διαμεσολαβήτρια απέστειλε προκαταρκτική αξιολόγηση στην ΕΤΕπ με προτάσεις βελτίωσης με στόχο τη βελτίωση των πληροφοριών που καθιστά διαθέσιμες σχετικά με τα έργα.

Η ΕΤΕπ συμφώνησε να εφαρμόσει ορισμένες από τις προτάσεις. Για ορισμένες από τις προτάσεις στις οποίες η ΕΤΕπ δεν συμφώνησε, ο Διαμεσολαβητής εξακολουθεί να πιστεύει ότι θα ήταν προς το δημόσιο συμφέρον για την ΕΤΕπ να εφαρμόσει αυτές τις αλλαγές. Ως εκ τούτου, επανέλαβε αυτές τις προτάσεις.

Ενώ η έρευνα βρισκόταν σε εξέλιξη, η ΕΤΕπ αναθεώρησε τους εσωτερικούς κανόνες διαφάνειας και άλλες συναφείς πρακτικές. Η Διαμεσολαβήτρια προέβη επίσης σε αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο θα χειρίζεται, στο μέλλον, τις καταγγελίες που σχετίζονται με τη διαφάνεια κατά της ΕΤΕπ. Η Διαμεσολαβήτρια θα αξιολογήσει στο μέλλον κατά πόσον οι αλλαγές αυτές βελτιώνουν ορισμένα από τα ζητήματα που εντοπίστηκαν στην παρούσα έρευνα. Στο πλαίσιο αυτό, η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την υπόθεση, καθώς δεν δικαιολογούνταν περαιτέρω έρευνες.