Der Europäische Bürgerbeauftragte

Streszczenie decyzji dotyczącej skargi 1051/2010/BEH przeciwko Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych

Skarga została złożona przez niemieckiego dziennikarza. W 2010 r. zwrócił się on do Komisji Europejskiej z wnioskiem o udostępnienie mu sekcji dotyczącej kwestii wizowych zawartej w sprawozdaniu ze zorganizowanych w lutym 2010 r. spotkań między Wysokim Przedstawicielem Unii Europejskiej do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („Wysokim Przedstawicielem”) a przedstawicielami Federacji Rosyjskiej. Komisja odmówiła skarżącemu dostępu do żądanych informacji.

W swojej skardze skierowanej do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich skarżący skrytykował fakt niewywiązania się przez Komisję z obowiązku udostępnienia mu przedmiotowego dokumentu bez przedstawienia przekonującego uzasadnienia w kwestii powodu, dla którego ujawnienie zawartych w nim informacji było niemożliwe. Skarżący stwierdził, że Komisja powinna była udzielić mu dostępu do dokumentu lub przedstawić przekonujące uzasadnienie, dlaczego udzielenie tego rodzaju dostępu nie jest możliwe.

W swojej opinii Komisja stwierdziła, że ujawnienie przedmiotowych informacji wpłynęłoby na osłabienie starań na rzecz ochrony relacji między UE a Federacją Rosyjską. W związku z tym, zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 1049/2001 w sprawie publicznego dostępu, udzielenie dostępu do przedmiotowego dostępu nie było możliwe. Komisja wyjaśniła, że: (i) ujawnienie informacji wprowadziłoby oceny dotyczące kwestii wiz, które nie zostały przedstawione delegacji rosyjskiej, do domeny publicznej, oraz że (ii) ujawnienie informacji osłabiłoby pozycję negocjacyjną UE.

Zanim służby Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich przystąpiły do przeprowadzenia dochodzenia w sprawie przedmiotowego dokumentu, Komisja poinformowała Rzecznika, że w konsekwencji ustanowienia Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych („ESDZ”), odpowiedzialność za kwestię będącą przedmiotem rozpatrywanej sprawy spoczywa obecnie na tej służbie. W związku z tym Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich uznał, że prowadzone przez niego dochodzenie należy skierować do ESDZ.

Oceniając pozycję zajmowaną przez przedmiotową instytucję, Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich wziął pod uwagę fakt, że zgodnie z orzecznictwem sądów UE, interesy chronione przepisami art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 1049/2001 mają szczególnie wrażliwy charakter W związku z tym instytucje dysponują szerokim marginesem swobody przy podejmowaniu decyzji w kwestii tego, czy ujawnienie informacji dotyczących takich interesów byłoby sprzeczne z interesem publicznym. Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich uznał opinię wyrażoną przez przedmiotową instytucję, w której stwierdziła ona, że ujawnienie informacji osłabiłoby pozycję negocjacyjną UE, za znajdującą potwierdzenie w wynikach przeprowadzonego dochodzenia i za przekonującą. Ponadto Rzecznik stwierdził, że sekcja dokumentu, o udostępnienie której zwrócił się skarżący, dotyczy prowadzonych obecnie negocjacji i pozwala na wyciągnięcie wniosków w kwestii sposobu, w jaki UE ocenia podejście przyjęte przez Federację Rosyjską. Przedstawiony przez instytucję argument dotyczący tego, że ujawnienie informacji zawartych w przedmiotowej sekcji stanowiłoby zagrożenie dla kwestii wzajemnego zaufania między Federacją Rosyjską a UE został w związku z tym uznany za uzasadniony. W świetle tych okoliczności Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich uznał, że podejmując decyzję o odmowie udzielenia dostępu nie dopuszczono się przypadku niewłaściwego administrowania.