Der Europäische Bürgerbeauftragte

Streszczenie decyzji dotyczącej skargi 2073/2010/AN (poufnej) przeciwko Komisji Europejskiej

Skarżący zwrócił się z wnioskiem o udzielenie mu dostępu do dokumentów dotyczących postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w związku z kwestiami środowiskowymi w Hiszpanii. Po odrzuceniu jego wstępnego wniosku przez Komisję, skarżący przedłożył ponowny wniosek. Komisja dwukrotnie przedłużała termin na udzielenie odpowiedzi na ponowny wniosek złożony przez skarżącego, przy czym za drugim razem nie przekazała skarżącemu informacji wskazujących przybliżoną datę wydania odpowiedniej decyzji. Po wszczęciu przez Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich dochodzenia w sprawie otrzymanej skargi, Komisja zdecydowała się udzielić skarżącemu dostępu do części dokumentów, których dotyczył złożony przez niego wniosek, odmawiając jednocześnie udzielenia mu dostępu do innych.

Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich ustalił, że podjęta przez Komisję decyzja o odmowie udzielenia dostępu do niektórych dokumentów przekazanych przez władze hiszpańskie była uzasadniona w świetle wyjątków, na które powołały się władze hiszpańskie, i o których Komisja należycie poinformowała skarżącego. Jeżeli chodzi o sposób rozpatrzenia wniosku o udzielenie dostępu do pozostałych dokumentów, Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie doszło do przypadku niewłaściwego administrowania i wystosował uwagi krytyczne, w których stwierdził, że Komisja (i) niesłusznie odmówiła ujawnienia niektórych ze swoich wewnętrznych dokumentów skarżącemu, (ii) nie wzięła pod uwagę możliwości udzielenia skarżącemu częściowego dostępu do dokumentów wewnętrznych, których ujawnienia odmówiła, (iii) nie wzięła w należyty sposób pod uwagę nadrzędnego interesu publicznego związanego z ujawnieniem będących w jej posiadaniu dokumentów wewnętrznych, (iv) nie przedstawiła wystarczającego uzasadnienia w kwestii niewywiązania się z obowiązku rozpatrzenia ponownego wniosku skarżącego w terminie przewidzianym w rozporządzeniu 1049/2001, oraz (v) naruszyła art. 8 ust. 2 rozporządzenia 1049/2001 poprzez dwukrotne przedłużenie terminu na udzielenie odpowiedzi na ponowny wniosek skarżącego i nie przekazując skarżącemu, w momencie udzielania drugiej wstępnej odpowiedzi, informacji wskazującej przybliżoną datę wydania decyzji.