Η υπόθεση αυτή αφορούσε εταιρική χορηγία της Προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ. Ο καταγγέλλων θεώρησε ότι το Συμβούλιο θα πρέπει να ρυθμίσει ή να απαγορεύσει την εν λόγω χορηγία. Το Συμβούλιο αρνήθηκε να εξετάσει το θέμα, υποστηρίζοντας ότι η χορηγία της Προεδρίας αποτελεί αποκλειστική ευθύνη της κυβέρνησης του κράτους μέλους που ασκεί την Προεδρία.

Η Διαμεσολαβήτρια σημείωσε ότι, δεδομένου ότι η Προεδρία αποτελεί μέρος του Συμβουλίου, οι δραστηριότητές της είναι πιθανό να εκληφθούν από το ευρύτερο ευρωπαϊκό κοινό ως συνδεόμενες με το Συμβούλιο και την ΕΕ στο σύνολό της. Ως εκ τούτου, η χρήση χορηγίας από την Προεδρία ενέχει κινδύνους φήμης τους οποίους θα πρέπει να αντιμετωπίσει το Συμβούλιο. Ως εκ τούτου, η Διαμεσολαβήτρια συνέστησε στο Συμβούλιο, για τον μετριασμό των εν λόγω κινδύνων, να παράσχει καθοδήγηση στα κράτη μέλη σχετικά με το ζήτημα της χορηγίας της Προεδρίας.

Το Συμβούλιο αποδέχθηκε τη σύσταση της Διαμεσολαβήτριας, ανακοινώνοντας την πρόθεσή του να εξετάσει το ενδεχόμενο έκδοσης κατευθυντήριων γραμμών βέλτιστων πρακτικών προς τα κράτη μέλη. Η Διαμεσολαβήτρια εξέφρασε την ικανοποίησή της για την απόφαση του Συμβουλίου και περάτωσε την έρευνα.