Ombudsmanul European

Streszczenie decyzji w sprawie dochodzenia z własnej inicjatywy OI/4/2010/ELB dotyczącego Parlamentu Europejskiego, Rady Unii Europejskiej oraz Komisji Europejskiej

Dochodzenie dotyczyło sposobu, w jaki instytucje unijne rozpatrują wnioski, złożone na mocy przepisów regulaminu pracowniczego, o zastąpienie decyzji, które są niezgodne ze zmieniającym się orzecznictwem. Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do Parlamentu, Rady i Komisji z zapytaniem, czy instytucje te byłyby w stanie zastąpić akty administracyjne, które wcześniej przyjęły (i które były postrzegane za zgodne z prawem na mocy orzecznictwa mającego zastosowanie w czasie, gdy były przyjmowane), aby zapewnić ich zgodność ze zmieniającym się orzecznictwem. Rzecznik zapytał również te instytucje, czy zgadzają się, że urzędnik jest uprawniony do złożenia wniosku, w którym zwraca się do instytucji unijnych o zastąpienie wcześniejszej decyzji nową decyzją, w której należycie uwzględnione zostanie zmieniające się orzecznictwo.

Instytucje uznały, że nie mają obowiązku dokonywać rewizji decyzji z powodu zmieniającego się orzecznictwa. Argumentowały, że jeśli decyzja nie została zakwestionowana w wyznaczonym przez prawo terminie, staje się ostateczna. Instytucje dodały, że skutki orzeczenia sądowego są ograniczone do stron biorących udział w sprawie oraz że stosują takie orzeczenie w stosunku do stron trzecich wyłącznie w wyjątkowych okolicznościach.

Rzecznik potwierdził, że decyzja, której nie zakwestionowano w wyznaczonym przez prawo terminie na odwołanie się, staje się ostateczna. Dodał, że istnieje obowiązek prawny rozpatrzenia wniosku o podjęcie nowej decyzji wyłącznie wówczas, gdy zaistnieje nowa okoliczność faktyczna. Korzystając jednak z przysługującego jej marginesu swobody, instytucja może zdecydować się rozważyć wniosek o podjęcie nowej decyzji. Ponadto instytucja może również postanowić, że taka nowa decyzja nie powinna działać z mocą wsteczną, powinna natomiast mieć zastosowanie wyłącznie do przyszłości. Zgodnie z zasadami dobrej administracji instytucja powinna wyciągnąć wszelkie rozsądne wnioski z orzeczeń sądów Unii. Rzecznik zakończył stwierdzeniem, że instytucja ma prawo zdecydować się na rozpatrzenie wniosku urzędnika o zastąpienie decyzji ostatecznej nową decyzją, w której należycie uwzględnione zostanie zmieniające się orzecznictwo. Korzystając z takiego szerokiego zakresu swobody, instytucja powinna wziąć pod uwagę wszystkie istotne czynniki. Rzecznik zamknął dochodzenie i wystosował dalszą uwagę.